ถนนสายนี้มีตะพาบ หลักกิโลเมตรที่ 374 "ทริปในฝัน" โจทย์โดย    ผมเองครับ จันทราน็อคเทิร์น ก่อนอื่น ผมหวังว่าทุกท่านจะปลอดภัยจากเหตุการณ์แผ่นดินไหวที่เกิดวันนี้นะครับ ระวังตัวและดูแลตัวเองด้วยครับ ผมปลอดภัยดีครับ ดีที่ทำงานชั้นไม่สูงเลยสับตรีนแตกลงมาแป้บเดียว และโชคดีที่ตอนไหวน้อยๆ ชั้นล่างยังไม่รู้สึก มีเพื่อนชั้น 12 โทรลงมาบอก ว่าแผ่นดินไหว ให้รีบออกจากอาคารด่วน บ้านผมก็โอเคครับ ไม่เสียหาย พี่เขยเข้ามาดูละเอียดให้แล้วไม่เสียหายใด ๆ  ----------ไว้จะเล่าอีกทีครับ -------- ทีแรกคิดเรื่องที่จะเขียนไว้อีกเรื่องเลยครับ แต่จากงานละเอียด ดันกลายเป็นงานเผาซะนี่ เพราะผมเล่นขับรถขายงานชิลไปหน่อยตอนต้นอาทิตย์  โดยลืมไปว่า เดี๋ยวจะต้องเข้าไซต์และต้องไปชลบุรีอีกแล้ว  รู้ตัวอีกที ชิบหายแล้ว นี่ผมเอาเวลาไปเผาเล่นอยู่ 3 วัน!!! ด้วยงานที่ดุเดือดของผมแบบนี้ แน่นอนว่าทริปไหนฝันของผมจะเป็นอย่างอื่นไม่ได้ นอกจาก ทริปที่ได้ทำงานไปด้วย และได้เที่ยวไปด้วย ซึ่งหายากมาก ๆ ครับ เรียกว่า คำว่า "โชคดี" ไม่มีนะฮะ มันต้องผ่านการวางแผนมาโคตรดีแล้ว 55555  ไม่ต้องรอหรอกพรหมสิขิต กูลิขิต นี่แหละแน่นอนสุด ด้วยความที่พี่เขยไปอยู่ต่างจังหวัดยาวๆ ทำให้พี่สาวกับหลานไม่ได้ไปเที่ยวไหนแบบจริงๆ จังๆ นานแล้ว  บวกกับเป็นช่วงปิดเทอมหลานอยู่บ้านทุกวัน ก็น่าสงสาร ผมเลยจัดการวางตารางงานเอาตัวเองไปชลบุรีให้ได้ในวันศุกร์หรือจันทร์ เพื่อจะได้เอาพี่สาวกับหลานไปเที่ยวได้ในวันเสาร์อาทิตย์ แล้วผมก็นัดหมายเข้างานชลบุรีได้วันจันทร์...โอเค ใช้ได้ วันเสาร์ ผม และสาวๆ ก็ออกเดินทางเรียกว่าชิลๆ ไม่รีบร้อน ไปถึงชลบุรีกำลังดี 10โมง  มากับเด็กแบบนี้ ที่แรกก็คือ...สถาบันวิทยาศาสตร์ทางทะเล ม.บูรพา คือนี่ก็ไม่ได้บังเอิญ เพราะผมเล็งไว้หลายทีแล้วว่าจะลองมาที่นี่ ไปถึง บอกได้เลยว่าอึ้งตั้งแต่ค่าเข้าแล้วครับ เพราะผู้ใหญ่ 80.- เด็ก 40.-  โคตรชิล เข้าไปอาคารแรก...ไม่สิ ตอนแรกผมไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามีหลานอาคาร เข้าไปปั๊บ...เอาจริงไหมครับ เหมือนที่พารากอนเลยเหอะ ปลาเยอะมาก แล้วสวยมาก แอร์เย็น สะอาด กระจกใส หลานถามหาคำแรก  "Where is jellyfish" นี่ใจคอจะไม่ดูปลาอื่นก่อนเลยหรือไง เพราะสุดท้ายเค้าก็ไม่เอาปลาการ์ตูน  ปลาสิงโตใดๆ จนผมต้องขอเวลายืนดูแป้บนึง แล้วตรงดิ่งไปหาห้อง Jellyfish ทันที ห้องแมงกระพรุน ม.บูฯ ทำถึงมากครับ  เพราะยิ่งใหญ่ สวยงาม เล่นสีเล่นแสง เล่นไฟได้เยี่ยมมากๆ  เพลินตา สวยงาม ผ่อนคลาย  ถ่ายรูปสวย  ติดแค่วันนั้นคงเยอะไปหน่อย เลยหามุมไม่ได้ น่าจะเพราะเป็นวันเสาร์ปิดเทอม เด็กโคตรเยอะ แล้วไอ่ผมก็ไม่ชอบเด็ก เจอเด็กวิ่งๆ กรี๊ดๆ แซงคนนั้นแซงคนนี้ ผลักคนนั้นคนนี้ นี่หงุดหงิดเหมือนกันทำเป็นเล่น มีTank ยักษ์ โชว์ให้อาหารปลาด้วย น้อง Stingrey น่าเอ็นดูมาก ยิ้มไปทั่ว แล้วก็พบว่า อ้าว มันมีอีกตึกด้วย  ซึ่งตึกนี้มีอุโมงค์ใต้น้ำยักษ์ เดินลอดอุโมงค์ดูปลาหน้าตาแปลกๆ ได้ด้วย อารมณ์เหมือนเดินอยู่ใต้ทำเลเลยครับ แล้วเป็นปลาทะเลตัวใหญ่ๆ หน้าตาโบราณๆ  นักกระดาน้ำที่ลงมาให้อาหารปลาก็เอ็นเตอร์เทนแขกดีมากๆ  ดีกว่าที่พัทยาอีกครับ อันนั้นเล็กกว่า เก่า และแพง ถ้าใครมาชลบุรี แนะนำมาที่ ม.บูรพา นะครับ ถูกแล้วดี มีอยู่จริง ออกจากAquarium เราก็มุ่งตรงสู่พัทยา หลานถาม  "เรากำลังจะไปไหนกันคะ" ผมบอกว่า "ไปพัทยาค่ะ เดี๋ยวเราไปกินข้าวที่พัทยา" "ร้านมีแอร์ไหม" ผมนี่ถึงกับต้องเหลือกตาไปมองหน้าพี่สาวผ่านกระจกมองหลัง พร้อมถามหลานอีกรอบว่า "ถ้ามันไม่มีแอร์ได้ป่ะคะ ร้านอาหารทะเลอร่อยๆ มันอยู่ริมทะเล" "No.....เอามีแอร์นะ ถ้าร้อนไม่กิน" นั่นประโยคคำสั่ง.... ผมนี่หันไปบอกแฟนนี่นั่งข้างๆ ทันทีว่า "เทอหาร้าน แกรมๆ ให้ทีดิ๊ ญาติกินข้าวไม่ได้" พวกก็หาแป้บด้วยไม่ถงไม่ถามมา แชร์เข้ารถทันที เนฯ คำนวนทางใหม่ไม่เกิน 1 วิ ก็นำทางเราไปที่ร้านอาหารร้านใหม่ทันที นี่สินะ....ปัญหาหน้างานของแท้ แล้วรู้ไหม....ถนนพัทยา-นาเกลือ  วันเสาร์แม่งรถโคตรติด แล้วด้วยอะไรไม่รู้ ผมหงุดหงิดมาก เพราะพี่สาวก็พูดว่า "เที่ยงครึ่งแล้วป่ะ ข้าวหอมหิวแล้ว" หลานก็ผสมโรง "I'm hungry. can you hear my tummy sound" พอบ่อยๆ เข้า บวกกับรถติด มอร์ไซต์คนรัสเซียก็ขับเหมือนอยากหาเซิร์ฟใหม่ใกล้ฉัน ผมก็ปรี๊ดขึ้นมาทันที "อดทนหน่อยได้ไหมละคะ ข้าวหอมจะเอาร้านมีแอร์ไม่ใช่หรอ นี่ก็กำลังไปไง" "ก็มันหิวแล้วอ่ะ" "กินไปป๊อปกี้อ่ะ...3 แท่งแล้วพอก่อน มันต้องช่วยกันป่ะ ถ้าข้าวหอมไม่เรื่องเยอะจะกินแต่ร้านมีแอร์ ป่านนี้เราถึงไปนานแล้ว อยากได้ก็ต้องอดทน น้าปริ๊นซ์ก็อดทน ทุกคนก็อดทน เมื่อเช้าน้าปริ๊นซ์ไม่เร่งข้าวหอมเลยนะคะ เพราะอยากให้ทริปเราสบายๆ  ตอนน้าปริ๊นซ์ยกของ ข้าวหอมก็วุ่นวายจะเอาไอ่นั่นไอ่นี่ น้าปริ๊นซ์ก็หาให้ แล้วนี่ก็ยกอยู่คนเดียว ขับอยู่คนเดียว" ผมนี่ใส่เป็นชุด แล้วคือทั้งรถเงียบ แต่มีหลานที่รอจังหวะผมบ่นจบเพื่อรอส่วน "ก็มันร๊อนนนนนน บอกหลายครั้งแล้วว่าเอามีแอร์ ทำไมน้าปริ๊นซ์ไม่ฟังละ ข้าวหอมแค่หิว ฮืออออ ต่อไปน้าปริ๊นซ์ไม่ต้องยกกระเป๋าข้าวหอม ข้าวหอมจะยกเอ๊ง!!! จะทำเองทุกสิ่งทุกอย่างเลย!!!" อีโมชั่นนอลมากครับ  ไม่ร้องไห้นะ แต่เค้าขึ้นเหมือนกัน แล้วทำเสียง ฮือออ ขู่ 55555  "ทำไมเพลงเบา!" หลานที่หงุดหงิดตะโกนเสียงดัง พาลโกรธวิทยุรถ "ก็เนฯมันพูด" ผมก็สวน นาทีนั้น ไอ่ 2 น้าหลานเถียงกันตลอดทาง อีก 2 คนก็ไม่ห้ามนะ จนอะไรรู้ไหม ..... ผมขับเลยซอย.... โอ้โห!!!! บูลชิท.....ยิ่งรีบๆ อยู่ แต่เดี๋ยวทะเลาะกับหลานไปขับรถไป เลี้ยวไม่ทันครับ ผมก็หลุดอุทาน คำนั้นแหละ....ออกมาพร้อมมือขวาตบพวงมาลัย พี่จับเขน แฟนจับไหล่ ให้ใจเย็น ส่วนหลาน........ "กินค่ะ...." ทุกสายตามองหน้าหลานด้วยความสงสัย ส่วนหลานทำหน้าตึงๆ  "What?" "จะกินอะไรนะคะ"  แม่เค้าถาม "ที่น้าปริ๊นซ์บอกไง" เค้ายืนยัน ทั้งพี่ทั้งแฟนมองหน้าผมที่กำลังกลับรถ ไอ่ผมก็เงียบ...เพราะผิดที่อุทานคำหยาบ "ข้าวหอมจะกิน น้ำมะยงชิด นะคะ เมื่อวานน้าปริ๊นซ์บอกจะหาให้กิน กินนะ....กิน" "ถ้ามีนะคะ"  ผมตอบแบบพยายามกลบเกลื่อน "โอเคค่ะ ไปเถอะ....My tummy is crying now" สงสารมาก หลานเอามือลูบพุงแล้วนั่งหันมองหน้าต่าง "เป็นไรอ่ะ...." ผมง้อ "ดูวิว" ....เครียดกว่าเมียงอนอีกกู..... แล้วเรื่องดราม่าทั้งหมดก็จบลงที่ The Moment  Beach House Restaurant ไม่แกรมตรงไหน เอาปากกามาวงเลยครับ คาเฟ่และร้านอาหารที่กำลังดังในหมู่อินฟูลฯ อยู่ริมหาดและมีแอร์ ทีนี้ละกินข้าวได้ กินขนมอร่อย สดชื่นสดใส หายหงุดหงิด "ไปถ่ายรูปกันไหมคะ" แม่เค้าชวน "ไม่เอาค่ะ ร้อน"    จบ..... "ไปกันเถอะ เดี๋ยวอยู่ดูด้วย"  ผมบอก 2 สาว แล้วนั่งอยู่เป็นเพื่อนหลานแทน "Moody?" คู่กรณีถามทันทีอยู่กัน 2 คน "Not really. Now everything is settle. I'm glad that you're happy" "I'm just hungry. Mommy also hungry. every one hungry I want to help mommy" "OK it's becuase you love your mommy" "Yes! but I love you too"  ว่าแล้วก็ปีนขึ้นมากอด แหม่....รู้นะว่าจุดอ่อนผมคืออะไร "ข้าวหอมจะกินเองให้หมดจานเลยนะคะ" "โอเคค่ะ" "แต่ขอกินน้ำมะชงชิดก่อนได้ไหมอ่ะ" "จะกินจริงๆ หรอ" "จริงสิ" "....ไม่มี...." ผมตอบหลังจากหันไปถามพนักงาน "งั้นเอา coconut" "Smoothy  หรือ Fresh" "Fresh" เยี่ยมมากครับหลานที่รัก ..... ที่บ้านเรา 35.- ไอ่นี่โดนไป 95.- สุดท้ายเค้าก็ยอมออกไปถ่ายรูปกับแม่เค้าครับ แต่เป็นตอนที่กินอิ่มแล้ว ออกจากคาเฟ่ เราก็มุ่งตรงไปโรงแรมด้วยเหตุสมควรแก่เวลา แต่ด้วยความโอ้เอ้ของผู้หญิง 3 คน  ทำให้เราถึงโรงแรมตอน....บ่าย 3 ครึ่ง กว่าจะได้เข้าห้องก็ 4 โมงเย็น อ้อ ยังไม่ได้เข้าห้องด้วยครับ เพราะที่นี่ Movenpick Pattaya เค้ามีบริการ บุฟเฟ่ช็อกโกแลต ตอนบ่าย 3 ถึง 5 โมงเย็น จะรออะไรละครับ ไปให้คุ้ม! ลืมไป....เค้ามีลูกโป่งแจกเด็ก ๆ ตอน บ่าย 3 ที่หน้าล็อบบี้ด้วย หลานผมก็ไปทำเรื่อง "I want a pink dog and a leash"  งงดิครับ คนทำลูกโป่ง "เอาหมาสีชมพูที่...ที่...ที่ on a leashhhh" ดีที่พองง หลานก็เรียกแม่  แม่ก็วิ่งเค้าชาร์จไปอธิบายทันที .... อ่ะหมาชมพูกับสายจูง.... คอมพรีท... กินเสร็จก็เข้าห้องพัก  อ่า.....ผมเห็นที่นอนตัวเองแล้ว...โซฟาเบดตรงนั้นละครับ แต่ยังไม่ทันที่ผมจะได้ทดสอบเตียงที่หลานบอกว่า So soft "เปลี่ยนชุดดด ไปว่ายน้ำกัน" .....อวสารวันพักผ่อน..... ข้ามมาเช้าวันอาทิตย์เลย หลักจากปลุกปล้ำเจ้านายให้อาบน้ำแต่งตัวได้ ก็ไปกินข้าวก่อนอันดับแรก โรงแรมนี้มันคือโรงแรมสำหรับเด็กเลยครับ ทุกอย่างทำมาเพื่อเด็ก มีชุดจานน่ารักให้เด็กๆ  มีมุมอาหารน่ารักๆ สำหรับเด็ก งานนี้เจ้านายชอบมาก สำหรับผม อาหารไม่ได้เยอะมากนัก แต่ใช้ได้ครับ มีครบถ้วน อาหารไทย อิตตาเลี่ยน  cold cut ก๋วยเตี๋ยว เบคอน เมนูไข่ ของหวานเค้าดีนะครับ มี Yogurt in house ของเค้าเอง ที่อร่อยมีเอกลักษณ์ Cold cut ผมว่าท้อปฟอร์มมาก ชีสครบที่สุดเท่าที่ผมเคยกินมาแล้ว ไหนจะมูสบลูเบอร์รี่ กรีซโยเกิร์ต Non-Dairy Yogurt ก็ยังมี กินเส็ดพวกบอกวันนี้ไม่เล่นน้ำแล้ว เพราะจะไปเล่น play ground,  Kid club และเล่นทรายที่หาด แต่ Kids club มันต้องจองครับ ไม่จองไม่ได้คิว  เลยแนะนำให้เล่นวันจันทร์ที่คนน่าจะน้อยกว่า เพราะเราอยู่ถึงวันจันทร์ ผมทำงาน แล้วเย็นกลับพร้อมกัน ตกช่วงบ่าย 3 ชุดว่ายน้ำแห้ง ข้าวหอมก็จะว่ายน้ำ ผมบอกผมไม่ลงด้วยด้วยนะ พรุ่งนี้ทำงาน เดี๋ยวเหนื่อย แม่กับน้าพลอย จัดการกันเถอะนะ น้าปริ๊นซ์ขอนอน จากนั้นวันจันทร์ผมก็ออกไปทำงงานแต่เช้า ก็เรียก Bolt จากโรงแรมไปเจอไนท์ที่ไซต์ ทำงานเสร็จบ่าย 3 พบว่า 3 สาวกินข้าวอยู่คาเฟ่ ผมก็ห๊ะ....ทำไมเพิ่งจะกินข้าวเอาตอนนี้ "ข้าวหอมกินคนเดียว คนอื่นกินกันหมดแล้วที่พัทยา" แฟนบอก "อ้าวทำไมอ่ะ เค้าไม่กินที่ปรีชาหรอ"   ผมถาม ใช่ครับ เพราะผมจองโต๊ะไว้ให้ ที่ปรีชาซีฟู้ด ห่างโรงแรมแค่ 5 นาที "เทอเดาดิ๊ว่าเพราะอะไร" "ไม่มีแอร์" "เอ๊ออออ เทอก็รู้จักเค้าดี เค้าไม่กินจ๊ะ แล้วก็นั่งกอดพี่ปาล์มหลับไป" "เค้าง่วงด้วยอ่ะดิ ว่ายน้ำกันมาป่ะ" "ป่าว เล่นสนาม กับ Kids club มา ตื่นมาก็บางแสนแล้ว" โอเค...รับทราบ ผมเลยเลือกติดรถไนท์ตามไปเจอที่คาเฟ่แทน ว่าจะมาตั้งนานแล้วแต่ไม่เคยได้มาซักทีครับ กับที่นี่  Uncloud  Coffee & Dining เพราะ....จริงๆ ทำเลเค้าดีมากๆ อยู่ถนน ทางผ่านไปเข้ามอร์เตอร์เวย์ ติดตรงที่ปกติถ้าผมมาทำงาน ถ้าไม่ใช่ไม่ถึงบางแสน ก็ไปไกลกว่านั้น แล้วขากลับก็ไม่มาเข้ามอร์เตอร์เวย์ที่บางแสนครับ ก็ตรงกลับจากแหลมฉบังไปเลย หรือถ้าขับเลยมา หรือแวะซื้อของฝากมาจริงๆ  ก็เห็นคนเยอะมาก กับอีกทีก็ เวลาเลิกงานของผมมันไม่เหมาะจะแวะคาเฟ่แล้ว เรียกว่าคลาดไปคลาดมาตั้งแต่มันเริ่มเปิด สมัยคนต้องรับบัตรคิว จนตอนนี้คนก็ยังเข้าไม่ขาดช่วง แต่พอจะนั่งได้ รอไม่นาน ไปถึงหลานก็กำลังนั่งกินคาโบนาร่าไปคุยไปมีความสุข เจอผมก็รีบวิ่งดีใจมากอด แต่พอเงยมาเจอหน้าไนท์นี่ก็ดูตกใจ  555 ผมสั่งเพียวมัชฉะมาดื่ม เพราะคงดื่มกาแฟไม่ได้แล้วละ บ่าย 3 กว่าจะ 4 โมง แต่ไนท์ ได้หมด สั่งอเมริกาโน่มานั่งดื่มได้ก่อนขับรถกลับ กทม. เพียวมัชฉะเข้ม!!!!!! เข้มแบบทีแรกเหมือนจะไปต่อไม่ไหวครับ 5555 ขนาดผมเคยกินหญ้ามาก่อนนะ แต่นี้มันเข้มเกินหญ้าไปอีก แต่รอน้ำแข็งละลายซักพัก พอไหว จากนั้นไหลเลยครับ อร่อย ลื่นคอ สดชื่นมากๆ แต่แฟนนี่บอกว่า บาย ไม่ไหวกับเพียวมัชฉะอยู่แล้ว และครับ....เราเริ่มวิ่งเข้าสู่มอร์เตอร์เวย์เพื่อกลับ กทม ตอน 5 โมงเย็น ผมทิ้งไนท์หายไปตอนไหนไม่รู้ หรือมันอาจจะแวะเข้าห้องน้ำ แต่เราก็กลับมาบ้านราวๆ ทุ่มนึง แบบขับสบายๆ  ทริปในฝันมันก็แค่นี้แหละครับ  เดินทางกับคนที่เรารัก มีเวลาเที่ยว มีเวลาทำงาน มีเวลาอยู่กับคนในครอบครัว ถึงจะทะเลาะกับหลานฉ่ำตั้งแต่วันแรก แต่หลังจากนั้นก็รักกันดีมาก ไม่รู้ไปทำงานได้ค่าเดินทาง ค่าอาหาร หรือค่าต่างจังหวัดเท่าไหร่  แต่ทริปนี้ตรีภพเสียไปสองหมื่นได้ครับ 55555  ​​   Create Date : 28 มีนาคม 2568 17 comments Last Update : 28 มีนาคม 2568 22:53:10 น. Counter : 1033 Pageviews. Share to Facebook Tweet

ผู้โหวตบล็อกนี้...

คุณกะว่าก๋า, คุณหอมกร, คุณtoor36, คุณดอยสะเก็ด, คุณmultiple, คุณกะริโตะคุง, คุณThe Kop Civil, คุณฟ้าใสวันใหม่, คุณnonnoiGiwGiw, คุณSweet_pills, คุณtanjira

แวะมาทักทายก่อน ตะกี้พึ่งอ่านบล็อกที่แล้ว เดี๋ยวมาใหม่ครับ วันนี้วุ่นวายมากมาย แผนที่วางไว้พังไม่เป็นท่าเลย   โดย: คุณต่อ (toor36 ) 29 มีนาคม 2568 0:04:37 น.

สถาบันวิทยาศาสตร์ทางทะเล พี่ก๋าเคยไป สวยอยู่นะครับ ทำดีเลย ส่วนถ้าของเอกชน ที่พารากอนน่าจะเจ๋งสุดในไทยนะครับ เคยพาหมิงไปตอนเด็กๆ อ่านบล็อกนีกถึงตอนลูกเป็นเด็ก หลายทริปพาไปเที่ยวแทบจะกลายเป็นสงคราม แม่ลูกขบหัวกัน 555 ทะเลาะกันไปตลอดทาง ที่เลือกไว้ให้ ลูกไม่ชอบสักอย่าง 555 ทริปนี้ข้าวหอมเป็นนางเอกเลย หลานรัก ใหญ่สุดในบ้านครับ   โดย: กะว่าก๋า 29 มีนาคม 2568 4:41:32 น.

โหเสียไปหลายบาทเลยนะ เพื่อหลานสุดเลิฟเพียงคนเดียวนี่ เพิ่งรู้นะนี่ว่าตรีภพไม่ชอบเด็กคนอื่นจ้า   โดย: หอมกร 29 มีนาคม 2568 6:43:05 น.

อยากไปเที่ยวพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำเหมือนกันค่ะ รอบนี้ถ้ามีโอกาสได้ไปแถวๆชล(ไปเช็งเม้ง) ต้องหาเวลาแวะซะแล้ว เห็นข่าวแผ่นดินไหวที่ กทม. น่ากลัวมาก คนอยู่ที่โน่นก็ดูแลตัวเองกันนะคะ   โดย: babyL' 29 มีนาคม 2568 10:26:27 น.

โชคดีมาพร้อมการวางแผนที่ดี ตอนหนีลงมาข้างล่างด้วยความที่ตึกมันสั่นจากแผ่นดินไหว คนก็ดันๆ ลงมา ดีไม่ตกบันไดตาย ไม่รู้จะผลักทำเฮี้ยอะไร ทางผมก็โอเคดี เพียงแต่การถ่ายทำถนนสายนี้มีตะพาบผิดแผนหมดถึงขั้นถ่ายทำไม่ได้ ต้องเขียนใหม่หมด+ใช้รูปเก่า โชคดีมาพร้อมการวางแผนที่ดี เอาใจหลานน่าดูเลยยยย เจอไม้ตายเด็กเลย 5555 แล้วกลายเป็นมะยงชิดได้นะ 555 คนบิดลูกโป่งก็เก่งนะ ทำได้ตามที่ขอเลย เดี๋ยวนี้โรงแรมชอบทำแบบนี้กันหมดเลย คืออาบน้ำโชว์กันได้ แบบห้องคู่รักประมาณนั้น จะว่าไปเด็กๆ นี่ดีจังน้า ไม่ต้องคิดอะไรมาก เล่นสนุกได้ทั้งวัน เรานี่สิ บางครั้งอยากสนุก แต่ก็สนุกไม่สุดจากหลายๆ เรื่องที่เข้ามา   โดย: คุณต่อ (toor36 ) 29 มีนาคม 2568 21:48:27 น.

555น้องปริ๊นซ์ ท้าทายระบบมากกกก คิดยังไง ถึงกล้า ขึ้นเสียง กับ นายน้อย แถมมีพรรคพรรค อยู่อีกสองสาวด้วย ไม่โดนรุมถล่มก็บุญแล้วนะครับ อิอิ แล้วก็จัดการวางแผนได้ดีมาก ที่ไปทำงานแล้ว ยังสามารถพาแก็ง สาว สาว สาว ไปเที่ยวเล่นได้ด้วย จัดเป็นแพ็คคู่ ที่ไม่แพงหรอกครับ ได้กินของอร่อย สารพัด ได้ไปเที่ยวดูสัตว์น้ำ สวยๆ ได้นอน รร หรู น่าจะ 4ดาวได้อยู่ เสียดาย ไม่มีนางเงือก สาวสวย มาว่ายโชว์ อุ๊ย ลืมไปว่ามากับ เจ้าหน้าที่ คุมประพฤติ ตั้ง 3 คน ดูของ เซะซี่มากกไม่ได้ แฮร่ 5555 แล้วก็โซนนั้น อาจารย์เต๊ะ ก็ว่า ร้านอร่อยๆนี่มันมักจะไม่มีแอร์ซะด้วย อาจารย์เต๊ะ ไปนั่งกินทีไรก็เหงือเปียก หัวล้านเลยเชียว 555 แล้วเดี๋ยวนี้ รร เค้า เข้าใจคิดนะครับ ให้มี KID ZONE เอาไว้ล่อเด็กๆ ลูกร้องจะเล่น พ่อแม่มาก็ต้องตามใจ ขืนขัดใจ นายน้อย เดี๋ยวก็โดนแบบ น้องปริ๊นซืแน่นอนครับ สามสาว ยกมือโหวตกัน ยังไงน้องปริ๊นซ์ก็แพ้แน่นอน ประธานเต๊ะ วินิจฉัยแล้วครับ แฮร่ 555   โดย: multiple 30 มีนาคม 2568 9:36:52 น.

ผมก็ประมาณคุณจันทราเหมือนกันนะครับ ไม่ชอบบรรยากาศเจี๊ยวจ๊าวของเด็กๆ ยิ่งเด็กเล็ก 4-10 ขวบ วัยกำลังวิ่ง กำลังซนนี่อย่างเอือม นอกจากซนแล้วเวลาเตือนเวลาพูดก็ไม่ฟังแถมเถียงกลับอีก น้องข้าวหอมดูผอมลงมั้ยครับ รูปตักทรายนี่ดูแขนเล็กมากเลย ผมว่าทริปหน้าอาจจะต้องจ่ายค่าอาหารเพิ่มซักหมื่นนึงขุนน้องข้าวหอมซักหน่อยแล้วนะครับ น้องจะได้มีน้ำมีนวลเป็นสาวน้อยสวยสะพรั่งบ้าง   โดย: กะริโตะคุง 30 มีนาคม 2568 12:00:01 น.

ใช่ครับ พุทธ คริสต์ อิสลาม ต่างก็มีนิกายแยกย่อยออกไปเหมือนกันหมดครับ พี่ก๋าตามศึกษามาเรื่อยๆทุกศาสนานี่ล่ะครับ ของพุทธเราแยกใหญ่ได้เป็นเถรวาท มหายานและวัชรยาน ในมหายานยังแยกเป็นเซน เต๋า อีกด้วยครับ ชาดก พี่ก๋าอ่านเป็นนิทานครับ พระโพธิสัตว์ ชอบจิตเมตตา กรุณา คิดเพื่อคนอื่น ทำเพื่อคนอื่น ส่วนพญานาคหรือเทพต่างๆ ไม่ใช่แนวที่พี่ก๋าสนใจครับ อควาเรียมที่สวนสัตว์เชียงใหม่นี่น่าเศร้ามาก โทรมมากครับ ไม่รู้ตอนนี้พัฒนาปรับปรุงแล้วหรือยัง   โดย: กะว่าก๋า 30 มีนาคม 2568 20:54:28 น.

อรุณสวัสดิ์ครับน้องปริ๊นซ์   โดย: กะว่าก๋า 31 มีนาคม 2568 5:03:52 น.

"ทริปในฝัน" คือทริปที่ได้ไปกับคนที่เรารัก ถึงจะทะเลาะกันบ้าง แต่หลังจากนั้นก็รักกันดีมาก บางบ้านลูกดกเลยนะคะ 555 วิกฤตเป็นโอกาสนะคะ ถ้าไม่ทะเลาะกัน เราจะไม่มีวันได้พูดสิ่งที่เราอึดอัดไม่พอใจกันได้เลย ถือเป็นโอกาสดีที่จะได้ปรับทัศนคติละลายพฤติกรรมที่ไม่พึงประสงค์ --------------------- ชีวิตยังเป็นปกติเรียบร้อยดีค่ะ ตอนแผ่นดินไหวรู้สึกโคลงเคลง มึนหัว ทรงตัวไม่ได้ นึกว่าตัวเองไม่สบาย ไลน์หมู่บ้าน ไลน์กลุ่มส่งข่าวกันรัว ๆ ดอกพิทูเนียอายุไม่สั้นเท่าไหร่นะคะ นี่อยู่มาเกินเดือนแล้ว เทียบกับราคา 15 บาทนี่เกินคุ้มแล้วค่ะ ไว้มีโอกาสจะหาสีอื่นมาเพิ่มบ้างค่ะ   โดย: ฟ้าใสวันใหม่ 31 มีนาคม 2568 12:44:08 น.

ช่วงนี้พี่ก๋าสั่งซื้อหนังสือมหายานมาอ่านเยอะเป็นพิเศษเลยครับ ชอบบ้าง ไม่ชอบบ้าง แล้วแต่เล่มครับ ดูคลิปตึก สตง.ที่ถล่ม หลายคลิปมีเสียงคนงานชาวกัมพูชาด้วยนะครับ น่าสงสารมากๆ ตึกถล่มลงมาทั้งตึกเลย   โดย: กะว่าก๋า 31 มีนาคม 2568 14:26:04 น.

สวัสดีครับน้องปริ๊นซ์ พี่มาอ่านตั้งแต่เมื่อคืนแต่ยังไม่ได้มาเม็นต์นะครับ หลับไปเสียก่อน พี่ว่าทริปนี้ดีต่อใจจริง ๆ นะ ถึงแม้อาจจะมีหัวร้อนนิดหน่อย แต่เรื่องเล็กน้อยนะ พี่ว่าการไปเที่ยวเหมือนได้พักผ่อน พักกาย พักใจ ชาร์ตแบต พร้อมกลับมาทำงานได้อีกครั้ง พัทยาที่สวย ๆ เยอะเลยนะ คนก็เยอะด้วย จากบล็อก มีรุ่นน้องไปกันมาสองรอบแล้ว พี่เล็ง ๆ ไว้อยู่ รอบที่แล้วโปรไฟไหม้ของสยามกีฬาแต่มันด่วนมากก็เลยอดครับ   โดย: The Kop Civil 31 มีนาคม 2568 15:01:30 น.

ที่มาคุย ส่วนมากเรื่อนปิดได้แหละครับ จริงๆ มันยุ่งๆ หลายๆ เรื่องผมกะว่ากลับมาถ่ายทำแล้วอัปในวันนั้นเลย แต่มันผิดแผนกลับดึกกว่าที่คิดไว้มาก เลยเปลี่ยนแผนใหม่หมดเลยครับ 555   โดย: คุณต่อ (toor36 ) 31 มีนาคม 2568 15:29:47 น.

อาจารย์เต๊ะ ไปหาหมอแล้วก้ไปทำ ct ก่อนแผ่นดินไหวแค่ 2วันเอง ต้องเรียกว่าโชคดีมากๆ เพราะถ้าไหว ตอนอยู่ในเครื่องละ บันเทิงแน่ๆเลยละครับ555 โรคไส้เลื่อนนี่ บางคนมันจะเลื่อนลงไข่ แต่ของอาจารย์เต๊ะ นี่มังลงมาตรงขาหนีบครับ ก็ยังดีเพราะถ้าลงไข่เค้าว่ามันจะปวดมาก เรื่อง รพ ที่โกงยานี่ เค้าว่าคุณหมอที่นั่น ใจดีมากนะครับ พอมามีเรื่องแบบนี้ ต่อไปนี่หมอจ่ายยาลำบากแน่ ต้องระวังกันน่าดูเลยเชียวครับ แล้วก็เรื่องคนลูบๆคลำนี่ พอดีหมอผู้ชายเป็นคนสาธิตให้น้องหมอสาวๆดูอะครับ แหม ถ้าเปลี่ยนคนลูบได้ก็แจ๋วเลยละครับ แฮร่ 555 ส่วน หนมน้านี่ พยาบาลเค้ามีพากย์เสียงตลอดเวลาเลยนะครับ ว่ากำลังจะเข้าแล้วนะคะ เข้าไปสุดแล้วนะคะ อาจารย์เต๊ะ กำลังฟินได้แต่นึกภาพตามไปด้วย เย้ย 555 วันแผ่นดินไหวนี่ อาจารย์เต๊ะ กำลังนอนอยู่ เลยไม่รู้เลยครับ เพื่อนบ้านไลน์มาบอก ถึงได้รู้เรื่อง แต่บ้านก็ยังปกติไม่มีรอยอะไรเลยครับ สงสัยดินแถวนั้นจะแข็งโป็กมากๆ 555 พอได้มาดูข่าวเห็นตึกถล่มโห น่ากลัวมากเลยเชียวครับ   โดย: multiple 31 มีนาคม 2568 19:06:09 น.

อรุณสวัสดิ์ครับน้องปริ๊นซ์   โดย: กะว่าก๋า 1 เมษายน 2568 4:53:07 น.

สวัสดีค่ะน้องปริ๊น พี่มาอ่านแล้วลงชื่อไวเก่อนนะคะ เดี๊ยวมาคุยด้วยอีกรอบค่ะน้อง   โดย: tanjira 1 เมษายน 2568 6:46:23 น.

สวัสดีค่ะน้องปริ๊นซ์ ทริปในฝันที่ลิขิตเอง ได้ทำงานและพาครอบครัวไปเที่ยวด้วย น้องปริ๊นซ์วางแผนได้ดีจังค่ะ ถูกใจมุมอาหารที่ความสูงของโต๊ะพอเหมาะให้เด็กเลือกหยิบตักเองได้ จานชามก็น่ารัก โรงแรมเข้าใจ ใส่ใจและให้ความสำคัญกับเด็กมากนะคะ เค้าคงรู้ว่าเด็กเป็นที่รัก เป็นแก้วตาดวงใจของบ้าน ไม่ว่าจะมุมอาหาร มุมเครื่องเล่น ถ้าเด็กถูกใจพอใจแล้วล่ะก็ คงส่งผลถึงผู้ปกครองที่น่าจะประทับใจ แล้วการกลับมาใช้บริการก็น่าจะเกิดขึ้นได้อีก ชอบลูกโป่งรูปหมาสีชมพูพร้อมสายจูงด้วยค่ะ หลานให้โจทย์เก่ง คนทำก็ทำเก่งด้วย ประทับใจกับประโยคนี้จังค่ะที่หลานข้าวหอมบอกว่า "Yes! but I love you too" หลานได้นั่งร้านติดแอร์ อิ่มท้อง อารมณ์ดี เจอน้องปริ๊นซ์ก็รีบวิ่งดีใจมากอด ใจละลายไปเลยนะคะ กลับถึงบ้านโดยสวัสดิภาพ มีรูปถ่ายน่ารักของหลานไว้เป็นความทรงจำ จบทริปในฝันแบบอบอุ่นถึงร้อนนิ๊ดๆในบางขณะ แต่ก็อบอวลด้วยความรักนะคะ   โดย: Sweet_pills 1 เมษายน 2568 10:01:07 น.