ชิคาโก้ มีฉายาว่า เมืองแห่งสายลม แต่ สายลมดันไม่เห็นใจ
Group Blog
 
<<
กันยายน 2550
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
30 
 
20 กันยายน 2550
 
All Blogs
 
เหตุเกิดที่ สน.(18/9/07)


เหตุการณ์นี้มันเกิดขึ้นเร็วมาก
แค่ 7 นาที
ใช้สถานที่เกิดเหตุแค่ 5 สถานีในรถไฟใต้ดิน
ตอนช.มเร่งด่วน
ณ.เวลาเช้าตรู่
ซึ่งรถไฟวิ่งทุก ๆ 3 นาที
บรรจุมนุษย์มาเต็มคันทุกขบวน
จอดแล้วก็ไป
เปิดประตูแค่ 30 วินาทีแล้วก็ปิด
ผมมีเวลาแค่ 5 สถานีในการตัดสินใจต่อเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นครั้งนี้
ป้ายละแค่ 30 วินาที
แถมอัตราการเคลื่อนที่จาก สถานีหนึ่ง สู่ สถานีหนึ่ง แค่ไม่ถึงนาที!!!

สถานีแรก
Chicago Station
8.40 น.

สถานีบ้านผมเอง
จุดเร่ิมต้นของการไปโรงเรียนของทุก ๆ วัน

ภารกิจ:
ตะเกียกตะกายเข้าไปในตู้รถไฟให้ได้ภายใน 15 วินาที
15 วิ.เท่าน้ัน
เพราะประตูรถไฟไม่เคยคอยใคร
ถ้าหาที่ว่างขนาดพอดีตัวให้เบียดเข้าไปในเวลาที่กำหนดไม่ได้
ก็ต้องรอขบวนต่อไป
เสี่ยงต่อการไปร.รสายเป็นอย่างยิ่ง
ผมจึงต้องทำภารกิจให้สำเร็จ
และโชคดีที่วันนี้ผมทำสำเร็จอีกครั้ง
(จาก สถิติ เคยพลาดแค่ครั้งเดียวเท่านั้น)


สถานีที่ 2
Grand 8.41 น.

คนแน่นมาก
แบบเนี้ยประจำ
และผมก็มักจะยืนเป็นปลากระป๋องอยู่ตรงหน้าประตูทุกที
เพราะไปได้เต็มที่แค่ตรงน้ัน

ภารกิจ:
สถานีนี้คนลง 5-10 คน
ผมต้องออกจากรถไฟ เคลียร์ทางออกให้คนได้ออกเสียก่อน
แล้วก็ต้องรีบกลับเข้าไปใหม่ภายใน 15 วินาทีเหมือนสถานีที่แล้ว
แต่ไม่มีปัญหา เพราะเราไว
แต่ เอ๊ะ!! ตอนกลับเข้ามา ผมเห็นอะไรแว๊บ ๆ
หัวดำ ๆ นั่งสัปหงกอยู่ตรงที่นั่งกลาง ๆ ตู้
ยังไม่ทันได้พินิจพิจารณาเท่าไหร่ คนก็บังวิวผมมิด
แล้วทันใดนั้นเอง ผมก็มาถึง....



สถานีที่ 3
Lake 8.42 น.

คนลงเยอะที่สุด
มากกว่าครึ่งตู้
โหรงเหรงพอที่ทำให้ผมเห็นวัตถุหัวดำ ๆ ที่นั่งสับหงกสิ่งนั้นชัดเจน

ภารกิจ:
แอบมองจากข้างหลังอย่าให้วัตถุหัวดำ ๆ จับได้ ว่าเราแอบมอง
พิสูจน์ว่า ใช่คนที่เราคิดไว้หรือไม่?
วัตถุหัวดำกำลังสัปหงก
ผมเลือกใช้วิธีมองเงาสะท้อนในกระจก
ที่ทำให้ผมได้พบความจริงว่า
วัตถุสีดำนั้นคือ 'ต่าย!!!



สถานีที่ 4
Monroe 8.43 น.

ตู้ที่ผมขึ้นประจำคือตู้รองสุดท้าย
ซึ่งที่จริงแล้ว ก่อนหน้านั้นผมไม่ได้ขึ้นตู้นี้หรอก
ผมขึ้นตู้กลาง ๆ (รถไฟมีประมาณ 10 ตู้)
แต่เผอิญวันหนึ่ง เห็น 'ต่าย ขึ้นตู้นี้ เลยเปลี่ยนมาขึ้นตามตั้งแต่บัดนั้น
เพราะอยากจะได้ลุ้นทุก ๆ เช้า
ให้ได้ไปจ๊ะเอ๋ กับคนที่เราชอบ บนรถไฟ
(ตอนกะ จี ฮุน ก็ทำแบบนี้เหมือนกัน ไม่รู้เป็นไงชอบอ่ะ)
แต่ เปลี่ยนมาขึ้นตู้รองสุดท้ายมาหลายเดือนแล้ว
ไม่เคยเจอแม้แต่เงากระต่าย
แล้วพอเรากำลัง พยายาม ลด ละ เลิก ชอบ ดันส่งมาให้เจอจะ ๆ เลยนะ คนเรา

ภารกิจ:
มีเวลาไม่ถึง 2 นาทีให้คิดว่า
จะขุดเรื่องอะไรมาชวนเธอคุยตอนไปร.ร ด้วยกัน(อย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้)
หรือ จะโกยแน่บ หนีเธอ ตั้งแต่ไก่โห่ดี
ไม่ทันไรผมก็มาถึงสถานีรองสุดท้าย



สถานีที่ 5
Jackson 8.44 น.

คนในรถเหลือไม่ถึง 7 คน
'ต่ายตื่นแล้ว เพราะได้ยินเสียงคนบังคับรถไฟประกาศว่า
สถานีหน้าเป็นสถานีที่จะต้องลง
ผมรีบกลับหลังหันให้เธอ
ยืนพิงประตู
หันหน้าไปทางอื่น
ทำทีเป็นว่า ไม่เห็น ไม่รู้ว่าเธออยู่ในรถไฟคันนี้
ไม่ถึง 5 วิ.
เฮ้ย!!! เธอมายืนอยู่ข้างขวาของผมอย่างรวดเร็ว
มายืนรอลงรถไฟนั่นเอง
เธอมองหน้าผมแล้วบอกว่า "อ้าว"
ผมมองหน้าเธอแล้วยิ้ม

ภารกิจ:
คิดไม่ออกแล้วครับกระผม



สถานีที่ 5
Harrison 8.45 น.

รถไฟจอด
ผมยืนอยู่ข้างหลังเธอ
เธอออกจากรถก่อน
ผมเดินตาม
ผมเดาว่าเธอคงเดินดุ่ม ๆ พุ่งตรงไป ร.ร ทันที
แบบโกยแน่บ เต็ม สปีด ฝีเท้า
ไม่รอผมแน่ ๆ
แต่เปล่า
เธอชะลอความเร็วหน้าประตู รอผม
เฮ้ย!! ไม่ได้ตาฝาด
ผมเดาว่า
เธอคงรู้ว่า ขากลับจาก ร.ร มาขึ้นรถไฟ ยังพอมีช่องทางหนี
แต่ขามา คงหนีไม่่ได้ ไหน ๆ ก็หนีไม่ได้ ก็เดินไปกับผมละกัน
ซักครั้ง
ยกให้เค้าไป เพราะร้อยวันพันปีจะขึ้น subway ตู้เดียวกัน
ถือว่าทำบุญทำทาน

แต่ผม.....

ทันทีที่ออกจากรถไฟ
ผมกลับเดินแซงเธอ(ที่รอผม)ไป
โกยแน่บ
ขึ้นบันไดเลื่อน
เดินเร็ว เหมือน นักเดินเร็วในโอลิมปิค
ไม่เหลียวหลัง
พุ่งตรงสู่ร.ร
เพียงลำพัง


โดยพก ความเสียใจ ต่อสิ่งที่ได้ทำลงไป เอาไว้ในใจ ตลอดกาล




Create Date : 20 กันยายน 2550
Last Update : 2 มีนาคม 2551 14:46:55 น. 26 comments
Counter : 146 Pageviews.

 
มาถูกทางแล้วเป๊กโกะ ....
อั้นไว้ ทำเฉยๆไว้ ซัก 3 วันเถิด..จะเกิดผล(ดี)

โอ๊ะ.. ลืมไป 2 อย่าง
-ราวลืมนับว่านี่กี่วันที่ตั้งโต๊ะพนันไว้
-ราวลืมไปว่าชื่อเป๊ มีกงไก่ 2 ตัว


โดย: ซซ วันที่: 20 กันยายน 2550 เวลา:14:49:39 น.  

 

ไม่หรอกน่า
เธออาจไม่ได้รอ เธออาจเปิดช่องทางให้น้องเดินไปก่อนเผื่ออยากจะมองก้นน้องอยู่ไกลๆๆ

อิอิ


โดย: อุ้ม ณ ค้างคาว วันที่: 20 กันยายน 2550 เวลา:15:27:11 น.  

 
อ่าว ..
กำ นึกว่า พี่ ชิ๊ โค้

จะ เดินไปด้วยกานน


เสียดายยยย

ครั้งหน้าเอาไหม่ ม่ะต้องเดินโอลิมปิกแล่วเด้ออง๊านน


โดย: pOkepumzz วันที่: 20 กันยายน 2550 เวลา:15:29:19 น.  

 
หุหุ แอบอ่านโดยไม่แสดงตัวมานาน คอยลุ้นอยู่จ้า เมื่อไหร่จะได้จังหวะซะที


โดย: Bananarumba วันที่: 20 กันยายน 2550 เวลา:15:31:42 น.  

 
That's the best making decision ka....keep doing more, she will find diffference of you!!!let see what will cotinue...


โดย: Princess in the Blue วันที่: 20 กันยายน 2550 เวลา:15:40:34 น.  

 
เสียใจที่วันนี้ไม่ได้กินชาเย็นเหรอ...

...ก็บอกแล้วว่า ถ้ากินชาเย็นแล้วมีความสุข ก็กินต่อไปเถอะ...


โดย: Almondblist วันที่: 20 กันยายน 2550 เวลา:16:05:15 น.  

 
ง๊า....พลาดไปแล้วซิค่ะ โอกาสดี ๆ แบบนี้หายากกกกนา.....


โดย: S@_KASSEL วันที่: 20 กันยายน 2550 เวลา:16:16:38 น.  

 
เกิดเหตุที่สถานีจริงๆด้วย...น่าเสียดาย ทำไม คิดอะไรอยู่ ทิ้งโอกาส
เฉยเลย รึว่ากลัวเสียงใจตัวเองเต้นโครมคราม.....
คราหน้าจะมาอีกมั้ย..โอกาส


โดย: Katja วันที่: 20 กันยายน 2550 เวลา:19:35:31 น.  

 
Hey, pecochan, WHAT were you doing at the subway???
Why not have a drink of Chayen she offered you ?
Just kidding.
Maybe, this time might be not that cold as usual.....


โดย: utterztomato วันที่: 20 กันยายน 2550 เวลา:21:41:18 น.  

 
โอ้...ชอบจังประโยคสุดท้าย...

"โดยพก ความเสียใจ ต่อสิ่งที่ได้ทำลงไป เอาไว้ในใจ ตลอดกาล"

ว่าแต่ว่า...ทำมายทำอย่างง้าน..

เค้าก็สงสัยอ่ะดิ..ว่าเธอเป็นอะไร..

แต่ก็ไม่แน่นะ..อาจจะเป็นจุดเริ่มต้นให้เค้ามาคุยกับเธอก็ได้...อิอิ

เคยได้ยินมะ..เปลี่ยนวิกฤตให้เป็นโอกาสน่ะ...


โดย: Nim (Ridmanee_T ) วันที่: 20 กันยายน 2550 เวลา:22:35:06 น.  

 
แล้วอย่างนี้..จะลด ละ เลิก ..ชอบ

ได้มั้ยเนี่ย...ชาเย็นร้านเจ๊ต่ายอ่ะ


โดย: Nim (Ridmanee_T ) วันที่: 20 กันยายน 2550 เวลา:22:37:53 น.  

 
โอยยยยย
รอลุ้นซะแทบแย่ อิอิ

ท่าจะตัดใจยากกกจริงๆแฮะ

เป็กโกะ เอ้ยยยยยย



โดย: northernmost วันที่: 21 กันยายน 2550 เวลา:1:09:13 น.  

 
คิดว่าน้องต่ายคงจะงงมาก

ออกแนวเหวอเลย มานจะมาแนวไหนฟร่ะเนี้ย

อยากให้เปโกคงทำหนังสั้นจัง ท่าทางคงจะดีอ่ะ ชอบสำนวนนาย ชอบมุมมองของนาย

ปล. แอบไปอ่านบล้อกเก่าๆ ได้เกือบครึ่งแล้ว แต่ไม่ได้เม้นนะ ยถ้ามีเวลาคงจะอ่านจบ ช่วงนี้ยุ่งๆกั๊บ


โดย: พื้นที่สีเขียว วันที่: 21 กันยายน 2550 เวลา:6:00:33 น.  

 
เป็นพ้ม..พ้มว่าเธอกะลังทดสอบกำลังใจเราอยู่..นะคับ..เชื่อพ้มสิ...ไม่ว่าใครจะไม่เข้าข้าง แต่ ME BESIDE U""

อยากบอกว่า ชอบเพลงนี้มาก เพราะมีความหลังกะเพลงนี้เจงเจง..เจอคน น่ารัก น่ารัก ก็เพราะเพลงนี้...อโศก แล้วมา นานา ...รู้ไหม เค้าตั้งสถานี ชื่อนี้ต่อกันเพราะ ให้เราคลายโศรก จากอโศก(เพราะพ้มเคยทำงานบริษัทเพลงที่อโศก..แล้วพอเกาะรถไฟมา นานา..เลย คิดได้ว่า เราก็น่าจะเลือกคนที่จะชอบได้นานา...


เฮ้อ พ้มพล่ามอะไรเนี่ยะ...ตอนนี้ยังไม่นอนเรยอะ...เซ็ง
ปล. จะส่งสาวๆสถานี เพลิน จิต...ไปให้นะค้าบบ...สาวๆที่สถานีนี้สวยๆเพียบ..เจอมาแล้ว...วันหลังจะถ่ายรูปไปฝากนะ...


โดย: ลิงจ๊ากจ๊าก วันที่: 21 กันยายน 2550 เวลา:6:10:18 น.  

 
ลืมไป...มาบอกว่า ชอบบล้อคนี้มากๆ กว่าทุกบล้อค เพราะ เพลงนี้เพลงเดียว...เชื่อปะ พ้มฟังเพลงนี้ตอนออก TRACK ใหม่ๆ..วันละสิบถึงยี่สิบรอบ เพราะเนื้อเพลงนี้อะ....


ปล. อ่านแล้วลบด้วยนะคับ...พ้มขอร้อง...


โดย: ลิงจ๊ากจ๊าก วันที่: 21 กันยายน 2550 เวลา:6:15:50 น.  

 
ไอ้ที่สมควรทำไม่ทำ
โอกาสมาไม่ลองดู

ก็เพราะแบบนี้แหละถึงได้แห้ว
เวลาไม่ควรตามดันตาม ซะงั้น

ปล. ถ้าเค้ารอจริง นายก็คงแห้วตลอดไป


โดย: Mix Love วันที่: 21 กันยายน 2550 เวลา:6:25:46 น.  

 
^
^
ใครที่พนันไว้บล็อคที่แล้ว
เรี่ยรายเงินด้วยค่ะ เราทายถูก
( ยังงัยก็ต้องเขียนถึงเห็นมะ ) อิอิ


โดย: Mix Love วันที่: 21 กันยายน 2550 เวลา:6:31:10 น.  

 
คนปากแข็งตรูดอ่อนอย่างนาย
มักชอบทำอะไรที่ตรงข้ามกับความ
รู้สึกของตัวเองเสมอ

อยากจำกลับลืม
อยากลืมกลับจำ
เวลาอยากเจอไม่เห็น
เวลาไม่อยากเห็นกลับเจอ



โดย: Nisasa วันที่: 21 กันยายน 2550 เวลา:7:05:31 น.  

 
" I've waited my whole life to feel this miserable.
If this is the only way I can stay connected with her,
then this is who i have to be!"
Albert Brenaman (Hitch)

ประโยคนี้คงเหมาะกับคุณนะครับ

เลือกที่จะรัก....

เลือกที่จะเสียใจ.....

เราเลือกมันเอง.....


โดย: เราหล่อมาก วันที่: 21 กันยายน 2550 เวลา:7:36:54 น.  

 
พลาดอย่างแรงนะนี่..
ถ้าเป็นเราป่านนี้คงได้แต่งงว่า ทำไมถึงทิ้งเราไปได้อุตสาห์รอ!!


โดย: gigAgain วันที่: 21 กันยายน 2550 เวลา:9:09:41 น.  

 
No comment ครับเพราะไม่พนันกับใคร


โดย: ฮิโระ (ordinary_hero ) วันที่: 21 กันยายน 2550 เวลา:12:56:42 น.  

 
พฤติกรรมน่าสนใจอย่างแรง
ติดตาม ติดตาม


โดย: มันจะดีเหรอคะ วันที่: 21 กันยายน 2550 เวลา:16:09:07 น.  

 
ดีแล้วค่ะที่ทำแบบนี้ จะได้ตัดใจได้ ขนาดเราโดนหักอกมาหมาด ๆ ยังมัวแต่คิดถึงเขาอยู่แลยค่ะ


โดย: Galilee วันที่: 21 กันยายน 2550 เวลา:19:36:01 น.  

 
รูปสถานีนี้เราก็ถ่ายมานะ เด๋ววันหลังจะเอามาอวด

เราแอบถ่ายแหละเพราะว่าเพื่อนบอกว่าเขาห้ามถ่ายรูปใสถานี จิงป่ะอ่ะจ้ะ


โดย: กระพรวนน้อยเสียงใส วันที่: 21 กันยายน 2550 เวลา:22:39:51 น.  

 
มาอ่านอีกรอบ
แล้วนึกสงสารน้องต่าย
อดคิดไม่ได้ว่า
ตอนนั้น น้องต่ายคงสำลักชาเย็น
ที่คุณ pecochan (ยัดเยียด)มอบให้
แบบไม่ทันตั้งตัว,,,


โดย: Almondblist วันที่: 21 กันยายน 2550 เวลา:23:57:55 น.  

 
ดีใจด้วย คุณทำสำเร็จแล้ว


โดย: *~LiTtlE SpAce~* วันที่: 25 เมษายน 2551 เวลา:21:02:07 น.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

pecochan
Location :
Chicago United States

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




มันเป็นเรื่องของผม กับเมืองแห่งสายลม
Friends' blogs
[Add pecochan's blog to your web]
Links
 

MY VIP Friend

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.