ชิคาโก้ มีฉายาว่า เมืองแห่งสายลม แต่ สายลมดันไม่เห็นใจ
Group Blog
 
<<
มกราคม 2551
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031 
 
11 มกราคม 2551
 
All Blogs
 
ไปเคาท์ดาวน์ที่ Times Square 4 (31/12/07)




ชีวิตใน Times Square ในคืนวัน New Year's Eve ปี 2007 ของผม
ทำไมมัน โหดร้าย แบบนี้!!!!!!!!!!!!!!!

บ่าย ๆ ปวดฉี่ไม่หยุด
ตกเย็น ก็ต้อง ปฎิบัติภารกิจสุดเสียว
ฝ่าด่าน NYPD ไปฉี่แล้วกลับเข้ามายัง spot สำคัญบนถนน 43 rd
อย่างไม่กลัวโดน NYPD เอาปืนตบ แล้วจับไปทรมานในห้องขัง
ถ้าเกิดถูกจับได้!!!
แม้สุดท้าย.....
จะกลับมายืน เสนอหน้า อยู่ใน Spot ของเราอย่างอยู่รอดปลอดภัย



แต่ ก็ต้องกลับมาเผชิญหน้ากับความหนาว ต่อ !!!
หนาวในระดับ ติดลบ




แถม ไอ้เราก็ดันทำซ่า อีกต่างหาก
ก่อนออกจากบ้านมา ใคร ๆ ก็ทักแล้วเชียวว่า......

"น้องต้นใส่ไปแค่นั้นไม่กลัวหนาวเหรอจ๊ะ ?"

ไอ้เราก็นึกว่า ไปอยู่กับคนเป็นแสน ๆ ยืนอัดกัน มันจะอบอุ่น
แต่หาไม่ ใน New York City ตึกสูงมันเยอะ
อากาศหนาวเลยมาตามรูถนน
มาแล้วไม่ยอมไปไหน
อยู่เป็นเพื่อนผมทั้งคืน
ทรมานผิวหนังสิ้นดีสิครับงานนี้


แม้จะรู้ว่า วิธีแก้ไขให้ คลายหนาว น่ะไม่ยาก
แค่หาสาว ๆ มานั่งกอดเราแบบ น้องหมวย ข้าง ๆ แบบเนี้ย
หนาวแค่ไหนก็คงไม่หวั่น



แต่ความเป็นจริง คือ
ตอนนี้ทั้งเนื้อทั้งตัวของผมมีแค่ หัวเข่า ให้กอดเพื่อสร้างความอบอุ่น เท่านั้นนั่นเอง



ไม่มีคนกอด ไม่เป็นไร
กอดเข่า+กอดอกตัวเอง
สลับกันทั้งคืนก็ได้ไม่ง้อ

กำลังจะกอดตัวเองอยู่แล้วแท้ ๆ เชียว
3 ทุ่มกว่า ๆ ก็ดันมีคนอยากจะกอดผมขึ้นมาซะได้
แต่ไม่ใช่ สาวหมวย ที่ไหน
ดันเป็นหนุ่มพม่า คนนี้ นี่สิ !!!



แหม.....เห็นนะ ว่า
เล็งผมตั้งแต่ บ่ายครึ่ง
ตั้งแต่ผมเดินมาเข้าคิวเข้า Times Square แล้ว
เห็นเขาด้อม ๆ มอง ๆ แอบเหล่จ้องผมมาตั้งแต่ตอนนั้นแล้วล่ะ
แต่ตอนนั้นคงไม่กล้า
ยึกยัก ๆ ว่า จะทักไม่ทักดีนะ?
กลัวผมจะเมินใส่ล่ะสิ?
พอมืดแล้วความกล้าคงเข้าสิง
เดินมาทักผม,มาตีสนิทผม จนได้
ก็เป็นอันว่า มีเพื่อนนับดาว เอ้ย!! เพื่อน เค้าท์ดาวน์ เพิ่มมาอีกคนก็แล้วกัน
แต่ ผมไม่ให้กอดนะ บอกไว้ก่อน
ผมมีคนจองไว้แล้ว



เคาท์ดาวน์ที่ Times Square ไม่สนุกเลยพูดตรง ๆ
มันเหมือนเป็นการ จัด Times Square เป็นฉากเพื่อการถ่ายทอดสดซะมากกว่า
เหมือน หลอกพวกเรามา ยืนเยอะ ๆ ให้มันดูเป็น ฉากหลังที่ดูอลังการ
ให้คนที่ดูผ่านทีวีเห็นว่า โอ้ว!!! มันยิ่งใหญ่เหลือเกิน
แต่จริง ๆ แล้ว ทุกอย่างมุ่งเน้นไปที่ การถ่ายทอดสด เป็นหลัก
ตอนแรกก็งง ๆ ว่า
นักร้องดัง ๆ ที่มาร้องในงาน ทำไมร้องเพลงเดียว 2 รอบติดกันทุกคนเลย
หรือว่า เพลงเค้าดีจริง เลยถูก อังกอร์ กันซะทุกคน
ปรากฎว่า จริง ๆ แล้วไม่ช่าย......
รอบแรก ซ้อมคิว,ซ้อมเครื่องเสียง,ซ้อมมุมกล้อง
รอบ 2 โฆษณาจบ ตัดเข้าสู่การถ่ายทอดสด ก็ร้องอีกรอบกันไป จะได้ออกมาดูดี



เท่านั้นยังไม่พอ......
ไม่มีกิจกรรมรื่นเริงบรรเทิงใจให้ พวกเรา ระหว่างรอเลยอ่า
มีแค่ คอนเสิร์ต นั่นแหละ
จาก ศิลปิน แบบ 5-6 คนเอง Kid Rock,Lifehouse ไรเงี้ย
ที่ ก็ไม่ค่อยสนุกอ่ะ
ผมว่า เคาท์ดาวน์ ที่ สนามกีฬา 700 ปี ที่เชียงใหม่(ที่ผมเคยไป)ยังสนุกกว่าอีกแน่ะ
ในแง่ การ Entertain คนรอ เคาท์ดาวน์น่ะ
(ตอนนั้น โดนัท มนัสนันท์ มาด้วยแน่ะ น่ารักมาก)



ยืนไปยืนมา
เค้าก็เริ่มแจกลูกโป่ง
แต่ผมไม่กล้ารับ เพราะ ผมเป็นโรคกลัวลูกโป่งแตก มาตั้งแต่เด็ก ๆ
ไม่ใช่โรคกลัวอะไรประหลาด ๆ กลัวสัปะรด เหมือนดารานะ
แต่มันกลัวจริง ๆ อ่า สาบานได้



ยืนไปยืนมา
อยู่ดี ๆ ก็มีคนหันมากรี๊ดให้เป็นสิบ ๆ
งง+ตกใจนิดหน่อย ก่อนมองสายตาพวกเธอ
แล้วพบว่า อ้าว หันมาทางผมจริง แต่มองข้ามหัวผมไปนี่หว่า
สุดท้ายก็พบความจริงว่า......
อ้อ....มีถ่ายรายการ Tila Teguila's New Year's Eve 2008 ข้างบนหัวเรานี่เอง



ถ่ายกันข้าง ๆ Times Square นี่แหละ ได้บรรยากาศมากมาย
มีดารา,นักร้อง แอบมาโผล่ตรงริมกระจกเป็นระยะ ๆ
ว่าแต่น้องโฟร์ มาร้องเพลงกับเค้าด้วยมั้ยนะ?
อ้าว!!! ไม่เกี่ยว




ยืนไปยืนมา
ผ่านไป 1 ชาติ
มองนาฬิกา อ้าว เหลือ 58 วิ.แล้วนิ!!!!



ความตื่นเต้นเริ่มเข้าสิงร่างกายผมแล้ว
ตอนนี้ เครื่องเสียงในงาน เริ่มกระหึ่ม ด้วย เบสตุบ ๆ
เป็นจังหวะ ประดุจดั่ง ทุก ๆ วินาทีที่ถอยหลังลงไปเรื่อย ๆ



โอ้ว!! 43 วิ.แล้ว !!!
(ป.ล เพลงสุดท้ายที่ งาน เปิดก่อนเข้าช่วง 1 นาทีสุดท้ายคือ
เพลง Imagine/John Lennon
แบบว่า ฟังแล้ว Peace มากมาย)



29 วิ.สุดท้ายแล้ว!!!!



13 วิ.สุดท้ายแล้ว!!!
อ้าว เฮ้ย!!! เลขไม่เป็นมงคลนี่นา
แบบว่า ถ่ายเลข 9 ไม่ทันอ่ะ



และแล้ว
ในที่สุด......
ความฝันของผม



ตั้งแต่ยังเยาว์



ก็เป็นจริงแล้ว



ผมไม่ต้องเกาะขอบทีวีดูช่อง 7 อีกแล้ว



ผมทำสำเร็จแล้วครับ คุณปู่ คุณย่า คุณพ่อ คุณแม่ !!!
ผมขอเก็บกระดาษสี ๆ นี่ไปยืนยันทุกคน คนละ 1 ใบ



ว่าแต่ซวยแล้วสิเรา!!!
ผมมัวแต่ถ่ายรูป
เลยลืมดู บอล New Year ตก

สงสัยปีหน้าต้องมาอีกทีแล้วสิ!!!



ป.ล แถมลืมกระโดดกอดคนข้างหลังอีกต่างหาก






Create Date : 11 มกราคม 2551
Last Update : 12 มกราคม 2551 2:40:57 น. 32 comments
Counter : 255 Pageviews.

 


โดย: pecochan วันที่: 11 มกราคม 2551 เวลา:14:57:00 น.  

 
ปาด...สักนิดส์...


โดย: Almondblist วันที่: 11 มกราคม 2551 เวลา:15:01:00 น.  

 
อลังการงานสร้างจริง ๆ เนอะ
count down ที่ Time square เนี่ย...

ความฝันของเด็กชาย Tony เป็นจริงซะทีนะ...

ว่าแต่...ตกลงได้กอดกะหนุ่มพม่าคนนั้นอ๊ะป่าว...แก้หนาวได้เหมือนกันนา...


โดย: Almondblist วันที่: 11 มกราคม 2551 เวลา:15:26:45 น.  

 
555 ในที่สุดฝันก็เป็นจริงดีใจด้วยเป็กโก๊ะ
อย่างงี้ก็ขาดแฟน ช่อง 7 สีไปคนดิ


โดย: Nisasa วันที่: 11 มกราคม 2551 เวลา:15:30:20 น.  

 
ว้้้าว!!! จขบ หล่่่่่อเจงๆ หล่อแบบไม่่่เห็็็็็นน่่่่่่่ะ


โดย: thaigirl21 วันที่: 11 มกราคม 2551 เวลา:15:50:18 น.  

 
โย่.....ดีใจด้วยนะจ๊ะ....
ชาตินี้ คงไม่ได้อย่างนี้บ้าง...ขอแบบชมบรรยากาศ ตามไปด้วยน้า


โดย: jeabicu วันที่: 11 มกราคม 2551 เวลา:16:22:22 น.  

 
แวะมาทักทาย...ขอบคุณที่ไปเยี่ยมบล็อกเราค่ะ


โดย: winnie the mooh วันที่: 11 มกราคม 2551 เวลา:17:00:23 น.  

 
มิน่าหล่ะ
ปีนี้เรตติ้งเคาท์ดาวน์
ของช่อง 7 ตกไป 1 ขีด
เป๊กโก๊ะนี่เอง...


โดย: สุดวอน วันที่: 11 มกราคม 2551 เวลา:17:50:13 น.  

 
ในชีวิตอยากไปอเมริกาสักครั้งก่อนตาย


โดย: My life in Japan. วันที่: 11 มกราคม 2551 เวลา:17:57:33 น.  

 
เฮ้อออออออออ ลุ้นๆๆๆๆๆ 4 ตอน ได้ Count down จนได้ เเต่ไปเหล่กันยังไงกะหนุ่มพม่าจนติดกับได้น๊าๆๆๆๆ


โดย: พรฟ้า วันที่: 11 มกราคม 2551 เวลา:18:37:11 น.  

 
So.. who would you kiss after the moment entering year 2008???


I almost see you under your 2oo8 glasses !!!


โดย: utterztomato วันที่: 11 มกราคม 2551 เวลา:21:16:43 น.  

 
ไม่เห้นเล่าเรยง่ะ ว่าได้กอดหนุ่มพม่าป่าว


โดย: ซซ วันที่: 11 มกราคม 2551 เวลา:22:05:15 น.  

 
น่าไปจังเลยอะ สมหวังแล้วสิคะ ปีหน้าอย่าลืมดู บอล New Year ตกนะ...


โดย: natnatna วันที่: 11 มกราคม 2551 เวลา:23:37:14 น.  

 
คุ้มสุด ๆ อะงานนี้




โดย: มันจะดีเหรอคะ วันที่: 12 มกราคม 2551 เวลา:1:39:36 น.  

 
New York, New York
เท่เจงๆ

ปล.แว่นจ๊าบมาก... ช่างกล้า


โดย: ผ้าถุง วันที่: 12 มกราคม 2551 เวลา:2:15:27 น.  

 
I enjoy reading your story. You are right. New Year in Times Square was totally different from Sydney. I've never been to USA but from your pics and your stories I like to celebrate in Sydney Come back here again!


โดย: jinjung วันที่: 12 มกราคม 2551 เวลา:3:34:31 น.  

 
พอ count down เสร็จ รู้สึกคุ้มใช่ม้า..
ไม่เหมือนของเรา..แง้ๆ รอตั้งนาน ไม่ได้ดูพลุ ได้ดูควัน เหอๆ


โดย: หมีน้ำแข็ง วันที่: 12 มกราคม 2551 เวลา:5:11:30 น.  

 
ยินดีด้วยจ้า.. ในที่สุดความฝันในวัยเยาว์ก็เป็นจริงซะทีน้า.. ตอนแรกเราก็กะจะไปล่ะ แต่ได้ยินคำขู่ของเพื่อนที่อยู่ NYC แล้วเลยเปลี่ยนใจไปที่อื่นซะงั้น


โดย: แมวจอมกวน วันที่: 12 มกราคม 2551 เวลา:6:21:18 น.  

 
แอบเห็นนะ...ว่ามาเพิ่ม ป.ล...
^
^
^
อ้าวใส่ emo ผิด ต้องเป็นอันนี้ตะหาก...


โดย: Almondblist วันที่: 12 มกราคม 2551 เวลา:11:14:43 น.  

 
ดีใจด้วยนะ กับความฝันที่เป็นจริง .....




ปล.ลูกโป่งสีส้มสวยดีนะ น่าจะเก็บมาเป็นที่ระลึก


โดย: คนแรกของหัวใจ คนสุดท้ายของเรา. วันที่: 12 มกราคม 2551 เวลา:12:53:56 น.  

 
อ๊ะโห๋


โดย: pOkepumzz วันที่: 12 มกราคม 2551 เวลา:15:02:33 น.  

 
คนเยอะจัง

ขอบคุณที่เอาบรรยากาศ Count down มาให้เด็กดอยอย่างเราดู

ขอบคุณคำแนะนำเรื่อง ดิกชันนารีเคลื่อนที่ด้วย จะพยายามหามาใช้นะ


โดย: MARON CREAM วันที่: 12 มกราคม 2551 เวลา:15:14:25 น.  

 
โห เป็นการเคาท์ดาวน์ที่อึดมากๆเลยค่ะ
มังคุดทำไม่ได้แน่ๆ


โดย: mungkood วันที่: 12 มกราคม 2551 เวลา:16:19:06 น.  

 
อยากไปบ้างจังเลย คุณต้นปีหน้าถ้าไปอีกก้อใส่แพมเพิสผู้ใหญ่ไปด้วยก้อดีนะ อิอิ


โดย: ชื่อนี้...คงไม่ซ้ำ วันที่: 12 มกราคม 2551 เวลา:20:37:46 น.  

 
ฮี้วววว...วี้ววว....ดีใจด้วยนะก๊าบบบ...ในที่สุด ก็ทำได้..(แต่ ตอนแรกๆ หวังนึกว่า เพ่โก๋ จะถ่าย รูป บอลมาให้ดู ตอน ตกๆลงมาหงะ)...แต่ บรรยากาศ สุดๆ ไปเรย..นะนั่น..
ปล. จะส่งไฟแช้คไป อันนึงนะ..จะได้เผากระดาษเงิน กระดาษทอง..อ้าวว..ไม่ไช่เหรอ..แป่วววว..อิอิ...


โดย: ลิงจ๊ากจ๊าก วันที่: 12 มกราคม 2551 เวลา:22:08:56 น.  

 
เฮ้อ เกือบได้ไปแล้วเหมือนกัน แต่ดันไม่สบาย เลยอดไปเลย

ขอบคุณสำหรับบรรยากาศปี 2008 ครับ


โดย: องค์ชายข่าหลอ วันที่: 13 มกราคม 2551 เวลา:3:53:05 น.  

 
จะบอกว่าในรูปมันคือต้นปาล์มคะ หุหุ

ดูกี่ทีบล๊อกนี้ก็มันมากๆๆๆๆๆ count down สุดเหวี่ยงเลยนะคะ อยากไป ๆ


โดย: Cute_Panisara วันที่: 13 มกราคม 2551 เวลา:8:12:19 น.  

 
อ่าโห...บรรยากาศ
ว่าแต่คราวหน้าต้องเตรียมคอมฟอร์ท 100
เอาไว้ทำธุระส่วนตัวแล้วมังคะ


โดย: หมูปิ้งไม้ละ 5 บาท วันที่: 13 มกราคม 2551 เวลา:11:33:52 น.  

 
เคยไปเคาน์ดาวน์กับเขาที่สิงคโปร์ทีนึง ปรากฏว่าเดินกลับครับพี่น้อง เบียดขึ้นรถเมล์กลับบ้านไม่ได้


โดย: ฮิโระ (ordinary_hero ) วันที่: 14 มกราคม 2551 เวลา:21:18:00 น.  

 
โอ้วววว

อลังการงานสร้างมาก

หวังว่ายังไม่เข็ดและมีต่อภาคสองในสิ้นปีนี้นะ

เหอๆ


โดย: พื้นที่สีเขียว วันที่: 18 มกราคม 2551 เวลา:14:23:34 น.  

 
แวะมาอ่านย้อนหลัง ทีแรกนึกว่าจะอดเค้าดาวน์ เพราะปวดฉี่ อันนี้เข้าใจ ถ้าปวดฉี่ในนิวยอร์ค ห้องน้ำหาเข้ายากมาก ไม่ได้อยู่เค้าดาวที่นิวยอร์ค เคยดูแต่ทีวี คนเยอะดี อยากไปบ้างจ้า นิวยอร์คหนาวเนอะ คิดว่าหนาวกว่าดีซีอ่ะ


โดย: The Start of something new วันที่: 21 มกราคม 2551 เวลา:20:53:08 น.  

 
ตื่นเต้นไปด้วยเลยอ่ะ น่าสนุกเนอะ

ปล.ชอบแว่นมากๆ


โดย: *~LiTtlE SpAce~* วันที่: 3 พฤษภาคม 2551 เวลา:3:00:35 น.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

Valentine's Month


 
pecochan
Location :
Chicago United States

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




มันเป็นเรื่องของผม กับเมืองแห่งสายลม
Friends' blogs
[Add pecochan's blog to your web]
Links
 

MY VIP Friend

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.