มกราคม 2559

 
 
 
 
 
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
 
 
31 มกราคม 2559
[Review] Lord of the Flies
 Lord of the Flies : William Golding
"Man is a fallen creature"

เมื่อเทอมที่ผ่านมาได้มีโอกาสอ่านหนังสือชื่อ Lord of the Flies ในเวอร์ชั่นภาษาอังกฤษ สารภาพตามตรงว่าไม่ชอบหนังสือแนวนี้เลย ถ้าหากไม่ได้โดนบังคับเรียน ก็คงจะไม่หยิบมาอ่าน

Lord of the Flies หรือ เจ้าแห่งแมลง เป็นเรื่องเกี่ยวกับเด็กผู้ชายชาวอังกฤษที่ติดอยู่บนเกาะร้าง เพราะเหตุสงครามจนทำให้พวกเขาต้องหลบหนีโดยเครื่องบิน แต่ซ้ำร้ายเครื่องบินที่พวกเขาโดยสารมานั้นเกิดระเบิดกลางทะเล ในกลุ่มเด็กผู้ชายที่มีตั้งแต่ตัวเล็กๆ ที่คอยเอาแต่ร้องไห้ และโตสุดไม่เกิด 12 ปี เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในเกาะร้าง โดยมีตัวละครนำเป็นกลุ่มเด็ก ภาพแรกที่เกิดในหัว เรื่องนี้ต้องน่าเบื่อแน่ๆ แต่พอได้อ่านไป กลับรู้สึกอยากติดตาม เนื้อเรื่องไม่ได้สนุก แต่ยิ่งอ่านยิ่งได้คิด

หนังสือเล่มนี้เป็น Allegorical microcosm of the world โลกของเด็กที่่เกิดขึ้นในเกาะเล็กๆ ไม่ได้ต่างอะไรกับโลกของผู้ใหญ่เลย มันมีเส้นขนานที่เกิดอยู่
ความฝันของเด็ก (Children dream) คือการได้หลีกหนี การบังคับกฎเกณฑ์ของผู้ใหญ่
ความฝันของผู้ใหญ่ (Civilized adult dream) คือการได้หลีกหนีจากภาระของคำว่า Civilized Society
ซึ่งทั้งสองความฝันของคนต่างวัย นำมาซึ่งฝันร้ายที่เหมือนกัน

โดยหลักแล้ว Conflict ของฟิคชั่นเรื่องนี้ คือ the civilization instinct กับ barbarizing instinct ที่อยู่ภายในใจของมนุษย์
เล่าผ่านกลุ่มเด็กๆ เช่น

ราล์ฟ
ลูกชายนายทหาร ถ้าหากสังเกตให้ดี เราจะพบว่าราล์ฟมาจากครอบครัวที่ดี ด้วยคำพูดคำจา ความมั่นใจ ในช่วงบทแรกๆ ราล์ฟได้รับเลือกให้เป็นหัวหน้า เพราะรูปร่าง ลักษณ์ดี หรือตามตรงก็คือราล์ฟหล่อ และได้ถือ Conch ที่เอาไว้เป่าเรียกคนมารวม จึงได้รับการคัดเลือก ราล์ฟเป็นคนค่อนข้างซื่อ แต่ก็มีความเป็นผู้นำ เด็กคนนี้รู้จักจัดแจงงานให้เหมาะสมกับความสามารถของเด็กคนอื่น และยังมีน้ำใจดูแลเหล่าเด็กน้อย ในขณะที่คนอื่นกำลังเล่นสนุกสนาน เมื่อรู้ตัวเองว่าได้ค้นพบเกาะใหม่ ที่ไม่มีผู้ใหญ่คอยบังคับให้ทำนู้นทำนี้

แจ็ค
ในหนังสือจะบรรยายว่าเด็กคนนี้มีลักษณะหน้าเหมือนลิง แจ็คเป็นคนที่กระหายในอำนาจ เล่นสนุกไปวันๆ เป็นคนค่อนข้างดุร้าย ในบทแรกแจ็คต้อวการเป็นผู้นำ แต่เมื่อไม่ได้รับการคัดเลือกจึงเสียหน้า อีกทั้งยังมีเหตุการณ์แย่งอำนาจระหว่างราล์ฟ แจ็คขึ้น เกิดเป็น conflict ครั้งละนิด ครั้งหน่อย จนสุดท้ายก็ถึงแตกหัก

พิกกี้
ตัวละครนี้ถ้าอ่านแบบไม่ละเอียดเราจะคิดว่าเค้าเป็นเด็กฉลาด แต่แท้ที่จริงแล้วเค้าคือเด็กที่มีมุมมองผู้ใหญ่ เพราะเด็กคนนี้เป็นหอบหืด ทำให้เค้าไม่สามารถทำอะไรหลายๆ อย่างที่เด็กในวัยเดียวกันสามารถทำได้ พิกกี้เป็นตัวละครที่ค่อนข้างน่ารำคาญ แต่ฉากที่เด็กคนนี้ตาย กลับสร้างความสะเทือนใจเป็นอย่างมาก ถึงแม้ตัวจะตาย แต่อุดมการณ์ยังคงอยู่

ไซมอน
เป็นตัวลครที่มีเหตุผล สามารถมองเห็นสิ่งที่คนอื่นไม่เห็น เกาะร้างที่เหล่าๆ เด็กติดอยู่นั้น ล้วนแต่มีธรรมชาติที่สวยงาม และไซมอนเป็นคนเดียวที่สัมผัสมันได้ ในขณะที่เด็กคนอื่นๆ เอาแต่กลัวสัตว์ประหลาด ตัวละครนี้เป็นตัวละครที่ฉลาดที่สุดในเรื่อง เป็นคนที่มองเห็นโลกความเป็นจริง ฉากตายของเด็กคนนี้ สร้างความกระทบกระเทือนใจจนอยากเลิกอ่าน

หนังสือเล่มนี้อ่านเป็นภาษาอังกฤษไม่ยากมาก แต่ถ้าใครไม่ถนัดมีเวอร์ชั่นไทยนะคะ
คนแปลที่ 2 ท่าน ซึ่งใช้ชื่อหนังสือต่างกันไป
เป็นนิยายที่อยากให้ได้อ่าน เพราะมันสอนอะไรเราเยอะ สอนให้เราเข้าใจมนุษย์มากขึ้นด้วยค่ะ




Create Date : 31 มกราคม 2559
Last Update : 31 มกราคม 2559 15:26:47 น.
Counter : 974 Pageviews.

2 comments
  
สวัสดีค่ะ คุณตังเม ^^
โดย: ปรัซซี่ วันที่: 31 มกราคม 2559 เวลา:19:30:51 น.
  
น่าสนใจมากค่ะ
โดย: ชลบุรีมามี่คลับ วันที่: 31 มกราคม 2559 เวลา:22:28:52 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

TungmayRitar
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 9 คน [?]



ตังเม = เป็นผู้หญิงที่มีความสนใจทุกสิ่ง ทุกอย่างรอบตัว ชอบขีดเขียน วาดรูป ถ่ายรูป รักความสวยงาม ชอบกิน ชอบกีฬา รักหมา
ติดต่อ Thisistungmay@gmail.com

ห้ามนำภาพถ่ายภายใน Blog
ไปใช้ก่อนได้รับอนุญาต


ติดตาม IG คลิกด้านล่างเลยค่ะ Follow @tungmayritar