ช่วง 2 เดือนที่ผ่านมานี่ บอกเลยครับว่า หนักหนามาก
งานนี่ก็หนักหนา เรียกว่าไม่มีเวลาเงยหน้ามาทำอย่างอื่น
วันๆ เดินแต่ไซส์ เข้าออฟฟิศทีก็เคลียร์เอกสาร 
ยังไม่ทันได้ขายงานตั้งหลักทำพรีเซ้นต์ขายงานใหม่ ก็ต้องออกอีกแล้ว
งานลูกค้าก็โดนทวง งานออฟฟิศก็โดนทวง  เอกสารธุระส่วนตัวก็โดนทวง
แล้วแม่งเหนื่อยขนาดนั้น แล้วโดนทวงงานขนาดนี้
โดนนายบ่นอีกว่าทำไมช้า ทำไมไม่ทำ ทำไมไม่รีบ
โดยทีไอ่เราก็เถียงไม่ได้ครับว่า ก็เข้าหน้างานไม่พักแบบนี้จะเอาเวลาที่ไหนมาทำ
 









ไหนจะป่วยอย่างที่เคยเล่าไปอีก
ทีนี้ ยังไม่ทันหาย ก็ออกเดินไซต์ ยังไม่ทันหาย ก็ต้องออกไปดื่ม
พอเหนื่อยๆ พักผ่อนน้อยก็เริ่มป่วยอีก วนไปอยู่แบบนั้น
โดยทีไม่มีใครเริ่มรู้สึกครับว่า ผมควรได้โอกาสพักไหม…….
 


เดือนที่แล้ว ที่บริษัทออก Exhibition แถวบางนา 
ผมเลยถือโอกาส นอนอยู่บ้านไนท์แถวเมกะ บางนาจะได้เซฟพลังงานในการเดินทาง
แล้วใครจะรู้ครับ ว่าอยู่บางนา ก็ถูกเรียกเข้าไซต์ที่สระบุรีวันนึง มาบตาพุดอีกวันนึง
สรุปงาน 4 วัน ผมเข้าได้ 2 วันครึ่ง อีกวันครึ่งที่เป็นวันเตรียมงานนี่อยู่ไซต์

 
กลับจาก exhibition มันก็รู้สึกเหนื่อยครับ และไม่ได้กินข้าวซักวัน
มีแค่วันสุดท้ายคนน้อยๆ ที่มีโอกาสได้สลับนั่งกินข้าวบ้าง
แต่ผมนี่ ไข้ขึ้นตั้งแต่เย็นวันสุดท้าย เพื่อนหาATK ให้ Swab กันวุ่น
เพราะทีมบริษัทคู่แข่งที่อยู่ไม่ไกลกัน ก็  Covid ทั้งทีม จากในงาน
แต่ผมก็ไม่ติดนะครับ เป็นไข้หวัดตามสภาพอากาศหรือไม่ก็เหนื่อยเกินไปแค่นั้น
 








แต่เอาจริงๆ มาบตาพุตก็ไม่ได้แย่นะครับ
ผมลองไปเข้างานซัก 2 วัน เที่ยวเพลินมาก
เรียกว่าเงินค่าเข้าไซต์ที่ได้ไม่พอค่ากิน 5555555












เสียดายคนแถวนั้นบอกว่า ไม่ให้ลงไปเดินในน้ำทะเลครับ
เพราะนอกจากแมงกะพรุนขึ้นเยอะแล้ว
ชาวบ้านบอกว่ามีน้ำมันรั่วกลางอ่าวไทย คาดน้ำมันกำลังเข้าฝั่งช่วงนั้นพอดี




พอกลับมา ผมเลยตั้งหน้าตั้งตาพยายามจะกดสิทธิ์ เที่ยวคนละครึ่ง ให้ได้
จะได้ใช้บริการไปเที่ยวระยองซักหน่อย
ซึ่งบอกตรงๆ ว่า หงุดหงิดกับการลงทะเบียนอยู่ 2 วัน
จนต้องโทรไปหาเพื่อนเทป ที่มันลงทะเบียนได้แล้ว
เพื่อนเทป มึงใจเย็นๆ เค้าเป็นกันทั้งประเทศไทย
"มึงกดไปเรื่อยๆ"
"เรื่อยๆ เฮียอะไร กว่ากูจะกรอกข้อมูลเสร็จ"
"มึงก็ไม่ต้องกรอกใหม่ กด OK ไปเรื่อยๆ เดี๋ยวจังหวะดีก็ได้เอง"

 แบบนั้นละครับ....ทำอยู่ 2 วัน










"มึงลองใช้ e-mail Hotmail"
"ห๊ะ! กูเลิกใช้ Hotmail ไปทั้งแต่ ป.ตรี ใครเค้ายังใช้อยู่วะ" 
"ไม่งั้นมึงก็รอ OPT ไป ชั่วโคตรก็ไม่ได้ หรือมึงอาจจะดวงดี"
ผมก็หงุดหงิดละครับ แม่งกูอยากใช้สิทธิ์ที่กูเสียภาษีไป



กูยังต้องใช้ดวงอีกหรอ



สรุป.... Gmail ของผมได้ OPT จนได้ครับ หลังจากลองอยู่ 3 วัน
แต่ทุกวันนี้ยังไม่ได้จองโรงแรมเลยครับ
เพราะเหมือยจองจาก Agoda จะถูกกว่า 5555555
มึงนี่มันตลกร้าย ให้กูกรอกข้อมูลส่วนตัวซะเยอะเลยนะ.....




สุดท้าย พอตะลอนๆ เข้าไซต์ไปทั่ว
ไอ่ที่ป่วยก็ไม่ได้หายขาดครับ ยังเป็นๆ หายๆ ป่วยไปทำงานไป
เพราะไม่ได้ป่วยขนาดทำงานไม่ไหว แค่รำคาญ
ผมก็ขับรถหาเครื่องดื่มฟรีดื่มไปทั่วกรุงเทพเพื่อเปิดงาน Q3
ขับจนหลง....หลงจนไม่รู้ว่ากูกำลังอยู่ตรงไหนของกรุงเทพ









บางทีก็ไม่ได้เครื่องดื่มกินฟรี
แต่ดันได้เนื้อออสเตรเลี่ยนวากิวกลับมาแทน








แต่จุดแตกหักของสายควงงานอย่างผมก็คือ.....
เย็นวันนึงที่เดินไซต์มาตลอดทั้งวัน เหนื่อย ข้าวไม่ได้กิน
ฟ้าก็ครึ้มมา แต่งานกำลังจะเสร็จ ผมกับไนท์ไม่อยากยืดเยื้อเลยเอาต่อกันให้จบ
ปรากฎว่า...จบครับ แต่กลับจากหน้างานไม่ทันฝน
ฝนอยู่ๆ ก็ตกซู่!!!!!! แบบไม่กะว่าจะให้วิ่งหลบ
โฟว์แมนรีบวิ่งเอาร่มกอล์ฟคันใหญ่มาให้ผมกับไนท์กางกันคนละคัน
แต่ร่มกอล์ฟยังเอาฝนวันนั้นไม่อยู่เลยครับ
ลมแรงมาก ฝนสาดรอบทิศ ยิ่งเดินยิ่งเปียก แต่ยินเฉยๆ น้ำก็จะท่วม
กว่าจะกลับมาถึงห้องออฟฟิศ สภาพทุกคนคือเปียกทั้งตัว
เปียกแบบไม่มีตารางนิ้วไหมแห้งเลยครับ
และด้วยสภาพนั้น ผมกับไนท์ต้องไปกินข้าวกับ Project Manager ต่อ








ครับ...ก็ต้องไปนั่งดื่มที่ร้านแบบเปียกโชกอยู่ร่วม 2 ชั่วโมง
แล้วเอาจริงๆ ตอนนั้นเลิกเร็วละครับ 3 ทุ่มก็ดื่มกันเสร็จ
ผมนี่กึ่มๆ กำลังสนุกก็เกิดไม่อยากกลับบ้าน
เลย Search หาโรงหนังใกล้ๆ จองไปนั่งดู F1 กับไนท์ต่อ
กลับมาบ้านก็เที่ยงคืนกว่าละครับ



เช้าวันรุ่งขึ้นก็เข้าไซต์อีก
แต่วันนี้ผมมาทรงเป็นหวัดเลยครับ  เสียงแหบ น้ำมูกไหล ตาบวม
ก็เข้าใจว่าน่าจะเปียกจัด ก็กินยา ดมยาดมไปตามสภาพ
แต่กลับบ้านมาผมนี่นั่งม้วนอยู่ในผ้าห่มที่โซฟา
รู้สึกหนาวแปลกๆ เหมือนจะเริ่มเป็นไข้ ก็กินพารา เวทเบาๆ แล้วนอน


ตื่นมาก็รู้สึกเหมือนเป็นหวัดมากขึ้น เพลียๆ ปวดตา ปวดหัว
ดีที่ได้เข้าออฟฟิศไปเคลียร์งาน แต่นั่งอยู่ได้แค่ครึ่งวัน 
ไม่ไหวครับ ปวดหัวมาก ผะผิดผะอม ปวดหัว ปวดตัว
คาดว่าไข้คงขึ้นเลยหนีกลับไปนอนบ้านตั้งแต่บ่าย
แต่ตื่นมาที่บ้านรอบนี้ เบลอไปหมดเลยครับ
ปวดหัวจัดมาก หายใจร้อนไปหมด ... ครับ....วัดไข้ได้ 38.8
โอ้โห....จัดพาราไปเลยครับ 2 เม็ด
ทีนี้ ข้าวปลาอาหารกินไม่ได้ ไม่ได้เจ็บคอนะครับ แต่ผะอืดผะอมมาก
คืนนั้นต้องกินพาราทุก 4 ชั่วโมง ชนเวลากันไม่ขาด
ไม่งั้นไข้ขึ้นไป 39 แน่ๆ  นี่ขนาดกินยา ไข้ยังค้างอยู่ 38 ตลอดคืน
แล้วก็จริงครับ เช้ามา ไข้ผมขึ้น 39.5 
พร้อมกับอาการเวียนหัว หน้ามืด เรียกว่าลุกไปไหนไม่ได้
จนแฟนต้องเอาไปโรงบาล และได้เปลี่ยนที่นอนดูอาการไป 1 คืน









ดังนั้น เปียกฝนงวดนี้ หยุดงานไป 3 วันรวดไม่รวมเสาร์อาทิตย์
อ้อ ไนท์ก็หยุดไป 1 วัน เพราะไข้ขึ้น เหมือนกันครับ
ก่อนที่มันจะมาทำงานทั้งสภาพเป็นหวัดจัดๆ 
แต่ก็ประคองตัวเองมาทำงานอยู่ได้จนติดวันเสาร์ละครับ โคตรเก่ง



ไม่เอาแล้วครับ....ผมบอกพี่โฟล์ค
ถ้าผมเหนื่อย ถ้าผมยังรู้สึกไม่ค่อยสบาย ผมจะไม่ลากงานต่อ
จนไม่ได้พักไม่ได้ผ่อน แล้วป่วดจัดแบบนี้แล้ว
ผมบอกว่า ครั้งนี้ผมจะพักจนหายดีเลย พี่ก็เข้าไซต์แทนผมหน่อยนะครับ
พี่โฟล์คก็ไม่มีทางเลือกนอกจากจัดคนและเข้าไซต์ เข้าไปประชุมแทนผม





เรียกว่าเกือบหลับ.....แต่พอกลับมาไหวบ้างละครับ


 
 

Create Date : 09 กรกฎาคม 2568
Last Update : 9 กรกฎาคม 2568 23:24:11 น.		13 comments
Counter : 400 Pageviews.
(โหวต blog นี้)  Share Tweet