A Tale of Two Ladies
สำหรับเรื่องราวในวันนี้ จัดว่าเป็นหมวดของการให้กำลังใจ และทัศนคติที่ดีต่อการออกกำลังกาย และการดูแลสุขภาพ ต้นฉบับมาจากเว็บไซต์ของครูฝึก Pilate ฝรั่งท่านนึง ได้พิมพ์ไว้ คุณต๋อยเห็นว่าเป็นมุมมองที่มีแง่คิดที่น่าจะเป็นประโยชน์ จึงแปลมาแบ่งปันกันอ่านกับเพื่อนสมาชิกท่านอื่นได้อ่านกัน



กาลครั้งหนึ่ง……มีผู้หญิงสองคน ซึ่งเป็นเพื่อนกันมาทั้งชีวิต พวกเธอพบและคบเป็นเพื่อนกันตั้งแต่เรียนชั้นประถม ทั้งคู่ผ่านช่วงเวลาของความเป็นวัยรุ่นด้วยกัน แยกย้ายกันแต่งงานแต่งการ และต่างก็เป็นแม่ทูนหัวของลูกแต่ละคน

มิตรภาพของพวกเธอนั้นเรียบง่าย บางครั้งนานหลาย ๆ เดือนที่ไม่มีการโทรหากันเลย หรือบางครั้งนาน ๆ ที่จะนัดทานข้าวกัน แต่ทั้งคู่…ก็ยังมีกันและกันอยู่เสมอ

ชีวิตของแต่ละคนล้วนยุ่งวุ่นวาย แต่เมื่อพวกเธอมาพบเจอกัน กลับไม่เคยต่อว่าเรื่องที่หายกันไปนานหลาย ๆ เดือน แต่กลับหัวเราะต่อกระซิกกับคำถามที่ว่า

จำได้มั้ย…ตอนที่เธอตกลงไปในหลุมนั่นน่ะ?

จำได้มั้ย…ตอนที่แม่เธอไล่ตีฉันด้วยร่มน่ะ?

จำได้มั้ย…ตอนที่ฉันตกลงมาจากเจ้าลูกม้าของยัยเจน แล้วมันก็เหยียบก้นฉันเข้าให้น่ะ?

จำได้มั้ย…ตอนที่เธอหลอกฉันว่ามีแม่มดอยู่ข้างหลังถังขยะ จนฉันตกใจเกือบตายน่ะ?

แม้ว่าทั้งสองคนจะอายุเท่ากัน แต่รูปร่างกลับต่างกันอย่างสิ้นเชิง คนหนึ่งเตี้ย ตัน อีกคนสูง เพรียว บอบบาง (สมมตินามตามท้องเรื่องให้กับคุณที่เตี้ย ตัน ว่า “อ้วน” ส่วนคุณที่สูง เพรียว บอบบาง ขอให้ชื่อว่า “เพรียว”-ผู้แปล)

ในช่วงวัยรุ่นทั้งสองคนต่างก็กระฉับกระเฉงสมวัย ตะลอน ๆ ไปด้วยกันไม่ว่าจะเดิน หรือปั่นจักรยาน พวกเธอพากันออกนอกบ้านตั้งแต่เช้ายันค่ำ พวกเธอไม่มีเกมส์คอมพิวเตอร์ ไม่มีโทรศัพท์เคลื่อนที่ ได้ดูโทรทัศน์เฉพาะช่วงเย็นย่ำค่ำคืนเท่านั้น ทั้งคู่มักจะโทรหากันเสมอ ต่างก็แข็งแรงสบายดี

เมื่ออายุมากขึ้น ต่างคนต่างมีครอบครัว คุณอ้วนท้วมขึ้น แต่คุณเพรียวยังคงอรชรอ้อนแอ้น คุณอ้วนเริ่มออกกำลังกายอีกครั้งเพราะลูก ๆ ต่างแยกย้ายกันไปหมดแล้ว เธอก็แค่ตั้งใจว่าจะไม่ให้น้ำหนักขึ้นอีก ส่วนคุณเพรียวไม่ได้กังวลอะไร เพราะว่าเธอไม่มีปัญหาเรื่องน้ำหนักตัว

คุณเพรียวทำอาหารเก่งเป็นที่หนึ่งแถมยังเป็นมังสวิรัติอีกต่างหาก เธอถนัดและรักการทำเค้กและคุ้กกี้เป็นที่สุด แต่น้ำหนักเธอก็ไม่เคยขึ้นเลยสักนิดเดียว

คุณอ้วนไม่ชอบทำอาหาร แต่เธอก็ไม่ทานอาหารขยะ เพราะรู้ว่าไม่มีประโยชน์อะไร เธอปรับเปลี่ยนอาหารให้เป็นสูตรง่าย ๆ ที่ดีต่อสุขภาพ และทานผลไม้เป็นของหวาน บางครั้งบางคราวก็เปลี่ยนเป็นช็อกโกแลตบ้าง

คุณอ้วนชักชวนคุณเพรียวไปออกกำลังกายด้วยกัน คุณเพรียวเหนื่อย หอบ และปวดขาไปสามหลังหลังออกกำลังกาย เธอไม่ชอบอาการเหล่านี้ ก็เลยแกล้งทำเป็นงานยุ่งและไม่ไปออกกำลังกายอีก

คุณอ้วนจองคลาสปั่นจักรยานไว้ เพราะเมื่อยังรุ่น ๆ ทั้งคู่ต่างก็ชอบปั่นจักรยาน และขี่ม้าเป็นชีวิตจิตใจ เธอชอบคลาสนี้มากและรีบจองคลาสต่ออีก แม้ว่าจะเธอจะหอบแฮ่ก และเหงื่อแตกพลั่กก็ตามที

แต่คุณเพรียวกลับบอกว่า คลาสนี้เล่นเอาเธอปวดหลังไปหลายวัน...

หลายปีผ่านไป คุณอ้วนยังคงกระฉับกระเฉง การออกกำลังกายกลายเป็นนิสัยอย่างหนึ่งของเธอไปแล้ว เธอยังคงท้วมบ้างเล็กน้อย เธอเดินเล่นกับเจ้าสุนัขตัวใหญ่ของเธอ และทำสวนได้หลาย ๆ ชั่วโมงอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย กระดูกข้อต่อของเธอมีอาการฝืดอยู่บ้าง เธอจึงฝึกเพลาทิส มันทำให้เธอก็รู้สึกดีขึ้น เธอไปคลาสนี้สม่ำเสมอเพื่อยืดกล้ามเนื้อ สร้างความแข็งแรงให้กับกระดูกสันหลัง และขยับเขยื้อนข้อต่อกระดูก อายุไม่เป็นอุปสรรคอะไรสำหรับเธอ เธอรู้สึกสาวขึ้นกว่าอายุจริง และไม่ได้พูดถึงเรื่องการออกกำลังกายกับคุณเพรียวอีก

ส่วนคุณเพรียวก็ผอมลงเรื่อย ๆ และหลังก็เริ่มโก่ง เธอมีสุนัขตัวเล็ก ๆ อยู่ตัวหนึ่ง เธอพามันไปเดินเล่น แต่มันกลับกระชากลากถูเธอเสียแรง แล้ววันหนึ่งมันก็ทำให้เธอเจ็บแขนจนได้ กล้ามเนื้อใช้เวลาในรักษาตัวนาน และในขณะเดียวกันก็อ่อนแอลงไปเรื่อย ๆ เช่นเดียวกัน (เนื่องจากเธอไม่ได้ออกกำลังกายนั่นเอง-ผู้แปล) หลังจากนั้นไม่นาน คุณอ้วนจึงมีหน้าที่ที่ต้องพาเจ้าหมาสองตัวไปเดินเล่นแทน เธอใส่ปลอกคอกับสายจูงกับเจ้าหมาตัวเล็ก เจ้าหมาตัวเล็กรู้ได้ทันใดว่าเธอแข็งแรงกว่ามัน มันก็เลยหยุดกระชากลากถู แต่…กับคุณอ้วนเท่านั้น

หลายปีผ่านไป…

คุณอ้วนน้ำหนักเพิ่มขึ้นเล็กน้อย เธอรับประทานอาหารดีมีประโยชน์ และรักอาหารของเธอ เธอยังคงดำเนินชีวิตด้วยความกระฉับกระเฉง คล่องแคล่ว และฝึกเพลาทิสด้วยความชื่นชอบ สมาชิกในคลาสที่อายุน้อยกว่าต่างพากันทึ่งในความแข็งแรงและความอ่อนตัวของเธอ

ส่วนคุณเพรียว น้ำหนักลดลง ปวดตามข้อ และเลิกทำขนมแล้ว เนื่องจากกระดูกข้อมือเริ่มฝืด แข็ง แต่เธอก็ไม่ได้กังวลอะไร เธอไม่ได้มีความอยากอาหารใด ๆ เธอมักจะนั่งลงข้างหน้าต่าง โบกไม้โบกมือให้คุณอ้วนที่เดินอย่างกระฉับกระเฉงไปกับเจ้าสุนัขตัวใหญ่ เจ้าหมาตัวเล็กนั้นจากเธอไปแล้ว เธอคิดว่าเธอไม่เหมาะที่จะเลี้ยงสุนัขอีก

เมื่อถึงฤดูใบไม้ร่วง สิ่งต่าง ๆ ย้อนกลับมาเหมือนเดิม ตั้งคู่ต่างเป็นหม้าย ลูก ๆ จากไปมีครอบครัวของตัวเอง หลาน ๆ มาเยี่ยมกันบ้างเป็นครั้งคราว เพื่อนทั้งสองคนจึงมีเวลาให้กันและกันอีกครั้ง คุณอ้วนโทรมาหาคุณเพรียวแทบจะทุกวันเหมือนในสมัยสาว ๆ พวกเธออยู่ด้วยกันตั้งแต่เช้ายันค่ำ ตะลอน ๆ ขึ้นเขาลงห้วย ไปยังสถานที่ในความทรงจำด้วยกัน หัวร่อต่อกระซิกกับเรื่องราวในอดีต

โดยที่…

คุณอ้วน….เป็นคนเข็นรถ wheelchair คันนั้น...



ที่มา...
//www.theryo.com/2007/06/tale_of_two_ladies/



Create Date : 27 พฤษภาคม 2554
Last Update : 27 พฤษภาคม 2554 7:01:16 น.
Counter : 704 Pageviews.

1 comments
  
ขอบคุณเรื่องดี ๆ ที่แบ่งกันให้อ่านค่ะ การออกกำลังกายสำคัญจริง ๆ ไม่ว่าคุณฯจะมีรูปร่างยังไงเนอะ
โดย: งานหนักก็เหนื่อยงานน้อยก็หน่าย วันที่: 27 พฤษภาคม 2554 เวลา:8:27:22 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

ยายหนูAK
Location :
นครสวรรค์  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 11 คน [?]



ค่าของBMI ที่เหมาะสมคือ22
น้ำหนักเริ่มลด 77กิโล
เป้าหมายคือ 60กิโล
เกินอยู่ 17กิโล นานแค่ไหนฉันก็จะรอ...

แนวทางและวิธีปฎิบัติมาจาก

"โปรแกรมการลดน้ำหนักสำหรับผู้หญิง แบบที่1"

คือคาร์ดิโอเบาๆ เวทปานกลาง และต้องทานน้อยกว่าที่ร่างกายต้องการ โดยหาค่าTDEE แล้วลบด้วย500


(เวลาในเมืองไทย) (เวลาในรัฐอลาสก้า)
พฤษภาคม 2554

1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
28
29
30
31
 
 
27 พฤษภาคม 2554