... มาแว้วๆ ***ยอดรักนักศิลป์ตอนที่ 26 ทางรอด *** OG 2 ตอน13-ตอนจบ** **คลิกอ่านทุกเรื่องได้ที่เมนูด้านซ้ายเลยจ้า.. ^_^
“ความทุกข์-หากเล่าสู่กันฟังจะลดลงครึ่งหนึ่ง ส่วนความสุข-ถ้าเราแบ่งปันมันจะเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่า” ขอบคุณลูกบล็อกทุกท่านที่ร่วมสร้างบล็อกแห่งความสุขนี้ขึ้นมา อยากให้พื้นที่ในบล็อกแห่งนี้ได้เป็นที่แบ่งปันทุกข์และสุขร่วมกัน จะไม่มีรักรูปแบบใดที่เป็นไปไม่ได้ ณ ที่แห่งนี้....วอนวอน
Group Blog
 
 
ธันวาคม 2552
 
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031 
 
3 ธันวาคม 2552
 
All Blogs
 
ภาพวาดภาพที่ 2 โรงเรียนเอกชน

ใครที่ผ่านเข้ามาอ่าน ชอบไม่ชอบยังไง ตรงไหนแปลผิด บอกได้ค่ะ อ่านจบแล้วขอ 1 comment นะคะ อย่างน้อยก็จะได้รู้ว่าไม่ได้อยู่คนเดียวในนี้

ซินยุนบก
ภาพวาดภาพที่ 2 -- โรงเรียนเอกชน

เช้าวันรุ่งขึ้น ยุนบกไปที่ บ้านพักตากอากาศ หลิวเขียว ของจุงโฮ ซึ่งอยู่ใกล้กับทะเลสาบนอกเมือง เขาจินตนาการบ้านหลังนั้นไว้ว่า มันจะต้องเป็นคฤหาสน์ที่ใหญ่โตหรูหรา และเมื่อเขาได้เห็นทางเข้าบ้าน เขาก็ยิ่งรู้สึกแปลกใจ เพราะมันช่างเรียบง่ายและธรรมดามาก มีเพียงโคลงเขียนอยู่บนกระดาษติดอยู่ที่บานประตู ที่ดึงความสนใจของเขา

古今来色色形形无非是戏

"From past to present, all images are but a show"

天地间奇奇怪怪何必认真

"Strange things abound between heaven and earth, why take it so seriously?"

"วันคืนที่ผันผ่าน ทุกบทบาทเป็นเพียงการแสดง
สรรพสิ่งในโลก ยากเกินคาดเดา แล้วใยเล่าต้องเคร่งเครียดจริงจัง"


มินแด พ่อบ้านวัยกลางคน เปิดประตูบ้านออกมาต้อนรับ ยุนบกบอก ชื่อ และวัตุถุประสงค์ในการมาของเขากับพ่อบ้านด้วยน้ำเสียงสุภาพ มินแด พยักหน้ารับทราบและบอกว่า จุงโฮ กำลังรอคอยเขาอย่างใจจอใจจ่อ พ่อบ้านเชิญยุนบกไปห้องรับรองแขก บริเวณ ปีกด้านนอกของบ้าน ระหว่างทาง เขาเดินผ่านสวน ที่มีต้นไม้แผ่ออกไปรอบทะเลสาบ ต้นหลิวมากมายปลูกรายรอบริมตลิ่ง เห็นฝูงปลาดำผุดดำว่าย ความประทับใจกับบรรยากาศโดยรอบ กระตุ้นให้เขาอยากวาดภาพขึ้นมาทันที ตอนนั้นเองที่จุงโฮเดินออกมาทักทายเขา ยุนบกชมรสนิยมในการตกแต่งบ้านของจุงโฮ เขาหัวเราะออกมาแล้วบอกว่า เปียงยาง เป็นที่รู้จักกันดีว่าเป็น เมืองหลวงของต้นหลิว

ฮูหยินที่งดงามดูดีในชุดเสื้อตัวนอกผ้าไหมสีขาวเข้ากับกระโปรงสีม่วง เดินออกมากล่าวต้อนรับ ยุนบก ด้วยน้ำเสียงไพเราะชวนฟัง จุงโฮถือโอกาสแนะนำฮูหยินของเขาแก่ยุนบก ฮูหยิน มิน (ยูน ชอน-วอล) นางบอกว่าประหลาดใจมากที่เห็นว่ายุนบกมีรูปร่างผอมบางมาก นางคิดไปเองว่ายุนบกน่าจะเป็นชายหนุ่มร่างบึนบึกแข็งแรง เพราะเหตุที่จุงโฮมาเล่าให้ฟังว่า เขาได้ไปช่วยเหลือ เด็กสาวยากจนที่โดนพวกอันธพาลรุมรังแก ยุนบกกระอักกระอ่วนใจกับคำวิจารณ์ตัวเขา จุงโฮจึงพูดเล่นขึ้นมาว่า เขาจะจ้างยุนบกมาเป็นครูสอนศิลปะนะ ไม่ใช่ศิลปะป้องกันตัว ซะหน่อย ฮูหยิน ขอบคุณที่ยุนบกจะมาช่วยสอนที่ โรงเรียน ยุนบกรู้สึกกังวลกับการมองแบบพินิจพิจารณาของฮูหยินมิน ที่ดูเหมือนจะสงสัยอะไรบางอย่างในตัวเขา เขาจึงคิดเบี่ยงเบนความสนใจนางด้วยการขอตัวไปเยี่ยมชมโรงเรียนก่อน ฮูหยินมินก็เลยขอตัวไปเตรียมอาหารเย็นด้วย เมื่อยุนบกเดินถอยออกไป นางชำเลืองมองอย่างกังขา แล้วก็ยิ้มกับตัวเอง

โรงเรียนตั้งอยู่บริเวณชานเมืองทางด้านใต้ของถนนที่มาจากบ้านจุงโฮ พวกเขาเดินเข้าไปในโรงเรียนก็ได้ยินเสียงดังเจี๊ยวจ้าวดังออกมา แล้วพวกเขาก็เดินเลยเข้าไปในห้องเรียน ที่ชอนซังกำลังสอนอยู่ เขาทักทายจุงโฮกับยุนบก พร้อมกับไม้ชี้ในมือ จุงโฮโบกมือให้เขาสอนต่อไปขณะที่เด็กนักเรียนมองพวกเขาแบบอยากรู้อยากเห็น ชอนซังเอารูปวาดที่เป็นการบ้านของเด็กนักเรียนมาให้ยุนบกดู แม้ว่ายังไม่มีการฝึกฝนวิธีการวาดภาพ ยุนบกก็ได้เห็นผลงานของเด็กนักเรียนที่วาดมาจากใจ ซึ่งทำให้ยุนบกรู้สึกพอใจมาก จุงโฮเชื้อเชิญให้เขากล่าวคำทักทาย เด็กนักเรียนที่กำลังมองมาอย่างใคร่รู้

การวาดภาพคืออะไร ยุนบกยิ้มกับตัวเองเมื่อเขาถามคำถามนี้ออกไป หวนระลึกถึงวันที่ ทันวอน โยนคำถามนี้ที่ชั้นเรียนของเขา เด็กๆ ดูไม่รู้จะตอบว่าอะไรในทีแรก ก่อนที่จะคิดได้ว่าควรจะตอบอย่างไร มีเด็กในห้องเรียนประมาณ 20 กว่าคน อายุมากที่สุดไม่เกิน 12 ปี ต่างพากันครุ่นคิดเกี่ยวกับคำถามนี้อย่างหนัก บางคนเริ่มถกเถียงกันเบาๆ กับเพื่อน ขณะที่บางคนเปิดหาจากตำรา บางคนมองแบบว่างเปล่าไปในอากาศ เด็กชายอายุมากที่สุดในชั้น เริ่มตอบก่อนว่า “การวาดรูปคือการเก็บช่วงเวลาดีๆ ที่ได้อยู่ร่วมกันขอรับ” ลูกชายของจุงโฮชื่อ ยักซอง ตอบว่า “การวาดภาพคือ การวาดสิ่งที่เราชอบ ไม่ว่าคนอื่นจะชอบหรือไม่ก็ตามขอรับ” นี่เป็นการสะท้อนลักษณะนิสัยของจุงโฮ อย่างแน่นอน ยุนบกคิดในใจ ทันใดมีเสียงเล็กๆ ดังมาจากนอกห้องเรียน


“การวาดภาพคือการแสดงออกถึงแรงปรารถนาขอรับ”


ยุนบกมองออกไป อย่างตื่นตะลึง ดวงตากลมโตเบิกกว้าง เด็กน้อยคนหนึ่งยืนทำหน้าสงสัยอยู่ที่ประตู เหมือนจะถามเขาว่า นี่ไม่ใช่คำตอบที่ถูกต้องหรืออย่างไร ดังนั้น เขาจึงตอบต่อไปว่า ถ้าเรามีสิ่งที่เราปรารถนาอย่างที่สุด เราก็ต้องอยากวาดสิ่งนั้นลงไปในกระดาษสิขอรับ ราวกับว่ายุนบกไม่เข้าใจคำตอบของเด็กน้อย เขามองไปที่เด็กชายรู้สึกเหมือนเคยเห็นที่ไหนมาก่อน แต่ก็คิดไม่ออก

“เจ้าเป็นนักเรียนที่นี่รึ” ยุนบกถาม

“อาจารย์คนก่อนบอกว่าข้าอายุน้อยเกินไปเลยยังไม่ให้เข้าเรียนขอรับ” เด็กชายตอบ

“เจ้าชอบวาดรูปรึ” ยุนบกถามอีกครั้ง

“ขอรับ” เด็กชายพยักหน้า

จุงโฮให้ความสนใจเด็กชายคนนี้ และบอกว่าถ้าเขาวาดรูปเป็น เขาก็สามารถมาเข้าชั้นเรียนได้เลย ด้วยความอยากรู้ว่าเด็กคนนี้วาดภาพได้ดีแค่ไหน ยุนบกเรียกเด็กน้อยให้เข้ามาหา แล้วยื่นกระดาษกับพู่กันในเขาวาดอะไรก็ได้ลงไป เด็กชายออกอาการตื่นเต้น แล้วก็เริ่มวาดรูปดอกโบตั๋น ที่มีผีเสื้อบินมาเกาะ ปีกของผีเสื้อดูราวกับจะขยับอยู่และพร้อมจะบินจากไปได้ทุกเวลา ความใส่ใจสิ่งเล็กๆน้อยๆ ในรูปวาดและพรสวรรค์ ของเด็กชาย ทำให้ยุนบกประทับใจ และดูเหมือนจะชอบเด็กน้อยคนนี้ขึ้นมาทันที จึงถามขึ้นมาว่า ใครสอนเจ้าวาดภาพ ไม่มีใครสอนข้าวาดขอรับ ข้าเพียงเห็นท่านแม่ของข้าเย็บผ้าที่มีสีสันฉูดฉาดอยู่ตลอดเวลา ข้าจำรูปนี้จากงานเย็บปักของท่านแม่ข้าขอรับ ขณะนิ่งฟังเด็กชายเล่า ความรู้สึกที่คุ้นเคยกับเด็กชายผู้นี้ต่อยุนบกก็ยิ่งทวีขึ้นไปอีก

“เจ้าชื่ออะไร อายุเท่าไรแล้ว” ยุนบกถาม

“ข้า 7 ขวบ ชื่อ ปาร์ค ยุมบกขอรับ” เด็กชายตอบ
ยุมบก !!! น่าสนใจ ยุนบก ประหลาดใจกับชื่อนี้

“ดีแล้ว เช่นนั้นตอนนี้เจ้าเป็นนักเรียนของที่นี่แล้วสินะ พรุ่งนี้อย่าลืมมาโรงเรียน” จุงโฮบอกเด็กชาย ดีใจที่ได้เด็กนักเรียนที่มีพรสวรรค์มาเรียนที่นี่

#จบภาพวาดภาพที่ 2 #


Create Date : 03 ธันวาคม 2552
Last Update : 3 เมษายน 2553 9:29:22 น. 6 comments
Counter : 1578 Pageviews.

 
chima = 치마 แปลว่า กระโปรง คะ
ขอบคุณสำหรับตอนที่2คะ
ไปต่อตอนที่3ละ ฟิ้วววววววว


โดย: 한효린 IP: 125.24.175.4 วันที่: 3 ธันวาคม 2552 เวลา:20:22:33 น.  

 
มาให้กำลังใจแล้วค่ะ สู้ๆ นะคะ^^


โดย: วิเคราะห์ด้วยคน IP: 110.164.102.26 วันที่: 3 ธันวาคม 2552 เวลา:23:55:49 น.  

 
คุณ wonwon ค่ะ
มันมีทั้งหมดที่ตอนอ่ะ ?


โดย: mauy IP: 125.26.135.216 วันที่: 5 ธันวาคม 2552 เวลา:21:09:59 น.  

 
Thank you very much for Shin Yoon Buk2.


โดย: doydoy IP: 110.164.60.127 วันที่: 7 ธันวาคม 2552 เวลา:2:20:05 น.  

 
มี 21 ตอนค่ะ คุณmauy


โดย: Won won IP: 125.26.153.120 วันที่: 7 ธันวาคม 2552 เวลา:10:23:20 น.  

 
ขอปิดคอมเม้นท์ทุกหน้านะคะ ไปใช้หน้าแรกหน้าเดียวค่ะ (ภาพวาดภาพที่ 1)


โดย: Won won IP: 125.26.193.243 วันที่: 8 ธันวาคม 2552 เวลา:10:11:33 น.  

albatross11
Location :
สุรินทร์ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 10 คน [?]




รักกันเพียงใดก็ต้องพลัดพราก หวงไว้เพียงใดก็ต้องจำจาก ข้ามาคนเดียวข้าไปคนเดียว ไม่มีใครเป็นอะไรของใคร ต่างคนมาต่างคนไป ยิ่งยึดยิ่งทุกข์ ปล่อยวางได้จึงเบาสบาย... เมื่อปัญญาแจ่มแจ้งจะสลัดคืน เมื่อมาจากดิน ท้ายที่สุดก็สลายกลายเป็นดิน ยึดเอาไว้ก็ได้แต่ทุกข์ตอบแทน อยากโง่ก็ยึดต่อไป คิดได้ก็วางเสีย พุทธทาสภิกขุ............ .............................. .............................. ความทุกข์ที่เกิดจากการพลัดพรากจากสิ่งอันเป็นที่รักที่พอใจนั้น เป็นเรื่องทรมานยิ่ง และเรื่องที่จะบังคับมิให้พลัดพรากก็เป็นสิ่งสุดวิสัย... ทุกคนจะต้องพลัดพรากจากสิ่งอันเป็นที่รัก ที่พอใจ ไม่วันใดก็วันหนึ่ง...พุทธโอวาท --------------------------- พระราชดำรัส ในรัชกาลที่ 7 เมื่อทรงสละพระราชสมบัติ เพื่อประชาชน ข้าพเจ้ามีความเต็มใจที่จะสละอำนาจ อันเป็นของข้าพเจ้าอยู่แต่เดิม ให้แก่ราษฎรทั่วไป ข้าพเจ้าไม่ยินยอมยกอำนาจทั้งหลายของข้าพเจ้าให้แก่ผู้ใด คณะใดโดยเฉพาะ เพื่อใช้อำนาจโดยสิทธิ์ขาด และโดยไม่ฟังเสียงอันแท้จริงของประชาราษฎร
Friends' blogs
[Add albatross11's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.