... มาแว้วๆ ***ยอดรักนักศิลป์ตอนที่ 26 ทางรอด *** OG 2 ตอน13-ตอนจบ** **คลิกอ่านทุกเรื่องได้ที่เมนูด้านซ้ายเลยจ้า.. ^_^
“ความทุกข์-หากเล่าสู่กันฟังจะลดลงครึ่งหนึ่ง ส่วนความสุข-ถ้าเราแบ่งปันมันจะเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่า” ขอบคุณลูกบล็อกทุกท่านที่ร่วมสร้างบล็อกแห่งความสุขนี้ขึ้นมา อยากให้พื้นที่ในบล็อกแห่งนี้ได้เป็นที่แบ่งปันทุกข์และสุขร่วมกัน จะไม่มีรักรูปแบบใดที่เป็นไปไม่ได้ ณ ที่แห่งนี้....วอนวอน
Group Blog
 
 
ธันวาคม 2552
 
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031 
 
23 ธันวาคม 2552
 
All Blogs
 
ภาพวาดภาพที่ 15/1 การจากลา

ขอชี้แจงสรรพนามยุนบกตอนนี้หน่อยนะคะ ผู้เขียนเปลี่ยน สรรพนามของยุนบกจาก เขาเป็นนาง ( he กลายเป็น she เสียแล้ว) แต่แปลไปแปลมาก็สับสนช่วงที่กลับมาคุยกับจองฮยาง ก็เลยถือวิสาสะ เปลี่ยนเป็น เขา บ้างในบางประโยคที่คุยกับจองฮยางนะคะ เรื่องนี้จะมาโทษผู้แปลไม่ได้นะคะ ขอยกความผิดให้ยุนบกค่ะ เพราะเขามีสองเพศ สรรพนามเขาก็เลยงงงวย สับสน เช่นนี้แล


ซอยุน (ซินยุนบก)
ภาพวาดภาพที่ 15 – การจากลา
ถนนสายต่างๆ ในเปียงกันโดในตอนนี้ไร้ร้างผู้คน ร้านค้าต่างพากันปิดไปนานแล้ว ชาวบ้านต่างพากันเก็บตัวอยู่ในบ้าน แต่ทว่าในร้านเหล้าแห่งหนึ่ง ชายผู้หนึ่งกำลังเมาเหล้าอย่างหนักจนไม่สามารถจะพาตัวเองกลับบ้านได้ “ท่านลูกค้า ร้านเราจะปิดแล้ว ได้โปรดกลับไปได้แล้ว” เด็กรับใช้ในร้านพูดกับชายที่ดื่มเหล้ามาตลอดทั้งคืน

“อา อาราย พวกเจ้าเป็นคนทำการค้านี่ เจ้าไม่ ไม่อยากจะได้เงินหรือ ฮึ ฮงโดพูดขณะที่เขานอนพาดศรีษะไปบนโต๊ะ ดื่มให้เมาไปเลยดีกว่าจะมานั่งเศร้าเสียใจ ถ้าเมาแล้วทำให้รู้สึกดีขึ้น เขาก็อยากจะเมาอย่างนี้ไปตลอดกาล

“ท่าน ท่านลูกค้า ดูนี่สิ มีคนให้ข้าเอามีอะไรบางอย่างมาส่งให้ท่าน เด็กรับใช้ยื่นจดหมายให้ฮงโดที่มีสติสัมปชัญญะครึ่งๆ กลางๆ

“จดหมาย จดหมายอาราย คราย ใครให้เจ้ามา” ฮงโดแปลกใจเล็กน้อยเมื่อเขาเปิดจดหมาย และดึงเอากระดาษที่ใช้สำหรับวาดภาพที่พับไว้แผ่นหนึ่งออกมา ไม่มีอักษรแม้แต่ตัวเดียวบนกระดาษมีเพียงภาพกรงนกว่างเปล่า

“ขอโทษที จด จดหมายนี่ ใคร ใคร เป็นคนนำมาให้เจ้า แล้วคนนั้นอยู่ที่หนาย”

“โอ้ ชายหนุ่มคนหนึ่งมอบให้ข้าเดี๋ยวนี้เอง”

“ชายหนุ่ม เขารูปร่างหน้าตาเป็นอย่างไร” ความหวังลุกโชติช่วงในหัวใจฮงโด

“อืม ชายหนุ่มคนนั้นเป็นคนค่อนข้างหน้าตาดี รูปร่างไม่สูง เฮ้ เฮ้ ถ้าเขาเป็นผู้หญิง เขาก็จะเป็นคนสวยทีเดียว” เด็กรับใช้พูดแล้วยิ้มแบบเจ้าเล่ห์

“เขาให้จดหมายเจ้ามาเมื่อไร แล้วตอนนี้เขาอยู่ไหน” ฮงโดลุกขึ้นไปเขย่าไหล่เด็กรับใช้อย่างรวดเร็ว เร่งจะเอาคำตอบให้ได้

“โอ้ เขาเพิ่งไปได้ไม่นาน ควบม้าไปทางด้านนั้น ถ้าท่านตามไปตอนนี้ ข้ามั่นใจว่าท่านจะต้องตามเขาทัน” เด็กหนุ่มคนรับใช้พูด ดีใจที่กำจัดลูกค้าขี้เมาได้เสียที เขาจะได้ปิดร้าน

“ดี ขอบใจเจ้ามาก ขอบใจจริงๆ !” ฮงโดพูด เขาโยนเหรียญเงินค่าเหล้าให้เด็กรับใช้ สอดเก็บจดหมายไว้ในเสื้อ รีบร้อนออกจากร้าน แก้มัดม้า ขึ้นขี่ควบอย่างรวดเร็วตามทางที่เด็กหนุ่มชี้ให้ดูเมื่อสักครู่

“ใช่เจ้าหรือไม่ ยุนของข้า เจ้ายังไม่ตาย! เจ้ายังไม่ตาย! เหมือนนกที่จินตนาการถึงการได้บินอย่างอิสระไปทั่วฟ้ากว้าง ตอนนี้เจ้าหนีออกจากกรงได้แล้วสินะ เจ้ามีเสรีภาพอย่างเต็มที่แล้วใช่ไม๊” ฮงโดกระตุ้นม้าไปวิ่งข้างหน้าอย่างรวดเร็ว พร้อมฟาดแส้เร่ง พลางสอดส่ายสายตาหาคนไปด้วย ตามที่คาด มีร่างๆ หนึ่งเห็นอยู่ไกลๆ กำลังควบม้า ฮงโดรีบเร่งม้ากวดตามหลังไป ภายใต้แสงจันทร์ ม้าเร็วสองตัววิ่งห้อไปอย่างคล่องแคล่วตามทางเล็กๆ ออกนอกเมืองไป

ทว่าระยะห่างระหว่างม้าสองตัวค่อนข้างจะไกลทีเดียว ฮงโดไม่แน่ใจว่าคนที่ควบม้าอยู่ข้างหน้ารู้หรือไม่ว่าเขาควบม้าไล่ตามมา เขาเร่งม้าให้วิ่งเร็วที่สุดเท่าที่จะเร็วได้
“ยุนของข้า เจ้ากำลังจะไปไหน เจ้ากำลังจะไปหาที่ที่ปลอดภัย หรือเจ้าไม่อยากจะพบข้า”
คนที่อยู่บนหลังม้าบังคับม้าเลี้ยวเข้าบ้านเล็กๆ ที่ตั้งอยู่กึ่งกลางระหว่างเชิงเขา รอบๆ บ้านมืดสนิท มีเพียงแสงวับแวมจากไฟที่จุดให้ความอบอุ่นลอดออกมาจากบ้าน ฮงโดขี่ม้าเข้าไปยังลานบ้านเร็วที่สุดทำที่จะทำได้ เขากระโดดลงจากหลังม้าแล้วเดินเข้าไปในบ้าน เขาเห็นว่าเป็นแสงจากตะเกียงน้ำมัน ชายคนหนึ่งนั่งอยู่หลังประตู กำลังพูดกับคนที่นอนอยู่ เงาของทั้งสองปรากฏอยู่ที่ประตู กำลังพูดคุยกันอย่างอ่อนโยนด้วยน้ำเสียงที่เปี่ยมล้นไปด้วยความรัก ฮงโดพยายามที่จะมองชายหนุ่มให้ชัดเจน เขามีรูปร่างค่อนข้างบอบบาง ใช่ยุนของข้าหรือไม่ ขณะที่เขากำลังจะตะโกนถาม เขาก็ได้ยินเสียงที่ทั้งสองกำลังพูดคุยกัน

“ท่านได้พบอาจารย์แล้วหรือคะ ช่างเขียน” ฮงโดรู้สึกเหมือนเคยได้ยินเสียงนี้ หัวใจเขากระตุกเมื่อได้ยินอีกเสียงหนึ่ง

“อืม ข้าได้พบเขา เขากำลังนั่งดื่มอยู่ในร้านเหล้า เขาถอนใจ ข้าทำได้แค่ขอให้เด็กรับใช้ในร้านส่งจดหมายให้เขา ข้าหวังเพียงให้อาจารย์เข้าใจและอย่าได้ตำหนิพี่ใหญ่
มินอีก” ไม่ใช่เสียงใครนอกจาก ยุนบก ที่เขาคิดถึง ที่เขาโหยหามาตลอดหลายปีที่ผ่านมา

“ฮยาง หลังจากที่ได้ดื่มยา อาการเจ้าดีขึ้นแล้วหรือยัง” ฮยาง? จองฮยาง? เป็นอย่างที่ทันวอนสงสัย ผู้หญิงที่เฮวอนยอมพลีชีพให้ไม่ใช่ใครอื่นนอกจากคณิกาที่เล่นคายากึมที่เขาพบที่ฮันยางเมื่อแปดปีที่แล้ว เขาไม่รู้ว่าตอนนี้ควรจะร้องไห้หรือหัวเราะให้กับโชคชะตา

“ข้าดีขึ้นมากแล้ว ได้นอนพักอย่างนี้ทำให้อาการข้าดีขึ้นมากค่ะ ท่านแน่ใจนะคะว่าไม่ต้องการพบเขาสักหน่อย”

“ข้า...” เสียงยุนบกขาดหายไป

“ยุน นั่นใช่เจ้าหรือไม่” ฮงโดทนไม่ไหวอีกต่อไปแล้ว เขาพรวดพราดไปข้างหน้า พยายามจะดึงที่ประตูที่กั้นเขากับพวกเขาให้เปิดออก แต่ประตูถูกล๊อกไว้จากด้านใน

“อ่า อา อาจารย์ ไม่ อาจารย์ ข้า... ข้าขอโทษ ข้าพบท่านไม่ได้” ชายหนุ่มข้างในห้องลดศรีษะลง เขายังนั่งหันหลังให้ประตู

“ ทำ ทำไม ฮงโดปวดหนึบเจ็บไปทั้งหัวใจ เขาควรทำอย่างไร คนที่เขาเฝ้าคิดถึงตลอดมา ตอนนี้อยู่ใกล้แค่ผนังบางๆ กั้น ความปรารถนาและความผิดหวังที่สะสมมานานปีเอ่อท้นขึ้นมา เขาอยากจะพังประตูแล้วเข้าไปกอดคนที่อยู่ข้างในเอาไว้ในอ้อมแขน ไม่ให้จากเขาไปไหนอีก อย่างไรก็ตาม เมื่อเขาได้ยินยุนบกพูดคำนั้นออกมา เขาหมดแรงที่จะดึงสิ่งที่กีดขวางเขาไว้ออกไป เขาทำได้แค่จ้องมองมือจับประตูเหมือนคนโง่

“ขอโทษ อาจารย์ข้าขอโทษ ซินยุนบกได้ตายและอันตรธานไปกับสายลมแล้ว ข้าไม่สามารถพบเจอคนที่ข้าเคยรู้จักได้อีกต่อไป ข้าขอโทษ ขอโทษจริงๆ โปรดอย่าได้บีบบังคับข้า อภัยให้ข้าด้วย ถ้าท่านยังยืนกรานจะพบข้า ข้า ข้าจะจากไปเดี๋ยวนี้” ได้ยินเสียงที่แสนรัก ยุนบกที่นอนอยู่มีน้ำตาไหลอาบแก้ม ไม่เคยรู้เลยว่าการโกหกจะนำความเจ็บปวดมาให้ขนาดนี้ แต่เมื่อคิดว่าถ้าทันวอนได้รู้ความจริง เขายิ่งจะเสียใจไปกว่าที่เป็นอยู่ในตอนนี้อีก นาง (ยุนบก) ได้ทำให้จองฮยางหมดกำลังใจที่จะมีชีวิตอยู่ไปคนหนึ่งแล้ว เช่นนี้นางจะทำให้อาจารย์ทนทรมานอีกคนได้อย่างไร นางต้องแข็งใจทำตามแผนต่อไป และไม่พบหน้าเขา

“ ได้ ตกลง ข้า .. ข้าจะไม่ฝืนใจเจ้า ถ้างั้น ถ้าเช่นนั้นเจ้าสบายดีหรือไม่ ถ้าเจ้าเป็นอะไรไป ข้าจะมีหน้าไปพบพ่อเจ้าได้อย่างไรถ้าข้าดูแลเจ้าได้ไม่ดี ข้าจะกล้าไปพบผู้เป็นทั้งเพื่อนสนิท และเพื่อนแท้ของข้าได้อย่างไร” ฮงโดเริ่มสะอื้น เขาเกรงว่าถ้าเขายังดื้อดึงจะพบยุนบก นางจะหนีเขาไปอีกครั้ง ตอนนี้ถึงแม้เขาจะไม่ได้พบหน้านาง แต่อย่างน้อยเขาก็ได้ยินได้ฟังเสียงนาง ได้เห็นเงาของนาง เขารู้สึกผ่อนคลาย และพอใจอย่างทีสุด ที่เห็นนางยังมีชีวิตอยู่!

จองฮยางไม่เคยคิดเลยว่าตัวเองจะได้สวมเสื้อผ้าที่นางเป็นคนเย็บให้ยุนบก จองฮยางที่นั่งหันหลังให้ประตูน้ำตาไหลรินออกมาเงียบๆ นางนั่งมองความเจ็บปวดของ
ยุนบก ทำไมนางจะไม่เข้าใจพวกเขา คนหนึ่งไม่สามารถทนเห็นอีกคนเจ็บปวดได้ นี่แหละคือเหตุผลที่นางตกลงใจช่วยยุนบก แม้ว่าอีกฝ่ายหนึ่งจะไม่กล้าหักหาญเข้ามาเจอแม้เพียงเวลาสั้นๆ ทุกๆ ประโยค ทุกๆ คำพูด ของพวกเขามันเปี่ยมล้นไปด้วยความเอื้ออาทรต่อกัน

“ข้าขอโทษ ข้าทำให้ท่านวิตกเรื่องข้าอีกแล้ว ข ข้า สบายดี หลายปีที่ผ่านมา ท่านสบายดีไม๊” ยุนบกแทบจะพูดอะไรไม่ออกแล้วตอนนี้ ทำไมนางจะไม่อยากเจอคนที่นางแอบเก็บซ่อนไว้ในส่วนลึกของหัวใจ คนที่นางไม่สามารถลืมได้ในชีวิตนี้ คนที่นางเป็นหนี้บุญคุณอันใหญ่หลวง คนที่สามารถละทิ้งได้ทุกอย่างเพื่อนาง ห้วงเวลานี้ ขณะกำลังฟังเสียงเขา เสียงที่เต็มไปด้วยความอาทรห่วงใยอย่างแท้จริง แล้วจะไม่ให้นางเจ็บปวดได้อย่างไร

“อ่า ข้าจะมีชีวิตที่ดีได้อย่างไร ปราศจากเจ้าอยู่เคียงข้าง ข้าจะวาดภาพอะไรได้ จะให้ข้าทำอะไร ก็ แค่ ก็แค่ มีชีวิตอยู่ไปเท่านั้น” ฮงโดเห็นร่างนั้นสั่นเทาอย่างควบคุมไม่ได้ เขาเจ็บแปลบที่หัวใจ “ทำไมเจ้ามาอยู่ที่เปียงยาง ข้าตามหาเจ้ามาตลอดตั้งแต่เจ้าออกจากซองดู ข้าไม่เคยได้ข่าวอะไรของเจ้าเลย เจ้าคงตกระกำลำบากตลอดหลายปีที่ผ่านมา ข้าเสียใจอย่างที่สุดที่ไม่สามารถดูแลเจ้าได้” ฮงโดพูดพลางเอามือไปสัมผัสเงาอย่างทะนุถนอมด้วยแรงรักและแรงปรารถนา

“เช่นนั้นท่านก็ทราบว่าข้าเดินทางไปซองดู

“ข้าคิดว่าเจ้าน่าจะไปซองดู ข้าจึงขอให้ ผุ้อาวุโส กง ที่มีเพื่อนอยู่แถวนั้นสืบหาเจ้าอย่างละเอียด ทำให้ข้ารู้ว่าเจ้าไปที่นั่น ตอนนี้เจ้าปลอดภัยดี ข้าก็เบาใจ พระอัยยิกาจองซุน จับตาความเคลื่อนไหวข้าอยู่ ข้าพยายามจะหนีออกมาหลายครั้ง แต่ก็ถูกจับกุมตัวกลับเข้าวังเช่นเดิม ข้าต้องขอบพระทัยฝ่าบาทที่คุ้มครองให้อยู่มีชีวิตรอดมาจนถึงทุกวันนี้ แต่ข้าก็ยังไม่สามารถ ยังไม่สามารถมาดูแลเจ้าได้ ถ้าเจ้าถูกจับหลังจากที่ข้าพบเจ้า ชีวิตของเจ้าต้องกลายเป็นหมากในกระดานของนาง

ตราบใดที่ข้ารู้ว่าเจ้าปลอดภัย ข้าก็วางใจ ร่องรอยเจ้าหายไปเมื่อเจ้าออกจากซองดู” ฮงโดกล่าวพลางยิ้มอย่างขื่นขม ด้วยเหตุนี้เองฮงโดจึงไม่สามารถมาพบยุนบกได้แม้ว่าจะรู้ว่านางอยู่ที่ใด เขาทำได้แค่ขอร้องให้เพื่อนเก่าช่วยดูแลนางโดยไม่ให้รู้ตัว เขาทำได้เพียงคิดถึงนางอยู่ห่างๆ ไม่ต้องสงสัยเลยว่าทำไมเขาจึงดูแก่ขึ้นมาก จองฮยางเพิ่งเข้าใจว่าทำไม ยุนบกจึงต้องออกจากฮันยาง ทำไมนางจึงมาที่เปียงยาง ทำไมนางถึงไม่อยู่เคียงข้างอาจารย์ นางเห็นใจในความทุกข์ และความเจ็บปวดที่ยุนบกได้ประสบมา

“อ่า เปียงยางเป็นที่ที่อาจารย์อยู่มา 10 ปี ข้าคิดจะมาที่นี่ชมภูเขา เมียวยาง อยากมาดูเสือที่อาจารย์จับเข้ามาใส่ไว้ในภาพวาด เดินไปตามทางที่อาจารย์เคยเดิน ฟังสำเนียงภาษาท้องถิ่นเปียงยางที่อาจารย์ชอบพูด ไปดูสถานที่ต่างๆ ที่อาจารย์เคยไป ฮ่าฮ่า พอข้าคิดว่านี่เป็นที่ที่อาจารย์เคยอยู่มาก่อน ข้าก็รู้สึกอบอุ่นขึ้นมา” ยุนบกยิ้มอย่างขื่นขม

“ยุน ยุนของข้า เจ้า....” ฮงโดควบคุมตัวเองไม่ได้แล้ว เขาร้องไห้โฮออกมา

“อาจารย์ข้าขอโทษ อย่าได้เศร้าเสียใจเพราะข้าอีกเลย ชาตินี้ข้าโชคดีและมีความสุขแล้วที่ได้เป็นช่างเขียนในราชสำนัก มีอาจารย์เป็นจิตรกรเอกของเกาหลี ในฐานะช่างเขียนข้ายังโชคดีได้วาดพระบรมสาทิสลักษณ์ ในฐานะเฮวอน ภาพวาดของข้าเป็นที่รู้จักไปทั่วเกาหลี แม้ว่าจะมีช่างเขียนในราชสำนักมากมายที่ได้รับการรับรองและเป็นที่ยอมรับ ข้าเชื่อว่าท่านพ่อก็ต้องภูมิใจกับข้าด้วยเช่นกัน

“แม้ว่าตอนเป็นเด็กข้าได้ไปรู้เห็นการตายที่โหดร้ายของพ่อแม่ แม้แต่ตอนที่ข้าสูญเสียความทรงจำ แล้วพ่อบุญธรรมพาเข้าไปอยู่ในบ้าน เลี้ยงดูข้าขึ้นมาอย่างเด็กผู้ชาย ข้ายังได้พี่ชาย ยองบก ดูแลข้ามาตั้งแต่เด็กเป็นอย่างดี ไม่เคยให้ข้าต้องลำบาก หรือต้องไปเจอเหตุร้ายใด แม้ว่าเมื่อข้าได้ทำเรื่องที่ไม่ยั้งคิดลงไป และต้องตกอยู่ในสถานการณ์ลำบาก เขาก็ยอมรับโทษแทนข้า เขาทำได้แม้สละชีวิตเพื่อข้า เขาช่างดีกับข้าจริงๆ ดีเหลือเกิน หลังจากนั้น ข้าก็ได้รับความคุ้มครองดูแลจากอาจารย์ ได้อยู่ใกล้ๆ อาจารย์ ท่านสอนวิธีวาดภาพให้ข้า สอนข้าสิ่งใดผิด สิ่งใดถูก ช่วยข้าเรียกความมั่นใจกลับคืนมาช่วยข้าแก้แค้นให้พ่อแม่ ห่วงใยข้า เต็มใจที่จะทิ้งทุกสิ่งทุกอย่างไว้ข้างหลัง เพื่อที่จะได้ปกป้องดูแลข้า ข้าช่างโชคดีเสียจริง โชคดีจริง ๆ


ในตอนนี้ข้ามีจองฮยางอยู่ข้าง ๆ คอยดูแล อยู่เป็นเพื่อน ยินดีที่จะอยู่กับข้า ยินดีที่จะตายพร้อมกับข้า นางร้องไห้ให้กับความทุกข์ใจของข้า ช่วยข้าแก้ปัญหา และร่วมเผชิญกับอุปสรรคทุกอย่างร่วมกัน แล้วชีวิตนี้ข้ายังต้องการอะไรอีก อาจารย์ ได้โปรดเชื่อข้า นับแต่นี้ต่อไป ข้าได้อิสระแล้วจริง ๆ ต่อแต่นี้ไปข้าสามารถใช้ชีวิตได้อย่างที่ข้าต้องการ ข้าสามารถวาดทุกอย่างที่ข้าพอใจ ชีวิตข้าถือว่าได้รับพรอันประเสริฐที่สุดแล้ว ข้าไม่มีอะไรที่ต้องเสียใจ กรุณาเถอะ ได้โปรดอย่าได้เศร้าเสียใจเพราะข้าอีกเลย ได้โปรดสัญญากับข้า นับจากนี้ต่อไป จนถึงภายภาคหน้า แม้ว่าท่านจะไม่ได้เห็นยุนของท่านอีกแล้ว ข้าขอรับปากกับท่านว่า ท่านจะยังคง ท่านจะยังคง ได้เห็นภาพวาดของข้า ขอให้ภาพวาดของข้าได้อยู่เป็นเพื่อนท่าน ตราบเท่าที่ข้ายังส่งภาพวาดของข้าให้ท่าน ตราบนั้นชีวิตข้าก็ยังอยู่ดีมีสุข ให้ข้าได้บอกตัวตนของข้าผ่านภาพวาดของข้าเถอะนะ อาจารย์”


ยุนบกเสียใจที่ได้ยินเสียงร้องไห้สะอึกสะอื้นของฮงโด นางต้องการจับมือที่มีรอยแผลเป็นที่เกิดจากไฟลวกนั้นไว้ อยากสัมผัสมืออันแสนอุ่นนั้นอีกครั้ง แต่ตอนนี้มันคงเป็นไปไม่ได้แล้ว บางทีมันอาจจะเป็นสิ่งที่เป็นไปไม่ได้ในชีวิตนี้อีกแล้ว นางปล่อยน้ำตากลิ้งไหลออกมาเงียบ ๆ ขณะที่เงยหน้าขึ้นมองจองฮยาง ดวงตายุนบกนอกจากจะเต็มล้นไปด้วยความเศร้า สายตานั้นยังแฝงคำขออภัยต่อนาง ตาคู่นั้นฉายแววกระวนกระวาย เจ็บปวดรวดร้าวอย่างยิ่งยวด และความทุกข์ที่ไม่สามารถอธิบายได้ด้วยคำพูด


จองฮยางมองยุนบก ดวงตานางคล้ายจะบอกว่า ‘ถ้าข้าไม่เข้าใจท่าน ข้าก็ไม่คู่ควรที่จะได้อยู่ในหัวใจท่าน เพิ่งวันนี้นี่เองที่ข้าได้เข้าใจเรื่องราวทั้งหมดของท่าน ข้าได้แต่ ได้แต่เศร้าสลดกับเรื่องราวของท่าน เศร้าเสียใจทุกอย่างกับท่าน....’ นางลุกขึ้นเดินตรงมาหายุนบกจับมือเขาไว้แน่น ต้องการจะให้กำลังใจปลอบโยน และส่งผ่านความเข้มแข็งให้เขาด้วย


นางได้แต่ลดศีรษะต่ำลงทนไม่ได้ที่จะมองเข้าไปในสายตาที่เจ็บร้าวทรมานของยุนบก เมื่อนางได้ยินสิ่งที่ยุนบกพูดกับฮงโด นางรู้สึกว่ายุนบกได้กลายเป็นคนอีกคนหนึ่ง นางเปลี่ยนไปมากจากเด็กผู้หญิงที่หุนหันพลันแล่นเมื่อแปดปีที่แล้ว เด็กที่ทำตามใจตัวเองโดยไม่สนใจกับผลที่จะตามมา นางหันหลังเงยหน้าขึ้นไปมองอย่างช้าๆ มองไปที่เงาสองเงาที่อยู่บนประตู ยุนบกดูเหมือนกำลังนั่งอยู่ข้าง ๆ จองฮยาง ทั้งสองจับมือกันไว้ และมองตากัน ชั่วขณะนี้ฮงโดเปล่าเปลี่ยวยิ่งนัก

ได้ ข้าให้สัญญากับเจ้า ข้าจะไม่เศร้าอีกต่อไป ข้าจะไม่ ไม่เศร้ากับเรื่องของเจ้าอีกต่อไป
ฮงโดสูดหายใจเข้าไปลึก ๆ หลายครั้งเพื่อสงบจิตใจ “อา ใช่ข้าก็คิดไว้แล้วว่าเจ้าต้องได้เจอจองฮยางอีกครั้ง ภาพนั้น “การพบกันระหว่างทาง ไม่ใช่เจ้ากำลังบอกข้ารึว่าเจ้าทั้งสองได้พบกันแล้ว ผู้ชายในภาพที่ไม่สามารถแสดงตัวตนของตนเองได้ จะเป็นใครไปได้นอกจากซินยุนบก” ฮงโดหวนคิดถึงภาพวาดส่ายหน้าพร้อมกับมีรอยยิ้มขมขื่น มันก็แค่ข้าไม่มั่นใจว่า แผนการแสดงภาพเขียนครั้งสุดท้ายวันนั้นของเจ้าประสบปัญหาอะไรหรือไม่ เจ้าเป็นคนที่ไม่รู้จักชั่งน้ำหนักเรื่องต่างๆ อย่างจริงจังก่อน คิดถึงเรื่อง.... ไม่ นั่นไม่เหมือนกัน เวลาจะทำอะไรเจ้าจะต้องพิจารณาถึงผลได้ผลเสียที่จะตามมา ปัญหาของเจ้าแก้ไขได้แล้วหรือยัง เจ้าต้องการให้ข้าช่วยทำอะไรให้เจ้าหรือไม่”

“อาจารย์” ได้ยินคำพูดที่จริงใจของฮงโด ยุนบกหวนคิดไปถึงทุกสิ่งทุกอย่างที่เคยเกิดขึ้น มีแรงกระตุ้นเร้าในใจนางปรารถนาเหลือเกินที่จะถลันออกไปนอกประตู ไปพบ ไปมองชายคนที่นางยกย่องและไว้ใจ อย่างไรก็ตามนางไม่สามารถทำอะไรให้เขาได้มากไปกว่าเพรียกหาเขาจากในห้อง

ยุนบกหยุดนิ่งไปชั่วขณะ แล้วปาดน้ำตาออกจากใบหน้า ยิ้มทั้งน้ำตา “ดูเหมือนอาจารย์จะเข้าใจภาพวาดของข้า สมแล้วที่เป็นจิตรกรเอกของเกาหลี ฮ่า ฮ่า ข้าในฐานะลูกศิษย์ข้าเกรงว่าข้าจะไม่สามารถเอาชนะท่านได้”


“อ่า เจ้ายังจำที่ข้าบอกเจ้าได้รึ” ฮงโดคิดถึงเรื่องที่ทั้งสองคุยกันคืนวันก่อนจะมีการแข่งขันวาดภาพเมื่อหลายปีก่อน

“ข้าจะลืมสิ่งที่ท่านสอนได้อย่างไร ท่านพูดว่า อาจารย์ที่ดีก็จะสร้างลูกศิษย์ที่ดี ลูกศิษย์ที่ดีจะต้องเป็นคนที่เข้าใจอาจารย์ และลูกศิษย์ที่ดีกว่านั้น คือศิษย์ที่เก่งกว่าอาจารย์ ถ้าข้าไม่เอาชนะท่านในการดวล ท่านจะไม่ยอมรับข้าเป็นศิษย์ ฮ่าฮ่า นั่นแหละคือเหตุผลว่าทำไมข้าถึงแซงหน้าท่านไม่ได้” ยุนบกทวนคำพูดที่ฮงโดเคยบอกนาง

“เจ้าไม่อยากเป็นศิษย์ข้ามากขนาดนั้นเชียวหรือ” ฮงโดพูดพร้อมกับหัวเราะหึๆ ส่ายศรีษะไปมา

“ใช่ เพราะ ถ้าเป็นไปได้ ข้าไม่อยากจะเป็นลูกศิษย์ของท่าน” ยุนบกพูดพึมพำ

“จริงหรือ ที่เจ้าไม่อยากเป็นลูกศิษย์ของข้า”


“ใช่ เป็นความจริง จริงที่สุด ข้าไม่อยากเป็นลูกศิษย์ของท่าน” ยุนบกส่ายศรีษะช้าๆ ขณะคิดถึงสิ่งที่นางและอาจารย์ได้ทำร่วมกันมา ทุกๆ เรื่องราวยังติดตรึงในหัวใจนาง


“ยุนของข้า” ฮงโดเรียกยุนบกอย่างอ่อนโยน ทำไมเขาจะไม่เข้าใจความหมายที่แฝงอยู่ของคำ คำนี้ ‘ ไม่อยากเป็นศิษย์’ เขารู้อยู่เต็มอก แต่เขาจะทำอะไรได้ พระราชาจองโจ และพระอัยยิกาจองซุนยังทำสงครามเย็นกันอยู่ สถานการณ์ยังไม่ดีขึ้น ตัวเขาเองยังไม่แน่ใจจุดยืนของตัวเองในวังหลวง ถ้าเขาดื้อดึงที่จะออกจากสำนักศิลป์ไปอยู่ดูแลยุน แผนการที่ยุนจัดฉากการตายของเฮวอนก็จะล้มเหลวโดยสิ้นเชิง นางควรจะหนีไปให้ไกล หนีออกจากชีวิตของนาง ถ้ามีวันใดที่กษัตริย์จองโจ คุ้มครองพวกเขาไม่ได้อีกแล้ว พวกเขาจะยังมีชีวิตเช่นขณะนี้รึ นางควรจะเป็นนกที่ได้บินอย่างอิสระทั่วฟ้ากว้าง ตั้งแต่แรกแล้ว นางควรจะได้ใช้ชีวิตอย่างไร้กังวล ไม่มีใครมากำหนดกะเกณฑ์ วาดภาพได้ทุกภาพอย่างที่ใจนางปรารถนา ยากเหลือเกิน เจ็บเหลือเกิน ที่จะให้นางไปเช่นนี้ แต่เขาก็ยอมรับได้ทุกอย่าง


“ได้รู้ว่าเจ้าสบายดี ข้าก็เบาใจแล้ว เจ้ามีหัวใจที่บริสุทธิ์ที่ไม่ควรเก็บไว้ใต้กฎเกณฑ์ใดๆ ต่อแต่นี้ไปจะไม่มีสิ่งใดที่เจ้าทำไม่ได้ จะไม่มีภาพใดที่เจ้าวาดไม่ได้ เจ้าเป็นอิสระแล้วจริงๆ เจ้าช่าง ช่างเหมือนพ่อของเจ้าจริงๆ เขาเป็นคนที่มีกลิ่นอายของเสรีภาพ เขาเป็นคนที่หยิ่งทะนงในศักดิ์ศรี และเป็นตัวของตัวเองสูงมาก เจ้าช่างเหมือนเขาซะจริงๆ เพื่อนที่ดีที่สุดของข้า แต่ ถ้าข้าไม่ได้อยู่กับเจ้า เจ้าต้องจำเอาไว้ว่าจะต้องดูแลตัวเองให้ดี ข้าก็จะทำตัวให้ดีที่สุดในสำนักศิลป์ ข้าจะไม่ไปไหน ข้าจะอยู่ที่นั่น ถ้าไม่มีข่าวคราวจากเจ้านั่นคือข่าวที่ดีที่สุดสำหรับข้า เจ้าจำที่ข้าพูดไว้นะ อ้อ ยังมีอีกอย่าง ถ้าเจ้าต้องเจอะเจอเรื่องอันตรายใดๆ จงจำเอาไว้ว่าเจ้าจะต้องมาหาข้า” การได้ยิน ยุนของเขาพูดคำว่า “ไม่อยากเป็นศิษย์” ฮงโดเหมือนได้ปลดเปลื้องความรู้สึกในใจออกไปได้หมด เขาไม่อะไรให้ต้องเสียใจอีกต่อไป

ได้ฟังสิ่งที่ฮงโดพูด ยุนบกก็รู้สึกโล่งใจเป็นอย่างมาก นาง (ยุนบก)รู้แล้วว่าฮงโดเชื่อตามแผนการของนางกับจองฮยาง เขาเชื่อแล้วว่ายุนบกจะต้องมีชีวิตที่เป็นสุขไร้กังวลใดๆ เป็นเรื่องที่ดีจริงๆ แต่ตอนนี้ยุนบกกำลังคิดถึงจิตใจของจองฮยาง นางจะรู้สึกเช่นไร ยุนบกรู้สึกผิดต่อนางเหลือเกินแล้วเขาเงยหน้าขึ้นมองนาง ดวงตาของเขาในตอนนี้กำลังตะโกนร้องขอให้นางได้โปรดให้อภัยเขา ราวกับจะอ้อนวอนต่อจองฮยางว่า




‘ข้าขอโทษ เจ้าจะสามารถอภัยให้ข้าได้หรือไม่ที่ข้ามีใครอีกคนอยู่ในหัวใจ’




จองฮยางได้ยินสิ่งที่ทั้งสองพูดกันโดยตลอด ยุนบกเจ็บปวดเกินกว่าจะให้ฮงโดได้รู้
ความจริง ถ้าแค่ความสัมพันธ์ระหว่างลูกศิษย์กับอาจารย์จะเป็นเช่นนี้ได้อย่างไร ถ้านางพูดว่านางไม่สามารถอยู่กับยุนบกได้เพราะเราต่างเป็นผู้หญิงเหมือนกัน ถ้าเช่นนั้น พวกเขาก็ไม่สามารถอยู่ด้วยกันได้เช่นกัน เพราะ ยุนบกก็เป็นที่ทุกคนเห็นว่าเป็นผู้ชาย อีกทั้งพวกเขายังเป็นอาจารย์กับลูกศิษย์ ความสัมพันธ์แบบนี้รู้กันว่าเป็นเรื่องต้องห้ามในวังหลวง นี่เองที่ผู้คนเรียกว่า ดวงชะตามักเล่นตลกกับมนุษย์ แต่ทั้งหมดทั้งสิ้นยุนบกเป็นผู้รับเคราะห์กรรมนี้ไว้เพียงผู้เดียว แล้วนางจะจากเขาไปเพราะเรื่องนี้ได้อย่างไร และสภาพความเป็นจริงในขณะนี้ ยุนบกอาจจะเหลือเวลาอีกไม่มากแล้วบนโลกนี้ มีเพียงจองฮยางเท่านั้นที่จะแบ่งปันความทุกข์และความเศร้าร่วมกันกับเขา จองฮยางยิ้มพลางส่ายหน้า นางเอื้อมมือมาเช็ดน้ำตาให้ยุนบก เขาจะเป็นอย่างไรนางก็ยังรักเขาเสมอ ทุกอย่างแสดงออกมาโดยปราศจากคำพูดแม้แต่คำเดียว

ได้เห็นสายตาที่ท่วมท้นไปด้วยความรักของจองฮยาง ความกังวลใจของยุนบกมลายหายไปสิ้น ผู้หญิงคนนี้เข้าใจถึงตัวตนของเขา ความรู้สึกของนางที่มีให้เขามันช่างลึกซึ้งและจริงใจ เพราะรักคำเดียวทำให้นางรับได้ทุกอย่างที่เกี่ยวกับยุนบก ยุนบกบูชาจิตใจของนางนัก ได้รับความรักที่ลึกซึ้งจากคนทั้งสอง ถึงเขาจะต้องตายตอนนี้เขาก็ไม่มีอะไรจะต้องเสียใจอีกแล้ว เขาเอื้อมมือออกไปเช็ดน้ำตาให้จองฮยาง ยุนบกยิ้มแล้วมองเงาของพวกเขา ฮงโดหันหน้าออกไปมองพระจันทร์แล้วก็ยิ้มออกมา เขาไม่เคยสบายใจอย่างนี้มาก่อนเลยในรอบหลายปีมานี้ ไม่ง่ายที่จะตัดใจแต่เขารู้ว่าเขาควรจะต้องไปแล้ว ทันใดเขารู้สึกเหมือนได้ยกภูเขาออกจากอก หันกลับไปมองเงาพวกเขาที่ประตู คิดในใจว่าทุกสิ่งล้วนเป็นโชคชะตา สวรรค์เท่านั้นที่เป็นผู้ลิขิต

#ยังไม่จบค่ะตอนนี้#

อ้อ อีกสองเรื่องค่ะ เข้าห้องใหม่ไปรายงานตัวกันด้วยนะคะ หลังจากอ่านจบ มุมบนซ้ายมือ ห้องพูดคุย เปิดอก เขียนผิดให้เขียนใหม่ได้นะคะ เด๋วจะเข้าไปลบให้เองค่ะ

อีกเรื่องคือ มีคนร้องเรียนหลังไมค์มาเยอะมากเรื่อง สปอยล์ ค่ะ เพราะบางคนไม่อ่านภาษาอังกฤษ รอคุยกันหลังจากอ่านจบก็น่าจะดีนะคะ จะได้รู้เรื่องทุกคน เลยคิดว่าจะเปิดห้องสปอยล์ อีกห้อง ให้คุยค่ะ

ตอนนี้ถ้าแปลผิดตรงไหนท้วงมาได้นะคะ งงๆ เหมือนกันค่ะ

ข้าพเจ้ากำลังสงสัยว่าพวกท่านกด F5 กันจน countpage เสียซะแล้ว วันละ 3000 ครั้ง



Create Date : 23 ธันวาคม 2552
Last Update : 15 กุมภาพันธ์ 2553 11:09:04 น. 210 comments
Counter : 1535 Pageviews.

 
กริ๊ดดดดดดดด มาแล้ววววว ท่านwonwon ขอบคุณมากค่ะคิดถึงจริงๆคนนี้ รักาาสุขภาพด้วยนะ


โดย: Post Modern Girl IP: 112.142.20.222 วันที่: 23 ธันวาคม 2552 เวลา:15:11:01 น.  

 
เย้ โย่

ท่าน wonwon มาแว้ว


โดย: ยามควงกะ IP: 124.121.93.244 วันที่: 23 ธันวาคม 2552 เวลา:15:16:43 น.  

 
โทษทีค่ะ วันนี้ไม่ได้เข้าบ้านมาทานข้าว เพิ่งรู้รสคนทำหนังสือรายปักษ์ทรหดมาก

ท่านสุเกียงขอบคุณมากค่ะ ทำหน้าที่ได้ดีมากค่ะ ถ้ายุนบกรู้คงดีใจน่าดู เส้นใหญ่มากได้ไปอยู่ในห้องสินทร อยากให้ตำแหน่งมาเก็ตติ้งส่วนตัวท่านสุเกียงอีกตำแหน่งหนึ่งมาดูแลพอร์ทเน่าสนิทจำนวนน้อยนิดของวอนวอนให้หน่อยค่ะ ตั้งแต่เพื่อนที่เป็น "มา" แต่งงานไปก็แทบจะไม่ได้เล่นหุ้นอีกเลยค่ะ

ฝ่ายต่าง ปท มาชู ดูท่าเรื่องที่ท่านเกริ่นว่าบล็อกเราจะได้เข้าเป็น บมจ จะมีทางเป็นความจริงแล้วนะคะ เพราะคุณสุเกียงนี่เอง แล้วก็เรื่องใหม่ที่จะแบ่งกันไปแปลจะเอาด้วยไม๊คะ เปิดห้องสมัครดีไม๊ แบ่งกันไปคนละตอน

สวัสดีทุกคนนะคะ เดี๋ยวกลับไปอ่านคอมเม้นท์ก่อน ยังไม่ได้อ่านมัวแต่ ปั่นนนนนนนน


โดย: Won won (albatross11 ) วันที่: 23 ธันวาคม 2552 เวลา:15:29:05 น.  

 
ท่าน wonwon ขอรับ ท่านเข้ามาทานมื้อกลางวันที่ข้าจัดไว้ด้วยนะขอรับ เดี๋ยวข้าจะถูกลงโทษ ฐานที่ไม่ดูแลท่านให้ดี

อ่า... ตอนนี้ดูลึกซึ้ง เศร้า เหงา บอกไม่ถูก เดี๋ยวพรุ่งนี้ก็น่าจะเคลียร์ขึ้นนะครับ

ว่าแต่ท่านหายไปไหนมา ลูกบ้านแตกตื่นกันไปหมดแล้ว อิอิ สงสัยเป็นเพราะข้าเอง ที่ไปเคาะแผ่นเหล็ก 555

ขอบคุณมากนะครับ ที่แปลเรื่องดีดีแบบนี้ให้พวกเราที่ภาษาอังกฤษอ่อนด้อย ได้มีโอกาสอ่าน

ขอบคุณคร๊าบ


โดย: ยามควงกะ IP: 124.121.93.244 วันที่: 23 ธันวาคม 2552 เวลา:15:29:56 น.  

 
ว้าวว้าว...ได้อ่านสมใจ
ขอบคุณ ผอ. wonwon จ่ายยาบรรเทาพิษให้คนไข้
อีก 5 เทียบเท่านั้นเอง นับถอยหลังแล้วยิ่งเศร้า T T


โดย: ppp IP: 58.137.208.194 วันที่: 23 ธันวาคม 2552 เวลา:15:31:14 น.  

 
อิอิ อาการข้าน้อยเริ่มบรรเทาลงบ้างแล้ว แต่ตอนต่อจากนี้สิมันช่าง... ข้าน้อยจะได้รับยาขนานเอกอีกครั้งก้อพรุ่งนี้สินะ ก็ยังดีจะได้ไม่ลงแดงมากจนเกินไป 555


โดย: Rev IP: 58.8.187.236 วันที่: 23 ธันวาคม 2552 เวลา:15:33:45 น.  

 
ฮือๆ เศร้าอีกแล้ว นี่ขนาดงงนะ คุณยังแปลได้ดีมากๆเลยล่ะ อ่านแล้วแบบเศร้าแทนยุนบก
เหนื่อยไหมเนี่ยค่ะ คุณwonwon ช่วยนวดไหล่ นวดนิ้ว นวดหัวตา เคล้าด้วยกลิ่นอโรมาหวานๆ ผ่อนคลายยังค่ะ อิอิ
เป็นกำลังใจให้คุณwonwonเสมอ


โดย: Post Modern Girl IP: 112.142.20.222 วันที่: 23 ธันวาคม 2552 เวลา:15:33:47 น.  

 
ขอบคุณค่ะ

พรุ่งนี้จะมารบกวนใหม่


โดย: KK IP: 210.246.181.3 วันที่: 23 ธันวาคม 2552 เวลา:15:38:48 น.  

 
ขอบคุณมากค่ะ คุณวอนวอน
อ่านแล้ว อึ้ง งง งง รัก 3 เศร้า นี่มันช่างเจ็บปวดจริงๆๆคะ
แม่นางฮยางนี่สุดยอด รับได้ทุกอย่างเพราะรัก
ส่วนยุนบก..ทำร้ายใจแม่นางฮยางเกินไปรึเปล่า
ยายชาแอบเคือง..ใจร้ายยยยยยเห็นใจฮยางจริงๆ
เอาเพลงนี้ไปล่ะกัน..
รักแท้คือ อะไร ตับ ไต ไส้ พุง
หรือรักกางเกงที่นุง......(พอๆๆเถอะยาย เลอะเทะ..หมดแล้ว)


โดย: ยายชา IP: 125.26.156.2 วันที่: 23 ธันวาคม 2552 เวลา:15:42:17 น.  

 
ฤดูเปลี่ยนผันวันเปลี่ยนไป
ย่างเข้าปีใหม่สุขใจทุกวัน
ไม่ว่าปีไปวันไหม่เวียนผ่าน
กาลเวลาแสนนาน
ขอให้ยังเบิกบานในใจ

ขอให้มีความสุขตลอดปี
ไม่ว่าปีนี้หรือปีไหนๆวันเปลี่ยนเวียนไป
ขอให้สุขใจจริงเอย


โดย: chabori วันที่: 23 ธันวาคม 2552 เวลา:15:42:23 น.  

 
อาไรจาโชคดีขนาดนี้

เปิดปุ๊บเจอปั๊บ

อ่านแล้วจาร้องไห้ตอนบรรทัดท้ายๆน่ะขอรับ

ซึ้งจริงๆ

อ้าวว..ลืมเลยย

มาตอกบัตรขอรับบบ

อย่าเพิ่งหักเงินเดือนขอรับท่านหัวสาวก 2มุน

ตอนนี้จากินยุงลายผัดน้ำมันหอยอยแล้วขอรับ

เน็ทใช้ได้บ้าง ไม่ได้บ้าง

โหลดแค่หน้าเดียว ล่อไปครึ่งชั่วโมงทีเดียว

ยังงัยก้อ ช่วงนี้คงต้องฝากท่านยามควงกะอีกแรงขอรับ

เอาเป็นควงหลายๆ กะเลยย

ขอบคุณท่านวอนวอนมากมายค้าบบ

ซึ้งได้อีก ซิกๆๆ


โดย: เสพย์อักษร IP: 203.150.234.153 วันที่: 23 ธันวาคม 2552 เวลา:15:47:59 น.  

 
ขอบใจมากๆๆค่ะ
พรุ่งนี้จะมารอแต่เช้าเลย


โดย: nift13 IP: 58.8.30.221 วันที่: 23 ธันวาคม 2552 เวลา:15:53:16 น.  

 
ขอบคุณค๊า คุณ๒วอน


บกใจร้ายย

สงสารฮยางจัง

ฮยางมาซบอกAdayzก็ได้น่ะ ๕๕๕


โดย: Adayz IP: 125.26.122.249 วันที่: 23 ธันวาคม 2552 เวลา:16:11:07 น.  

 
มีแปลเพี้ยนๆ อยู่ ขออภัยด้วยนะครับที่ผมเห็น
มันทำให้ความหมาย และความเข้าใจเพี้ยนไปบ้างด้วย
เดี๋ยวมาดูแล้วจะแก้ให้นะครับ จะได้ไหมเอ่ย?
ตอนนี้ยังไม่ว่างครับผม รอเดี๋ยวนะ

ช่วยตอบด้วยถ้าอนุญาตให้ผมแก้ไขให้นะครับคุณ
Wonwon


โดย: Time & Space IP: 118.173.169.52 วันที่: 23 ธันวาคม 2552 เวลา:16:20:00 น.  

 
เย้ ได้อ่านแล้ว ปุ่มF5 เกือบพังแล้วค่ะ 555

ตอนนี้แอบเศร้า สงสารทั้งอาจาน ยุนบก และจองฮยาง

แต่สงสารยุนบกที่สุด T___T

จะมารออ่านต่อพรุ่งนี้ค่ะ

ปล.แอบสับสนเล็กๆ เกี่ยวกับจองฮยางกะยุนบก สงสัยต้องอ่านอีกรอบ 555


โดย: oikok IP: 58.8.203.88 วันที่: 23 ธันวาคม 2552 เวลา:16:20:51 น.  

 
งดงามนักๆ ผู้แต่ง fic นี้ ช่างเรียงร้อยเรื่องราวได้อย่างสละสลวยลงตัว เข้าใจจิตใจตัวละครได้เป็นอย่างดี...

ผู้แปล คุณ won won ก็งดงามในภาษาแปลที่กรุณาถ่ายทอดให้พวกเราเช่นกัน

ขอบคุณมาก

...รู้สึกเหมือนได้อ่านเรื่องราวความรักยิ่งใหญ่ของหัวใจ 3 ดวง สบายใจจริงๆ...


๓๓๓๓๓๓๓๓๙
@^_____^@


โดย: เจ้าเงาะ IP: 124.122.187.63 วันที่: 23 ธันวาคม 2552 เวลา:16:26:01 น.  

 
สมกับที่ตั้งตารอคอยเจงๆๆ
สงสาร จองฮยาง จังเลย
ยุนบก รำพึงรำพัน กับ จาน ต่อหน้า
ฮยาง ได้งัยงัย เศร้า
อ่านไปด้วยน้ำตาไหลอีกแล้ว

ขอบคุณคุณท่าน Won Won มากมายเลยค่ะ


โดย: บกน้อย IP: 58.136.8.192 วันที่: 23 ธันวาคม 2552 เวลา:16:26:54 น.  

 
รับยาถอนพิษอีกสำรับแล้วอาการค่อยดีหน่อย

ก็เหมือนที่คุณ won wonบอกว่างงกับตำแหน่งการนั่งของตัวละครจริงๆ
ไปอ่านที่เป็นภาษาอังกฤษก็งงเหมือนกัน
แต่คุณ won won ก็ยังแปลได้ดีเยี่ยมเช่นเคยนะคับ


ที่คุณ won won กำลังสงสัยว่าพวกท่านกด F5 กันจน countpage เสียซะแล้ว วันละ 3000 ครั้ง น่าจะเป็นความจริงแท้และแน่นอนว่าทุกคนเค้าเฝ้ารอเฝ้าคิดถึงคุณ Won won กันมากแค่ไหนคิดดูนะคับ


โดย: ตามมาอ่าน IP: 58.137.30.201 วันที่: 23 ธันวาคม 2552 เวลา:16:34:55 น.  

 
กรี๊ด!!!!!!! ภาพที่ 15 มาให้ยนโฉมแล้ว
มากรี๊ดก่อนค่ะ เดี๋ยวกลับขึ้นไปอ่านอีกที จะกรี๊ดไม่ออก หึหึ
รถพยาบาลมาจอดรอรึยังคะเนี่ย ถ้ายังรีบโทรตามด่วนค่าาา


โดย: สาวก 2มุน IP: 202.12.97.100 วันที่: 23 ธันวาคม 2552 เวลา:16:43:17 น.  

 
เออ คือ อ่านหลาย ๆๆ รอบ แล้วก้อยัง งง อะ

สรุป ยุนบก ก็รักอาจารย์เหมือนกันใข่ปะ
หรือว่าเราเข้าใจผิด

ใครก้อได้ช่วยอธิบายที งง งง


โดย: ??? IP: 125.25.38.220 วันที่: 23 ธันวาคม 2552 เวลา:16:43:39 น.  

 
เชิญเลยค่ะ ตรงไหนผิดเชิญบอกมาได้เลยค่ะ ตอนนี้มึนตึ๊บเลยค่ะ พรุ่งนี้ติดงานนะคะ มาลงต่อไม่ได้ค่ะ

มือสมัครเล่นค่ะ เพิ่งเคยแปลอะไรครั้งแรกเหมือนกันค่ะ สรุปแปลด้วยความรักเท่านั้น ความรู้ไม่ค่อยมี แหะแหะ

ไม่ต้องเกรงใจนะคะ

แต่อย่าลืมว่าภาษาเป็นสิ่งที่มีข้อจำกัดและจำเกินนะคะ บางครั้งแปลเยอะๆ มันก็เพี้ยนค่ะ แต่คราวนี้เสร็จแล้วไม่ค่อยเห็นภาพ คิดไม่ออก เลยคิดว่าน่าจะมีอะไรผิด อาจจะเหนื่อยเกินไป เดี๋ยวพรุ่งนี้มาอ่านใหม่จะมาแก้นะคะ

นักแปลของท่านอาจจะสิ้นชื่อวันนี้เอง นี่ขนาดข้าปรึกษาทั้งศิลปศาสตร์บัณฑิต และอักษรศาสตร์บัณฑิต 2-3 คน แล้วเชียว


โดย: Won won (albatross11 ) วันที่: 23 ธันวาคม 2552 เวลา:16:46:13 น.  

 
ยังอีก ยังเศร้าไม่หมดสักที...

เด๋วมาอีกระรอก เมื่อไหร่จะแฮปปี้หล่ะเนี้ย

ไม่รู้ว่ามีใครแปลเป็นเวอร์ชั่นเกาหลีให้สองมุนได้อ่านรึยัง

เค้าอาจจะรักกันมากกว่าเดิม..เหอะๆ


โดย: Rosaline... IP: 10.168.3.200, 124.157.203.35 วันที่: 23 ธันวาคม 2552 เวลา:16:52:00 น.  

 
อืม....กลับขึ้นไปอ่านมาแล้ว ชีวิตมันช่างเศร้าได้อีกนะนี่

เฮ้อ แล้วท่าน wonwon ก็มาต่อพรุ่งนี้ไม่ได้ด้วย โฮ..โฮ... ข้าจะเฝ้าหน้าประตูไว้ไม่ให้ท่านหนีไปได้เลยเชียว คอยดู ฮึ่ม..ฮึ่ม..

ว่าแต่ทุกท่านเป็นยังไงกันบ้าง เงียบกริบไปทั้งบ้านเลย

อยากได้ฮยางซะจิง รับได้ทู๊กอย่างด้วยรักเลยนะนี่ อิจฉาตาร้อนผ่าวววว...ว อ๊าก...ก ไฟลุก


โดย: ยามควงกะ IP: 124.121.93.244 วันที่: 23 ธันวาคม 2552 เวลา:16:55:29 น.  

 
ยังงัยก้อขอบคุณ คุณ won wonนะจ๊ะ
ที่มีน้ำใจ แปลมาให้มากัน


โดย: ??? IP: 125.25.38.220 วันที่: 23 ธันวาคม 2552 เวลา:17:02:09 น.  

 
คุณ Won won ครับ
เรื่องการนั่ง นอนเป็นการจัดฉากของ ยุนบกกับ
จองฮยางนะครับ

คนที่นอนคือ ยุนบก นะครับ ส่วนคนที่นั่งคือ จองฮยาง
จองฮยาง ใส่ชุดผู้ชายของยุนบก ให้ทันวอนมองเห็นว่า
เป็นยุนบก ครับ
และเข้าใจว่าคนที่นอนป่วยเป็น จองฮยาง

(hehe ถ้าทันวอนรู้ว่ายุนบกป่วยนอนแหมะอยู่ คงพังประตู โครม เข้าไปแล้วสิครับ)

ตรงนี้เคลียร์นะครับ

เดี๋ยวผมจะไล่ตรงที่เพี้ยนให้ต่อไป ครับ



โดย: Time & Space IP: 113.53.58.237 วันที่: 23 ธันวาคม 2552 เวลา:17:14:09 น.  

 
อ่านเป็นรอบที่สาม เพิ่งจะเข้าใจว่าจองฮยางปลอมตัวเป็นยุนบกไปล่ออาจานมาดูละคร

ละครที่ว่าจองฮยางเล่นเป็นยุนบก และยุนบกเล่นเป็นจองฮยาง

ที่จริงยุนบกนอนอยู่แต่จองฮยางนั่ง แต่ทันวอนคิดว่าคนที่นั่งคือยุนบก

โอ้ว แนบเนียนมากๆๆๆ

สงสารจองฮยางที่ต้องมารับรู้ว่ายุนบกก็รักอาจานทันวอนเช่นกัน แต่จองฮยางก็ยังเข้าใจยุนบก ซึ้ง TT___TT

และ สงสารยุนบกที่ต้องอยู่ในสถานะเช่นนี้ เป็นหญิงก็เจ็บ เป็นชายก็เจ็บ เจ็บลึกจริงๆ

แต่ก็แอบสงสารอาจานนิดๆน่ะคะ ที่ต้องมารู้ว่ายุนของอาจานรักกะแม่นางสุดสวย แล้วก็แอบสงสารที่ไม่รู้ความจริงว่ายุนกำลังจะตาย

ทำไมตอนนี้ถึงมีแต่เรื่องเศร้าๆ แต่ก็ซึ้งกินใจดีจริงๆเลยเรื่องรักสามเศร้า

อยากอ่านตอนต่อไปซะแล้ว ว่าจะเป็นยังไงต่อ ลุ้นจนตัวโก่ง

สงสัยพรุ่งเน้คงต้องซื้อ keyboard ใหม่ซะแล้ว เพราะปุ่ม F5 ดันกดไม่ค่อยติดซะแว้วว 555

เป็นกำลังใจให้คุณวอนวอน แปลฟิคน่ะคะ

สู้ๆค่ะ รักษาสุขภาพด้วยน่ะคะ




โดย: oikoK IP: 58.8.180.216 วันที่: 23 ธันวาคม 2552 เวลา:17:15:54 น.  

 
ฟู่...ฟู่... กว่าจะดับไฟที่ตาได้ ทำเอาเสียโฉมไปเลย หมดหล่อ(ที่มีอยู่น้อยนิด)เลยเรา

ว่าแต่ ทำไมวันนี้ comment น้อยจัง หรือยังไม่กลับบ้านกันนะ หรืองานยุ่ง หรือไม่สบาย หรือ bla bla bla

ยังไงก็อย่าลืมเข้ามาให้กำลังใจคุณ wonwon กันด้วยนะคร๊าบ


โดย: ยามควงกะ IP: 124.121.93.244 วันที่: 23 ธันวาคม 2552 เวลา:17:16:21 น.  

 
ยุนบกรักคัยกันแน่....
ตอบที่ได้ไหม..?


โดย: Y & J IP: 118.173.158.200 วันที่: 23 ธันวาคม 2552 เวลา:17:17:18 น.  

 
จะมีตอนที่มีความสุขบ้างไม๊เนี่ย น้ำตาแอบพรากไปหลายรอบ
แต่ถึงยังไงเจ๊ฮยางก็ยังคงยึดมั่นในรักจริงๆ เป็นรักที่บริสุทธิ์มาก
อิจฉาด้วยคนค่ะ

ว่าแล้วก็ฟังเพลงostซินยุนบกซะเลย บิ้วให้ถึงที่สุด..


โดย: Post Modern Girl IP: 112.142.20.222 วันที่: 23 ธันวาคม 2552 เวลา:17:21:54 น.  

 
โอย...หมดแรงพิมพ์ กรี๊ด ไม่ออกจริงๆด้วยค่ะ ฝ่ายพยาบาลเตรียมรถมารับยามสาด่วนด้วยค่ะ หัวใจล้มเหลวเฉียบพลัน
หากแต่ก่อนจะไป แม่นางฮยาง เจ้าจะยินดีไปรับการรักษากับข้าด้วยมั้ย ยังมีอีกเตียงนะที่วาง ข้าเศร้าใจแทนแม่นางจริงๆที่ต้องมานั่งฟัง คำพูดพลอดรักของสองคนนั้น(เฮียกลายเป็นคนอื่นไปแล้ว) ขนาดข้าที่เป็นคนนอก ยังตรอมใจ เลือดหยุดไหล เพราะมันได้แข็งตัวไปกะบทแปลหนาวๆของท่านวอนวอน ซะแล้ว โอย งง เลือดไม่ไหล สมองไม่แล่น มือไม้สั่นไปหมด
สุดท้าย ข้าต้องรีบเข้ารับการรักษาซะแล้ว
วี๊หว่อ วี๊หวอ....(เสียงรถพยาบาล)
ปล. ท่านวอนวอน แปลได้ทรมาน บีดคั้นหัวใจดวงน้อยๆ ของข้าจริงๆ ท่านช่างใจดำนัก(ตัดพ้อซะงั้น)
พรุ่งนี้ยังจะมีอะไรมาคั้นหัวใจข้าอีกมั้ยเนี่ย และขอบคุณท่านด้วยเช่นกันที่แปลได้ทรมาน คั้นใจ สุดๆ ยอดเยี่ยมมากค่ะ TT



โดย: สาวก 2มุน IP: 202.12.97.100 วันที่: 23 ธันวาคม 2552 เวลา:17:21:56 น.  

 
ท่านเสพย์อักษรขอรับ ข้าน้อยรับหน้าที่เฝ้ากะให้ท่านได้เสมอ (ถ้าไม่ต้องออกไปข้างนอก ซึ่งน้อยมาก) เนื่องด้วยข้าทำงานที่บ้าน และก็กินนอนอยู่หน้าเครื่องอยู่แล้วขอรับ ไม่มีปัญหา

อ่อ วันนี้ครูกุ๊กจะจบแล้วนะ (เห็นน้องๆที่ office บอกมา) อาจจะหนีแว๊บไปดูครูกุ๊กซัก 2-3 ชม.นะขอรับ นั่นแน่ ลาล่วงหน้าซะเลย อิอิ

วันนี้เป็นวันดี ปั่นงานเสร็จ (หลังจาก late ส่งงานไม่ทันไปแล้ว เมื่อวานนี้เอง ต้องหอบงานไปส่ง 30 แน่ะ เกือบข้ามปี)

ยังไงก็ยินดีรับใช้ทุกท่านคร๊าบ...บ :D


โดย: ยามควงกะ IP: 124.121.93.244 วันที่: 23 ธันวาคม 2552 เวลา:17:23:39 น.  

 
อ่านแล้วเศร้าจังเลย สงสารเฮียกับเจ๊อ่ะ
ขอบคุณ คุณวอนวอนมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

แล้วพรุ่งนี้จะมาติดตามใหม่นะขอรับ


โดย: U IP: 118.173.36.134 วันที่: 23 ธันวาคม 2552 เวลา:17:34:44 น.  

 
ขอบคุณนะคะ คุณ won won ดิฉันรับรู้ได้ถึงความตั้งใจ ที่จะแปลให้ออกมาอย่างดีที่สุด ซึ้งใจจริง ๆ ที่คุณให้ความใส่ใจกับแฟน ๆ ที่รออ่านอย่างนี้ค่ะ

แต่ดิฉันอ่านมาถึงจุดหนึ่ง......จุดอันตรายของดิฉัน.....
เฮ้อ....ตอนนี้อ่านต่อไหวแล้ว

หมดเรี่ยวแรงจริง ๆ ขอตัวไปทำใจก่อนเดี๋ยวมาอ่านใหม่

เมื่อวานก็ว่าทำใจได้แล้วน๊า.......

ถ้าดิฉันอ่านจนจบเดี๋ยวมาเม้นท์ให้ใหม่นะคะ

อ้อ...จะรออ่านของคุณTime & Space ด้วยนะ แล้วจะมาเม้นด้วย


โดย: รัตน์ IP: 203.144.220.241 วันที่: 23 ธันวาคม 2552 เวลา:17:37:40 น.  

 
โอ้ ยังดีค่ะ

สู้ๆนะคะ

คุณ wonwon


โดย: Humoristisch IP: 58.8.41.167 วันที่: 23 ธันวาคม 2552 เวลา:17:37:52 น.  

 
ยังอยู่ค่ะ(อ้าวไม่ไป รพ.แล้วรึ) ต้องฝืนสังขารอยู่ให้กำลังใจท่านวอนวอนและแม่นางฮยางค่ะ แม่นางฮยางซบอก(อันน้อยๆ)ขอข้าได้นะขอรับ จะร้องให้ให้เสื้อเปียกไปเลยก็ได้(และเสื้อตัวนี้ก็จะไม่ถูกซักอีกเลย ฮ่าๆ)
อ่านแล้วก็ไม่งงนะคะหรือเพราะเราดูหนังจีนมากไป จึงเข้าใจว่ามันเป็นแผนเฮียหว่า(ก็ไกท์ไว้ตั้งแต่ภาพวาดที่แล้วนี่นา)และเด็กรับใช้ก็เผยอีกว่าถ้าแต่งหญิงก็คงงามมาก จึงรู้ทันทีว่าเป็นแม่นางฮยางคนงามทันที แต่จานที่แยกเงาสองคนนี้ไม่ออกนี่คงจะแก่จริงๆ (ว่าจานแก่อีกและ) แต่เฮียพูดประโยคยาวๆได้นี่ ยาต้านพิษที่ฮูหยินมินให้ไว้คงจะดีจริง สรุปแล้วภาพนี้ก็สงสารทุกคน หากแต่ข้าสงสารแม่นางฮยางมากสุด(สุดท้ายก้เผยความลำเอียงอีกจนได้)


โดย: สาวก 2มุน IP: 202.12.97.100 วันที่: 23 ธันวาคม 2552 เวลา:17:42:24 น.  

 
ตกใจหมดนึกว่าบกเราจะเปลี่ยนใจไปกับอาจารย์เสียแล้ว ค่อยยังชั่วหน่อย ขอบคุณมากๆๆๆๆคุณwonwon แล้วจะรอต่อนะ หากไก่มีโอกาสไปเกาหลีเมื่อไรจะเอาของฝากมาให้นะ แต่ต้องบอกเมล์ด้วยละจะได้ส่งให้ถูกที่นะ บาย


โดย: ไก่ IP: 112.142.20.224 วันที่: 23 ธันวาคม 2552 เวลา:17:42:25 น.  

 
ว้าวววว!
มาแล้วยาแสนหวาน ทานแล้วหายทรมานใจ
อ่านแต่ละครั้ง บีบคั้นหัวใจเป็นที่สุด
แต่ก็รอรอรอ อ่านทุกทีไป คิคิ


โดย: N.K IP: 119.31.126.141 วันที่: 23 ธันวาคม 2552 เวลา:17:47:26 น.  

 
ไม่ชอบเรื่องรัก 3 เส้า เลย มันเครียดจัง
อาจเป็นเพราะอารณ์ของตอนนี้มันเครียดๆ มั้ง
ก็เลยทำให้รู้สึกงง งง เหมือน วน วน ไปมา

จริงๆ แล้ว เค้าไม่ต้องพูดถึงก็ได้นะ เราว่า
ไปเก็บเอาฮงโด กลับมาเครียดอีกเปล่าๆ
แถม จองฮยาง ก็พลอยเครียดไปด้วย

และ เราก็ เครียด ด้วย
โอ้ย เครียด เครียด

Tun


โดย: มีเรื่องรัก 3 เสร้าทีไร เครียดทุกที IP: 124.120.177.165 วันที่: 23 ธันวาคม 2552 เวลา:17:48:01 น.  

 
กรี๊ดดดดภาพวาดที่15 (อ่านแล้วก็สงสาร)T^T

แบบว่าปลื้มเจ๊ฮยางที่เข้าใจเฮียบก โอ้ยยยย อันนี้อยากกรี๊ดให้ลั่นบ้านรุยแหะๆ

แต่อย่างไงก็มาเป็นกำลังใจให้ คุนWonwon ต่อค่ะ: )



โดย: jameza17 IP: 114.128.6.192 วันที่: 23 ธันวาคม 2552 เวลา:17:54:50 น.  

 
แล้วคำพูดยาวๆของเฮียที่ไปบาดใจของใครหลายๆคนรวมทั้งตัวข้าน้อยด้วย ที่ทำใจยอมรับรักของเฮียกะจานไม่ได้ซักที คงถึงเวลาที่จะเปิดใจที่เริ่มแหวะ ต้องยอมรับรักของสองคนนี้ซักที เพราะขนาดแม่นางฮยางคนงาม(ภาพนี้ต้องเน้นจริงๆว่าเจ๊เป็นคนงามเพราะงามทั้งใจและใบหน้าจริงๆ) ยังยอมรับได้เลย แล้วเราล่ะเป็นแค่ยามสา ประจำการหน้าประตูห้องน้ำจะยอมรับรักของสองคนนี้ไม่ได้ได้อย่างไร(ไม่ได้จริง จริ๊ง ใจเต้นปฎิเสษกระแทกปอดแทบระบม)

อ้อลืมไปเลยว่าจะพูดตั้งแต่เริ่มแล้ว คำพูดยาวๆของเฮียรู้เลยว่าเป็นคนจีนแต่ง เพราะหนังจีนทุกเรื่องก่อนตาย มักสั่งเสียซะจนเราจำไม่หวาดไม่ไหว จนอดคิดไม่ได้ว่าสรุปท่านจะตายมั้ยเนี่ย ฮ่าๆ ตรงตามแบบฉบับคนจีนจริงๆ ท่านวอนวอนแปลได้กลิ่นอายของจีนและเกาหลีเลยนะขอรับ ข้าน้อยนับถือ

ท้ายสุด อาการทุกคนเป็นยังไงบ้างคะเนี่ย เงียบเชียว เสียงหายใจยังแทบไม่ได้ยินเลย


โดย: สาวก 2มุน IP: 202.12.97.100 วันที่: 23 ธันวาคม 2552 เวลา:18:00:49 น.  

 
ออกมาแสดงตัวกันแล้ว ดีจัง วันนี้บ้านไม่เหงา 555 ทีเมื่อคืนล่ะเงียบกันไปหมดเลย ทิ้งเรา..


โดย: ยามควงกะ IP: 124.122.46.102 วันที่: 23 ธันวาคม 2552 เวลา:18:11:31 น.  

 
ยังไม่หักเงินเดือนก็ได้ค่ะคุณเสพย์อักษร ด้วยความเห็นใจที่ท่านนั้นไซร้ เล่นเน็ทโหลดแค่หน้าเดียว ล่อไปครึ่งชั่วโมงทีเดียว คงต้องใช้ความพยายามมากทีเดียว และอีกอย่างข้าน้อยก็ไม่มีกระจิตกระใจทำอะไรแล้วด้วยตอนนี้ นอกจากต้องคอยปลอบใจทั้งตัวเอง และแม่นางฮยางคนงาม

ท่านเลขาโคกะท่านเติมเต็มได้อ่านรึยังคะเนี่ย ถ้ายังก็ช่วยเก็บศพข้าน้อยที่ล้มอยู่หน้าประตูไปรวมกะท่านอื่นๆที่อาการกำลังล่อแล่ด้วยค่ะ อะ อะ อย่าบอกนะคะว่าอ่านเสร็จค่อยมาเก็บศพข้าน้อย ถ้าถึงตอนนั้นท่านคงไม่มีแรงทำอย่างนั้นแน่ แล้วศพข้าน้อยก็.. โอยไม่อยากจะคิด TT

อ้อ อิลจิแมใกล้เล่นแล้วนะคะ ตามไปดูบวกความเครียดกัน ฮ่าๆ


โดย: สาวก 2มุน IP: 202.12.97.100 วันที่: 23 ธันวาคม 2552 เวลา:18:13:53 น.  

 
สุดยอดเหนือคำบรรยายเลยฮะ พออ่านจบแต่งกลอนเป็นค่าเหนื่อยให้คุณwonwonแล้วกันขอบอกว่าความรู้สึกเนี่ยสุดจะบรรยาย ------ เรียงร้อยถ้อยคำตัวอักษร-- -- บทละครงดงามดั่งปริศนา-- ---- ผู้คนมากมายผ่านเข้ามา -- --- ทุกสายตาหยุดนิ่งราวต้องมนต์ - -- คิดแล้วอยากมีใครสักคนที่เหมือนฮยางชีวิตนี้ต้องถือว่าโชคดีสุดๆ คุณwonwonอย่าเครียดนะครับเพราะคำแปลและการเรียบเรียงของคุณเท่าที่เคยอ่านหนังสือวรรณกรรมถือว่าคุณเรียบเรียงได้ดีมากnutเป็นคนที่มีความรู้น้อยนะคงให้ได้แต่กำลังใจนะครับ


โดย: nut IP: 58.9.104.213 วันที่: 23 ธันวาคม 2552 เวลา:18:16:22 น.  

 
ตอนที่ 15
สงสารจองฮยางมากเลยอะ ต้องทนฟัง และรับรู้ว่า เฮียแอบมีคนอื่นในใจอีก แต่เจ้แก่ก็อดทนมากเลย
เราเสียใจแทนเจ้เลยอะ อยากจะร้องไห้ ตะโกนดังๆ ไปเลย


โดย: Lea IP: 124.122.165.233 วันที่: 23 ธันวาคม 2552 เวลา:18:17:24 น.  

 
โห ตอนนี้ เศร้า มากๆเลย

เจ๊ น่านับถือมากๆ

เฮีย ก็คงลำบากใจมากเลย

ลุง ก็น่าสงสารเอามากๆเลย

โอ้ว



โดย: Humoristisch IP: 58.8.41.167 วันที่: 23 ธันวาคม 2552 เวลา:18:25:07 น.  

 

กลับมารายงานตัวด้วยลมหายใจอันโรยริน มิใช่อะไร

อาหารเป็นพิษนั้นเอง สงสัยกลัวไม่รู้ถึงรสชาติของ

การโดนยาพิษกับเฮียแง่ ๆ พอดีขึ้นมาได้ก็รีบเปิด คอม

ทันทีเพราะต้องการยาถอนพิษ ก็ได้สมใจพร้อมความเศร้า

เคล้าน้ำตา ไม่รู้จะสงสารใครดี อาจารย์ ยุนบก ฮยาง หรือ

ตัวเอง

แต่ขอถามหน่อยได้ไหมค่ะ ว่าตกลงเฮียของเราได้เปิดประตูไปเจอกลับอาจารย์หรือเปล่า รู้สึกงง ๆ ตอนนี้

“อาจารย์” ได้ยินคำพูดที่จริงใจของฮงโด ยุนบกหวนคิดไปถึงทุกสิ่งทุกอย่างที่เคยเกิดขึ้น และแล้วนางก็ถลาไปที่ประตูแล้วเปิดออก เพื่อมองชายคนที่นางยกย่องและไว้ใจ อย่างไรก็ตามนางไม่สามารถทำอะไรให้เขาได้มากไปกว่าการออกไปพบเขา ยุนบกหยุดนิ่งไปชั่วขณะ แล้วปาดน้ำตาออกจากใบหน้า ยิ้มทั้งน้ำตา

แต่ตอนต่อจากนี้เหมือนไม่ได้คุยกันต่อหน้า

หรือว่าข้าน้อยงงเพราะฤทธิ์อาหารเป็นพิษเอง

แต่อย่างไรก็แล้วแต่ยังซาบซึ้งกับตัวอักษรทุกตัวที่ท่านเจ้าบ้านทำให้แก่ลูกบ้านอย่างเราเสมอ และจะขอสัญญาว่าจะเป็นลูกบ้านที่ดีมิทำให้เจ้าบ้านอย่างท่าน won won ต้องลำบากใจ

วันนี้ส่งสัยจะเขียนยาวเป็นพิเศษเกินไปหรือเปล่าไม่รู้

ปล. ขอเตือนลูกบ้านทุกท่านน่ะค่ะเวลารับประทานผลไม้เช่น ส้มควรล้างเปลือกให้สะอาดก่อนรับประทานเพราะที่เปลือกอาจยังมียาฆ่าแมลงตกค้างอยู่ไม่อย่างนั้นจะมีอาการอย่างข้าน้อยก็ได้ เศร้า.....


โดย: สาวก won won & 2moons IP: 111.84.58.195 วันที่: 23 ธันวาคม 2552 เวลา:18:42:29 น.  

 
ขอบคุณคุณวอน

แปลได้ดีจิงๆ

รักษาสุขภาพด้วยนะ


โดย: Pww IP: 202.12.73.3 วันที่: 23 ธันวาคม 2552 เวลา:18:46:23 น.  

 
งงจริงๆ เล่นแทนกันแล้วเวลาพูด พูดแทนกันด้วยหรือเปล่าเสียงก็คนละเสียง เวลาพูดจะไม่เห็นเงาคนพูดหรือว่าใครพูด เอ๊ หรือจะคิดมากไป
แต่ทั้งหมดที่แท้ บกก็อยากเก็บเธอไว้ทั้งสองคนนี่เอง
ใจร้าย เชอะ


โดย: ติดหนึบ IP: 58.11.97.15 วันที่: 23 ธันวาคม 2552 เวลา:19:01:18 น.  

 
โอย อย่าเข้าใจผมผิดเลย ผมไม่อยากแปลหรอกครับ
ฝีมือแปลไม่สวยเท่าคุณ Won won จะทำไปใยครับ 55
ผม ก็แค่ อยากสร้างความเข้าใจในเนื้อหา
ให้สมบูรณ์เท่านั้นล่ะครับ

เอาบทสำคัญก่อนนะครับ

How could this possibly be a relationship between merely a master and his apprentice? If she were to say that
she could not be together with Yunbok due to the fact that both of them were women, then these two were also not
able to be together due to Yunbok’s established identity as a man and their master and apprentice relationship
with all the conflicts in the imperial court

ถอดความ

ความสัมพันธ์ จะเป็นไปได้อย่างไร เมื่อเป็นแค่ลูกศิษย์กับอาจารย์ ?
หากนางบอกว่าไม่สามารถเคียงคู่กับยุนบกได้ เพราะเรา
ต่างเป็นผู้หญิงเหมือนกัน
ดังนี้น สองคนนี้ (ยุนบก ทันวอน) ก็ไม่สามารถคู่กันได้
เช่นเดียวกัน

เพราะว่า

ยุนบกถูกสร้างมาให้อยู่ในคราบของผู้ชาย
และ ความสัมพันธ์ในฐานะศิษย์กับอาจารย์ที่ค้ำคอ
รวมถึง ความขัดแย้งไม่ลงรอยกันในวังหลวง

***

สรุป
1. all the conflicts in the imperial court คือ
พระอัยยิกาต้องการตามล่าจับตัวยุนบก เอามาต่อรอง
กับฝ่าบาท เรื่องผู้หญิงไม่มีสิทธิ์วาดรูปองค์ชายซาโต
ยุนบกต้องหนีเอาชีวิตรอด จากการหลอกลวงเบื้องสูง
และไม่ต้องการให้ฝ่าบาทตกเป็นเบี้ยล่าง เป็นอุปสรรค
ในการกำจัดตระกูลคิม

ต้องหนีไปคนเดียวด้วย ไม่งั้นเสี่ยงต่อการตายทั้งสองคน
ต้องหนีเพราะถ้าไม่หนีให้พ้น ไม่อาจใช้ชีวิตอย่างอิสระได้ เพราะเอาแต่
ถูกตามล่า
ต้องหนีไปให้พ้นเพียงคนเดียว แล้วค่อย
กำจัดตัวเองทิ้ง (กำจัดเฮวอน)
เพื่อชีวิตที่เป็นอิสระของตัวเอง และคนรัก

2. Yunbok’s established identity as a man คือ
ชาย ต่อชาย จะอยู่กันในฐานะคนรัก เปิดเผยได้อย่างไร

3. ความสัมพันธ์ในฐานะศิษย์กับอาจารย์ที่ค้ำคอ


ทั้งหมดจึงเป็นเหตุผล เป็น fate ที่อยู่กับทันวอนไม่ได้

และเป็น fate ให้ได้ลงเอยกับ จองฮยาง ***
คราบชาย กับ หญิง อยู่กันได้ no problem


โดย: Time & Space IP: 113.53.58.237 วันที่: 23 ธันวาคม 2552 เวลา:19:05:45 น.  

 
ยังไม่เคยได้ยินยุนบกบอกรักจองฮยางเลย จะมีสักฉากไหม


โดย: tama IP: 114.128.215.93 วันที่: 23 ธันวาคม 2552 เวลา:19:13:56 น.  

 
ขอบคุณมากค่ะ กลับไปอ่านอีกทั เช้าใจแล้ว นี่เองทำให้แปลค่อไม่ได้ จิ๊กซอมันบิดเบี้ยวค่ะ ต่อไปจะแปลให้จบตอนก่อนดีกว่า ค่อยลง แก้แล้วนะคะ คุณสาวก


โดย: Won won (albatross11 ) วันที่: 23 ธันวาคม 2552 เวลา:19:15:07 น.  

 
"Master," listening to Hongdo’s sincere words, Yunbok thought of everything which had happened from before
and had the urge to charge out of the door and have a look at this man whom she admired and depended on.
However, she could not offer anything else other than calling out for him

ตรง

had the urge to charge out of the door and have a look at this man whom she admired and depended on.
However, she could not offer anything else other than calling out for him

ตรงนี้ ยุนบก แค่อยาก ถลันไปผลักประตู เพื่อพบทันวอน
แต่ความจริงแล้วไม่ได้ผลัก***
ได้แต่ร้องเรียกพูดคุย กับทันวอน จากข้างในห้อง
เขาทำได้แค่นี้ ครับ เพราะความจำเป็น



โดย: Time & Space IP: 113.53.58.237 วันที่: 23 ธันวาคม 2552 เวลา:19:15:52 น.  

 
ไอ้ตรงประตูนี่แหละทำให้งง แล้วก็จินตนาการไม่ออกเรื่องเงาค่ะ คิดไม่ออกว่า ฮงโดเห็นเงาได้ไง ตอนนี้เข้าใจแล้วค่ะ ห้องเป็นกระดาษ คนข้างนอกก็เห็นคนข้างใน คนข้างในก็เห็นคนข้างนอกผ่านผนังกระดาษ โอ้ย กว่าจะเข้าใจ

เพราะตอนต่อไป จองฮยางพูดเองชงเอง เฮ้อ ขอบคุณนะคะที่ช่วยตรวจงานไม่งั้นคืนนี้นอนไม่หลับแน่


โดย: Won won (albatross11 ) วันที่: 23 ธันวาคม 2552 เวลา:19:18:07 น.  

 
As Hyewon, my paintings have been all over Korea. Since when had there been that many painting officials
who have gotten so many confirmations and recognitions?


ในฐานะ เฮวอน ภาพของข้า เป็นที่รู้จักชื่มชมทั่วเกาหลี
ตั้งแต่นั้นมา บรรดาช่างเขียน ก็ได้รับการรับรองและ
ยอมรับ ใช่ไหม ?

Only, only you who do not know how to weigh the seriousness could think of... no, that's not right either."
He paused, she would not be as she was when he first met her eight years ago. Time and experiences would change
a person
"You would have considered all the pros and cons. Has the trouble been solved? Do you need me to do anything at all for you?"

เจ้าไม่รู้จักช่างน้ำหนัก สถานการณ์ผลกระทบที่อาจเกิดขึ้น
ไม่สิ...ไม่ถูกเหมือนกัน
นางไม่ได้เป็นเหมือนเมื่อก่อนที่เขาเคยพบเมื่อแปดปีก่อน
อีกแล้ว เวลาและประสบการณ์ เปลี่ยนนาง(ให้แกร่งและ
สุขุม ขึ้นแล้ว)

that’s why I couldn’t surpass you
นั่นเป็นสาเหตุ ที่ทำให้ข้าไม่อาจเอาชนะท่านได้ (ลงคอ)

-------

อื่นๆเป็น ปลีกย่อยอื่นๆ เป็นเหมือนอารมณ์ตัวละครที่พูด
มากกว่าครับ

Yes, really, really, I’m very reluctant
ใช่ จริง จริงสิ ข้าไม่อยากเป็นศิษย์ท่านเลย

She would have to flee. Flee for her life
นางจะต้องหนี หนีเพื่อชีวิตตัวเอง (หนีเพื่ออิสระภาพ)



โดย: Time & Space IP: 113.53.58.237 วันที่: 23 ธันวาคม 2552 เวลา:19:44:08 น.  

 
เพิ่งจะได้แวะมาอ่าน...อ่านแล้ว พลั้กกก! เหมือนใครเอาไม้หน้าสามฟาดตรงกลางใจ
Y Y ฮืออ..ใจร้าย สงสารจองฮยางงงง
ขอหลบไปพักจิตใจที่เพิ่งถูกทรมานก่อนนะคะ ฮือๆๆ
ใครมีแรงเหลือช่วยหิ้วไปโรงพยาบาลด้วย T T


โดย: kola IP: 115.67.72.223 วันที่: 23 ธันวาคม 2552 เวลา:19:48:56 น.  

 
เป็นกำลังใจให้นะคะ

สู้ๆ คุณ wonwon

รักเจ๊ รักเฮีย

ติดตามตอนต่อไป


โดย: Humoristisch IP: 58.8.41.167 วันที่: 23 ธันวาคม 2552 เวลา:19:49:29 น.  

 

ขอบคุณ ท่านช่างแปล วอนวอน ที่มาแปลให้อ่าน
ช่วงเช้า บ่าย เย็นมัวแต่ลุ้นหุ้นและคลิ๊กลิ้งค์ไปมาจนเวยนหัวไปหมด

อ่ะ ท่านวอนวอน ก็ลงทุนตลาดตั๋วเงินเหมือนกันหรือนี่
โอ..นับว่าพวกเราตกอยู่ในคลื่นมรสุมอันแสนโหดร้ายนี้จริงๆ
ตลาดการค้าทั่วไปคึกคัก ซื้อขายสินค้าจับจ่ายใช้สอยในสิ่งจำเป็นเท่านั้น
แต่ตลาดลักทรัพย์นั้น เต็มไปด้วยผู้คนมากอารมณ์ ผันแปรเปลี่ยนไปตามตลาด
ใจคนไม่คงที่ เดี๋ยวดีเดี๋ยวร้าย เดี๋ยวหัวเราะ ระรื่นแลเจอปนด้วยคราบน้ำตา

รู้ซึ้งแต่..ยากตัดรอน หนีไปไหนไม่ได้ เพราะมันยั่วเย้าคอยเชิญชวนทุกเมื่อเชื่อวัน
ช่างแปล ก็คงเข้าใจ เพราะเงินที่สะสมมาหลายหมื่นเนียงนั้น
เมื่ออยู่ในตลาดค้าเงิน ก็จะกลายเป็นกระดาษที่ไม่มีราคาได้ทุกเมื่อ
ขึ้นๆลงๆตามกระแสการปลุกปั่น เหมือนภาพว่าของเฮวอน ที่ปั่นจนราคาสูง

หากเก่งจริงก็คงไม่ทุกข์ระทม เที่ยวแสวงหาสิ่งบันเทิงใจดุจทุกวันนี้หรอก
แม้แต่ตัวเองยังเอาตัวไม่รอด ไหนเลยจะบริหารพอร์ตของท่านวอนวอน ได้
กล่าวไปละอายและช้ำใจยิ่งนัก
วันนี้ก็เช่นกัน ตลาดคึกคัก แต่ต้นทุนที่ลงไปเป็นก้อน ได้ค่อยๆถูกแยกเป็นเศษเสี้ยวหายไปทีละน้อย
น่าเศร้าใจนัก วันนี้เลยกลุ้มใจ แม้แต่ความเศร้าของรัก3เส้าที่อ่านมา ยังไม่หนักเมือนความทุกข์ที่ผจญอยู่นี้

ขอบคุณ ในไมตรีจิตที่ท่านช่างแปล มอบความไว้วางใจให้
ทั้งๆที่เพิ่งรู้จักกัน ก็ยังอุตส่าห์มอบตำแหน่งให้
ขอรับด้วยใจอย่างสุดซึ้ง และคิดว่าตำแหน่งพีอาร์ท่าน ยามควงกะ เหมาะสมที่สุด

เมื่อใดที่การแปลของท่านวอนวอน สิ้นสุด ก็คงแวะเวียนมาอ่านน้อยลง
เกรงว่าจะทำให้ผิดหวังแลเสียใจในภายหลัง
แต่..บอกได้เลยว่า ช่างแปล วอนวอน ท่านนี้ได้สร้างความสนใจ
อยากรู้อยากเห็นให้กับชีวิตที่ริบหรี่นี้อย่างมากมายเลยทีเดียว
พออ่านฝีไม้ลายมือในการแปลแล้ว อยากให้เพื่อนๆที่คุ้นเคยได้อ่านกัน
ไม่ได้มีเส้นมีสาย เพียงแค่ส่งข่าวสารถ่ายทอดอีกต่อหนึ่งไปยังผู้ชื่นชอบชิรี่ย์ที่จบไป

อย่างน้อยๆก็ได้สานในคุณงามความดีที่ท่านช่างแปล อุตส่าห์สละเวลาแปลและเรียบเรียงถ้อยอักษรที่น่าอ่าน
เผื่อแผ่มายังมิตรสหายโดยไม่เห็นแก่ความเหน็ดเหนื่อยที่ผ่านมา
เราเป็นเพียงผู้แวะผ่านทาง ยังประทับใจในสิ่งดีงามนี้เลย
แล้วลูกบ้านที่เป็นแฟนคลับมาแต่ต้น จะไม่ปลื้มท่านช่างแปลคนนี้ได้อย่างไร

ขอให้วันคริสมาสฯ ปีใหม่ไทย ปีใหม่จีน
ขอให้ช่างแปล วอนวอน และครอบครัว มั่งมีศรีสุข สมหวังในทุกสิ่งที่ปรารถนา ร่ำรวยยิ่งๆขึ้นค่ะ

จะไปดูสูตรเสน่หา ตอนอวสาน

พักผ่อนเยอะๆนะคะ เป็นห่วงค่ะ




โดย: สุเกียง IP: 118.173.96.40 วันที่: 23 ธันวาคม 2552 เวลา:19:50:49 น.  

 
‘ข้าขอโทษ เจ้าจะสามารถอภัยให้ข้าได้หรือไม่ที่ข้ามีใครอีกคนอยู่ในหัวใจ’

........................................................................................

เฮียบกนะเฮียบก ทำไมทำร้ายจิตใจคนงามของข้าได้เพียงนี้
สงสารเจ๊จังง่ะ

ขอบคุณท่าน won won มาก แต่ประโยคนี้ทำพิษข้ากำเริบหนักกว่าเดิมอี๊ก โกธรเฮียแทนเจ๊เจงๆ


โดย: รัก ..2มุน..หมดใจ IP: 124.157.200.170 วันที่: 23 ธันวาคม 2552 เวลา:19:54:39 น.  

 
สุดท้ายแล้ว
คุณ Won won แปลเยี่ยมแล้ว ผมแค่เสริมเรื่องอารมณ์
ที่ตัวละครพูดครับ

It’s as if there isn’t a single thing in the world which you do not dare to do. There isn’t a painting
which you wouldn’t have the courage to draw. In the future, you’ll be truly free. You are really, really like
your father He was a person who has an air of freedom. There wasn’t anyone who could tame his proud and
wild nature. You, are really like him, my best friend. But, I, won’t be by your side. You have to keep in mind to
take care of yourself.

เหมือนว่า ไม่มีสิ่งใดในโลกที่เจ้าไม่กล้าทำ ไม่มีรูปไหน
ที่เจ้าไม่กล้าวาดออกมา ต่อไปนี้ เจ้าจะเป็นอิสระเต็มที่
เจ้าช่างเหมือนพ่อเจ้าเหลือเกิน เขาเป็นคนที่เราจะ
สัมผัสได้ถึงความเป็นอิสระ ไม่มีใครสามารถลดทอน
ความภาคภูมิใจ และธรรมชาตินี้ ของเขาได้
เจ้า เหมือนเขาเหลือเกิน เพื่อนที่ดีที่สุดของข้า
แต่ ข้าจะไม่อยู่ข้างเจ้า***
เจ้าต้องจำใส่ใจไว้ว่า จะต้องดูแลตัวเองให้ดี

-----------------------

สุดท้ายขอบคุณที่รับฟัง ความเห็นของผมมากครับ
คุณ Won won
แปลเยอะๆ มันก็มีบ้างเป็นธรรมดา นับถือครับที่เพี้ยน
เพียงนิด

ถ้าเป็นผมแปลเยอะขนาดนี้ คงเละเทะไปนานแล้ว 55






โดย: Time & Space IP: 113.53.58.237 วันที่: 23 ธันวาคม 2552 เวลา:19:56:09 น.  

 
โห ตอนนี้ เศร้ามากกกกกกกกกก ปวดตับ ปวดหัวใจ อ่านไปปาดน้ำตาไป T_T

ขอบคุณ คุณ wowwon ที่แปลได้ดีมาก

ขอบคุณ คุณ time & space ที่มาช่วยคุณ wonwon เรื่องแปลตอนนี้ ^^

พรุ่งนี้ไม่มีอัพเหรอคะ ว้าาาา เศร้ากว่า กำลังอ่านตอนนี้อีก แงๆๆ แต่ไม่เป็นไรค่ะ เข้าใจว่า มีงานต้องเคลียร์ อิอิ สู้ๆนะคะ

เห็นด้วยกับคุณ wonwon ที่ให้คุณสุเกียงเป็น marketing ส่วนตัว อิอิ ข้าเจ้าก็มีพอร์ทเล็กๆเหมือนกน พอร์ทนี้นอนขาดทุนอยู่เลย ฮือๆ T_T

อ้อๆ คุณ wonwon คะ สำหรับเรือ่งใหม่นั้น ใจจริงข้าเจ้าอยากจะช่วยนะคะ แต่ไม่อยากจะบอกว่า ที่ข้าเจ้าอ่านจบนั้น ข้าเจ้าอ่านแบบจับใจความรวมๆ ไม่สามารถแปลเป็นประโยคต่อประโยคแล้วทำให้ภาษามันสลวยแบบท่านได้ ภาษาไทยข้าแย่มากๆ

ข้าว่า ท่านลองเปิดกระทู้หาทีมงานใน (ว่าที่) บมจ. ว่ามีใครอยากช่วยแปลด้วยก็ดีนะคะ เพราะมีคนเก่งๆหลายคนนะ แฝงอยู่ในนี้

แต่หากไม่มีใครจริงๆ ข้าเจ้าก็ยินดีช่วยแปลเจ้าค่ะ แต่คงต้องให้ท่านขัดเกลาอีกที แต่ข้าเกรงว่าเวลาท่านอ่านที่ข้าแปลแล้ว ท่านอาจจะรู้สึกว่า แปลไร(ฟะ) รู้งี้แปลเองดีก่า ง่ายกว่ามาตรวจให้อีก 55555

อ้อๆ ตอนนี้เพื่อนในเวบจีนได้แปลสารที่ข้าเจ้ารายงานว่า รพ.บ้าของเราตอนนี้มาถึงตอน 15 ให้คนแต่งต้นฉบับแล้วนะคะ เขาคงคิดว่า พวกนี้มันบ้าได้ใจกันจริงๆ อิอิ ^^


โดย: machu pichu IP: 125.24.47.162 วันที่: 23 ธันวาคม 2552 เวลา:20:04:10 น.  

 
ยุนบกบาดเจ็บที่ตัว แต่จองฮยางบาดเจ็บที่หัวใจ
มันทรมานกว่าหลายเท่า อ่านแล้วเศร้าจริงๆ


โดย: เก๋ IP: 124.122.13.76 วันที่: 23 ธันวาคม 2552 เวลา:20:04:18 น.  

 
อ่า...ต้องขอบคุณคุณ Time & Space ด้วยครับ ที่ถอดภาษามาให้เห็นเป็นย่อหน้าเลย ขอคาราวะ 1 จอกครับ

สงสัยต้องไปลงเรียนภาษาอังกฤษเพิ่มซะแล้ว ไม่ไหวเลย ตอนที่อ่านภาษาอังกฤษมายังไม่รู้เรี่องเลย อ่านแล้วงงมาก

ต้องขอบคุณทั้ง 2 ท่านเลยครับ คาราวะหมู่ไปเลยดีกว่า

ว่าแล้ว ข้าน้อยขอตัวซักพักนะขอรับ แล้วจะกลับมาเฝ้ายามให้กับบ้านน้อยหลังนี้ต่อไปครับ


โดย: ยามควงกะ IP: 124.122.46.102 วันที่: 23 ธันวาคม 2552 เวลา:20:04:41 น.  

 
คุณ รัก ..2มุน..หมดใจ ใช่เลยค่ะ ประโยคนั้นเลยที่หัวใจเหมือนถูกไม้หน้าสามฟาดเอา อ๊ากกก

‘ข้าขอโทษ เจ้าจะสามารถอภัยให้ข้าได้หรือไม่ที่ข้ามีใครอีกคนอยู่ในหัวใจ’ (ว่าแล้ว..ก็ตอกย้ำอีกที)
คุณwonwon จัดยาให้ข้าด้วย

ขอบคุณคุณ Time&Space นะคะ ที่ขยัน ให้ความรู้สึกเหมือนอยู่ในพันทิปเลย ^^ (อะไรของมันหว่า..ใจเปื่อยซะงงตัวเอง?!)


โดย: kola IP: 115.67.72.223 วันที่: 23 ธันวาคม 2552 เวลา:20:04:50 น.  

 
ขอบคุณ คุณ won won มากๆคับ


สองวันมานี่ นั่นอ่านทั้งวันเลย งานแทบไม่ได้ อิอิ

ติดหนึบเลย....


โดย: RUkie IP: 202.41.167.241 วันที่: 23 ธันวาคม 2552 เวลา:20:07:33 น.  

 
...ขอบคุณคุณ Time & Space ที่กรุณามาช่วยกันเติมเต็มนิๆ @^___^@

...ตอบคุณ Y & J
ซินยุนบก รัก ทั้ง อาจารย์ทันวอน และ จองฮยาง
อาจารย์ทันวอน -+ +- ซินยุนบก - + + - จองฮยาง
รักของ 3 คนนี้ที่มีให้แก่กันนั้น ยิ่งใหญ่มาก ลองอ่านบทนี้จะทราบดี เป็นเสมือนบทสรุปภาคซีรีย์ที่เพิ่งฉายจบไป
ต่างเอื้ออาทรแก่กัน ต่างให้ เข้าใจ และสละได้ซึ่งที่สุดของชีวิตคน


โดย: เจ้าเงาะ IP: 124.120.193.87 วันที่: 23 ธันวาคม 2552 เวลา:20:29:20 น.  

 
ขอบคุณมากๆค่ะ ซึ้งค่ะซึ้ง รักชองฮยางจังที่รักและเข้าใจยุนบกทุกอย่าง แม้รู้ว่ายุนบกยังมีใจอยู่ในใจเค้าอีกคนนึง


โดย: tanjang IP: 58.8.242.7 วันที่: 23 ธันวาคม 2552 เวลา:20:30:27 น.  

 
คุณ ติดหนึบ

ผู้แต่งเรื่องนี้เก่งนะ เอาภาพเรื่องราวสำคัญๆ ในภาคแรกมาเรียงร้อยได้อย่างงดงาม

การเล่นเงา...มีอยู่หลายฉากในภาคแรก
เป็นเสมือน Symbolic แทนชีวิตซินยุนบกด้วย

...เงาคือภาพร่าง...ที่อาจบิดเบือนได้... เพราะไม่ใช่ความจริง... ความจริงคือสิ่งที่อยู่ในใจ...
ซินยุนบก มิอาจบอกเล่าสถานการณ์จริงแก่ทันวอนได้ (ตัวเองป่วยหนัก) แต่จำต้องจัดฉากเงาเพื่อส่งสารให้ทันวอนสบายใจ...


โดย: เจ้าเงาะ IP: 124.120.193.87 วันที่: 23 ธันวาคม 2552 เวลา:20:37:50 น.  

 
ถูกทิ่มตั้งแต่
"Yes, because, if it’s possible. I am not willing to be your apprentice,"

และตอกเข้าซ้ำที่รอยเดิมด้วย
could you forgive me that I have another person in a part of my heart

เฮ้อ..........สรุปวันนี้ก็ทำใจไม่ได้อีกแล้วค่ะ

ขออนุญาตถามความเห็นคุณ Time & Space กับวลี if it’s possible
ในประโยคแรกด้วยค่ะ ประโยคนี้มันจำเป็นต้องใช้วลีนี้ด้วยหรือคะ? รวมถึงคำว่า because ด้วย
รู้สึกรูปประโยคมันแปลก ๆ

ถ้าอยากบอกว่า ไม่ต้องการที่จะเป็นศิษย์ ใช้แค่ I am not willing to be your apprentice ก็น่าจะชัดเจนและเพียงพออยู่แล้ว

จริง ๆมันก็ไม่ได้สำคัญอะไรนักหรอกนะคะ และก็ไม่ได้ทำให้ความหมายใด ๆ เปลี่ยนแปลงได้ คนแต่งอาจอยากเน้นให้เห็นว่า สิ่งนั้นทำได้เพียงแค่คิด..(แค่คิดก็เจ็บนะ)
ดิฉันก็คิดไปเรื่อยเปื่อย ตามประสาคนไม่อยากนึกถึงถ้อยคำที่บาดใจ


โดย: รัตน์ IP: 124.157.222.107 วันที่: 23 ธันวาคม 2552 เวลา:20:43:25 น.  

 
เสริมหวานๆ

This woman understood her so well
ผู้หญิงคนนี้ ช่างเข้าใจนางดีเหลือเกิน


as if her love could accept anything related to Yunbok
ดูเหมือนว่ารักของนาง จะสามารถรับได้ทุกสิ่งทุกอย่างที่
เกี่ยวกับยุนบก


It was not easy but he knew he had to let go
มันไม่ง่าย แต่เขารู้ว่า เขาจำต้องปล่อยไป (เพราะ fate
จะทำยังไงได้เล่า)



he thought that perhaps all this was fated, arranged by heaven

เขาคิดว่า บางที ทั้งหมดนี้เป็นเรื่องของชะตาที่
สวรรค์ได้กำหนดไว้แล้ว

--------------------------------



โดย: Time & Space IP: 113.53.58.237 วันที่: 23 ธันวาคม 2552 เวลา:20:47:19 น.  

 
วันนี้ยุ่งมากๆ จากเวลาบ่ายก็กระโดดมานั่งอ่านเม้นท์
ตอนค่ำ โอ้โห...เยอะมาก ชื่นใจแทนท่าน ผอ. จริงๆ

คุณ wonwon ช่วยกันรับส่งการแปลกับคุณ Time & space
ดีจัง

เสียดายคุณเติมเต็ม หายไปไหน ไม่เห็นเม้นท์มาพักใหญ่
เน็ทล่มที่ไหนสักแห่ง
ไปต่างจังหวัดบ่อยๆ ทำให้นึกถึงเพื่อนที่รับราชการ
ถามว่า ทำงานหน่วยไหน... สมอ. (มาตรฐานอุตสาหกรรม)
อ้อ...อสม. (อาสาสมัครแม่บ้าน)...แทบจะเลิกคบ
ก้อตัวย่อมันเยอะนี่น่า...แต่ช้าแต่ อย่าโกรธกันนะ
เดี๋ยวซื้ออมยิ้มให้แท่ง...เอาป่ะ

รู้สึกว่า จากภาค 1 จองฮยางจะไม่รู้ถึงความสัมพันธ์ระหว่าง
จานผักกับเฮียบก มีแต่ตอนน้อยใจว่าหัวใจของเฮียบก
อยู่ที่ไหน

แต่จากภาค 2 ตอนที่ 15 เหมือนกับว่ารู้มาก่อน...งง
ใครรู้บ้างช่วยตอบที

เห็นด้วยกับคุณ Machu pichu ไอ้ที่อ่าน Eng จบก็ได้
แค่ใจความ ไม่สามารถเก็บได้ทุกเม็ด และสวยงาม
เหมือนช่างแปล

คุณ wonwon งานหน้า ขออีกล่ะกัน ไม่ค่อยโลภเลยเนอะ


โดย: ppp IP: 115.67.171.127 วันที่: 23 ธันวาคม 2552 เวลา:20:49:46 น.  

 
ก่อนอื่นข้าผู้น้อยต้องขอคารวะ ท่าน Won won ที่ได้บรรจงถอดความมาจนถึง ณ บัด now 2 จอก
ขอคารวะท่าน Time & Space อีก 1 จอก ที่ช่วยเกลาภาษา
( เอิ๊กมาววว...สามจอก สี่จอก กรอกเข้า..)
งัยล่ะบอกแล้ววันนี้มีนับศพ T_T 555
ภาพวาดนี้ต้องอ่านซ้ำนะขอรับแล้วความรู้สึกของท่านจะเปลี๊ยนไป๋ จากที่เคยรู้สึกช็อค..โกรธ..เจ็บปวดใจ..โดนหักหลัง.. เจ็บแค้น... bla..bla..bla.. พอมาอ่านอีกรอบแล้วท่านจะมองเห็นความรักที่ยิ่งใหญ่ใน 3 มุมมอง ..
ในทัศนะของกระผม..เอ่อ...ยังเรียบเรียงไม่ได้ง่ะ ขอหลบไปเรียงร้อยคำก่อนนะคร้าบบบ อี่ๆๆ ชะแว๊บบบบบ


โดย: Superman IP: 192.168.1.107, 58.8.143.65 วันที่: 23 ธันวาคม 2552 เวลา:20:55:03 น.  

 
สงสารฮยางจัง ผู้หญิงอาร้ายยย งามทั้งกายงามทั้งใจ ตอนนี้เศร้าจริงๆค่ะ อ้อ ยังเป็นกำลังใจให้คุณwon won เสมอนะคะ


โดย: FC 2moons IP: 58.147.23.211 วันที่: 23 ธันวาคม 2552 เวลา:20:58:22 น.  

 
วันนี้สงสัยจะกระอักเลือดกันหลายคน ข้าเองก็ลมปราณแตกซ่าน ทั้งนี้ทั้งนั้นต้องโทดลุงผักนั่นแล ทำเฮียบกเราสับสน หุหุ

ขอท่าน won won ปรุงโอสถทิพย์โดยด่วน
ขอฉากหวานๆ ซึ้งๆ ของเฮียกะเจ๊ ด้วยจิ
ช๊อบ ชอบ


โดย: รัก ..2มุน..หมดใจ IP: 124.157.200.170 วันที่: 23 ธันวาคม 2552 เวลา:20:59:29 น.  

 
สงสารทั้งสามคน

นับถือหัวใจรักของพวกเค้า

ความรักมันช่างงดงามและทำให้เจ็บปวดได้ในคราวเดียวกัน

ขอบคุณช่างแปล และ ชอบที่ คุณ Time & Space วิเคราะห์มากๆ เลยค่ะ

^^


โดย: ชอง เฮฮี IP: 115.67.249.40 วันที่: 23 ธันวาคม 2552 เวลา:21:03:44 น.  

 
เป็นกำลังใจให้คุงwonwon ค่ะ ติดตามอยู่จ๊า


โดย: ticha IP: 124.121.173.235 วันที่: 23 ธันวาคม 2552 เวลา:21:04:50 น.  

 
รู้สึกสงสารทั้ง 3 คนเลยในตอนนี้ ก็อย่างว่าแหละนะ
ในเมื่อภาค 1 สร้างมาแบบนี้ มันก็เลยเป็นรักสามเส้า
แต่อย่างไรก็เชียร์บกกับฮยางเท่านั้น

งงเหมือนกันค่ะ ตกลงบกได้ออกไปเจอกับอาจารย์หรือเปล่าคะ ถ้าเจออาจรย์ก็ต้องรู้ว่าบกกำลังแย่ซิคะ

ขอบคุณ คุณ won won มากที่สละเวลามาแปลเรื่องดีๆให้อ่าน
สำนวนแปลของท่านก็ยังงดงามอยู่ในใจเสมอ
ชอบคุณ ขอบคุณจากใจจริง รักษาสุขภาพด้วยนะคะ


โดย: ZIG_ZAG IP: 118.172.179.41 วันที่: 23 ธันวาคม 2552 เวลา:21:14:40 น.  

 
สรุป ในภาคพิเศษ***

ยุนบกรักทั้งสองคน

รักใครมากกว่ากัน ?

- บอกไม่ได้ ยุนบกไม่ได้บอก (คนเขียนไม่บอก)
ดูจากการกระทำ น่าจะรักจองฮยางมากกว่า
ดูจากความเห็นผู้เขียนบทละคร
เข้าใจว่ารักหมดหัวใจทั้งสองคนแต่เป็นรักคนละแบบ

(แต่ในละคร รู้สึกว่ารักจองฮยางมากกว่า ตรงนี้ดูจาก
การกระทำ ชัดเจนในหลายจุด)

งั้นภาคพิเศษนี้ เลือกใครดี ?

- ไม่ได้ตั้งใจเลือก เป็นเพราะพรหมลิขิต จัดให้
ให้ได้คู่กับ จองฮยาง


เป็นเพราะ พรหมลิขิต ทำให้ได้ลงเอยกับ จองฮยาง

เป็นเพราะ พรหมลิขิต ทำให้ไม่ได้ลงเอยกับ ทันวอน


เหตุผล เป็นตามที่ผู้เขียนสรุปไว้แล้วในย่อหน้านี้***

How could this possibly be a relationship between merely a master and his apprentice? If she were to say that
she could not be together with Yunbok due to the fact that both of them were women, then these two were also not
able to be together due to Yunbok’s established identity as a man and their master and apprentice relationship
with all the conflicts in the imperial court

--------------------------------------------------------

ตอบคุณ รัตน์

"Yes, because, if it’s possible. I am not willing to be your apprentice,"
ใช่ **เพราะ ถ้าเป็นไปได้** ข้าไม่อยากเป็นศิษย์ท่าน


ที่ใช้ because, if it’s possible เพราะในความเป็นจริงมัน impossible ไงครับ hehe

ในความเป็นจริง เป็นลูกศิษย์กับอาจารย์ กัน
ตั้งแต่แรกแล้วนี่ ทำไงได้ล่ะ
ก็เลยใช้รูปประโยคแบบนั้นล่ะครับ




โดย: Time & Space IP: 113.53.58.237 วันที่: 23 ธันวาคม 2552 เวลา:21:21:36 น.  

 
ขอบคุณทุกๆท่านมากครับ ที่ยอมรับการเสริมนิดๆหน่อยๆ ในจุดเล็กจุดน้อย ของผม

และ ขอบคุณคุณ Won won ที่ทำให้พวกเราได้อ่าน
นิยายดีๆ ด้วยภาษาที่งดงาม หมดจด คร้าบ







โดย: Time & Space IP: 113.53.58.237 วันที่: 23 ธันวาคม 2552 เวลา:21:35:52 น.  

 

ข้าน้อยเติมเต็ม มาแล้วจ้า

ช่วงการเดินทางจากเมืองขอนแก่น มาเมืองหลวง

มันช่างยาวนานเหลือเกิน ขับเร็วก็ไม่ได้ ก็เจ้าหน้าที่

จากวังหลวงคอยกำกับไม่ให้ขับเกิน 60 กม./ช.ม.

และแล้ว วันนี้ยาถอนพิษ ที่ท่านวอนวอนเมตตา

แปลมาให้อ่าน ก็ทำให้หลายคน ยิ่งโดนพิษหนักกว่าเดิม

ก็ดูความใจร๊าย ใจร้าย ที่ช่างเขียนทำกับคนดีดพิณซิ

โอ๊ย ! ใจร้ายมากมาก

ข้าน้อยไม่ไหวแล้ว ทนไม่ได้ รับไม่ได้ ต้องหายาแก้

ตรอมใจกินก่อนแล้ว ยายชาข้าน้อยขอหมากพลูกินหน่อย

โกรธ โกรธช่างเขียนแล้ว


โดย: เติมเต็ม IP: 124.121.200.180 วันที่: 23 ธันวาคม 2552 เวลา:21:40:28 น.  

 

วันนี้ ข้าน้อยทำหน้าที่บกพล่อง ยังไม่ได้จัดสำรับกับข้าว

ให้ท่าน ผอ.เลย งั้นรับมื้อเย็นเลยนะคะท่าน ผอ.

ก่อนอื่นท่านต้องอาบน้ำให้สบายตัวก่อนค่ะ..

ท่านแปลเหนื่อยมาทั้งวันแล้วนี่คะ... เชิญนั่งค่ะ

เรามาเติมพลังกันด้วยเมนู...สเต๊กหมูค่ะ ข้าน้อยหั่นเป็น

ชิ้นเล็กๆ ให้เป็นที่เรียบร้อยแล้วค่ะ ....พิเศษด้วยผักสดๆ

แครอทลวกหั่นเป็นชิ้นเล็กๆๆ แซมด้วยผักกาดแก้ว

ที่เย็นกรอบ ที่เพิ่งหยิบมาจากตู้เย็น...ราดด้วยน้ำซอส

ชนิดพิเศษที่ทำด้วยฝีมือข้าน้อยเอง...รับน้ำส้มคั้นค่ะ

หวานเย็นชื่นใจด้วยเกร็ดส้มนิดๆ ..... อิ่มแล้วเชิญมานั่ง

ดูครูกุ๊กตอนอวสานด้วยกันค่ะ... ก้มหัวนิดค่ะ ผอ.ข้าน้อย

ขอนวดต้นคอให้ท่านเบาๆ ..วันนี้ท่านแปลได้ออกมาได้

สวยงาม หลายคนที่รอท่านไม่ผิดหวังเลย ...แต่ตรงกันข้าม

หลายคนช๊อกเข้าโรงบาลไปหมดแล้ว ยาสามัญประจำบ้าน

อย่าข้าเอาไม่อยู่แล้ว


โดย: เติมเต็ม IP: 124.121.200.180 วันที่: 23 ธันวาคม 2552 เวลา:21:57:56 น.  

 
ข้าน้อยมารายงานตัวอีกคนแล้ว
เพิ่งกลับมาเลยยังไม่ได้ลิ้มรสบทที่15เหมือนท่านอื่นๆเลย
แต่เห็นว่าโรงบาลเกือบเต็มแล้ว
งี้ข้านน้อยอาจจบโรงบาลไหนจะรับละนี่

อยากกินอาหารที่คุณเติมเต็มเตรียมจัง
คงอร่อยน่าดู
วันนี้ข้าน้อยกินแต่ผักบุ้งจากแปลงข้าเจ้าเองจนเปนหมูกระต่ายไปแล้ว

คืนนี้คงได้เปนยามให้สักช่วงนะคุณ ยามควงกะ และคุณ kola
ถ้ามาก้ออยู่เปนเพื่อนกันนะ
ตอนนี้ขอกลับไปอ่านตอนนี้ก่อนละกัน


โดย: okk IP: 114.128.111.120 วันที่: 23 ธันวาคม 2552 เวลา:22:04:51 น.  

 
เห็นการโต้ตอบสำนวนระหว่างคุณTime & Space และคุณwonwon
แล้วรู้สึกดีจัง น่ารักดี
อย่างน้อยคุณwonwon จะได้ไม่อ้างว้างคนเดียว
ขอบคุณนะค่ะที่มาช่วยคุณ wonwon อีกแรง


โดย: okk IP: 114.128.111.120 วันที่: 23 ธันวาคม 2552 เวลา:22:07:25 น.  

 
ยามนี้ ขอลาไปนอนก่อน
ไม่สามารถเป็นเหมือนยามควงกะ
เพราะเป็นยามควงหลายงาน
สวมหมวกหลายใบ
หมวกเช้า กลางวัน เย็น ดึก ใกล้สว่าง
โอ้...ชีวิตจุด ไม่เคยเป็นชีวจิต

ขอให้ยามควงกะ ตาค้าง
ขอให้คุณเติมเต็ม รับยาครบโดส
ขอให้สาวก 2มุน สอบเสร็จซักที
ขอให้ใครต่อใคร fulfill
ส่วนข้าพเจ้า ขอให้...ฟี้คร่อกคร่อก bye


โดย: ppp IP: 115.67.171.127 วันที่: 23 ธันวาคม 2552 เวลา:22:11:58 น.  

 
โอ้โห..สุดสุด

ชอบมากเลยมีคุณ time&space

มาเกลาด้วยอีกคนเนี่ย

จิงๆแล้ว ตอนอ่านครั้งแรกก้อเข้าใจเลยนะคับ

ตามที่คุณ time&space ได้อธิบายมาอะ

แต่มีแค่จุดเดียวที่งง ก้อเรื่องเปิดปาตูนี่ล่ะค้าบบ

ขอบคุณคุณ time&space มากนะค้าบบ

ที่มาให้ความกระจ่าง

ถึง..ท่านวอนวอน คับ

ขอย้ำอีกทีนะขอรับ

ท่านแปลได้ยอดเยี่มมากขอรับ

ข้าน้อยเข้าใจเนื้อเรื่องทู้กกกอย่างขอรับ

ก่อนคุณ Time&space จะมาอธิบายขอรับ

เอ่อ..ยกเว้นเรื่องปาตู เปิดไม่เปิด

อิอิ..อืมม บล็อคนี้มีแต่คนเก่งๆ แฮะ


โดย: เสพย์อักษร IP: 124.120.226.145 วันที่: 23 ธันวาคม 2552 เวลา:22:12:35 น.  

 
เศร้าจริงๆ

เจ็บแทน


โดย: mr.khamaor IP: 118.172.114.169 วันที่: 23 ธันวาคม 2552 เวลา:22:15:06 น.  

 
ลืมไปขอรับ

ตอกบัตร แคร่กกก

เอ่อ..ท่านยามควงกะ

ขอแว่บไปดู สูตรเสน่หา รึป่าววว

รุนะ เหอๆๆๆ


โดย: เสพย์อักษร IP: 124.120.226.145 วันที่: 23 ธันวาคม 2552 เวลา:22:15:36 น.  

 
ขอบคุณมากขอรับท่านหัวหน้าสาวก2มุน

ที่เข้าใจสถานะของข้าน้อย

วันนี้รุสึกดีมากเลยขอรับ

ได้เสพย์ ภาพที่15

และที่สำคัญเน็ท(ขโมยสัญญาณ)ไม่ล่ม 55

เลยได้มาทำหน้าที่นี้

ผลัดเวรแทนท่านยามควงกะด้วย

แต่พอคิดถึงแม่นางคนงามของเราแล้ว เฮ้ออออ

ช่างเศร้า..

และช่างน่าดีใจ..ยิ่งนัก

เศร้า..เพราะต้องรับรู้ถึงหัวใจของเฮียอีกดวงหนึ่ง

น่ายินดี..แทนเฮีย ที่มีหญิงงามทั้งใจและใบหน้าเช่นนี้

อยุเคียงข้างตลอดไป

ช่วยบอกข้าทีว่า

ข้าควรเศร้า หรือ ยินดี กันล่ะเนี่ย..งง งง


โดย: เสพย์อักษร IP: 124.120.226.145 วันที่: 23 ธันวาคม 2552 เวลา:22:22:39 น.  

 
สงสัยเราจาเหมาคนเดียวหมดทั้งแผง

ก้อคนมันเก็บกดง่ะ

รุสึกว่าในบอร์ดนี้

จามีคนที่เกี่ยวข้องกะตลาดคลองเตย ไม่ใช่ หลักทรัพย์

อยุไม่น้อยเหมือนกันนะขอรับ

จิงๆ แล้วข้าน้อยก้ออยุในแวดวงเดียวกัน

เหมือนๆ คุณสุเกียง ปามานนั้น

แต่เรื่องข้อมูลคงไม่ปึ้กเท่า

ดีเหมือนกันนะขอรับ

เอ่อ..เผื่อจาสอบถามข้อมูลเล็กน้อย

ขอสอบถามกันผ่านทางบอร์ดนี้เลยละกานน

ถ้าไม่ดวกก้อไม่เป็นไรนะคับ

ถือซะว่าแลกเปลี่ยนปาสบกานเนอะ

น่าน..มันเข้าข้างตัวเอง


โดย: เสพย์อักษร IP: 124.120.226.145 วันที่: 23 ธันวาคม 2552 เวลา:22:28:33 น.  

 

วันนี้ข้าน้อยเดินทางมาจากต่างเมือง

เพลียนิ๊ดหน่อย และได้ทำหน้าที่เตรียมอาหารให้

ท่าน ผอ.เป็นที่เรียบร้อยแล้ว จึงขอตัวไปพักผ่อนก่อน

รบกวนท่านเสพย์อักษร ท่านmr.khamaor ท่านokk

เสพความสุขต่อไป และท่านppp นอนหลับฝันดี


โดย: เติมเต็ม IP: 124.121.200.180 วันที่: 23 ธันวาคม 2552 เวลา:22:34:24 น.  

 
ดูครูกุ๊กจบ ก็เข้าบ้านทันที
มาเจอคุณTime & Space และคุณwonwon ช่วยกันขัดเกลาแล้วรู้สึกดีจังค่ะ เข้ากันเป็นปี่เป็นขลุ่ยเชียว

วันนี้รัก พรุ่งนี้ไม่รู้ ถ้าคิดที่จะรักต้องกล้าที่จะเสี่ยง(ยืมจากในละครมาใช้ซะเลย) รู้สึกว่าประโยคนี้จะตรงกะเจ๊มากเลย เฮ้อ ยังทำใจที่จะอ่านอีกรอบไม่ได้ แค่อ่านรอบแรกก้ปานตาย รอบสองนี่ แต่ฉากที่คุยกันผ่านประตูนี่ทำให้นึกถึงฉากที่จานให้เฮียไปจับพระรูปฝ่าบาทตั้งเลยนะ แล้วจานก็พูดว่าเงาเฮียเหมือนผู้หญิง ภาพนี้เห็นหลายๆฉากที่จานกะเฮียอยู่ด้วยกันเลย ทั้งกรงนก ทั้งรอยแผลเป็น โอย ไม่ไหว อ๊าก!!! ใครลอบแทงข้าเนี่ย
ขอขึ้นไปมองแวบๆอีกรอบก่อน วันนี้ก็ขออยู่เฝ้ายามเป็นเพื่อนคุณ okk นะคะ


โดย: สาวก 2มุน IP: 202.12.97.100 วันที่: 23 ธันวาคม 2552 เวลา:22:37:02 น.  

 
อืมมม..

ช่วงนี้เราคงได้ครองแผงจิงๆ แฮะ

เด๋วดูเวลา ซิ

อ้อ 22.35 (เวลาตามตลาดฯ)

รุแระ ทุกคนคงดูเรื่อง สูตรฯ กันอยุ

พูดถึงเรื่องนี้แล้ว ดีใจแทนประเทศชาติจิงๆ

ต้องโหวตให้เป็นหนังครอบครัวแห่งปี

ดูแล้วสนุกมากๆๆ แอนเค้าเล่นได้สุดๆ

นานๆ หนังไทยจามีซักเรื่องนะ

เอ่อ..ขออนุญาติชมหนังบ้านเราหน่อยนะขอรับ

ดูแต่เกาหลีมานาน แอบปลื้มเรื่องนี้อะ

ทั้งหมดเป็นความคิดของกาพ้มแต่เพียงผุเดียวขอรับ

ถ้าใครเห็นว่าไม่เป็นตามนี้ก้อขออภัยขอรับ


โดย: เสพย์อักษร IP: 124.120.226.145 วันที่: 23 ธันวาคม 2552 เวลา:22:40:41 น.  

 
ว้าว!!!! ยามOT คุณเสพย์อักษร มาประจำการเป็นเพื่อนแล้ว
มีเพื่อนมาร่วมเศร้าใจด้วยกันนี่มันดีจริงๆ ฮ่าๆ เศร้าจนบ้าไปแล้ว
คุณเติมเต็มและคุณppp หลับฝันดีนะคะ


โดย: สาวก 2มุน IP: 202.12.97.100 วันที่: 23 ธันวาคม 2552 เวลา:22:43:59 น.  

 
ขอรับท่านเติมเต็ม

หลับฝันดีราตรีสวัสดิ์ขอรับ

อา..ในที่สุดเราก้อได้เจอกัน

ท่านหัวหน้าสาวก2มุน

งั้นข้าน้อยถือโอกาสเบิกค่าจ้างเดือนนี้เลยขอรับ

เหอๆๆๆๆๆ


โดย: เสพย์อักษร IP: 124.120.226.145 วันที่: 23 ธันวาคม 2552 เวลา:22:45:42 น.  

 
ในที่สุดก็ได้อ่าน แต่มาช้ากว่าเพื่อนเลยอ่ะ แต่ไม่เป็นไรมาช้าดีกว่าไม่มา

ไม่รู้จะสงสารใครดี แต่เราอยากมีคนแบบจองฮยางไว้ๆข้างๆจัง

แต่เฮียบกต้องทำร้ายจิตใจจองฮยางด้วยน๊า หึหึ


โดย: ฺำBeRu IP: 202.44.70.59 วันที่: 23 ธันวาคม 2552 เวลา:22:52:48 น.  

 
โอ้ยยยยยยยยยยย
อ่านจบแล้ว
จาบ้าตาย
สงสารจองฮยางจังเลย
ช่างมีรักที่บริสุทธิ์ให้ยุนบกเสียเหลือเกิน
รักได้แม้กระทั่งรู้ว่าใจเขามีคนอื่นอีกคน

คุณเสพย์อักษร ข้าน้อยก้อเศร้าไม่ต่างจากท่านเลย
คิดว่าข้าน้อยจะเศร้าคนเดียวซะอีก

คุณ สาวก 2มุน มาอยู่ด้วยกันนะ
แต่ตอนนี้คุณkola dtคุณยามควงกะ ไปไหนละนี่


โดย: okk IP: 114.128.111.120 วันที่: 23 ธันวาคม 2552 เวลา:22:54:15 น.  

 
งั้นรับนี่ไปดูคลายเครียดนะคะคุณยาม OT
ใกล้ปีใหม่แล้วเฮียเราก็เลยถือโอกาสมาหวัดดีไปใหม่ให้พวกเราลูกบ้านกันซะเลย ไปดูกันค่ะ น่ารักมาก(ไม่รู้ตอนนี้ใครยังโกรธเฮียอยู่รึป่าว ถ้าได้ดูแล้วหายโกรธแน่นอน)
เป็นคลิปที่เฮียอวยพรในปี 2007 แต่เราขอเหมาให้เป็น 2010 ซะเลย ฮ่าๆ ชักเบลอ เข้าใจบ้างไม่เข้าใจบ้างอย่าถือสากันเลยนะคะ ยังคงช็อคอยู่
//www.youtube.com/watch?v=BEmvXRstrb0&feature=related


โดย: สาวก 2มุน IP: 202.12.97.100 วันที่: 23 ธันวาคม 2552 เวลา:22:55:17 น.  

 
กลับมารายงานตัวก่อนครับ แต่น..แต๊น...

แน่ะ มีคนรู้ด้วยว่าเราหายไปไหนมา ก็นะ มันหนุกนี่นา

แต่เดี๋ยวก่อน ห้องน้ำว่างแล้ว ต้องชิ่งไปอาบน้ำก่อน แล้วจะมาเฝ้ากะต่อให้นะคร๊าบ

ว่าแต่ "ขอให้ยามควงกะ ตาค้าง" เอาจิงอ่ะเหรอคับคุณ ppp ถ้ามันค้างจิงๆ แล้วใครจะมาช่วยกระผมล่ะนี่


โดย: ยามควงกะ IP: 124.122.46.102 วันที่: 23 ธันวาคม 2552 เวลา:22:59:30 น.  

 
จ๊ะเอ๋ คุณเสพย์อักษร คุณเติมเต็ม คุณสาวก 2มุน ...ยังไม่นอนกันอีกฤา
ถนอมสุขภาพบ้างนา @^___^@/'')


โดย: เจ้าเงาะ IP: 124.120.193.87 วันที่: 23 ธันวาคม 2552 เวลา:23:08:47 น.  

 
ไปเจอมาค่ะ ที่คุณ ต่อ แต่งไว้ในบ้าน Blike หวังว่ากลอนบทนี้คงช่วยเยียวยาใจให้ลูกบ้านหลายๆคนได้บ้างนะคะ อ่านแล้วมีความสุข ความทุกข์จงหายไป เพี้ยง!!!

ข้าวิ่งหนี เข้าร้านผ้า น่าอดสู
มิได้ดู ว่ามีสาว พราวพิศมัย
ใจของข้า อยากร้องบอก เจ้าในใจ
อย่ายิ้มให้ เพาะใจข้า จะเต้นเเรง
----------------------------------------------
เจ้าบอกว่า ให้ข้าเอา เ้ท้าหลบหลีก
เเล้วเจ้าปลีก ตัวเข้าไป ในด้านหลัง
ข้าเดินตาม โดยที่ใจ มิระวัง
ตกหลุมพราง เจ้าอย่างจัง มิรู้ตัว
---------------------------------------------
ข้าพูดจา โต้วาที ดีกับเจ้า
เปรียบเสมือน ตัวเจ้า เป็นพฤกษา
เเล้วตัวข้า เป็นภุมรินทร์ บินเข้ามา
ดอมพฤกษา หยาดน้ำเเก้ว เเนวดงไพร
-----------------------------------------------
เจ้าหลอกข้า ว่าทหาร อยู่ด้านหน้า
ใจของข้า นั้นระส่ำ เเละหวั่นไหว
พูดมิได้ จึงได้เอื้อม มือออกไป
จับมือเจ้า เอาไว้ มิได้คลาย
-----------------------------------------------
เมื่อข้ารู้ ว่าตัวเจ้า นั้นโป้ปด
ข้าเกือยล้ม ลงสยบ ยืนมิไว้
จึงพูดจา มิระวัง นั้นออกไป
ว่าเจ้าเป็น ยาพิษ ที่เต็มกลืน
-----------------------------------------------



โดย: สาวก 2มุน IP: 202.12.97.100 วันที่: 23 ธันวาคม 2552 เวลา:23:10:03 น.  

 
ขอบคุณมากคับท่านหัวหน้า

ช่วยได้เยอะเลยขอรับ

ไม่ว่าจาแต่งตัว ใส่ชุดอาไร

แต่ข้าก้อยังเห็นเป็นยุนบกทู้กกกกทีสิน่า อืมมม

คร้าบบบ..ท่านยามควงกะ

ไม่ต้องห่วงทางนี้ขอรับ

อาบน้ำให้สะอาดนะขอรับ

เอ..แล้วจาอวยพรทามมัยหว่า???


โดย: เสพย์อักษร IP: 124.120.226.145 วันที่: 23 ธันวาคม 2552 เวลา:23:11:02 น.  

 
ว้าย รีบไปหน่อยลืมขอบคุณ คุณต่อเลย ขอบคุณมากนะคะ^^


โดย: สาวก 2มุน IP: 202.12.97.100 วันที่: 23 ธันวาคม 2552 เวลา:23:11:03 น.  

 
จ๊ะเอ๋...คุณเจ้าเงาะขอรับ

ขอบคุณที่เป็นห่วงขอรับ

รักษาสุขภาพด้วยเช่นกันนะขอรับ


โดย: เสพย์อักษร IP: 124.120.226.145 วันที่: 23 ธันวาคม 2552 เวลา:23:17:45 น.  

 
ท่านหัวหน้าขยันจิงๆ ขอรับ

เอาอาไรมาให้ดูเพลิดเพลินได้ตลอด

ชอบบทกลอนนี้จังเลย

มันนนน.....ใช่เลย ใช่เลย

ที่ร้านผ้าเนี่ย

ของเค้าดีจิงๆๆขอขอบคุณท่านหัวหน้า

และขอบคุณคุณต่อด้วยนะขอรับ

ที่แต่งมาให้ได้เสพย์กัน


โดย: เสพย์อักษร IP: 124.120.226.145 วันที่: 23 ธันวาคม 2552 เวลา:23:21:37 น.  

 
ขอบคุณท่านสาวก 2มุน ที่เอากลอนเพราะๆมาให้อ่าน
อ่านแล้วเห็นภาพ เฮียกะเจ๊ ชัดแม้ยามหลับตา
เพราะข้าน้อยเองก็ชอบฉากนี้ที่สุด กุ๊กกิ๊กดี
ดูแล้วดูอีก ทุก 5 เวลา หลังอาหาร ก่อนนอนและตื่นนอน
( บร้าไปแล้วเรา 555 )


โดย: รัก..2มุน..หมดใจ IP: 222.123.54.88 วันที่: 23 ธันวาคม 2552 เวลา:23:21:41 น.  

 
อ่า.. แปลกๆดีนะครับ คุณเสพย์อักษร จู่ๆก็มีอวยพรให้อาบน้ำให้สะอาด อืม... คิดนะเนี่ย พักนี้ยิ่งนอนน้อย สติเตลิดไม่อยู่กับเนื้อกับตัวด้วยนะ 555


โดย: ยามควงกะ IP: 124.122.46.102 วันที่: 23 ธันวาคม 2552 เวลา:23:21:55 น.  

 
ภาพวาดที่15 อ่านจบแล้วยิ่งหลงรัก ยิ่งนับถือ ยิ่งสงสารชองฮยางยิ่งนัก หัวใจเธอมันน่ากราบ!!
เจ๊เข้าใจในทุกอณูของช่างเขียน(ที่เจ๊ถือลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว)

ขอยาแก้พิษด่วนคะคุณ won won T_______T

ขอบคุณมากคะ


โดย: 한효린 IP: 125.24.111.221 วันที่: 23 ธันวาคม 2552 เวลา:23:27:13 น.  

 
เป็นสมาชิกใหม่ที่ติดหนังเรื่องนี้ แบบไม่ลืมหูลืม บ้าคลั่ง สุดๆ ยังไงก็ขอขอบคุณและขอเป็นกำลังใจ won won มากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ


โดย: dream IP: 202.28.35.2 วันที่: 23 ธันวาคม 2552 เวลา:23:31:47 น.  

 
วันนี้รู้สึกแปลกจัง
เหมือนบ้านจะครึกครึ้น
แต่ไม่เปนดังนั้น
หรือพวกท่านเศร้าใจไปพร้อมกับแม่นางจองฮยางกันหมดแล้ว


โดย: okk IP: 114.128.111.120 วันที่: 23 ธันวาคม 2552 เวลา:23:31:55 น.  

 
เห็นมีแต่งกลอนกันด้วย...

ก็เลยหยิบเอามาฝากเช่นกัน...

หอมเจ้าหอมเฉกเช่น................ดอกไม้
งามเจ้างามเปรียบได้................ไม้หอม
เหล่าผีเสื้อโลมไล้......................ไล่ตอม
หมายใจได้ดมดอม....................ไม้หอมดอกงาม



โดย: ชอง เฮฮี IP: 115.67.249.40 วันที่: 23 ธันวาคม 2552 เวลา:23:33:32 น.  

 
น่านสิ ท่านยามควงกะ

ข้าก้อยัง งง งง แปลกๆ ตัวข้าเองอยุ 55

เอ..วันนี้รุสึกข้าจาอยุได้นานทีเดียว

ปล.แต่ถ้าหายไปแปลว่าเน็ท(ขโมยสัญญาณ)ล่มนะขอรับ


โดย: เสพย์อักษร IP: 124.120.226.145 วันที่: 23 ธันวาคม 2552 เวลา:23:39:02 น.  

 
ท่าน okk มันเป็นเช่นนั้นจิงๆ ขอรับ

เศร้าใจ แต่.......ควรยินดีขอรับ

โอ้..ท่านชอง เฮฮี แต่งเองรึป่าวขอรับ

ถ้าแต่งต้องขอชมว่าไพเราะเสนาะหูเหลือเกิน

แต่ถ้าไม่ได้แต่เองก้อต้องชมอยุดีขอรับ

ว่า..ช่างไพเราะเสนาะหูจิงๆ

เอ..แล้วจาแยกทันทามมัยฟะ(แอบก้าวร้าว)

ขอบคุณมากขอรับที่เอามาแปะให้ได้เสพย์


โดย: เสพย์อักษร IP: 124.120.226.145 วันที่: 23 ธันวาคม 2552 เวลา:23:45:15 น.  

 
อืม... น่าคิด น่าคิด

แหม.. ก็นะ พูดซะขนาดนี้ เดี๋ยวชวนไปอาบให้ซะเลย จะได้รู้ว่าสะอาดจิงป่าว

แค่คิดก็ ... นะ ติด rate ทีเดียว หวาดเสียว


โดย: ยามควงกะ IP: 124.122.46.102 วันที่: 23 ธันวาคม 2552 เวลา:23:47:25 น.  

 
คุณชอง เฮฮี แต่งกลอนเพราะจังค่ะ
เล่นคำดีมากเลย ฮ่าๆ ปวดหมอง(ตั้งแต่เช้าแล้ว หากก็ยังอยู่ทรมานสังขารตัวเอง ฮ่าๆ อยู่เพื่อชี้ช้ำ) ชักเบลอๆ ถ้าเห็นพิมพ์อะไรแปลกๆไป ไม่ต้องตกใจนะคะ เพราะใจไม่อยู่กะเนื้อกะตัวค่ะ หล่นหายไปตั้งแต่อ่านภาพวาดที่ 15 แล้ว ไม่รู้โดนใครเหยียบรึยัง(แต่ก็รู้ๆอยู่อะนะ ว่ามันกองอยู่ใต้เท้าใคร(เป็นเฮียนั่นเอง เฉลยซะเลย เดี๋ยวงง)) โอย พิมพ์เอง งงเอง ฮ่าๆ


โดย: สาวก 2มุน IP: 202.12.97.100 วันที่: 23 ธันวาคม 2552 เวลา:23:51:23 น.  

 
โอ้...เมื่อท่านชม ก็จะรับว่าแต่งเอง...

^^
สายตาเจ้าโศรกซึ้ง....................ตรึงใจ
เพียงสบตาหลงไหล...................ไผลเผลอ
ยามแย้มยิ้มละไม......................ใจข้า...ละเมอ
สาวเจ้าทำเอาเพ้อ......................เผลอแอบฝันหา

อันนี้แต่งชมแม่นางจองฮยางไว้ที่ popcornfor2 โทษฐานที่สายตาขยี้หัวใจข้ายิ่งนัก...หึหึ

เครดิต : สี่เมษา = nutchino = ชอง เฮฮี = me

^___________^



โดย: ชอง เฮฮี IP: 115.67.249.40 วันที่: 23 ธันวาคม 2552 เวลา:23:55:07 น.  

 
วันนี้มีนักแต่งกลอนมากมาย คึกคักดีแท้

ว่าแล้ว เอามั่ง

........

......

อ่า.. แต่งไม่เป็นหรอก เค้าแค่ล้อเล่นเอง 555

ยังไงก็ขอบคุณทุกท่านที่ทำให้บ้านนี้ไม่เงียบเหงานะครับ


โดย: ยามควงกะ IP: 124.122.46.102 วันที่: 23 ธันวาคม 2552 เวลา:23:58:33 น.  

 
เอ่อ..ท่านยามควงกะ ขอรับ

มันจาติดเรทนะขอรับ

เรทกรมป่าไม้ซ้าด้วย(ไม้ป่าเดียวกัน เหอๆๆ)

555 ขอแค่คู่เฮียกะเจ๊ก้อพอขอรับ อิอิ

อ๊ะ..ท่าน ชอง เฮฮี มาอีกแว้ว มาอีกแว้ว

มาให้ได้ซึ้งอีกแว้วว

รุสึกจาเป็น โคลงสี่สุภาพ ใช่มั้ยขอรับ


โดย: เสพย์อักษร IP: 124.120.226.145 วันที่: 24 ธันวาคม 2552 เวลา:0:04:11 น.  

 
โอ๊ะๆ..เที่ยงคืนแล้วรึนี่

เจ้าชายต้องกลับแล้ว

ปลอมตัวเป็นยามซะนาน

เด๋วเห็นร่างที่แท้จิง(เจ้าชายผู้สง่างาม)

ยังงัยก้อจาทิ้ง รองเท้า(คอมแบ็ท)

ไว้ให้เจ้าหญิงตามหาละกันนะขอรับ

อ้า..รถกะหล่ำปลี(แทนรถฟักทอง)มาแล้ว

ข้าน้อยไปล่ะ เฟี้ยววววว...


โดย: เสพย์อักษร IP: 124.120.226.145 วันที่: 24 ธันวาคม 2552 เวลา:0:10:02 น.  

 
555 คิดเหมือนกันเลย ก็นะ ขึ้นมาให้คิดซะขนาดนี้ ก็เลยแอบคิดบ้างนิดนึง

แต่เอ... ทำไมบ้านเงียบไปอีก เหลืออยู่กันไม่กี่คนแล้วสินะ


โดย: ยามควงกะ IP: 124.122.46.102 วันที่: 24 ธันวาคม 2552 เวลา:0:11:16 น.  

 
ได้มีกลอนให้มาอ่าน
ถึงบ้านจะเหลือไม่กี่คน
แต่ก้อพอคลายเหงาได้บ้างเหมือนกัน

คุณยามควงกะ ทำหน้าที่ยามได้ดีจัง


โดย: okk IP: 114.128.111.120 วันที่: 24 ธันวาคม 2552 เวลา:0:16:37 น.  

 
หลับฝันดีทุกท่านนะคร๊าบ แล้วอย่าลืมแวะมาเยี่ยมเยียนกันอีกนะครับ


โดย: ยามควงกะ IP: 124.122.46.102 วันที่: 24 ธันวาคม 2552 เวลา:0:17:59 น.  

 
อ่ะ มีคนชม เขิน...


โดย: ยามควงกะ IP: 124.122.46.102 วันที่: 24 ธันวาคม 2552 เวลา:0:19:25 น.  

 
ว้าวๆ มาอีกแล้วคุณชอง เฮฮี และก็เพราะเช่นเดิม โครงสี่ นี่แต่งยากมากเลยนะคะ อ่านแล้วนึกถึงตอนเรียนมัธยมเลย(อ้าว เผยความแก่ของตัวเองซะงั้น) บรรยายซะเห็นภาพเลยค่ะ ต้องอ่านแบบหลบๆตัวอักษรเพราะกลัวจะพิฆาตเราเหมือนสายตาเจ๊ ฮ่าๆ

ยังอยู่ค่าาา คุณยามควงกะ วันนี้เดินตรวจซะหน่อยว่าใครแอบหลับยามมั่ง


โดย: สาวก 2มุน IP: 202.12.97.100 วันที่: 24 ธันวาคม 2552 เวลา:0:19:25 น.  

 
โชคดีที่มารายงานตัวนะเนี่ย อิอิ วันนี้ถ้าจะหลับจะไปแอบไม่ให้เห็นเลยเชียว 555 รอบก่อนมีคนจับได้ว่าหลับยาม เดี๋ยวโดนตัดเงินเดือน


โดย: ยามควงกะ IP: 124.122.46.102 วันที่: 24 ธันวาคม 2552 เวลา:0:27:24 น.  

 
ลืมแซว(เพิ่งคิดได้รึ)
'หมูกระต่าย'
คุณ okk ได้ดู You're beautiful ด้วยเหรอค่ะ ฮ่าๆเรื่องนั้นนางเอกพระเอกน่ารักดีค่ะ ทั้งฮาทั้งซึ้ง ชอบมาก และที่พูดเรื่องนี้ขึ้นมาเพราะมันเอียวกะเฮียบกกะเจ๊ฮยางด้วยค่ะ ประมาณตอนที่4 มั้ง ไม่แน่ใจ ตอนที่นางเอก(โกมินัน)เข้าห้องน้ำอะค่ะ แล้วที่พวกนักร้องฝึกหัดตามเข้าไป บังเอิญข้าน้อยตาดีจึงเหลือบไปเห็นภาพวาดเจ๊ฮยางคนงามที่เฮียบกวาดทิ้งไว้ในตอนจบเรื่อง มันถูกแขวนประดับไว้ในห้องน้ำด้วยค่ะ ฮ่าๆเรื่องนี้ดังไปถึงเรื่องนั้นเลยนะคะเนี่ย
จะโม้อะไรตั้งนานเนี่ย นอกเรื่องไปไกลเลย เฮ้อ
ยะฮูยังมีใครอยู่มั้ยคะ


โดย: สาวก 2มุน IP: 202.12.97.100 วันที่: 24 ธันวาคม 2552 เวลา:0:28:59 น.  

 
ยังอยู่คร๊าบ


โดย: ยามควงกะ IP: 124.122.46.102 วันที่: 24 ธันวาคม 2552 เวลา:0:36:53 น.  

 
ฮาโหลเทส เทส..:) กลับมาอ่านซ้ำรอบสองตามคำแนะนำของคุณ superman ค่ะ เพราะจริงๆด้วย ที่อ่านจบรอบแรกตอนนั้นไม่สนใจอะไรทั้งนั้นค่ะหลับหูหลับตาปวดใจสงสารจองฮยางท่าเดียว มีแต่คำพูดยุนบกที่ทิ่มแทงใจจองฮยางลอยไปมา ลืมนึกไปถึงใจอีกสองคน..ทั้งๆที่ภาพวาดนี้มีใจ3ดวงที่ต่างปวดร้าว อ่านอีกรอบรู้สึกว่าภาพวาดนี้แหละที่อธิบายความรักของทั้งสามคนอย่างชัดเจน..
ความรู้สึกหลังอ่านอีกครั้งตอนนี้กลายเป็น..
สงสารยุนบกจับใจ ทำให้นึกไปถึงคำพูดของทันวอนที่พูดกับพ่อเลี้ยงยุนบกว่า "..ทำให้ยุนบกไม่สามารถรักใครได้" เป็นชายครึ่ง หญิงครึ่งว่างั้น และก็ทำให้นึกถึงคำพูดของยุนบกในภาค2 จำไม่ได้ว่าภาพวาดไหนค่ะ ที่ยุนบกพูดว่า "...ชีวิตช่างมหัศจรรย์(หมายถึงชีวิตของยุนบกเอง) ที่ไม่รู้ว่าสูญเสียหรือได้รับแน่" ซึ่งตอนนั้นยังโพสแซวตอบประโยคนั้นเลยว่า ได้รับ! แต่ตอนนี้ก็ยังแอบตอบว่าได้รับอยู่นะ ^^
และความรู้สึกต่อจองฮยาง คือนับถือผู้หญิงคนนี้ในเรื่องความรักจริงๆ จะหาใครในโลกนี้ที่่เข้าใจคนรักได้อย่างแม่นางจองฮยางคงหาได้ยาก...นับถือซะจนไม่อยากคิดเลยว่าจะเจออะไรที่ทำให้เจ๊บปวดอีก จะสงสารมากมาย
สำหรับทันวอน ในภาพวาดนี้ขอยกโล่ความแมนให้ไปครอง..เพราะนึกภาพว่าหากเป็นเราที่รักคนรักมากขนาดนี้ตามหาจนเจอแล้ว คงไม่ยอมฟังเพียงแค่เสียงแน่ๆ คงจะพังบ้านไปแล้ว..'รักต้องทน' ประโยคนี้รู้สึกว่าเหมาะกับอาจารย์จัง
ส่วนเรารึ รักทนไม่ได้ 55 เอ..ยังไง

แล้วก็มาขอบคุณคุณ time&spaceอีกครั้งค่ะที่มาช่วยเหลือคุณwonwon ชอบการเขียนของคุณตั้งแต่ที่พันทิปแล้วค่ะดีใจมาเจอที่บล็อกคุณwonwon ที่ต้องมาขอบคุณอีกครั้งเพราะตอนแรกมึนมากค่ะหลังจากอ่านจบ สมองมันสั่งการว่าให้ขอบคุณ แต่พิมพ์งงได้อีกแบบไปต่อไม่เป็นเลยจบซะดื้อๆแบบมึน(ซะงั้น)

สุดท้ายนี้คืนนี้นอนหลับฝันดีกันทุกคนนะคะ (รู้สึกมีใครซักคนเอานิ้วมาจิ้มแล้วบอก 'เจ๊ๆยาวไปแล้ว' แหะๆ ขอราตรีสวัสดิ์ค่ะ


โดย: kola IP: 111.84.72.178 วันที่: 24 ธันวาคม 2552 เวลา:0:36:59 น.  

 
แต่วันนี้คงนอนเร็วหน่อยครับ ฉลองให้ตัวเอง หลังจากทำงานเสร็จ เลยว่าจะนอนซักตี 1

คุณสาวก 2มุนก็นอนนะครับ เดี๋ยวไม่สบายไปนะครับ

ว่าแต่ยังมีใครอยู่แถวนี้อีกไม๊เนี่ย


โดย: ยามควงกะ IP: 124.122.46.102 วันที่: 24 ธันวาคม 2552 เวลา:0:38:49 น.  

 
ราตรีสวัสดิ์เช่นกันครับคุณ kola


โดย: ยามควงกะ IP: 124.122.46.102 วันที่: 24 ธันวาคม 2552 เวลา:0:40:43 น.  

 
คุณ won won แปลได้ดีเหมือนเดิมนะคะ พอมีคุณ Time & Space ช่วยเสริมก็ยิ่งดีเข้าไปใหญ่เลยค่ะ เป็นอะไรที่ลงตัวเข้ากันได้ดี ทำให้นึกถึงเวลา กินโกโก้เย็นแล้วสั่งวีปครีมเพิ่ม ยังไงยังงั้นเลยค่ะ
จำได้ว่าคุณ won won บอกว่าความรักของคุณ won won เป็นเหมือนตอนที่ 15 แต่ว่าตอนที่ 15 ก็ยังไม่จบ เอ!! แล้วความรักของคุณ won won เป็นแบบไหนน๊า ?? คงต้องรอลุ้นจนกว่าจะจบตอนใช่มั้ยคะ

ขออนุญาตทำงานหน่อยนะคะ
1. "เจ่ากำลังจะไปหาที่ที่ปลอดภัย" คำว่า เจ้า ค่ะ
2. "เชนนี้นางจะทำให้อาจารย์ทนทรมานอีกคนได้อย่างไร"
คำว่า "เช่น" ค่ะ
3. "ข้าไม่ได้เคยได้ข่าวอะไรของเจ้าเลย" อันนี้ไม่แน่ใจว่าเป็น "ข้าไม่เคยได้ข่าวอะไรของเจ้าเลย" ?
4. "และส่งผ่านเข้มแข็งให้เขาด้วย" ตกคำว่า "ความ" ค่ะ


โดย: haewonny IP: 125.24.108.58 วันที่: 24 ธันวาคม 2552 เวลา:0:40:46 น.  

 
มีฝ่ายพิสูจน์อักษรที่นอนไม่หลับด้วย อิอิ

ยังไงรักษาสุขภาพกันนะครับ


โดย: ยามควงกะ IP: 124.122.46.102 วันที่: 24 ธันวาคม 2552 เวลา:0:44:43 น.  

 
โอ๊ะ!เพิ่งเห็นกลอนคุณ ชอง เฮฮี เพราะมากค่ะ เก่งกาจแบบนี้โชว์ฝีมืออีกนะคะ แหมรู้สึกว่าบ้านนี้นักกลอนก็มี(รวมคุณnutด้วย หากมีอีกขออำภัยที่ไม่ได้ลงชื่อนะคะ) ศิลปินภาพวาดก็มา(คุณเจ้าเงาะ) ขาดนักดนตรี ใครจะมาบรรเลงค่ะ..^_^

ฝากหน.ยามกับยามควงกะ และคุณokk อยู่ดูแลความสงบ..อีกประเดี๋ยวจะส่งส่วยเป็นน้ำแครอท(ยังไม่หมดอีกเร๊อะ) เหลือสามแก้วพอดีค่ะ รอรับนะ


โดย: kola IP: 111.84.72.178 วันที่: 24 ธันวาคม 2552 เวลา:0:45:19 น.  

 
เห็นด้วยกับคุณ โคล่าเลยค่ะ ที่บอกว่า 'รักต้องทน' เหมาะกับอาจารย์ผัก ส่วนของคุณโคล่า "รักทนไม่ได้ " ก็ยังดีกว่า "ต้องทนรัก" นะคะ
ชอบกลอนของคุณ ชอง เฮฮี ค่ะเพราะดี
คุณ ยามควงกะ คะ นอนรึยังเอ่ย เดี๋ยวรับช่วงต่อเฝ้าบ้านให้ค่ะ


โดย: haewonny IP: 125.24.108.58 วันที่: 24 ธันวาคม 2552 เวลา:0:58:05 น.  

 
เห็นคุณเลขาโคอ่านอีกรอบแล้วได้อีกความรู้สึก เข้าใจพวกเขามากขึ้น จึงทำใจแข็งอ่านตาม
อ่านอีกรอบแล้ว นึกถึงคำพูดของคิมโจนึนเลยอ่ะ(นึกไปถึงโน่นได้ไงเนี่ย) ก็ตอนที่โจนึนกล่าวติงตาของจ๊ตอนที่มาซื้อตัวอ่ะ ที่บอกว่า "น่าเสียดายที่ดวงตายาวรี หางตาเชิดจะทำให้เป็นคนเจ้าน้ำตา ชั่วชีวิตมีแต่เรื่องให้เสียใจ"
มันช่างตรงกับที่โจนึนพูดไว้ไม่มีผิด ท่านโจนึนช่วยมาดูดวงให้ข้าที ข้าจะต้องเสียใจไปอีกกี่ภาพวาดกัน T T


โดย: สาวก 2มุน IP: 202.12.97.100 วันที่: 24 ธันวาคม 2552 เวลา:0:59:50 น.  

 
สำลักกับความรักแสนบริสุทธิ์ ของคน 3 คน

เฮ้อออ คนแต่งเก่งมาก คงนิสัยของตัวละครไว้ได้หมด

คนแปลนี่สิยิ่งเก่ง เพราะจากภาษาอังกฤษเป็นไทย

สุดยอดมากค่ะ ไหลลื่นมาก


โดย: junior IP: 58.9.21.74 วันที่: 24 ธันวาคม 2552 เวลา:1:00:38 น.  

 
อ่า...ชื่นใจ ได้น้ำแครอทก่อนนอน

คืนนี้ท่านทางจะนอนฝันดีแล้วเรา (แต่... นอนไม่ฝันน่ะสิ)

หวังว่าทุกท่านจะมีความสุขกับตอนนี้นะครับ แม้ว่าจะให้อารมณ์เศร้ามากมาย แต่ก็ชอบอยู่ดี ยิ่งมีคุณ Time & Space มาช่วยคุณ wonwon ด้วยแล้ว ยิ่งดีใหญ่เลยได้ทั้งความแม่นยำในการแปลภาษาและความสละสลวยของการแปลเป็นไทย

ยังไงขอบคุณทุกท่านนะครับ

ขอให้ทุกท่านนอนหลับฝันดี ราตรีสวัสดิ์ (ฟังดูคุ้นๆ เหมือนโฆษกพูดก่อนปิดสถานีโทรทัศน์เลย)

อิอิ ไปแว้ว..... ฟิ้ววว....ว


โดย: ยามควงกะ IP: 124.122.46.102 วันที่: 24 ธันวาคม 2552 เวลา:1:01:26 น.  

 
รอรับอยู่นะคะท่านเลขาโค น้ำแครอทขอแบบหวานๆนะคะ ไม่เอาหวานอมขมกลืนนะคะ เพราะแค่ตอนนี้ก็เล่นเอาขมจนกลืนไม่ลงแล้วค่าาา ฮ่าๆ
ท่านยามควงกะ จะไปนอนแล้วใช่มั้ยคะ ฝันดีนะคะ ราตรีสวัสดิ์ค่า


โดย: สาวก 2มุน IP: 202.12.97.100 วันที่: 24 ธันวาคม 2552 เวลา:1:08:18 น.  

 
แคกๆ โอยหวานเจี๊ยบจนลำลักความหวานเลยค่ะ ชักแสบคอแล้วสิ ไม่น่าเลยเรา คิดจะเอาน้ำแครอทหวานเจี๊ยบมาต้านภาพวาดสุดขม ดันใช้ไม่ได้ผลเพราะอันนึงทางกายหากอีกอันดันทางใจ เฮ้อ
ตอนนี้รอเพียงคำสั่งจากเจ้าเท่านั้น
คำสั่งอะไรเหรอ
เสียงที่ไพเราะในโลกนี้ ใช่ว่าจะได้จากพิญคาย่าอย่างเดียว สิ่งที่ทำให้ชายหนุ่มมีความสุขยิ่งกว่าการฟังดนตรีก้คือร่างกายของสตรี(จากเสียงพากษ์ในแผ่น ขอคุณงุงิ ยืนยันด้วยว่าจากแมงป่องรึป่าว นะคะจะรู้มั้ยเนี่ย)
กำลังดูตอนนี้เพื่อแก้พิษอยู่ อารมณ์พามือไปเอง อิอิ


โดย: สาวก 2มุน IP: 202.12.97.100 วันที่: 24 ธันวาคม 2552 เวลา:1:19:19 น.  

 
ดีใจที่มีคนชอบโคลงข้างบน...
เพิ่งรีวิว POTW จบไปอีกรอบ เมื่อสักครู่ ยังรู้สึก โอ้ แซด...อยู่ไม่หาย...มีแต่การพรัดพรากจากลา...


เหินห่างหากหาใช่................ใจอยาก
เงียบงันยามเมื่อจาก..............โหยหา
ห่วงใยจำให้พราก.................ไกลมา
ยิ้มให้ด้วยน้ำตา...................ด้วยรักมิคลาย

(แทนความรู้สึกของยุนบก ต่อ จองฮยาง ตอนส่งนางลงเรือ)

ตอนนี้ก็รออ่านตอนจบของภาคต่อ ที่คุณ Won won แปล ที่แน่ใจว่าจะไม่มีใครต้องจากลาไปไหนอีก...

ราตรีสวัสดิ์


โดย: ชอง เฮฮี IP: 115.67.249.40 วันที่: 24 ธันวาคม 2552 เวลา:1:24:50 น.  

 
ยิ้มให้ด้วยน้ำตา...................ด้วยรักมิคลาย
โอย ตรึงใจมากค่ะคุณชอง เฮฮี อันนี้มันแทนได้ทั้งเฮียต่อเจ๊ และเจ๊ต่อเฮียเลยนะคะเนี่ย ว่าแล้วก็ไปดูฉากนั้นอีกรอบ ฮ่าๆ
ราตรีสวัสดิ์ค่ะคุณชอง เฮฮี
วันนี้ขยันทำหน้าที่จริงๆเรา


โดย: สาวก 2มุน IP: 202.12.97.100 วันที่: 24 ธันวาคม 2552 เวลา:1:29:58 น.  

 
thank for your translate I like it so much



โดย: hil IP: 192.168.200.212, 61.90.70.244 วันที่: 24 ธันวาคม 2552 เวลา:1:52:16 น.  

 
ไปร่วมแสดงพลังโหวตให้ซินยุนบกเป็นซีรี่ย์ต่างประเทศยอดนิยมที่ช่อง 3 กันค่ะ ได้ลุ้นรับปฏิทินช่อง 3 ด้วยนะคะ
มันต้องlogin ก่อน แต่ก็สมัครง่ายๆเองค่ะ ช่วยๆกันหน่อยนะเพื่อซีรี่ย์ที่เราชอบ อยู่ประมาณหน้า8 หน้า 9 นี่แหละค่ะ ก็เริ่มมีให้โหวตตั้งแต่ดาราชายยอดนิยมไปเรื่อยๆกว่าจะถึงก็เล่นเอาเหนื่อยเหมือนกัน แต่เพื่อเฮียกะเจ๊ สู้ตายอยู่แล้วค่ะตามไปโหวตกันนะคะ รีบๆหน่อยนะคะใกล้หมดเขตแล้ว

//www.thaitv3.com/tv3vote/logon.php

และขอตัวไปนอนก่อนนะคะ ราตรีสวัสดิ์ค่ะทุกคน


โดย: สาวก 2มุน IP: 202.12.97.100 วันที่: 24 ธันวาคม 2552 เวลา:2:10:58 น.  

 
อ้อ ลืมบอก
โหวตได้วันละครั้งเท่านั้นค่ะ ช่วยๆกันไปโหวตทุกใช้เฮียกะเจ๊ทุกๆวันนะคะ
เฮ้อ น่าจะเข้ามาเห็นตั้งแต่ก่อนเที่ยงคืน เสียดายวันที่เพิ่งผ่านมาจัง
เงียบเชียบเชียว สงสัยหลับกันหมดแล้ว


โดย: สาวก 2มุน IP: 202.12.97.100 วันที่: 24 ธันวาคม 2552 เวลา:2:15:47 น.  

 
Thanks 2 much K.won won...your translation still beautiful anyhow that's their destiny.

Merry Christmas & Best Wishes


โดย: Reader IP: 125.25.131.2 วันที่: 24 ธันวาคม 2552 เวลา:3:52:09 น.  

 
สวัสดีค่ะ ขอตามกลิ่นช่างเขียนเข้ามาถึงในนี้ตอนดึก ๆ นี่เลยนะคะ

จะขอกล่าวถึงแม่นางจองฮยาง ด้วยความปลื้มในตัวละครนี้ เราว่าเธอนั้น เป็นผู้หญิงที่มีจิตใจกว้างขวาง กล้าหาญ มีจุดยืนเป็นของตนเอง และมีมุมมองที่กว้างไกล แตกต่างจากหญิงส่วนใหญ่ในยุคสมัยนั้นมากเลยค่ะ จากในละครที่จบไป มีหลายตอนที่บ่งบอกนิสัยของเธอได้ชัดเจน เช่น ตอนเปิดตัวในหอนางโลมดีดพิณให้กลุ่มช่างเขียนที่มาหาความสำราญกัน เธอถูกหนุ่มใจร้อนเขวี้ยงถ้วยเหล้าใส่ จนสายพิณขาดไป 1 สาย เหล้าก็ยังกระฉอกมาโดยใบหน้าอีกด้วย ชางเฮียววอน หัวหน้ากลุ่ม รีบขอโทษเธอ และกล่าวแก้แทนให้ แต่เธอกลับยิ้ม และบอกว่าจะขอโทษอะไรกับเรื่องที่ผ่านไปแล้ว ชางเฮียววอนพยายามให้เธอหยุดเล่นพิณ แต่ให้มาบำเรอเขาจะดีกว่า แต่เธอไม่สนใจเลย ยังคงเล่นพิณต่อไปจนได้แม้สายจะขาดไป

อีกทั้งมุมมองของเธอ ต่ออาจารย์ทันวอน ในตอนที่ซักถามยุนบกเกี่ยวกับเรื่องที่เขาจะต้องถูกลงโทษทุบมือ เธอให้ข้อสังเกตยุนบกว่า อาจารย์น่าจะเป็นที่พึ่งและช่วยเหลือเขาได้ ซึ่งในขณะนั้น ยุนบกเองยังมองไม่เห็นส่วนนี้เลยด้วยซ้ำ

ในภาคต่อนี้ ผู้เขียนยังคงนิสัย อารมณ์ของตัวละครเดิมได้ต่อเนื่องจริง ๆ ค่ะ ชองฮยางยังคงเป็นหญิงที่มีใจกว้างขวาง มั่นคง มีจุดยืนเช่นเดิม น่าซึ้งใจแทนยุนบกจริง ๆ ค่ะ

ขอบคุณคุณ won won ที่แปลไทยให้ อ่าน Eng. ยังไงก็จินตนาการภาพออกมาได้ไม่สวยเท่าอ่านไทยภาษาของเราเองค่ะ


โดย: รักอินเตอร์เน็ต IP: 119.42.87.7 วันที่: 24 ธันวาคม 2552 เวลา:4:01:52 น.  

 
งั้นขออยู่ต่อเฝ้าบ้านแทนนะค่ะ พอดีวันนี้นอนไม่หลับ ไปสังสรรค์กับเพื่อนมา ถึงจะไม่มีสติครบครันเท่าไหร่แต่ยังไงก็จะต้องเข้ามาดู นอนไม่หลับค่ะ ยิ่งฟังเพลงยิ่งไปกันใหญ่ งั้นขอดูแลบ้านให้ชั่วคราวนะค่ะ คงไม่ว่ากันนะค่ะ รักทุกคนในที่นี้ที่มีจิตใจที่ลึกซึ้งค่ะ

คุณwonwonสู้ๆนะค่ะ


โดย: Post Modern Girl IP: 112.142.20.222 วันที่: 24 ธันวาคม 2552 เวลา:4:11:30 น.  

 
nobody nobody but me ไม่มีใครอยู่แล้วจริงๆหรอค่ะ...
นู๋เหงานะค่าาาาา

สงสารยุนบกกับจองฮยาง

ปล.หากใครตื่นมาก็มีข้าวต้มกุ้งกับคาปูชิโน่ร้อนๆให้ทานนะค่ะ อากาศเริ่มหนาวแล้ว ทานของร้อนๆก็เป็นสุขอยู่ค่ะ


โดย: Post Modern Girl IP: 112.142.20.222 วันที่: 24 ธันวาคม 2552 เวลา:4:24:57 น.  

 
จ่าวอาน..อรุณสวัสดิ์ทุกๆท่าน..
ฟื้นกันรึยังเอ่ย


โดย: รัก..2มุน..หมดใจ IP: 222.123.54.88 วันที่: 24 ธันวาคม 2552 เวลา:6:38:03 น.  

 
อรุณสวัสดิ์ค่ะ แว๊บมาเปิดก่อนไปโรงเรียน

วันนี้อากาศเริ่มหนาวแล้ว(นิดๆ) รักษาสุขภาพกันด้วยน่ะคะ

Have a good day!! ค่ะ


โดย: oikok IP: 58.8.186.162 วันที่: 24 ธันวาคม 2552 เวลา:6:38:56 น.  

 
คุณยามควงกะมาแต่เช้า คุณคุณเจ้าเงาะดูสดใส สาวกสองมูนน่ารักกว่าผู้ใด ปวดดวงใจเพราะคุณวอนวอน ขอยาถอนพิษคุณโคลา คอมเมนท์มาให้ฟังบ้างได้ไหม ผิดหรือไม่แว่วสำเนียงหยอกล้อผ่านบทกลอน อรุณสวสดิ์ยามครับทุกคน


โดย: nut IP: 58.9.99.59 วันที่: 24 ธันวาคม 2552 เวลา:7:56:15 น.  

 
เมื่อวานเพิ่งกลับจากดู อวตาล แล้วต่อด้วยครูกุ๊กนึกว่าตอนที่15 ยังคงไม่มา เลยมิได้เปิดคอม เพิ่งได้มาอ่านเช้านี้ อ่านแล้วเบลอๆ ตั้งแต่เฮียบอก
‘ข้าขอโทษ เจ้าจะสามารถอภัยให้ข้าได้หรือไม่ที่ข้ามีใครอีกคนอยู่ในหัวใจ’
สงสัยต้องอ่านอีกรอบและ
ขอบคุณ คุณ Time & Space ที่มาช่วยเติมเต็ม


โดย: งุงิ IP: 58.8.116.28 วันที่: 24 ธันวาคม 2552 เวลา:8:17:21 น.  

 
เข้ามาทานข้าวเช้าที่คุณเติมเต็มเตรียมไว้เป็นอาหารเย็นก่อน เดี๋ยวต้องออกไปทำงาน แต่แปลเสร็จแล้วค่ะ พร้อมความในใจเกี่ยวกับตอนนี้ยาวเหยียด ตอนบ่ายอาจจะเอามาลง นะคะ ถ้างานเสร็จเร็ว ฟิ้ววววววววววววววว



โดย: Won won (albatross11 ) วันที่: 24 ธันวาคม 2552 เวลา:8:34:41 น.  

 

อรุณสวัสดิ์ค่ะ

มาทักทายก่อนเริ่มงาน ขอให้ทุกท่านมีความสุขกับการทำงานและการเรียนทุกท่านค่ะ



โดย: สาวก won won & 2moons IP: 192.88.230.227 วันที่: 24 ธันวาคม 2552 เวลา:8:36:50 น.  

 

สวัสดีค่ะ

รับกาแฟมั๊ยคะ


โดย: เติมเต็ม IP: 172.18.252.63, 202.44.7.67 วันที่: 24 ธันวาคม 2552 เวลา:8:45:12 น.  

 
‘ข้าขอโทษ เจ้าจะสามารถอภัยให้ข้าได้หรือไม่ที่ข้ามีใครอีกคนอยู่ในหัวใจ’

เป็นคำที่เศร้าได้ใจจริง ๆ ถ้าไม่ตั้งสติให้ดี ๆ ก็ทำให้อึ้งกิมกี่ได้เหมือนกันซิน่า แต่แม่นางจองฮยางคงรู้ดีเพราะเฮียบกไม่ได้บอกต่อว่า ใครอีกคนที่ว่านั้นอยู่ในหัวใจ " ในฐานะอะไร" ขอบคุณ ๆ wonwon มากค่ะที่แปลได้ใจมาก ต้องขอสารภาพเลยค่ะว่า โดนใจม๊าก..มาก กับประโยคนี้แหละ อิอิ

นอกจากได้อ่านเพื่อเติมเต็มให้กับหัวใจที่ขาดหายไป (จาก ภาค 1 ) ยังได้อ่าน comments หลากหลายจากเพื่อน ๆ น่าชื่นใจจริง ๆ ค่ะ ข้าน้อยขอคาราวะคุณ wonwon หนึ่งจอก และสำหรับเพื่อน ๆ อีกคนละจอก อิอิ


โดย: april IP: 71.108.177.37 วันที่: 24 ธันวาคม 2552 เวลา:8:58:06 น.  

 
อ่านรอบ2 แล้วความรุ้สึกเปลี่ยนไป รู้สึกสงสารทุกคนมากอ่ะ

จารย์ เหมือนได้รับความหวังที่ว่ายุนยังไม่ตาย แต่พอมาถึงทำได้เพียงพูดคุยผ่านหลังประตู เราว่ามันคงทรมานมากอ่ะ คนที่รัก เผ้าคิดถึง ห่วงหา อยากพบหน้าอยู่ต่อหน้าแล้วแต่ก็เข้าไปหาไม่ได้

จองฮยาง ถึงจะเคยคิดก็เถอะว่า ทั้งคู่อาจจะมากกว่าจารย์-ลูกศิษย์ แต่ต้องมาอยู่ระหว่างกลางคน2คนที่พร่ำคิดถึงกัน ถึงจะเข้าใจยุนบก แต่ในใจมันก็ต้องช้ำและ มีใครทนฟังได้บ้างว่าคนที่ตัวเองรักมีใจรักใครอีกคน

ยุนบก สงสารเฮียที่สุดอ่ะ เฮียคงเจ็บปวดมากที่สุดใน3คนตอนนี้แล้วล่ะมั้ง เจ็บที่ต้องโกหกจารย์ อยากเจอพบหน้าก็ทำไม่ได้ จำใจต้องจากลา มีใครบ้างที่มีโอกาสพบกันอีกครั้งแล้วไม่อยากเจอ เจ็บที่รู้ว่าทำงี้จองฮยางต้องเสียใจ ที่มาทำตามแผนของเฮีย มารับรู้ว่าใจเฮียมีอีกคน แล้วคนที่เรารักทั้งคู่เสียใจเฮียจะไม่เจ็บเป็น2เท่าหรอ


โดย: งุงิ IP: 58.8.116.28 วันที่: 24 ธันวาคม 2552 เวลา:9:07:58 น.  

 
รายงานตัวรอบเช้าขอรับทุกท่าน


โดย: ยามควงกะ IP: 124.122.46.102 วันที่: 24 ธันวาคม 2552 เวลา:9:14:49 น.  

 

เข้ามาอ่านบทกลอน อันแสนไพเราะเหลือเกิน

ข้าน้อยอยากรู้จังว่า ทั้ง 2 มุน จะรู้มั๊ย ว่ามีแฟนคลับ

ที่เมืองไทย ชอบพวกนางมากมายขนาดนี้

ขอบคุณจริงๆค่ะ คุณชอง เฮฮี อ่านบทกลอนของท่านแล้ว

ใจละลาย

ขอบคุณ ท่านท่าน และท่าน ที่อยู่เฝ้ายามกันท้างงงคืน

และเช้าแล้ว ข้าน้อยเตรียมยาไว้สำหรับท่านๆๆแล้ว

ยาดม ยาลม ยาหม่อง หมากพลู

และยาแก้ถอยพิษ ตอนบ่ายจ๊ะ ท่านวอนวอนแจ้งมาแล้ว


โดย: เติมเต็ม IP: 172.18.252.63, 202.44.7.66 วันที่: 24 ธันวาคม 2552 เวลา:10:06:58 น.  

 

ท่านยามควงกะ ท่านเป็นซุปเปอร์แมนหรือเปล่าคะ

ยาลมมั๊ยคะท่าน


โดย: เติมเต็ม IP: 172.18.252.63, 202.44.7.70 วันที่: 24 ธันวาคม 2552 เวลา:10:18:50 น.  

 
ชู่.. อย่าเอ็ดไปครับ เดี๋ยวมีคนรู้ว่า superman ติด fic งอมแงมขนาดนี้ จะเอาหน้าไปไว้ที่ไหนกันล่ะครับ

อิอิ


โดย: ยามควงกะ IP: 124.122.46.102 วันที่: 24 ธันวาคม 2552 เวลา:10:31:25 น.  

 
เมื่อคืนหนีไปนอน (นอนในห้องนอนด้วย โชว์ว่ามีห้องนอนกะเค้าด้วย) แต่หัววัน (แต่หัววันจริงๆนะ ตี 1 เอง) ตื่นมาแทนที่จะรู้สึกดี ได้นอนเยอะ สบายตัว ไม่ต้องขดบนเก้าอี้

กลับกลายเป็นตื่นมาแล้วง่วง ไม่อยากจะตื่น ซะงั้น... ขนยาวกลายเป็นตัวขี้เกียจไปเลย (ขี้เกียจตัวเป็นขน 555 ใครคิดหว่า)

สงสัยว่าจะชินกับการนอนที่เก้าอี้ซะแล้ว


โดย: ยามควงกะ IP: 124.122.46.102 วันที่: 24 ธันวาคม 2552 เวลา:10:45:42 น.  

 
ตั้งแต่ท่าน wonwon ตั้งรางวัลเป็นแผ่นหนังเนี่ย เราก็นะ ไปตามล่าหามาดู (Love Me Not กะ Innocent Steps) เรียบร้อยละ

อ่อ ดูไปเปิด dic ไปด้วยนะ เนื่องด้วยภาษาอ่อนแอ ดู version เกาหลี แต่เป็น sub eng. เพื่อจะได้ฟังเสียง

ดูไปดูมา น่ารักจิงวุ้ยเด็กคนนี้

ว่าแล้วก็ไปตามหาเพลงมาฟังต่อ

ทีนี้เลยไม่ต้องทำไรกัน นั่งฟังอยู่ 1.. 2.. 3.. 4.. 5.. 6.. ทั้งหมด 6 เพลง เปิดวนอยู่นั่นฟังมันทั้งวัน

ใครเป็นเหมือนกันมั่งน่ะ อยากรู้ หรือว่ามีกันหมดแล้ว และเกิดอาการนี้กันครบถ้วนแล้ว

ว่าแล้วก็ต้องให้ท่านหมอสามัญประจำบ้านจัดยาให้ซะแล้ว

ตกลงข้าน้อยเป็นอะไรไป บอกข้าน้อยที......... help me


โดย: ยามควงกะ IP: 124.122.46.102 วันที่: 24 ธันวาคม 2552 เวลา:10:56:37 น.  

 
ว่าแล้ว วันนี้ท่าน wonwon จะรับอะไรเป็นมื้อกลางวันล่ะนี่ ไม่เห็นมีใครอยู่บ้านเลย อืม...

งั้นขอแว๊บไปดูมื้อกลางวันให้ท่าน wonwon ดีกว่า ชะแว๊บ...

อ่อ ถ้ามีใครอยู่ในโหมดซ่อนตัว กรุณาปรากฎตัวด้วยนะครับ ข้าจะฝากท่านดูแลบ้านก่อน ข้าไปไม่นานหรอก

เดี๋ยวท่าน wonwon ไม่มีแรงมา post ตอนต่อนะครับ


โดย: ยามควงกะ IP: 124.122.46.102 วันที่: 24 ธันวาคม 2552 เวลา:11:07:19 น.  

 
ได้ค่าาา คุณยามควงกะเดี๋ยวดูแลบ้านให้ในช่วงที่ท่านไปเสริฟอาหารให้ท่านวอนวอน ก่อนที่จาไปสอบอ่ะนะ

เห็นท่านวอนวอนบอกจาเอาภาพวาดมาลงตอนบ่ายๆ งั้นคงต้องรีบทำข้อสอบแล้วล่ะมั้ง(ดูไม่จนใจเรียน ยังไงไม่รู้แฮะ)

ใครที่เฝ้ายามด้วยกันตอนนี้ อาหารกลางวันคงเป็นข้าวปั้นฝีมือเจ๊นะคะ อาหร่อยน้า รีบปรากฎตัวมารับด่วนค่ะเดี๋ยวหมดก่อน ฮ่าๆ


โดย: สาวก 2มุน IP: 202.12.97.100 วันที่: 24 ธันวาคม 2552 เวลา:11:19:11 น.  

 
ขอบคุณคร๊าบคุณสาวก 2มุน

กลับมาแล้ว ตั้งโต๊ะไว้ให้ท่าน wonwon แล้ว วันนี้เป็นแกงใต้นะขอรับ เป็นแกงส้มหน่อไม้ดอง ปลาทอด แล้วก็หมูหวานขอรับ (เอื๊อก.. เห็นแล้วหิวเลย)

ส่วนของหวานเป็นผลไม้รวมนะครับ มีแตงโม มะละกอ แล้วก็สับปะรดขอรับ

หวังว่าท่าน wonwon จะทานได้ (จะเผ็ดดุเดือดแค่ไหนไม่รู้ แต่ของเค้าอร่อยนะ)

หุหุ แปลงร่างเป็นพ่อบ้านด้วยแล้วเรา


โดย: ยามควงกะ IP: 124.122.46.102 วันที่: 24 ธันวาคม 2552 เวลา:11:31:37 น.  

 
ยังไงขออวยพรให้คุณสาวก 2มุนทำสอบได้นะขอรับ เป็นกำลังใจให้ เดี๋ยวเต้นโชว์ ฮูเร่...ฮูเร่...

เอ... จะทำสอบได้ไม๊เนี่ย หลังจากดูโชว์ชุดนี้เข้าไป อาจจะหลอนได้ พอดีกว่า

โชคดีครับผม เก็บ A มาเลยนะครับ จะได้กลับมาฉลองตอนต่อของรูปที่ 15 ด้วยกัน


โดย: ยามควงกะ IP: 124.122.46.102 วันที่: 24 ธันวาคม 2552 เวลา:11:33:39 น.  

 
อ่านเมนูแล้วหิวจังนิ ไปเติมเต็มให้กระเพาะก่อนล่ะ บ่ายๆมาใหม่


โดย: รัก..2มุน..หมดใจ IP: 222.123.54.88 วันที่: 24 ธันวาคม 2552 เวลา:11:40:32 น.  

 

โอ๊ว คุณยามควงกะ

พลังของท่านมีมากมายเหลือเกิน

ยาที่ข้าน้อยจะจัดให้ท่านนั้น คงละเป็นยาลดความดันนะ

ลด ลด ลด ลงมาหน่อย


โดย: เติมเต็ม IP: 172.18.252.63, 202.44.7.66 วันที่: 24 ธันวาคม 2552 เวลา:11:45:51 น.  

 
มาเผ้ายาม ตอนเที่ยงค่า


โดย: งุงิ IP: 58.8.116.28 วันที่: 24 ธันวาคม 2552 เวลา:11:47:11 น.  

 
ออออ...ซึมค่ะ ซึมลึกเลย กับภาพวาดที่ 15

ล่วงเลย น้ำตาล่วง ใจแข็งอยู่นานมาจอดเอาฉากนี่เลยค่ะ

ขอบคุณมากค่ะ คุณ won won แปลได้ยอดเยี่ยมเหมือนเดิมค่ะ
เหมือนได้เข้าไปอยู่ใกล้ 3 คนนั้นจริง ๆ (แบบว่าอยู่ห่าง ๆ อย่างห่วง ๆ อะ)

กับฉากประตูนี้ งง ๆ อยู่ (อ่านตรงนี้อยู่ 3 รอบ) ตกลงว่าเปิด หรือไม่เปิด (มันคาใจค่ะ)
แต่พอเช้ามาได้อ่านเม้นท์ ของคุณ Time & Space แล้วก็ถึงบาง..อ้อ เลยค่ะ

ขอบคุณ คุณ won won อีกครั้ง ยังติดตามอย่างเหนียวแน่นหนึบเหมือนเดิมค่ะ


โดย: แจ๋ว IP: 58.8.167.185 วันที่: 24 ธันวาคม 2552 เวลา:11:56:09 น.  

 
อ๋า ท่านเติมเต็ม ข้าน้อยความดันต่ำ ถ้าได้ยาลดความดันของท่านเข้าไป ข้าน้อยอาจจะนอนนิ่งอยู่แถวนี้ได้นะขอรับ

เอาเป็นอย่างอื่นได้ไหมท่าน ยาลดความบ้าก็ได้ขอรับ ท่าทางพักนี้ต้องควบคุมซะหน่อยแล้ว


โดย: ยามควงกะ IP: 124.122.46.102 วันที่: 24 ธันวาคม 2552 เวลา:11:57:29 น.  

 
คุณเจ้าเงาะ
ขอบคุณค่ะที่แนะนำ ความจริงมันนึกภาพไม่ออกว่าเวลาพูดเงาของคนก็ต้องมีการเคลื่อนไหวไปตามช่วงจังหวะการหายใจและการเปล่งเสียง นึกถึงภาพตอนการจัดวางพระรูปที่จะวาดกัน แล้วทันวอนเห็นเงายุนบกเป็นภาพร่างผู้หญิง ทันวอนบอกว่าเงาคือภาพสะท้อนความเป็นจริง แต่ลืมนึกถึงตอนยุนบกเล่นเงากับพี่โดยใช้มือทำเป็นรูปนกและอื่นๆ ให้เกิดเงาเป็นรูปนั้น ดังนั้นเงาจึงไม่ใช่สิ่งที่สะท้อนความเป็นจริงเสมอไปตามที่ยุนบกพูด ที่แท้เป็นเช่นนี้ บรรลุขึ้นมาอีกขั้น


โดย: ติดหนึบ IP: 58.8.162.145 วันที่: 24 ธันวาคม 2552 เวลา:11:57:57 น.  

 

เที่ยงแล้วจ๊า

ท่านสาวก 2มุน ท่านควรหยุดพักทานข้าวก่อนนะ

เสร็จแล้ว ให้มารับยาด้วยค่ะ

ส่วนข้าน้อยจะลงไปทานข้าวเหมือนกัน พูดไปแล้ว

เมื่อวานข้าน้อย ทานข้าวที่เมืองขอนแก่น

วันนี้ทานข้าวที่เมืองหลวง ไม่แน่นะ ไม่แน่

ซักวันข้าน้อยอาจไปทานข้าวอยู่ที่เมืองเปียงยาง

ก็ได้ ใครจะไปรู้ (ออกอาการอีกแล้ว) 55555555


โดย: เติมเต็ม IP: 172.18.252.63, 202.44.7.68 วันที่: 24 ธันวาคม 2552 เวลา:11:58:56 น.  

 
เที่ยงละ ท่าน wonwon มารึยังนะ

เหลียวซ้าย แลขวา เอ...ยังไม่เห็นแฮะ

แอบดอดไปดูหลังบ้านดีกว่า อิอิ


โดย: ยามควงกะ IP: 124.122.46.102 วันที่: 24 ธันวาคม 2552 เวลา:12:02:02 น.  

 
ไปเจอมาอีกแล้วค่ะ ที่Blike ที่คุณแพนดาแต่งไว้(ขอแก้ชื่อนะคะ จากคุณต่อเป็นคุณแพนดา เพราะคุณแพนดาลืมบอกชื่อไว้ ฮ่าๆ) ขอบคุณคุณแพนดามากเลยนะคะ ที่ทำให้มีความสุขก่อนขึ้นเขียงทำข้อสอบ อ้อและก็ขอบคุณคุณยามควงกะด้วยค่ะที่อวยพรให้ และหวังจะได้อย่างนั้นเหมือนกัน ส่วนเมนูอาหารนั้นอ่านแล้วน้ำลายสอแต่พอหันมองมื้อเที่ยงของตัวเองอีกที ทำไมมันเป็นแค่มาม่าหว่า เศร้าจัง ฮ่าๆ เชิญอ่านเลยค่าเม้ามานาน

ข้านั่งดื่ม กลืนน้ำจัน อยู่ในหอ
มีเเต่คน นั่งล้อม สนุกสนาน
เเต่ตัวข้า มิสนุก เลยสักยาม
เพราะเป็นเพียง สุขสุดท้าย ที่มีมือ
------------------------------------------------
เมื่อเจ้าเปิด เผยโฉมงาม ผ่านประตู
เดินเคียงคู่ คายากึม น่าเกรงขาม
คนทุกคน เห็นดังนั้น ต้องมองตาม
เเต่ตัวข้า เพียงหัวเราะ เเล้วหันไป
------------------------------------------------
บุรุษหนึ่ง เรียกเจ้านั้น ไปนั่งตัก
เเต่ว่าเจ้า กลับบอกปัด ไปไม่ได้
เพียงเพราะเจ้า เป็นนักพิณท์ เสียงอำไพ
มิได้ได้ นางโลม ไร้ราคา
------------------------------------------------
เเม้นดอกไ้ม้ ริมทาง หนามยังเหลือ
ไว้ล่อเหยื่อ ข้างทาง เพราะหนามเเหลม
เจ้าว่าเจ้า เป็นดอกไม้ สวยสำเเดง
ย่อมมีหนาม เเหลมไว้ ป้องกันตัว
-----------------------------------------------
ข้าหัวเราะ เยาะท่าที ที่องอาท
เเละตอบโต้ ด้วยปราชญ์ อันสุดใส
อันว่าไม้ ดอกต้นไหน เเสนอำไพ
เเต่ไม่เคย เห็นที่ใด ชมตัวเอง
-----------------------------------------------

เดี๋ยวมาเเต่งต่อ ไม่เกินเย็นวันนี้เเน่นอน
้เราต้องไปอ่านหนังสือ เพราะพรุ่งนี้สอบ
เเต่ตอนเย้นเจอกันเเน่ๆ เเล้วส่วนกลอนบทนี้
รายละเอียดเยอะมาก
หวังว่าจะชอบกันนะ

บายๆๆๆ วิจารณ์เยอะๆ จะได้มีกำลังใจเเต่งอีก5555
ปล. ขอให้คุณแพนดาโชค A เช่นกันนะคะ^^


โดย: สาวก 2มุน IP: 202.12.97.100 วันที่: 24 ธันวาคม 2552 เวลา:12:04:00 น.  

 
กำลังทานมาม่าอยู่ค่ะคุณเติมเต็ม(พูดแล้วเศร้า เฮ้อ) ทานเสร็จเดี๋ยวไปรับยาค่าาา ขอเป็นยาต้านความบ้านะคะ เพราะเดี๋ยวไม่มีมาธิสอบ ฮ่าๆ(ขนาดนี้แล้วยังจะมีอีกเหรอเนี่ย)


โดย: สาวก 2มุน IP: 202.12.97.100 วันที่: 24 ธันวาคม 2552 เวลา:12:10:08 น.  

 

ท่านยามกวงกะ ท่านไม่รับข้าวปั้นแล้วรึ

ท่านรับอาหารปักษ์ใต้เหรอคะ เผ็ดนะขอบอก



โดย: เติมเต็ม IP: 172.18.252.63, 202.44.7.70 วันที่: 24 ธันวาคม 2552 เวลา:12:12:05 น.  

 
อืม... เก่งจิง แต่งได้เห็นภาพโดยไม่ต้องย้อนไปดูภาค1 เลย

เค้าทำกันไงเนี่ย (แน่ะ ทำท่าอยากรู้ด้วย) แต่ไม่ได้อ่ะ อารมณ์ไม่ถึง สมาธิสั้น

เหอๆ ไปหายากินดีกว่า ชักเพ้อแล้วเรา

อิอิ อีกแค่ 2-3 ชม.ก็จะได้อ่านต่อแว้ววว


โดย: ยามควงกะ IP: 124.122.46.102 วันที่: 24 ธันวาคม 2552 เวลา:12:12:27 น.  

 
เศร้าจังค่ะรักสามเศร้าขอบคุฯรมากค่ะ


โดย: pra IP: 124.121.235.155 วันที่: 24 ธันวาคม 2552 เวลา:12:12:45 น.  

 
ก็อยากเปลี่ยนบรรยากาศบ้างอ่ะครับ เลยไปลองอาหารใต้ดู เผ็ดดุเดือดไปเลย แต่ก็อร่อยน๊า...

นั่งเหงื่อหยดใส่จานเลยทีเดียว ฟู่..ฟู่..

ถึงต้องมีผลไม้ไว้ตบท้ายไงครับ อิอิ


โดย: ยามควงกะ IP: 124.122.46.102 วันที่: 24 ธันวาคม 2552 เวลา:12:16:25 น.  

 
ว้าว กินข้าวเที่ยงกะว่าแวะมาดูความคืบหน้า พอเห็นคุณ wonwon แปะว่าแปลตอนที่เหลือเสร็จแล้ว อาจจะโพสหากงานเสร็จ กรี๊ดดดดดดดดดดดด แสดงว่าโอกาสจะได้อ่านอีกวันนี้ก็มีสิคะ เพราะพอไม่ได้อ่าน 1 วัน มันเหมือนชีวิตขาดไรไป บอกไม่ถูก อิอิ

ขอให้คุณ wonwon เคลียร์งานทันนะคะ เย็นนี้จะได้ตามมาอ่านใหม่จ้า ^O^

เลขาสาวก2มุนคะ ได้เลย เดี๋ยวไปช่วยร่วมโหวตช่อง 3 แต่ต้องสมัครก่อน อิอิ โหวตโลดทุกวัน ฮ่าๆๆๆ


โดย: machu pichu IP: 61.90.91.19 วันที่: 24 ธันวาคม 2552 เวลา:12:40:43 น.  

 
คุณชอง เฮฮีกลอนเพราะมากมีสัมผัสเสียงที่ยอดเยี่ยมอย่างนี้ต้องให้ตำแหน่งกวีแก่คุณแล้วล่ะ คุณสาวกสองมุนก็เก่งมากเลยนะงั้นมาเป็นคนอ่านกลอนบ้างไว้มีไอเดียแล้วจะแต่งไปให้อ่านดีกว่า เจอผู้เยี่ยมยุทธ์แบบนี้ต้องกับไปฝึกให้มากกว่าเดิม วันนี้มีเพลงมาให้ฮยางผู้แสนดีครับ เพลง รักเดียวใจเดียว
โดยเฉพาะท่อนนี้
เมื่อวานก็รัก วันนี้รักเธอ พรุ่งนี้ก็รักเธอ พอใจที่เป็นเธอ
ไม่มีอีกแล้วใครที่จะมาเข้าใจฉันได้ดีอย่างเธอ ตอบแทนเธอรักเดียวใจเดียว
อย่าลืมพักทานอาหารเที่ยงกันนะครับ วันนี้คงเศร้ามีลี้ยงปีใหม่ที่ต้องไปเลยอดอ่านบทแปลอันงดงามเลย เศร้าสุดสุด


โดย: nut IP: 58.9.234.195 วันที่: 24 ธันวาคม 2552 เวลา:12:53:35 น.  

 
อ่านกลอนคุณแพนดา แล้วเห็นภาพออกมาเลยอ่ะ ฉากตอนเฮียกะเจ๊ต่อฝีปากกันเรื่องผีเสื้อกะดอกไม้ในหอนางโลมนั่น กลอนบทต่อไปชอตเด็ดที่เฮียจับมือเจ๊ อยากเห็นจังเลยว่าคุณจะแต่งออกมาได้ไพเราะแค่ไหน

กระสับกระส่ายจังเลยอ่า คุณwonwon บอกงานเสร้จจะเอาบทที่16มาลง ทำให้ต้องแวบๆเข้ามาดูความคืบหน้าทุกชม.
บทต่อไปจะมีแฮปปี้มั้งไหมนะดราม่าตลอดเลย


โดย: งุงิ IP: 58.8.116.28 วันที่: 24 ธันวาคม 2552 เวลา:13:42:42 น.  

 
เกือบบ่าย 2 แล้วสินะ ลุ้น..ลุ้น..

จะมาเมื่อไหร่นะท่าน wonwon

ว่าแล้วก็ยังไม่ได้ทานข้าวเลย เดี๋ยวขอตัวไปทานมื้อกลางวันก่อนนะคร๊าบ


โดย: ยามควงกะ IP: 124.122.46.102 วันที่: 24 ธันวาคม 2552 เวลา:13:42:55 น.  

 
อาจารย์ทังวอนสบายใจไปแล้ว
สงสารก็แต่จองฮยางหัวใจสลาย
คนนอกหัวใจอย่างเรายังเจ็บแทบดิ้น


โดย: เก๋ IP: 124.121.52.41 วันที่: 24 ธันวาคม 2552 เวลา:14:05:14 น.  

 
ยอมรับว่ากด F5 อยู่หลายรอบมาก
คิดว่า F5 ไม่ทำงานซะอีก

อ่านแล้วยังงงอยู่นะคุณ wonwon ว่าใครอยู่ซ้าย-ขวา-นั่ง
เอาไว้ต้องอ่านใหม่

ได้ไปอ่าน Ver.อังกฤษแล้ว เนื่องจากต่อมภาษาไม่ค่อยแข็งแรง
ก็เลยอ่านไปงงไป รู้แต่จบแบบสบายใจหน่อยก็ OK แล้ว


โดย: malee IP: 203.147.41.190 วันที่: 24 ธันวาคม 2552 เวลา:14:08:13 น.  

 
บางทีไม่ค่อยอยากอ่านคอมเม้นเลยอ่า ต้องคอยมากลัวว่าจะเจอสปอยไหม

ถ้าใครอ่านอิ้งแล้ว รุ้ตอนจบหรืออะไรยังไงช่วยละไว้ได้ป่าวค่ะ มันเสียอรรถรสอ่ะ หรือถ้าอยากจะคุยจริงๆช่วยไปห้อง

ห้องพูดคุย เปิดอก ที่คุณ won won เปิดไว้อีกห้องได้ป่าวง่ะ เห็นใจคนที่ตามอ่านแต่ของคุณ won won หน่อยค่ะ


โดย: งุงิ IP: 58.8.116.28 วันที่: 24 ธันวาคม 2552 เวลา:14:40:00 น.  

 
เศร้าจังเลย ทำไมนะต้องมีรัก 3 เศร้าด้วย แค่เศร้าเดียวก้อแย่อยู่แล้วนี่มีตั้ง 3 แนะ เจ็บทุกคน ขอบคุณ naka คุณ wonwon เป็นกำลังใจให้(^-^)


โดย: first impression IP: 58.10.155.251 วันที่: 24 ธันวาคม 2552 เวลา:14:44:12 น.  

 
ข้าเฝ้ารอ ภาพวาดที่ 15
ที่ยังไม่จบทุกเช้าเย็น
แต่ยังไงก็เต็มใจจะรอ

เป็นกำลังให้นะคะท่าน Won Won


โดย: บกน้อย IP: 58.136.8.165 วันที่: 24 ธันวาคม 2552 เวลา:14:52:06 น.  

 
อ่า มารอตอนต่อแล้วคร๊าบ

ไม่ทราบท่าน wonwon เดินทางมา up แล้วหรือยังน๊า....

เฝ้ารอ นั่งรอ นอนรอ...


โดย: ยามควงกะ IP: 124.122.240.188 วันที่: 24 ธันวาคม 2552 เวลา:14:56:02 น.  

 
ขอบคุณพี่ wonwon มากค่ะ ประทับใจในรักของจองฮยางจังเลยเป็นรักที่บริสุทธิ์และใจกว้างมากเลย อิอิ

พรุ่งนี้ก็ คริสมัสแล้ว
Merry Christmas ทุกคนนะค่ะ มีความสุขกันทุกท่าน


โดย: ployzaku IP: 192.168.128.89, 122.154.14.2 วันที่: 24 ธันวาคม 2552 เวลา:14:57:23 น.  

 
ท่าทาง ตอนนี้จะเกิดภาวะ F5 กระหน่ำบ้านกันอีกแล้วนะครับ

เพราะทุกท่านที่ตั้งตารอ คงกระหน่ำกด F5 กันจะปุ่มแทบหลุด เดี๋ยวคงได้ countpage error อีกล่ะมั้งนี่ 555

ใจเย็นๆกันนะครับ สำหรับทุกเรื่อง ถึงอากาศจะไม่เย็น (ร้อนแดดเปรี้ยงทีเดียวเชียว) ก็อย่าทำตัว ทำใจไปตามอากาศนะครับ เดี๋ยวไหม้ตัว ไหม้ใจกันพอดี


โดย: ยามควงกะ IP: 124.122.240.188 วันที่: 24 ธันวาคม 2552 เวลา:14:59:56 น.  

 
คุณว่าผมให้พอไปเลย แล้วจะได้ หายอารมณ์เสีย


สิ่งที่ผมจะพูด ก็พูดไปหมดแล้ว

สำหรับคนที่เชื่อ ไม่ต้องพิสูจน์
สำหรับคนที่ไม่เชื่อ ก็ไม่ต้องพิสูจน์เหมือนกัน



ผมไม่คุ้นกับหลังไมค์ เพราะปกติไม่ได้ใช้เลย

แต่เมื่อคุณคิดไปแล้ว ผมคงทำอะไรไม่ได้

สุดท้าย ผมปรารถนาให้คุณหายเคือง
จากใจจริงครับ








โดย: Time & Space IP: 118.173.160.246 วันที่: 24 ธันวาคม 2552 เวลา:15:07:51 น.  

 

แค่อยากจะบอกว่า ถ้าปีหน้ามีคนมาถามว่า

ปีทีแล้วมีความสุขกีบเรื่องใดบ้าง สิ่งหนึ่งที่สามารถ

บอกใคร ๆ ได้เลยคือ มีความสุขที่ได้อ่านงานแปล

ที่เข้าถึงอารมณ์ของตัวละครในเรื่องนี้ผ่านการแปลของคุณ

won won ค่ะ

Merry Christmas and Happy New Year ทุกท่านค่ะ ^_^


โดย: สาวก won won & 2Moons IP: 192.88.230.227 วันที่: 24 ธันวาคม 2552 เวลา:15:12:48 น.  

 
ตอกบัตร แคร่กกกก..

โอ๊ะโอ..เข้าบ้านมาอ่านเม้นท์แว่บๆๆ

ท่านวอนวอน อาจเข้ามาอัพฟิค!!

อาไรจามีฟามสุขขนาดนี้ไม่มีอีกแล้วววว

แต่ก้อเกือบจาสุขแล้วล่ะ

ถ้าไม่เจอเม้นหลังๆ นี่ซ้าก่อนน

ในฐานะของตำแหน่ง ยามOT

ขออนุญาตพูดถึงท่านที่ไม่ชอบการเม้นท์ของ

ท่าน Time&space นะขอรับ

จิงอยุที่ท่าน Time&space อาจจะดูเหมือนเสียมารยาท

แต่คำว่า เสียมารยาท นั้นต้องดูที่เจตนาด้วยขอรับ

ซึ่งเค้าก้อบอกชัดเจนมิใช่หรือ

ว่าต้องการเพียงแค่ เสริมในส่วนที่ผิดเพี้ยนไป

ลองใจเย็นๆ แล้วคิดแบบมีเหตุผล

ว่ามันก้อเหมือนกับนักแปลหลายๆ ท่าน

ที่ต้องขอความรุ จากผู้ที่ความรุท่านอื่นๆมาผสมผสาน

ดังที่ในหนังสือแปลเล่มหนึ่งๆ ต้องมีขอบคุณท่านเหล่านั้น

มิใช่หรือ??

ในเคสนี้ก้อเช่นกัน

ท่าน Time&space ก้อเป็นดั่งบุคคลเหล่านั้น

เพียงแต่ท่านวอนวอนมิได้เป็นคนออกปากก่อนเท่านั้นเอง

และท่าน Time&space ก้อมิได้ทำการแก้ไขคำของ

ท่านวอนวอนแต่อย่างใด

เพียงแต่ชี้แนะในส่วนของเนื้อหาที่ท่านวอนวอน

อาจเข้าใจผิด เพราะต้องแปลอย่างเร่งรีบเพื่อพวกเรา

และอาจมีอาการมึนเบลอบ้าง

ซึ่งเท่าที่อ่านดู ก้อมีเพียงจุดเดียว

เรื่องของ เปิดไม่เปิดประตู

ถ้าเม้นท์ทำให้ใครไม่ชอบใจต้องขอโทษด้วยนะขอรับ

เพราะอยากจะบอกว่า

ทุกคนที่เข้ามาที่นี่มีความรุสึกเดียวกันคือ

"รัก" ภาษาอักษรของท่านวอนวอน

ถึงแม้จะมีใครมาแปลเพิ่มเติม

แต่ก้อยังคงเป็น ภาษาอักษร ของท่านวอนวอนอยุนะขอรับ


โดย: เสพย์อักษร IP: 203.150.234.153 วันที่: 24 ธันวาคม 2552 เวลา:15:13:08 น.  

 
ท่านพ่อบ้านควง ช่วยข้าด้วย
เวลานี้ถูกดัชนีสิบทิศจี้จุด
ขอน้ำใบบัวบกสักแก้ว แก้ช้ำในด้วย
คนในตลาดค้าเงินล้วนโดนดัชนีชี้เป็นชี้ตายจิ้มเอาจนเลือดสาด หนีตายกันจ้าละหวั่นแล้ว

รักกันไว้เถิด อย่ามัวเถียงกันเลย
เพื่อนกันทั้งนั้น ต่างมาแสวงหาที่พักพิงทางใจ
ที่ใดสงบเย็น ที่นั้นน่าอาศัย น่าพักผ่อน
ดื่มน้ำใบบัวบกแล้ว..ชื่นใจ

ขอจรลีไปเอานิ้วอีที สู้กับตลาดต่อ...
ไปแย้วววว...อย่าลืม..รักคือการให้โดยไม่หวังผลบั้นปลาย
ใครๆก็รักช่างแปลวอนวอน ต่างอยากแบ่งปันแบ่งเบาภาระที่ ช่างแปลแบกไว้
ช่วยชี้แนะหลายๆมุมมองคนละนิดคนละหน่อย ท่าน วอนวอน จะได้หายเบลอ
..ไปแหล่ว..อิอิ ..




โดย: สุเกียง IP: 118.173.97.228 วันที่: 24 ธันวาคม 2552 เวลา:15:15:55 น.  

 
จายเย็นขอรับ รับน้ำหวานซักถ้วยสองด้วย ดืมให้ชื่นใจ ข้าน้อยแอบจิกเงินเดือนของคุณยามทั้งหลายไปซื้อมาให้เลยนะนี่
เป็นกำลังใจให้ทุกๆท่านขอรับ คนเราก็ต่างจิตต่างใจ ถึงแม้จะรักในสิ่งๆเดี๋ยวกัน หากมุมมองก็แตกต่างกันได้ อ่ะนะ

ฮูเล ฮูเล ฮูเล สู้ๆๆๆ(อะไรวะเนี่ย)

ว่าแต่คุณวอนวอนกำหนดวันสิ้นสุดส่งการบ้านรึยังคะ จะได้รีบส่ง (รู้สึกจะจิงจังมาก)ก็แหมเล่นเอารางวัลมาล่อซะนี่ จิงจังกว่าทำข้อสอบอีกขอบอก (เอาเข้าไปเผยตัวอีกจนได้ ฮ่าๆ)


โดย: สาวก 2มุน IP: 202.12.97.100 วันที่: 24 ธันวาคม 2552 เวลา:15:17:07 น.  

 
กลับมาแล้วเหรอครับ เร็วเชียว ทำสอบได้ไม๊เนี่ยคุณสาวก 2มุน รีบขนาดนี้เดี๋ยวก็ลืมเขียนชื่อส่งหรอก....

ว่าแล้วก็มาปักหลักรอกันดีกว่า

ส่วนน้ำใบบัวบกท่านสุเกียงรับแล้วเป็นอย่างไรบ้างขอรับ พอช่วยได้หรือไม่ หรือว่าต้องการน้ำหวานจากคุณสาวก 2มุน เพิ่มเติมจะได้ชื่นใจก็บอกข้าน้อยด้วยขอรับ จะได้จัดเตรียมให้ท่านได้ถูกต้อง...


โดย: ยามควงกะ IP: 124.122.240.188 วันที่: 24 ธันวาคม 2552 เวลา:15:24:36 น.  

 

ไปทำงาน กลับมาแล้ว แล๊ว

เอ่อ เอ่อ เกิดอะไรกันขึ้น

อืมไม่เป็นไร เป็นเรื่องของการแสดงความคิดเห็น

เป็นเรื่องธรรมชาติ มั๊กมาก

เอาเป็นว่า ตอนนี้ก็บ่ายแล้ว ทุกท่านที่อยู่ในบ้าน

รับน้ำอะไรกันดีเอ่ย วันนี้มี น้ำใจ น้ำหวาน

น้ำตาลเมืองเพชรดื่อมแล้วชื่นใจจ๊ะ

ให้ท่านละ 2 แก้วเลยจ๊ะ ดื่อมเยอะๆๆๆๆนะจ๊ะ


โดย: เติมเต็ม IP: 172.18.252.63, 202.44.7.66 วันที่: 24 ธันวาคม 2552 เวลา:15:26:08 น.  

 
เอ่อ..ท่านหัวหน้าขอรับ

เมื่อวานขอเบิกค่าจ้างยังไม่ได้เลย

อ้อ..เอาไปซื้อน้ำหวานนี่เองงงง

ไม่เป็นไรขอรับ

จาได้ใจเย็นๆๆๆๆ


โดย: เสพย์อักษร IP: 203.150.234.153 วันที่: 24 ธันวาคม 2552 เวลา:15:34:27 น.  

 
หุๆๆๆ..
หลังจากดื่มน้ำใบบัวบกก็แล้ว
ทานบัวลอยสมานฉันท์ก็แล้ว
ยังไม่หายจากอาการชี้ช้ำที่แบกรับไว้เลย

เพราะเช้านี้แลกเปลี่ยนสินค้าชั้นดีที่มีอยู่
ไปแลกสินค้าที่เปลือกนอกงดงามมาถือครองแทน
ข้า..ผิดไปแล้ว จาขายคืนในราคาขาดทุนน้อยที่สุดได้อย่างไร
เพราะมัวแต่กดปีนเอฟ 5 ของแป้น ดูบอร์ดนั้นบอร์ดนี้จนเลอะเลือนไปหมด

สินค้าใหม่ที่วางขายไว้แต่เช้า ยังไม่มีใครเคาะซื้อเลย เพราะมันต่ำก่าทุนที่ลงทุนไปมาก
มาเห็นเพื่อนรักหักเหลี่ยมกัน เลยแวะมาดู จนลืมความทุกข์ของตัวเองพักหนึ่ง
ปูเหลียวจะไปดูว่ามีลูกค้าหลงซื้อศอนค้าที่ตั้งขายหรือป่าว

ตลาดจวนจะวอดวาย อาทิตย์ใกล้เปลี่ยนทิศ
หากขายไม่ทัน คงต้องแร่ขายราคาปิดตลาด เท่าไหร่เท่ากัน
ใจข้านั้นปวดร้าว เมื่อเห็นความสามัคคีสั่นคลอน ขอทุกท่านหันหน้าเข้าหากัน
ข้าจะได้ไม่ต้องแวะมาอ่านอีก
จาได้ไปนั่งในตลาดอย่างวางใจ
ขอท่านพ่อบ้านควง ดูแลต้อนรับให้เต็มที่ ข้านับถือคารมของท่านยิ่งนัก
เพราะท่านเป็นคนที่ใครๆก็นับถือ จนเป็นที่เลื่องลือ..

คืนนี้ไปปั่นจักรยานดูไฟที่สยามพาราก้อน กลับมา 5 ทุ่มจะมาอ่าน
ภาพย้อมใจจากท่านวอนวอน
ไม่รู้จะปั่นไหวหรือป่าว สะพานพุทธมันสูงอ่ะ แก่แย้วว..กำลังถดถดยลงเรื่อยๆ



โดย: สุเกียง IP: 118.173.97.228 วันที่: 24 ธันวาคม 2552 เวลา:15:47:57 น.  

 

ไปทำงาน กลับมาแล้ว แล๊ว

เอ่อ เอ่อ เกิดอะไรกันขึ้น

อืมไม่เป็นไร เป็นเรื่องของการแสดงความคิดเห็น

เป็นเรื่องธรรมชาติ มั๊กมาก

เอาเป็นว่า ตอนนี้ก็บ่ายแล้ว ทุกท่านที่อยู่ในบ้าน

รับน้ำอะไรกันดีเอ่ย วันนี้มี น้ำใจ น้ำหวาน

น้ำตาลเมืองเพชรดื่อมแล้วชื่นใจจ๊ะ

ให้ท่านละ 2 แก้วเลยจ๊ะ ดื่อมเยอะๆๆๆๆนะจ๊ะ


โดย: เติมเต็ม IP: 172.18.252.63, 202.44.7.70 วันที่: 24 ธันวาคม 2552 เวลา:16:07:06 น.  

 
โอ้..ท่านสุเกียง ท่านฟิตอะไรเช่นนี้

ข้าน้อยคงติดตามท่านไปไม่ได้ แต่ข้าจะขอของฝากเป็นภาพจากงานดูไฟของท่านจะได้หรือไม่

เอ่อ...แล้วอีกเรื่อง ท่านยกย่องข้าเกินไปแล้ว ข้าเขินนะท่าน

ว่าแล้ว ข้อต้องขอตัวไปจัดเตรียมการต้อนรับท่าน wonwon ก่อนนะขอรับ


โดย: ยามควงกะ IP: 124.122.240.188 วันที่: 24 ธันวาคม 2552 เวลา:16:08:50 น.  

 
ข่าวจาก Blike
งานประกาศรางวัลของ SBS Drama Daesang
ละครของทางสถานี SBS เรื่อง You’re Beautiful ที่นำแสดงโดย "ปาร์คชินเฮ" (Park Shin Hye), จางกึนซอก (Jang Geun Seok), ลีฮองกี (Lee Hong Ki), จองยองวา (Jung Young Hwa) จะแสดงไลฟ์สด 100% ในงานประกาศรางวัล 2009 SBS Drama Daesang
โดยที่ จางกึนซอก (Jang Geun Seok) จะเป็นพิธีกรคู่กับ มูนกึนยอง (Moon Geun Young) ในงานประกาศครั้งนี้ด้วย และนอกจากนี้ยังมีการแสดงของ ลียองวู (Lee Young Woo) ที่นำแสดงละครของทางสถานี SBS เรื่อง Style พร้อมกับ ซอนดัมพี (Son Dambi) จากละครเรื่อง Dream จะแสดงด้วยการเต้นในเพลงฮิปฮอป แจ๊ส และเป็นการเต้นแบบเซ็กซี่

งานประกาศรางวัลครั้งนี้จะจัดขึ้นในวันที่ 31 ธันวาคม ณ เวลา 21.30 น.

มีเกี่ยวกับเราแค่ มีเฮียเป็นพิธีกรในงานค่ะ (แล้วเอามาทำไมตั้งเยอะ???)




โดย: สาวก 2มุน IP: 202.12.97.100 วันที่: 24 ธันวาคม 2552 เวลา:16:08:53 น.  

 
โอ้วววว ท่าน won won เมื่อไหร่ท่านจะมาอัพซะทีนะ

ข้าเข้ามากดF5 เป็นรอบที่แสนแปดแร้ววว

ใจจะขาดแล้วเอ้ย เอิ้กๆๆๆ


โดย: WoN NoN KuK IP: 158.108.231.91 วันที่: 24 ธันวาคม 2552 เวลา:16:12:39 น.  

 
ข่าวเกาหลีจาก Blike
เมื่อวันที่ 18 ธันวาคมที่ผ่านมานี้ ฝ่ายจัดการของมูนกึนยอง (Moon Geun Young) ประกาศว่า มูนกึนยอง ตัดสินใจที่จะรับงานพิธีกร “การประกาศรางวัลทางละครของทางสถานี SBS” คู่กับจางกึนซอก (Jang Geun Seok) ทั้งสองต่างก็พูดเหมือนกันว่า “ถือว่าเป็นเกียรติอย่างยิ่งที่ได้เป็นพิธีกรในงานประกาศนี้”

จากรายละเอียดของงานจากทางสถานี SBS นั้นงานประกาศนี้จะจัดขึ้นในวันที่ 31 ธันวาคม ณ เวลา 20.50 น. โดยจะมีพิธีกรเป็น มูนกึนยอง (Moon Geun Young) ร่วมกับ จางกึนซอก (Jang Geun Seok) และ ปาร์คซอลยัง (Park Sun Young)

ในด้านของมูนกึนยอง เห็นด้วยกับกำหนดการใหม่นี้ (อาจจะเป็นเป็นเพราะ ฮันเยซุล (Han Ye Seul) กำลังมีตารางงานที่แน่นถ่ายทำละครเรื่อง Will it snow for Christmas?) และ จางกึนซอก (Jang Geun Seok) กำลังยุ่งกับงาน Melon Awards ครั้งที่ 16

ในช่วงเวลาเดียวกันนี้ ละครของปีที่แล้วของมูนกึนยอง เรื่อง Painter in the wind ชนะรางวัลใหญ่ไป และทุกคนก็คาดหวังไว้ว่าปีนี้ จางกึนซอก น่าจะได้รับรางวัลใหญ่จากละครเรื่อง You’re Beautiful แต่ในข่าวมิได้กล่าวถึงเรื่องของ ฮันเยซุล (Han Ye Seul) ซึ่งเป็นเรื่องที่แปลก แต่ที่สำคัญอาจจะเป็นเพราะตารางการถ่ายทำละครของเธอนั้นไม่ตรงกับตารางงานนี้

ข่าวเดียวกันกับด้านบนค่ะ แค่ขยายอีกนิดหน่อย

สงสัยงานนี้มีเค้าคาวน์หน้าคอมแน่


โดย: สาวก 2มุน IP: 202.12.97.100 วันที่: 24 ธันวาคม 2552 เวลา:16:14:29 น.  

 
ช่ายค่ะคุณยามOTเสพย์อักษร เงินเดือนทั้งหมดของยามรวมทั้งข้าน้อยด้วย ถูกแปรสภาพเป็นน้ำหวานหมดแย้ว ตอนนี้ที่พึ่งได้ก็คงเหลือแค่โบนัสสิ้นปีที่จะได้จากท่านวอนวอนนี่แหละค่ะ แต่เมื่อไหร่ท่านจะมาจ่ายน้าาาาา
และแล้วก็รอต่อปายยยยย


โดย: สาวก 2มุน IP: 202.12.97.100 วันที่: 24 ธันวาคม 2552 เวลา:16:19:53 น.  

 
ดีใจจังเลยคัฟ จะได้อ่านต่อแล้ว ขอบคุณๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ คุณWONWONมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆ คัฟ


โดย: ซุนยองพี IP: 203.114.107.75 วันที่: 24 ธันวาคม 2552 เวลา:16:20:43 น.  

 
//www.thaicycling.com/board/viewtopic.php?f=7&t=3543

ตอบท่านพ่อบ้านควง ทุกปีก็ไปปั่นกับเขา ปั่นไปชิมอาหารไป
สนุกสนานเฮฮา ชาวคณะนักปั่นจะติดไฟกระพริบวับๆที่ซื้อมาจากงานบริเวณพระรูปทรงม้า
ซื้อมาประดับที่รถจักรยาน ข้าก็ซื้อมา 45 เนียง ได้มา 3ตัวติดรถติดหมวกเท่ไม่หยอก
ให้สมกับวันฉลองเทศกาลของฝรั่งเขา คิดว่าคงมีรูปหลายใบมาแปะในกระทู้นี้

ขอบคุณ ท่านเลขาสา มาให้ข้อมูลประกาศรางวัลให้ทราบ แต่ไม่มีเรื่องที่ชอบเลยอ่ะ

สินค้าทีวางขายแต่เช้า ขายไปแล้ว ขาดทุน 1000 เนียง
ไม่เป็นไรดีกว่าเอาสินค้าเน่าๆมาเก็บๆมาก็เน่าต่อ

ขอบคุณท่านพ่อบ้านควง ที่คอบต้อนรับ..


โดย: สุเกียง IP: 118.173.97.228 วันที่: 24 ธันวาคม 2552 เวลา:16:21:28 น.  

 
ท่าน วอน นอน คุก (ถ้าเรียกผิดก็ขออภัย) 555

ใจเย็น ๆ น่ะค่ะ มารอเหมือนกัน ท่านน้ำเย็น ๆ ที่ท่านเติมเต็ม เตรียมไว้ให้ก่อนค่ะ

ข้าก็ดื่มไปหลายแก้วแล้วเหมือนกัน ไม่เป็นอันทำงานเลย

ฮิฮื


โดย: สาวก won won & 2moons IP: 192.88.230.227 วันที่: 24 ธันวาคม 2552 เวลา:16:22:21 น.  

 
อ่า คุณ สุเกียง เป็นนักปั่นจักรยานหรอกหรือ
เคยคิดจะซื้อมาปั่นในบางกอกเหมือนกัน แต่ว่า ฝุ่นควันมันแยะอ่า @-____-"@

สวัสดีทุกท่านด้วยนิๆ...


โดย: เจ้าเงาะ IP: 124.120.191.85 วันที่: 24 ธันวาคม 2552 เวลา:16:30:03 น.  

albatross11
Location :
สุรินทร์ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 10 คน [?]




รักกันเพียงใดก็ต้องพลัดพราก หวงไว้เพียงใดก็ต้องจำจาก ข้ามาคนเดียวข้าไปคนเดียว ไม่มีใครเป็นอะไรของใคร ต่างคนมาต่างคนไป ยิ่งยึดยิ่งทุกข์ ปล่อยวางได้จึงเบาสบาย... เมื่อปัญญาแจ่มแจ้งจะสลัดคืน เมื่อมาจากดิน ท้ายที่สุดก็สลายกลายเป็นดิน ยึดเอาไว้ก็ได้แต่ทุกข์ตอบแทน อยากโง่ก็ยึดต่อไป คิดได้ก็วางเสีย พุทธทาสภิกขุ............ .............................. .............................. ความทุกข์ที่เกิดจากการพลัดพรากจากสิ่งอันเป็นที่รักที่พอใจนั้น เป็นเรื่องทรมานยิ่ง และเรื่องที่จะบังคับมิให้พลัดพรากก็เป็นสิ่งสุดวิสัย... ทุกคนจะต้องพลัดพรากจากสิ่งอันเป็นที่รัก ที่พอใจ ไม่วันใดก็วันหนึ่ง...พุทธโอวาท --------------------------- พระราชดำรัส ในรัชกาลที่ 7 เมื่อทรงสละพระราชสมบัติ เพื่อประชาชน ข้าพเจ้ามีความเต็มใจที่จะสละอำนาจ อันเป็นของข้าพเจ้าอยู่แต่เดิม ให้แก่ราษฎรทั่วไป ข้าพเจ้าไม่ยินยอมยกอำนาจทั้งหลายของข้าพเจ้าให้แก่ผู้ใด คณะใดโดยเฉพาะ เพื่อใช้อำนาจโดยสิทธิ์ขาด และโดยไม่ฟังเสียงอันแท้จริงของประชาราษฎร
Friends' blogs
[Add albatross11's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.