หลังจากบล็อคที่แล้วมาเล่าไว้ว่า จะได้ทำงานแล้ว
ก็ค่อยเป็นค่อยไปเพราะหน้าที่หลักตอนนี้คือเรียนภาษาดัชท์
และครัวเค้าที่ร้านนี้ยังไม่เสร็จ
แต่ก็ได้ทำอาหารให้เพื่อนบ้าน(เจ้าของร้าน) ลองทานแล้วค่ะ
ชวนเค้ากับครอบครัวมาทานที่บ้านมื้อนึง
รายการอาหารมีทอดมันปลา ปอเปี๊ยะทอด
แกงจืดแตงกวายัดไส้หมูสับวุ้นเส้น
แกงเขียวหวานหมึกยัดไส้กุ้งผสมหมูสับ และไก่ผัดเม็ดมะม่วง
มีปลาราดพริกตัวใหญ่ที่เค้าเอามาแจมด้วย
อ้อ..ของหวานไม่มีค่ะ
แต่เสริฟแอปเปิ้ลกรอบอร่อย สดจากสวนหลังบ้านแทนค่ะ

หลังจากนั้น บ่ายรุ่งขึ้นเราก็แวะเอาจานแก้วที่เค้าใส่ปลาราดพริกมาไปคืนที่บ้านเค้า
พร้อมกับเอาแอปเปิ้ลจากสวนไปฝากด้วยอีกเจ็ดแปดลูก
เค้านัดเข้าไปคุยอีกวัน
วันนั้นเลยทำยำลาบไปให้เค้าชิมด้วย
อยู่เรียนรู้การทำงานในร้านทักทายลูกค้าเป็นการฝึกพูดภาษาดัชท์ไปด้วยพลางๆ
พออีกวันก็ทำแกงพะแนงเนื้อไปอีกชามใหญ่
เพราะเค้าบอกว่าอยากลองทานเมนูเนื้อฝีมือเราดูบ้าง


ผลตอนนี้หรือคะ
เค้าไม่ให้เราทำแล้วววววววล่ะ


































คริคริ..ที่ว่าไม่ให้ทำแล้วเนี่ย
คือไม่ให้ทำอาหารอยู่ในครัวอย่างเดียวน่ะค่ะ

แต่จะให้โอกาสมากกว่านั้นในอนาคต ..
อยู่ที่ความสามารถของเราล่ะ

ไว้ชัดเจนเป็นรูปเป็นร่าง แล้วค่อยเล่าดีกว่าเนอะ


วันก่อนคุยกับน้องคนไทยที่โรงเรียน
เรื่องการทำอาหารไทยงานแรกที่ร้านเค้ารับงานมาเร็วๆ นี้
สำหรับลูกค้าร้อยกว่าคน
อาหารหลักเป็นอาหารอินโด และมีอาหารไทยให้เลือกอีกสามอย่าง
(แม่ครัวยังมือใหม่ ค่อยๆเป็นค่อยๆไปค่ะ)
น้องเค้าบอกว่า น่าเสียดายนะ มันน่าจะเป็นกิจการของเราเอง
เราบอกน้องเค้าไปว่า อย่าคิดแบบนั้นเลย
มาอยู่ต่างแดนแบบนี้ ภาษายังไม่ได้ ประสบการณ์ด้านนี้ยังไม่เคยมี
ได้ทำงานกับมืออาชีพแบบนี้
นับว่าเป็นโอกาสเพื่อประสบการณ์ที่ดีของเราแล้วค่ะ


คุยกับอิน้องคนหนิดหนม ..( ใครหวา คบเราได้ด้วย )
บอกว่า ตอนนี้สำหรับตัวเราทุนรอนน้อยและประสบการณ์ยังไม่มี
เปรียบเหมือนเรือแจวใบพายน้อย
ค่อยๆ ลองพายอยู่ในหนองในคลองเล็ก
ออกสู่ทะเลกว้างใหญ่ก็อาศัยเรือใหญ่เค้าไปพลางก่อน



แค่ไม่กี่วันที่ได้ออกไปช่วยเพื่อนบ้าน
ได้พบปะผู้คนมากมาย ก็รู้สึกสนุกแล้วค่ะ
สิ่งที่ได้ มีค่ามากกว่าเงินมากมายนัก
ได้ฝึกพูดภาษานอกห้องเรียน
มิตรภาพที่งอกงาม สร้างหนทางสู่อนาคต

คุยกับคุณสามีว่า
หน้าร้อนปีหน้า เป้าหมายแรกคือปรับปรุงครัว
เผื่อว่า เราจะรับงานจัดอาหารเล็กๆ เอง
( อันนี้มีเพื่อนในชั้นเรียนถามแล้วล่ะ สำหรับแค่สี่คน
กำลังพยายามจัดเซ็ตเมนุและคำนวนราคาดูอยู่)
หรือเปิดคอร์สสอนอาหารไทยบ้าง
(ถ้าภาษาดัชท์แข็งแรงพอแล้ว)
ต่อจากนั้นก็ค่อยตั้งเป้าหมายใหม่กันอีก

สำหรับเราสองคนไม่ชอบที่จะเป็นหนี้ค่ะ
มรดกจากบรรพบุรุษก็มีไม่เยอะ
เลยต้องค่อยๆ เก็บ ค่อยๆ เกี่ยว ค่อยๆ สร้างและต่อเติม
เพื่ออนาคต ...



ชีวิตในต่างแดนไกลบ้านเกิดเมืองนอน
ไม่ง่ายเลย .... แต่ก็ใช่จะยากเกิน
อย่ามัวนั่งวาดฝัน วันๆ อยู่แต่หน้าคอมฯ ...
( อันนี้ย้ำสอนเตือนตัวเองค่ะ ฮี่ฮี่ )
แบ่งเวลาให้โอกาสออกตัวเองสู่โลกกว้าง สร้างโอกาสให้ตัวเอง
เป็นคนทำงานที่มีคุณภาพไม่ว่าจะเป็นงานแบบไหน

ขอเป็นกำลังใจให้กับทุกคนที่มีเป้าหมายค่ะ

Create Date : 23 ตุลาคม 2554
Last Update : 17 พฤศจิกายน 2554 23:52:58 น.		10 comments
Counter : 1091 Pageviews.
Share Tweet