ทริปเดินออกกำลังกับ "เจ้าพุดเดิ้ลหมาน้อย ที่มีหัวใจกล้าแกร่งเกินตัว"

Photobucket


ผลัดแล้วผลัดอีก ตั้งแต่ปีใหม่ มาวันเกิดหลาน(กพ.)วันเกิดตัวเอง(วันสงกรานต์)วันครอบครัว(รวมญาติ)วันเกิดสามี(29เมย.)

วันที่ 30 เมษา 2555 น้ำหนักอยู่ที่ 75กิโล ต่อไปจะลดโดยแบ่งออกเป็นช่วงๆ ตามประสบการณ์ที่ตัวเองเคยมีมา

โดยเริ่มจากควบคุมปริมาณแคลอรี่ ไม่ให้เกิน2000 แต่บางวันก็เผลอทานเกินจนได้ เพราะอาหารส่วนใหญ่เป็นอาหารที่ตุนไว้ในช่องแช่แข็งเช่นพิซซ่า ไอศครีม และติ๋มซำต่างๆ บางคนบอกให้ทิ้ง แต่เราเสียดายอ่ะ ยังไงวันหนึ่งก็ต้องอยากอีก ตอนนี้มีอยู่ ก็กินมันซะ ใช้เวลาประมาณ 1สัปดาห์ ก็เกลี้ยงตู้

วันที่8พค. ชั่งน้ำหนักดูว่า สัปดาห์ที่ผ่านมา ทานอาหารปริมาณนี้ น้ำหนักลดหรือเพิ่ม เลขที่ออก 74.7 ตีซะเท่าเดิม ถ้าเพิ่มต้องคุมปริมาณแคลอรี่ต่อ แต่เท่าเดิม ก็เริ่มช่วงที่สองได้เลย

เช้านี้เริ่มออกกำลังกายเบาๆ โดยพาน้องหมาสองตัวไปเดินด้วย ตัวขาวชื่อเจ้าดุ๊กดิ๊ก พันธุ์พุดเดิ้ล เพศผู้ อายุ4ปี หนัก6.5กิโล ตัวดำชื่อเจ้าไทรทั่น พันธุ์ไทย(คิดว่าผสมนิดๆ)เพศผู้เหมือนกัน อายุ 3เดือน น้ำหนัก 4กิโลกว่า

 เราทั้งสี่ชีวิตขับรถมาถึงสวนฯ และจอดแอบไว้ข้างทาง จากนั้นก็พากันเดินไปตามทางที่สวนฯจัดไว้ ดูพวกเขาจะตื่นเต้นมาก โดยเฉพาะเจ้าดุ๊กดิ๊กเนื่องจากเคยมาและรู้ทาง มันวิ่งเร็วจี๋ ลำตัวเหยียดตรง ยังกับกระต่าย เจ้าไทรทั่นมองตามอย่างสงสัย...

 เดินไปได้สักครึ่งรอบ(ครึ่งกิโล) ย่าหนูก็ชวนปู่บิลเปลี่ยนเส้นทาง เดินไปตามถนนซึ่งมีทุ่งนาสองฝากข้าง ต้นทางพอมีบ้านคนปลูกเสร็จแล้ว บ้างก็ล้อมรั้วปลูกต้นไม้ไว้ ดูร่มรื่นสวยงาม ต้นข้าวเขียวขจี อากาศบริสุทธิ์มากๆ 

เราพากันเดินสูดอากาศอย่างมีความสุขได้ประมาณ 1กิโล อีกประมาณ 500เมตรก็จะถึงถนนใหญ่ พลันได้ยินเสียงหมาเห่ากันเกรียวกราวอยู่ข้างหน้า สงสารเจ้าไทรทั่น เดินไปครึ่งทางหันมามองหน้า ลิ้นห้อยหอบแฮ่กๆ ย่าหนูจึงชวนปู่บิลเดินทางลัด ข้ามคันนาไปยังถนนอีกฝากหนึ่ง ซึ่งเป็นเส้นทางขนาดกับถนนที่เราเดินอยู่ ซึ่งสามารถเดินย้อยกลับไปยังจุดเริ่มต้นได้

 เราพากันเดินบนคันนาแคบๆ เจ้าดุ๊กดิ๊กเดินออกหน้า ตามด้วยเจ้าไทรทั่น ย่าหนูแล้วก็ปู่บิล ไม่ถึงอึดใจเจ้าไทรทั่นก็พลัดตกลงไปในนา เจ้าดุ๊กดิ๊กรีบกระโดดตามลงไป หมายจะช่วยน้อง แต่ด้วยสัญชาติญาณของหมา มันสามารถว่ายน้ำขึ้นบกได้ตัวเปียก ท่าทางตกใจมาก ย่าหนูรีบคว้ามันมาอุ้มและกอดไว้แน่นๆ เพื่อให้คลายความกลัว เจ้าดุ๊กดิ๊กแหงนมองเจ้าไทรทั่น เมื่อเห็นว่าย่ากอดไว้ด้วยความปลอดภัย มันจึงเดินนำหน้าต่อแบบเดินไป 5-6ก้าว ก็หยุด หันกลับมามองพวกเราที ประมาณว่าเดินตามผมมานะ ถึงตอนนี้เราเดินขนลุก ตื้นตันใจอย่างไม่เคยรู้สึกกับหมามาก่อน ส่วนเจ้าไทรทั่นปรกติจะไม่ยอมให้อุ้ม ณบัดนาวนิ่งเงียบสงบ...

 พอถึงทางรก ซึ่งมีกิ่งไม้แห้งขวาง ดุ๊กดิ๊กจะเดินเลี่ยงลงไปข้างล่าง เนื่องจากมันตัวเล็ก ต่ำกว่ากิ่งไม้ ข้ามไม่ได้ แต่ก็ยังหันมามองเรา เพื่อดูว่าเราข้ามกันได้ไหม
 และในที่สุด พวกเราก็เดินขึ้นมาถึงถนน(หน้ารีสอร์ทพักสวีทโฮม)

เจ้าไทรทั่นเห็นถนนคอนกรีต ก็ดิ้นจะลง เราปล่อยมันวางลง มันรีบวิ่งตามเจ้าดุ๊กดิ๊กไปติดๆ พอมีเสียงรถมา ดุ๊กดิ๊กจะหันมามองไทรทั่น เหมือนเป็นการบอกว่า "ระวังรถนะ"

เดินไปได้ประมาณ 500เมตร ดูท่าทางไทรทั่นจะเหนื่อยมากเพราะเป็นการเดินทางไกลครั้งแรก มันหยุดหันมามองและเดินช้าๆ กระทั่งพวกเราเดินทัน ไม่นานพวกเราก็เดินเข้าเขตสวนฯ

ดุ๊กดิ๊กวิ่งหายเข้าไปในพุ่มไม้เตี้ยๆใต้ร่มไม้ใหญ่ ไทรทั่นวิ่งตามเข้าไป แต่หาดุ๊กดิ๊กไม่เจอ จึงวิ่งกลับออกมาหาพวกเรา ครางหงิ๋งๆ พร้อมกับมองหาดุ๊กดิ๊ก 

ย่าหนูตะโกนเรียกดุ๊กดิ๊ก เจ้าไทรทั่นมองไปข้างหน้า ตามเสียงที่ย่าเรียก สักพักดุ๊กดิ๊กก็โผล่ออกมาจากพุ่มไม้ซึ่งใกล้จะถึงรถแล้ว เจ้าไทรทั่นเห็นจึงวิ่งตามไปจนทัน แล้วทั้งสองก็หยุดนั่งรอ จนเราเดินไปถึง รวมระยะทางประมาณ 3กิโล

หลังจากจิบน้ำเย็น พวกเราก็ขับรถกลับบ้าน ย่าหนูจะปิดแอร์แล้วลดกระจกลง ดุ๊กดิ๊กจะชอบเอาขาหน้าพาดขอบหน้าต่างเพื่อรับลม เจ้าไทรทั่นเห็น ก็ทำตาม แต่กล้าๆกลัวๆ โผล่ไปนิดเดียวก็ผลุบกลับมา ยืนทางซ้ายทีขวาที เดี๋ยวก็ข้ามไปทางปู่ทำอยู่อย่างนี้จนถึงบ้าน....

กลับถึงบ้าน สองตัวนั่นรีบเดินมาดื่มน้ำ แล้วมานั่งหน้าพัดลม สักพักก็เข้าไปนอนใต้เตียง.....

ทริปนี้ประทับใจมาก และจะไม่มีวันลืมในความห่วงใยที่เจ้าดุ๊กดิ๊กมีให้กับพวกเรา


"เจ้าพุดเดิ้ลหมาน้อย ที่มีหัวใจกล้าแกร่งเกินตัว"



Photobucket






Create Date : 08 พฤษภาคม 2555
Last Update : 8 พฤษภาคม 2555 17:44:11 น.
Counter : 671 Pageviews.

4 comments
  
หมาน่าร้ากกก
โดย: chibifachan วันที่: 8 พฤษภาคม 2555 เวลา:14:12:37 น.
  
สวัสดีค่ะป้าหนู สบายดีมั้ยค่ะ ยังจำหนูได้หรือป่าวค่ะเนี้ย ไม่ได้เจอกันนานเลย ตอนนี้ป้าหนูอยู่เมืองไทยแล้วหรอ ค่ะ กลับมานานหรือยังค่ะเนี้ย เอ๊ะ หรือว่ายังอยู่เมืองนอกอยู่ ที่ว่ากลับมาเมืองไทยเนี้ยหนูเดาเอาเองค่ะ เพราะเห็นป้าหนูเดินผ่านทุ่งนา ก็คิดว่าน่าจะอยู่ที่เมืองไทย

ไม่ได้เจอกันนานมากเลยนะค่ะเนี้ย ยังคิดถึงเหมือนเดิมค่ะ สู้ๆจ้า

ตอนนี้หนูก้เริ่มลดน้ำหนักใหม่แล้วค่ะ หลังจากที่ปล่อยให้มันพุ่งขึ้นซะเยอะเลย
โดย: สวรรค์บันดาล วันที่: 8 พฤษภาคม 2555 เวลา:22:44:08 น.
  
สวัสดีค่า จำหนูำได้มั้ยเอ่ย หนูก็หายไปนานเหมือนกัน เมื่อก่อนเขียน blog diet diary อะค่า
โดย: พริตตี้ วันที่: 9 พฤษภาคม 2555 เวลา:13:34:48 น.
  
เห็นน้องพุดเดิลแล้ว คิดถึงน้องหมาที่บ้านจังเลยค่ะ
โดย: ไอ IP: 166.250.4.159 วันที่: 20 มิถุนายน 2555 เวลา:9:11:10 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

ยายหนูAK
Location :
นครสวรรค์  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 11 คน [?]



ค่าของBMI ที่เหมาะสมคือ22
น้ำหนักเริ่มลด 77กิโล
เป้าหมายคือ 60กิโล
เกินอยู่ 17กิโล นานแค่ไหนฉันก็จะรอ...

แนวทางและวิธีปฎิบัติมาจาก

"โปรแกรมการลดน้ำหนักสำหรับผู้หญิง แบบที่1"

คือคาร์ดิโอเบาๆ เวทปานกลาง และต้องทานน้อยกว่าที่ร่างกายต้องการ โดยหาค่าTDEE แล้วลบด้วย500


(เวลาในเมืองไทย) (เวลาในรัฐอลาสก้า)
พฤษภาคม 2555

 
 
1
2
3
4
5
6
7
9
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31