tuk...tuk more than one or cannot run
<<
เมษายน 2555
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
2930 
29 เมษายน 2555

การเดินทาง














สองวันที่ผ่านมา นึกอยากจะนั่งรถทัวร์เข้ากรุง







เมืองไทยหาของกินได้ง่ายกว่าประเทศไหนในโลก







เมืองไทยจะได้เป็นมหาอำนาจข้าวของโลกสักวัน







เห็นมีอีกตัวสีน้ำตาล ถ่ายรูปไม่ทัน







การชมวิวสองข้างทาง ทำให้การเดินทางมีความหมายมีเรื่องราว







วัดเขาเหิบ ใกล้ๆ ทางต่างระดับสีคิ้ว







มีแหล่งหินตัดที่นำไปทำปราสาทหิน







ร้านนี้ " ครัวเคหะนคร " แนะนำ แพนงหมู และ แพนงเนื้อ อร่อย







การถ่ายภาพ ทำให้มีสมาธิ







การถ่ายภาพ ทำให้ละเรื่องราวที่ไม่อยากคิดถึงได้







เคยถามเพื่อนที่เคยเข้าสู่อาการโคม่าไป 3-4 อาทิตย์






หมอบอกญาติว่าจองวัดได้แล้ว







หลังจากกลับมาได้ ก็ได้ถามว่า







ตอนที่โคม่าอยู่ใครไปเยี่ยมรู้ไหม







เพื่อนตอบว่า เห็นหน้า รู้สึกคุ้น ๆ แต่จำไม่ได้







เขาพูดอะไรด้วยได้ยินไหม รู้เรื่องไหม







ตอบว่าได้ยินบ้าง แต่ไม่รู้เรื่องเลย







ตอนที่โคม่าอยู่ฝันไหม







เพื่อนตอบว่า ฝัน







เวลาของเขาผ่านไปช้า ๆ ช้ากว่าเวลาของโลกมนุษย์ทั่วไป







ฝันแรกของเขา เขาไปหาคนที่นึกถึงมากที่สุดคือลูกสาวที่อยู่คนละภาค

ไปที่หน้าบ้านแล้วตะโกนเรียก







ลูกสาวได้เล่าให้เขาฟังว่า รู้สึกเหมือนมีใครมาเรียกอยู่หน้าบ้าน







ฝันที่สองฝันว่า เพื่อน ๆ ที่เดินไปมาอยู่ในห้อง ICU ชวนไปเที่ยว

... ไม่ใช่เพื่อนที่นอนใน ICU เพราะไม่มีคนอื่น ...







เขาก็ไป ไปล่องเรือในแม่น้ำ้เจ้าพระยา

เรือเป็นเรือสองชั้น ตกแต่งภายในเหมือนห้อง ICU ไปก็ไปทั้งเตียง ทั้งห้อง

ไปเรื่อย ๆ จู่ ๆ ก็ไปโผล่ที่ สวางคนิวาส

แต่ก็ดีที่ไปเที่ยวแล้วกลับมาถูก







เรื่องที่สาม ฝันว่าจะไปตีกอล์ฟการกุศล







แต่ไปไม่ทันเลยอดตี ... คนบ้ากอล์ฟตัวจริง







เรื่องที่สี่ ฝันว่ากำลังเดินตามถนนที่จะไปยังวัดแห่งหนึ่ง

คล้าย ๆ กำลังไปทอดผ้าป่า ประมาณนั้น

แล้วเขาก็ตื่นขึ้นมา

สงสัยว่ามีใครบางคนทำบุญให้

และอยากกลับไปทำบุญในวัดที่เคยฝัน






และวันนี้ก็มีคนเล่าให้ฟังว่า เมื่อตอนตีสี่คนที่เขารักมาหา

บอกว่าเขาเดินได้แล้ว ไม่เจ็บปวดแล้ว เขาสบายแล้ว








หกโมงเช้า คนที่เขารักก็ได้ออกเดินทางไปแล้วจริง ๆ







คำถามสุดท้าย

ตอนนี้คิดอย่างไรกับการมีชีวิต

เพื่อนตอบว่า

เขารู้ได้ว่า ความตายไม่ได้เจ็บปวด ไม่ได้รู้สึกอะไร คงจะไป ก็ไปเลย

ชีวิตเรานี้สั้นนัก และเหลือเวลาอีกไม่มาก

ตอนนี้คิดอย่างเดียวว่าจะทำปัจจุบันให้ดีที่สุด







***

เรื่องอเล็กซานเดอร์

เพื่อนบล็อกคนหนึ่งส่งมาให้

ขอบคุณค่ะ



***


มหาราชผู้ยิ่งใหญ่ของกรีก นาม อเล็กซานเดอร์มหาราช

ครอบครองอาณาจักรน้อยใหญ่มากมาย

ขณะเดินทัพกลับบ้าน ระหว่างทาง ท่านได้ล้มป่วยลง

ต้องนอนอยู่บนเตียงเป็นเวลานานนับเดือน

เมื่อความตายกำลังใกล้เข้ามา

ก็ระลึกขึ้นได้ว่า

ไม่ว่า

ชัยชนะที่ได้มา

หรือกองทัพอันเกรียงไกร

หรือแม้แต่ดาบอันคมกริบ

หรือความมั่งคั่งทั้งหลายที่มีอยู่

หาได้มีประโยชน์อันใดไม่


ท่านได้เรียกให้ขุนพลทั้งหลายเข้ามาพบ

สั่งเสียว่า

ข้าพเจ้าคงจะต้องจากโลกนี้ไปในเร็วๆ นี้

แต่ก่อนที่จะตายข้าพเจ้าขอให้ช่วยพวกท่าน

ช่วยเติมเต็มความปรารถนา 3 ประการของข้าพเจ้า

และอย่าให้ขาดแม้แต่สิ่งเดียว


ขุนพลทั้งหลายต่างร้องไห้

ทุกคนเห็นพ้องกันที่จะยึดถือ

และจะทำให้สำเร็จตามคำปรารถนานั้น


- ความปรารถนาข้อแรกของข้าพเจ้า :

ข้าพเจ้าขอให้เพียงลำพังแพทย์ผู้ทำการรักษา เป็นผู้แบกโลงศพของข้าพเจ้า


- ความปรารถนาข้อที่สอง :

ขณะแบกโลงศพของข้าพเจ้าไปยังสุสาน

เส้นทางที่ผ่านขอให้โปรยด้วย ทองคำ เงิน และอัญมณีต่าง ๆ

ซึ่งข้าพเจ้า ได้สะสมไว้ในท้องพระคลัง


- ความปรารถนาข้อที่สาม ซึ่งเป็นข้อสุดท้าย :

ขอให้นำมือทั้ง 2 ข้าง ของข้าพเจ้า ห้อยไว้ข้างโลงศพ



***


หนึ่งในขุนพลอันเป็นที่รักยิ่งของกษัตริย์อเล็กซานเดอร์

ได้นำมือของอเล็กซานเดอร์ขึ้นมาจุมพิต แล้วแนบมือนั้นไว้ที่เสมอหัวใจของเขา

พร้อมเอ่ยถามว่า

องค์พระราชา... พวกเราพร้อม จะดำเนินการเติมเต็มตาม ความปรารถนาของพระองค์

เพียงแต่ขอพระองค์โปรดบอกเหตุผลว่า

ทำไมพระองค์จึงขอให้ดำเนินการตามความปรารถนาเช่นนั้น


ถึงตอนนี้ อเล็กซานเดอร์ ได้ถอนหายใจอยากลึกๆ และกล่าวว่า

“ ข้าพเจ้า อยากให้ทั้งโลกได้รู้ไว้เกี่ยวกับ

บทเรียน 3 เรื่องซึ่งข้าพเจ้าได้เรียนผ่านมาแล้ว”



ที่ข้าพเจ้าต้องการให้แพทย์ผู้ทำการรักษาข้าพเจ้า เป็นผู้แบกโลงศพของข้าพเจ้า ก็เพื่อว่า

ผู้คนทั้งหลาย จะได้ตระหนักไว้เสมอว่า

ไม่มีหมอคนได้ที่จะสามารถจะรักษาคนป่วยได้อย่างจริงๆ

พวกหมอเหล่านั้นเขาไม่มีพลังอำนาจใด ๆ

ยื้อชีวิตจากความตายได้

ฉะนั้นขอให้อย่ายื้อชีวิตของใครให้คงอยู่ตลอดไปเลย



ที่ข้าพเจ้า อยากให้โปรย ทอง เงิน ของมีค่าบนเส้นทางไปสู่สุสาน

ก็เพื่อจะบอกผู้คนทั้งหลายว่า ...

แม้แต่เศษเสี้ยวเดียว ของแก้วแหวน เงินทอง ซึ่งข้าพเจ้าหามาได้

ข้าพเจ้าก็เอาไปไม่ได้



และความปรารถนาข้อสุดท้าย ...

ให้นำมือทั้ง 2 ข้างของข้าพเจ้า ห้อยไว้ข้างนอกโลง ..

ก็เพื่อว่า ผู้คนจะรู้เอาไว้ว่า

ข้าพเจ้ามามือเปล่าในโลกนี้ และข้าพเจ้าก็จากโลกนี้ไปอย่างมือเปล่า



สุดท้ายในคำกล่าวของอเล็กซานเดอร์

“ ขอให้ฝังข้าพเจ้า

ไม่ต้องสร้างอนุสรณ์สถานใดๆ

ปล่อยให้มือทั้ง 2 ห้อยอยู่ข้างนอกโลง

เพื่อที่โลกจะได้รู้ว่า

บุคคลผู้ซึ่งเอาชนะมาแล้วทั้งโลก ....

ในที่สุดก็ไม่เหลืออะไรติดมือไปเลย แม้แต่นิดเดียว”




***


Someone Belonging to Someone





แด่ คุณตา คุณป้า คุณอาทั้งสอง พี่สาว เพื่อนรัก น้องสาวเพื่อนที่เพิ่งรู้จัก

ที่ได้เดินทางผ่านจากภพสู่ภพ ไปสู่สุคติเทอญ






Create Date : 29 เมษายน 2555
Last Update : 21 พฤษภาคม 2555 12:28:43 น. 30 comments
Counter : 1617 Pageviews.  

 
ซึ้งมากค่ะ พี่ตุ๊ก
เรื่องความตาย คิดขึ้นมาเมื่อไหร่ถึงแม้จะรู้ว่า
วันใดวันหนึ่งก็ต้องตาย แต่ก็ยังอดห่วงนั่น
ห่วงนี่ไม่ได้ค่ะ
ยังไงก็เหอะหนูเคยบอกว่า
ขอให้หนูตายก่อนคนที่หนูรัก
เพราะถ้าคนที่หนูรักตายก่อน
กลัวว่าจะอยู่คนเดียวไม่ได้อะค่ะ


โดย: hellojaae (hellojaae ) วันที่: 29 เมษายน 2555 เวลา:14:46:58 น.  

 
วันนี้พาเข้ากรุง
บ้านเราอ่ะ

***


โดย: ลงสะพาน...เลี้ยวขวา วันที่: 29 เมษายน 2555 เวลา:15:31:07 น.  

 
บางครั้งนั่งรถผ่าน ดันไปเห็นฉอดเด็ดๆ

แต่กดชัตเตอร์ไม่ทันบ่อยมกาๆ

เคยแอบเสียดาย แต่รถดันขับผ่านไปแล้ว

ถึงย้อนกลับไปก็ไม่ได้แบบนั้นที่เห็นครั้งแรก


โดย: โอน่าจอมซ่าส์ วันที่: 29 เมษายน 2555 เวลา:16:02:36 น.  

 
น้องตุ๊ก...ทำให้แม่บุญ อึ้ง...สัจธรรม ที่ไม่มีใครปฏิเสธได้ แต่ก็ยังมีผู้คนมากมาย ที่ยังหลงงมงาย...ทั้ง อำนาจ เงินทอง ยศฐาบรรยาศักดิ์ต่าง ๆ แม้จะรู้ว่าเอาไปไม่ได้ แต่...ความโลภ หลง ในกิเลส มันแน่นหนายิ่งกว่าจะทลายลงได้

ชีวิต...สั้นจริง ๆ ค้นหาสัจธรรมที่แท้จริง...ธรรมะ..


โดย: Maeboon วันที่: 29 เมษายน 2555 เวลา:16:06:44 น.  

 


โดย: โสมรัศมี วันที่: 29 เมษายน 2555 เวลา:16:07:24 น.  

 
อืม..สุดยอด ยิ่งเรื่องอเล็กซานเดิอร์ยิ่งเยี่ยมมากๆครับ


โดย: wicsir วันที่: 29 เมษายน 2555 เวลา:16:51:44 น.  

 
ช่วงวัยยี่สิบกว่าๆถึงสามสิบต้นๆผมเดินทางมาก เดินทางไปทั่วประเทศ พอวัยนี้กลับไม่ค่อยได้ไปไหนครับ
เสียดายที่ไม่ได้เก็บภาพชีวิตประจำวันอย่างคุณตุ๊ก ส่วนมากจะเก็บพวกภาพพิธีต่างๆ หรือไม่ก็ภาพวัดหรือเจดีย์หักๆ น่าแปลกว่า มีเรื่องราวมากมายในช่วงนั้นเกิดขึ้น แต่กลับจำไม่ค่อยได้ เขียนไม่ค่อยออก หรือว่าต้องรอให้แก่กว่านี้ ?

ชอบบล็อกวันนี้ครับ เลยบันทึกการโหวต
ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
tuk-tuk@korat Travel Blog ดู Blog


โดย: Insignia_Museum วันที่: 29 เมษายน 2555 เวลา:17:02:36 น.  

 
มาอ่านครับ

สถานที่ที่ตามรูปถ่าย

หลายแห่งเคยผ่าน

แต่ไม่ได้ถ่ายภาพไว้ครับ


โดย: ravio วันที่: 29 เมษายน 2555 เวลา:17:21:37 น.  

 
ตอนเกิดก็มามือเปล่า
ตอนตายก็ไปมือเปล่า

บางคนตอนยังมีชีวิตอยู่ไม่รู้จะกอบโกยเอารัดเอาเปรียบเพื่อนมนุษย์และประเทศชาติไปถึงไหนกัน

อ่านแล้วซึ้งใจค่ะ



โดย: เนินน้ำ วันที่: 29 เมษายน 2555 เวลา:18:20:02 น.  

 
อ่านแล้วเข้าใจสัจธรรมจริงๆค่ะคุณตุ๊ก

ทุกวันนี้ที่กลัวตายเพราะว่าลูกสาวยังเล็กค่ะ ไม่อยากเป็นอะไรไปตอนนี้ค่ะ แต่ชีวิตคนเราไม่มีใครรู้อนาคตนะคะว่าพรุ่งนี้จะเกิดอะไรขึ้น ทำปัจจุบันให้ดีที่สุดจริงๆค่ะ


โดย: LoveParadise วันที่: 29 เมษายน 2555 เวลา:18:34:37 น.  

 
ขอบคุณนะค่ะ ที่แวะไปที่บล็อกโอเล่ครบรอบ 8 ปี


โดย: โอน่าจอมซ่าส์ วันที่: 29 เมษายน 2555 เวลา:19:07:00 น.  

 
เอ....บล็อกนี้ของคุณ ตุ๊ก ต้องการสื่ออะไรหนอ...
อ่านสามสี่ครั้งก็ยังไม่เข้าใจ.....
สุดท้ายก็ต้องเดาเอาว่า เพราะนั่งรถทัวร์ เวลามันเยอะเล่าอะไรแปลกๆ....แต่น่ากลัวน๊อ....


โดย: พายุสุริยะ วันที่: 29 เมษายน 2555 เวลา:22:27:53 น.  

 


โดย: Kavanich96 วันที่: 30 เมษายน 2555 เวลา:4:50:39 น.  

 
อรุณสวัสดิ์ครับพี่ตุ๊ก


กะก๋ารายงานตัวครับ







โดย: กะว่าก๋า วันที่: 30 เมษายน 2555 เวลา:5:34:31 น.  

 
สวัสดียามเย็นค่ะ

ชีวิตก็แ่ค่นี้แหละไม่มีใครพ้น...

รอคอยอยู่เหมือนกัน

แต่เมื่อเช้าวันใหม่ยังอยู่...ยังลืมตาได้

ก็อยู่ไป

พูดบ่อยค่ะความตาย..

สั่งเสียก็บ่อย..ไอ้นี่อยู่นี่นะ..งานเปิดไปตรงนี้นะ

พาสเวริ์ดนี่ๆๆๆ...ไอ้น้องๆที่ทำงานรู้ค่ะ

ฝึกไว้ให้ชิน...55555
***


โดย: Calla Lily วันที่: 30 เมษายน 2555 เวลา:5:36:35 น.  

 
ตอนนี้สิ่งที่ดีที่สุด คือการทำบุญค่ะพี่ตุ๊ก ^^


โดย: kwan_3023 วันที่: 30 เมษายน 2555 เวลา:7:36:59 น.  

 
สัจจธรรมจริงๆค่ะพี่ตุ๊ก


โดย: กรุ๊ปบีราศีสิงห์ วันที่: 30 เมษายน 2555 เวลา:7:58:45 น.  

 
เป็นอีกหนึ่งบทความที่ให้สติดีมากครับ


โดย: peeradol33189 วันที่: 30 เมษายน 2555 เวลา:9:13:35 น.  

 

เน๊าะคุณตุ๊ก...ทำวันนี้ให้ดีที่สุด



โดย: อุ้มสี วันที่: 30 เมษายน 2555 เวลา:9:18:05 น.  

 
สวัสดีเช้าวันจันทร์ครับคุณตุ๊ก

ขอให้มีความสุขในวันสดใส

ปล.ผมอัพบล็อกตุรกีตอน 9 แล้ว มีภาพตัวอย่างมาฝากด้วยครับ



โดย: ทองกาญจนา วันที่: 30 เมษายน 2555 เวลา:9:27:10 น.  

 
แอบเข้ามาอ่านเช่นเคยครับ อ่านแล้วจิตใจดีขึ้นมากรู้สึกเป็นสุข จากข้อความที่คุณหมอได้นำมาเป็นวิทยาทาน คนเราถ้ายอมรับความจริงโลกนี้คงจะน่าอยู่มากขึ้นนะครับ ที่เห็นทุกวันนี้นิสัยใจคอคนเราเปลี่ยนไปมากเห็นแก่ตัวมากขึ้น ทำลายทุกอย่างมากขึ้นทั้งธรรมชาติและตัวเอง ขอบคุณครับ


โดย: เมศร์ ครับผม IP: 182.52.28.211 วันที่: 30 เมษายน 2555 เวลา:9:51:17 น.  

 
หวัดดีครับคุณตุ๊ก....

เข้ามาอ่านเรื่องฝันอีกครั้ง
เคยอ่านเรื่องแบบนี้จาก หมอสม รุจีรา
เขียนเรื่องภูมิ ต่างๆที่เวลาไม่เท่ากัน
อาจจะจริงนะครับ....ทุกอย่างอยู่รอบตัวเรานี่แหละ..

ขออภัยที่เขียนผิดในเม้นท์แรกครับ.


โดย: wicsir วันที่: 30 เมษายน 2555 เวลา:10:08:53 น.  

 
อนตฺเถ น ยุตฺโต สิยา
ไม่พึงขวนขวายในสิ่งที่ไม่เป็นประโยชน์

ใช้สติและปัญญาพิจารณาในสิ่งที่ควร ตลอดไป...นะคะ





โดย: พรหมญาณี วันที่: 30 เมษายน 2555 เวลา:10:42:45 น.  

 
คนเราจำช่วงเวลาตอนเกิดไม่ได้
เลยไม่เคยได้ยินใครกลัวการเกิดนะคะ
และความตาย เป็นสิ่งที่เราไม่รู้
ก็เลยเกิดความกลัว .. ทำวันนี้ให้ดีที่สุดค่ะ



โดย: sierra whiskey charlie วันที่: 30 เมษายน 2555 เวลา:10:50:01 น.  

 
ขอบคุณพี่เมศร์ ที่เข้ามาอ่าน เข้ามาคุยค่ะ


โดย: tuk-tuk@korat วันที่: 30 เมษายน 2555 เวลา:11:11:01 น.  

 
ขอบคุณที่ไปให้คำตอบ
ขอให้อะไรที่ร้ายๆ ผ่านไปด้วยดีนะครับ


โดย: wicsir วันที่: 30 เมษายน 2555 เวลา:12:12:37 น.  

 
ขอบคุณทุกคะแนนโหวตครับพี่ตุ๊ก

การได้ถ่ายภาพต่างๆ เป็นความสุขประจำวันเลยละครับ


โดย: ปลายแป้นพิมพ์ วันที่: 30 เมษายน 2555 เวลา:12:56:00 น.  

 

ดีจังค่ะพี่ตุ๊ก ที่นึกกลับมาย้อนบล็อกดู อะไรที่ตกหล่นไม่ได้อ่านไม่ได้ดูบ้าง...


ขอบคุณค่ะ


ปล. การถ่ายภาพทำให้เรามีสมาธิกับสิ่งที่กำลังจดจ้องจริงๆ ค่ะ


โดย: สายหมอกและก้อนเมฆ วันที่: 30 เมษายน 2555 เวลา:17:57:08 น.  

 
อ่านแล้ว ขอบคุณมาก คนที่ผ่านมา


โดย: godda IP: 101.51.120.80 วันที่: 2 พฤษภาคม 2555 เวลา:14:54:26 น.  

 
อ่านเรื่อง อเล็กซานเดอร์ แล้วได้ข้อคิดที่ดีอย่างยิ่งครับ
คนบางคนจนมากไม่รู้จักพอ
(เพราะคิดว่ายังรวยไม่พอ)
ก็ได้แต่เมาเหล้า กับไพร่กลายพันธ์เป็น อำมหิต
เมากิเลส
ร้องเพลงโหยหวน ข้ามชาติ
ให้น่าอนาท

สูงแค่วา หนาแค่คืบ กว้างแค่ศอก
จะบอกให้ ใหญ่แค่ไหน ก็เล็กว่าโลง
let it be.



โดย: dentz metal. IP: 192.168.182.153, 124.121.216.252 วันที่: 5 พฤษภาคม 2555 เวลา:21:10:29 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิกช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

tuk-tuk@korat
Location :
นครราชสีมา Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 136 คน [?]




งานหลักคืองานอดิเรก

10 บล็อกล่าสุด


It's Sad to Belong - England Dan and John Ford Coley ... ความหมาย


แวะพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติอินทร์บุรี และวัดดอกไม้ สิงห์บุรี บนเส้นทาง โคราช - เชียงใหม่


Breaking Up Is Hard To Do ... ความหมาย


Exchange Of Hearts - David Slater ... ความหมาย


แวะวัดสุทธาวาส สิงห์บุรี บนเส้นทาง โคราช - เชียงใหม่


Happier - Ed Sheeran ... ความหมาย


วัดยางกวง ... วัดเก่าเมืองเชียงใหม่


Falling Slowly - Glen Hansard, Marketa Irglova ... ความหมาย


ขับรถชมประเทศไทย - ไปเขาค้อ


A World Without Love - Peter and Gordon ... ความหมาย


แวะโบราณสถานวัดเกาะกลาง อำเภอป่าซาง ลำพูน






https://www.iltelaiodipenelope.it/materiale_grafico/img/mini_gif/kd63.gif
ของแต่งบล็อกจาก
ป้าเก๋า "ชมพร"
คุณญามี่
คุณ Rainfall in August
ขอบคุณค่ะ

[Add tuk-tuk@korat's blog to your web]