|
|
|
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 |
| 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 |
| 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 |
| 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 |
| 29 | 30 | |
|
 |
|
|
ยังไม่หายป่วยเลยครับ แต่ทำงานได้แล้ว.....ซึ่งจริงๆ ก็ทำงานทุกวัน 555555
ติดโควิดรึเปล่า.....เปล่าครับ Swab ไป 4 รอบ ก็ยังไม่ขึ้น แต่ป่วยดุเดือดมากจริงๆ ครับ เรียกว่าจนต้องไปหาหมอถ้าถามว่า แล้วผมไปติดมาจากไหน เอาจริง ๆ ก็บอกยากครับ เพราะไปมาหลายที่ เจอคนเยอะ แต่จริงๆ แล้วตัวต้นเรื่อง คือ........ ไนท์ .....คือไนท์มันป่วยมาก่อน ซึ่งมันก็ดูเป็นหวัดธรรมดา น้ำมูกไหล เจ็บคอ ทั่วไปผมก็อยู่กับมันรวดๆ มา 1 อาทิตย์ นั่งข้างๆ กัน กินด้วยกัน หรือแม้แต่ขีบรถไปด้วยกันเป็นชั่วโมง ก็ไม่มีอาการอะไรซึ่งช่วงก่อนหน้านี้ผมทำงานหนักมาก แล้วมันน่าจะเหนื่อยสะสม อยู่ดีๆ ผมก็เริ่มแสบๆ คอ มีน้ำมูก ทำทรงเหมือนจะไม่มีอะไรเพิ่ม แต่อยู่มาวันนึงตื่นเช้ามาก็เจ็บคอจัดๆ เจ็บเหมือนกลืนแก้ว ซึ่งผมก็ต้องไปทำงานทั้งแบบนั้น และนั่งประชุม พูดไปร่วม 2 ชั่วโมง ไอ่ผมก็คิดในใจเหมือนกันว่า เจ็บคอขนาดนี้ ไข้ต้องรับประทานแน่ๆ ตกเย็นมากลับมาบ้าน 3 ทุ่ม พอ 5 ทุ่มทำท่าจะเป็นไข้เช้ามาใช่เลยครับ ไข้ขึ้น 38 ปวดข้อ ปวดกล้ามเนื้อ ผะอืดผะอมแต่ Swab Covid ไม่ขึ้น ไข้หวัดใหญ่ก็ไม่มีขึ้น ขอทนขับรถจะไปทำงานไปได้ซัก 10 กว่าโล รู้สึกว่า ไม่เอาดีกว่า เดี๋ยวไปได้กลับไม่ได้ขึ้นมาจะยุ่ง เลยขับรถกลับมากินยานอนอยู่ที่บ้าน 

ส่วนพี่เพ็ญก็ตาไว เห็นผมกลับมาพร้อมหิวน้ำหิวยาขึ้นห้องนอน พี่เพ็ญใส่แมสวิ่งตามขึ้นมาพร้อมสอดแมสมาให้ผม 1 กล่องที่หน้าประตู"จะทานอะไรไลน์มาบอกพี่เพ็ญนะคะ ร้านขายยาเค้าขาย ATK แค่คนละ 2 กล่อง ไว้พี่เพ็ญไปซื้อมาให้นะคะ"นี่แหละครับ.....ที่พึ่งยามยาก.....
ตอนนั้นยังไม่แน่ใจ ไม่รู้ว่าเป็นอะไร ก็ไม่กล้าบอกแฟนครับ นอนเงียบๆ อยู่แบบนั้นจนเย็น แฟนกลับมาเจอผมนั่งใส่แมสอยู่หน้าทีวี แฟนหยุดมองหน้า ผมก็พยักหน้ายักคิ้วให้"เป็นไรอ่ะ...." แฟนถามด้วยสีหน้าที่แทนทีเดียวประโยคว่า "โควิดป่ะ""เราเป็นหวัด""เป็นไข้ เจ็บคอ ก็บอกไปสิคะ" พี่เพ็ญเดินมาพอดี"ไปโดนอะไรมา""เราว่าติดจากไนท์"ส่วนไอ่ไนท์ก็ดูทรงเหมือนไม่ได้เป็นอะไรเยอะ แต่มันบอกว่า มันก็ป่วยหนักอยู่ แค่มันเก็บทรง 555555 เพราะปกติมันจะไม่ค่อยบ่นเรื่องป่วย แต่นี่ออกปากบอกว่า ช่วงนี้ป่วย หลายวันแล้วยังไม่ค่อยจะดีเท่าไหร่ส่วนผมก็อยากเก็บครับทรงน่ะ แต่เสียงแหบซะไม่ต้องเก็บชาวบ้านก็รู้ว่าป่วยนั้นละครับ ผมก็ป่วยไป ทำงานไปทุกวัน บางวันไม่ไหวก็หนีกลับมานอน ทำงานไป ฝนก็ตกไป หลบได้ก็หลบ หลบไม่ได้ก็ทนๆ เอา หวัดก็เป็น ฝนก็เปียก น้ำก็ท่วม....เอากูให้ตายกันไปเลยนะครับ!!!! จนบางรอบไม่ไหวจะตากฝน ต้องบอกน้องว่า"เอารถมารับพี่ทีเถอะ...."
ตอนนี้ก็ยังกินยาเต็มสูบเพื่อให้ทำงานได้ทุกวันบางวันระหว่างรอทำงานก็ไปเปิดรถนอนทีนี้หลับยาวเลยครับ 5555 น้องก็ไม่มาเรียก เพราะเข้าใจว่าป่วยลืมเล่าไปครับ.....เมื่อกลางเดือนที่แล้ว ผมมีงานต้องเข้าไปในตึกตึกนึง ซึ่งตั้งแต่เห็นชื่อตึกผมก็ว่ามันคุ้น ๆ เหมือนเห็นที่ไหนซักที่บ่อยๆ ตอนขับรถขึ้นลานจอด ไฟหน้ามันก็สาดโดนกำแพงบ้าง ทำให้ผมเห็นรอยซ่อมสีที่ผนังลานจอดรถเป็นทางยาว จากมุมซ้ายขึ้นไปมุมบนขวา ก็มองแล้วรับทราบเฉยๆ ครับ ไม่ได้คิดอะไร แต่วนรถขึ้นมาทุกชั้น ไฟรถสาดผนังทุกชั้น ก็มีรอยซ่อมแม่งทุกชั้น ผมที่เป็นคนขับมองผ่านๆ ได้แค่หางตา แต่ไนท์ที่นั่งข้างๆ หลังๆ นี่หันจนคอเหลียว
จนขึ้นมาชั้น 5 รอยซ่อมก็ไม่มีแล้วครับ กลายเป็นรอยราวยาวทะแยงจากมุมซ้ายไปมุมขวา ผนังบางจุด ปูนที่ฉาบไว้ชั้นนอกหลุดหายไปทั้งแผง ทันทีที่เห็น ไอ่ไนท์อุทาน "Shit..." ทันที"พี่เห็นป่ะวะ" มันถามผม"เห็นตั้งแต่ชั้น 1 แล้ว...พี่ว่า ไอ่ตึกนี้น่าจะดัง""ใช่ป่ะ...เราว่าชื่อมันใช่"ก็....ก็ยังไงละครับ ยังไงก็ต้องทำงาน ไอ่ลานจอดรถนี่ยังไม่เท่าไหร่ แต่พอเดินตามเจ้าหน้าที่เข้าดูหน้างานนี่สิ.....
กูต้องเข้าไปในรูที่ร้าวแบบนี้จริงๆ หรอ!!!!!"แม่ง....กูละใจคอไม่ดี" ไนท์เหมือนพูดกับตัวเอง แต่มันพูดกับผมแหละ"เค้าบอกว่า ถ้ามันจะพัง มันพังไปนานแล้ว อยู่มาถึงวันนี้ได้ก็ไม่เป็นไรแล้วละ"ผมปลอบใจทั้งมัน ปลอบใจตั้งตัวเอง"คิดดูดิว่าแล้วคนที่เค้าอยู่ที่นี่ละ" ผมย้ำอีกรอบ เพื่อความสบายใจ 5555"เห็นแล้วเวียนหัวเลยว่ะ" ไนท์พูดด้วยหน้าตาเฉยๆ ตึงๆ เหมือนมันจะเวียนหัวจริงๆ "Anxiety" ผมเอาหลังมือตีแขนมันเบา ๆ แล้วจดงานต่อเหมือนคนใจเย็นแต่การทำงานก็เรียบร้อยดีครับ มีแค่รอบความเสียหายจากแผ่นดินไหวที่คนที่อยู่เค้าคงทำใจได้แล้ว ถ้าไม่เห็นร่องรอยแผ่นดินไหวจากตึกที่เข้าทำงาน คงลืมไปแล้วว่าเหตุการณ์นั้นเคยเกิด เพราะตอนนี้เหมือนจะหายกังวลไปแล้ว แหม่...ผมก็เหมือนตกใจแค่วันนั้นวันเดียวแหละครับ เพราะอีก 2 วันหลังแผ่นดินไหว เค้าบอกอย่าไปกาญจนบุรี ผมก็ไป....ไม่กังวลเพราะอยู่ข้างนอก อยู่ร้านอาหาร อยู่คาเฟ่ อยู่บนถนนไหวก็ไหวดิ......ไม่ได้กลัว....ด้วยพื้นฐานเป็นคนไม่ค่อยกังวล คิดน้อย มูฟออนเร็ว 55555 ช่วงนี้นอกจากยังไม่หายป่วยดีแล้ว ผมนี่ก็ไอหนักมาก แบบที่เรียกว่ายาแก้ไอแรงๆ จากโรงบาลเอาไม่อยู่เนื่องจากนอกจากหลอดลมจะอักเสบจัดๆ แล้ว ยังลามไปถึงกล่องเสียง จนกล่องเสียงอังเสบทำให้ตอนนี้ 17 วันผ่านไป ผมก็จะมีน้ำมูกนิดหน่อย แต่แทบไม่มีเสียงพูด และไอจัดๆ มาก แถมงานราษฎร์ งานหลวง เยอะมากครับ อายุ 30 กว่าแล้วนอนเที่ยงคืน ตี 1 เช้ามาทำงานใช้แรงนี่โคตรเพลีย อาจจะเพราะป่วยมาร่วมจะเกือบ 20 วันแล้ว น่าจะเป็นจุดที่ร่างกายยังไม่ recover ทั้งหมดเลยเป็นสาเหตุที่ผมไม่ได้เข้าบล๊อกเลยครับ เพราะกลางวันทำงานหนักมาก ทุกวัน ถ้ามีเวลา ปกติอาจจะเล่นบล๊อก แต่ตอนนี้หาที่นอนทันที พอกลางคืน ผมนอนอย่างเดียวเลยครับ กว่าจะหลับได้ แถมเดียวก็ตื่นมาไอเป็นชั่วโมงๆ แถมเดี๋ยวๆ ก็สะดุ้งจากอาการป่วยทั้งคืน
วันนี้พอมีเวลาพิมก็พิมบล๊อกครับ แต่ก็ไอจนเพลียละครับ
| Create Date : 14 มิถุนายน 2568 |
| Last Update : 14 มิถุนายน 2568 23:02:09 น. |
|
13 comments
|
| Counter : 688 Pageviews. |
 |
|
|
| ผู้โหวตบล็อกนี้... |
| คุณกะว่าก๋า, คุณ**mp5**, คุณmultiple, คุณnonnoiGiwGiw, คุณฟ้าใสวันใหม่, คุณสายหมอกและก้อนเมฆ, คุณมาช้ายังดีกว่าไม่มา, คุณtoor36, คุณโฮมสเตย์ริมน้ำ, คุณtanjira, คุณอาจารย์สุวิมล, คุณThe Kop Civil |
โดย: กะว่าก๋า วันที่: 15 มิถุนายน 2568 เวลา:5:28:47 น. |
|
|
|
โดย: multiple วันที่: 16 มิถุนายน 2568 เวลา:5:23:06 น. |
|
|
|
โดย: กะว่าก๋า วันที่: 16 มิถุนายน 2568 เวลา:13:30:51 น. |
|
|
|
โดย: คุณต่อ (toor36 ) วันที่: 16 มิถุนายน 2568 เวลา:21:18:06 น. |
|
|
|
โดย: กะว่าก๋า วันที่: 17 มิถุนายน 2568 เวลา:5:15:37 น. |
|
|
|
โดย: tanjira วันที่: 17 มิถุนายน 2568 เวลา:16:01:00 น. |
|
|
|
โดย: babyL' วันที่: 20 มิถุนายน 2568 เวลา:21:45:46 น. |
|
|
|
|
|
 |
|
|
BlogGang Popular Award#21
|
|
|
หมิงกับมาดามเพิ่งหายจากโควิดครับ
ลูกนี่ชิลมาก 4 วันหายดีหมด ไม่มีอาการอะไร
ส่วนมาดามนั้นไอหนักๆมาเกือบ 2 อาทิตย์แล้วครับ
หายยากกว่าจริงๆ
ดูแล้วโควิดกลับมาระบาดแน่ๆ
แต่อาการไม่หนักเท่าหวัดใหญ่
น้องปริ๊นซ์ลองจิบมะนาว+น้ำผึ้งร้อน หรือ น้ำขิง บ่อยๆ
พอช่วยได้นะครับ