"The single best way to grow a better brain is through challenging problem solving." - Eric Jensen (1998), Teaching with the Brain in Mind
Group Blog
 
<<
ตุลาคม 2550
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031 
 
24 ตุลาคม 2550
 
All Blogs
 
สนทนากับปราชญ์ชาวบ้านเรื่องไข้หวัดนก

24 ต.ค. 2550



ณ ร้านอาหารห้องแถวขนาดสองคูหาแห่งหนึ่ง ในจังหวัดอู่ข้าวอู่น้ำภาคกลางของไทย เวลาทุ่มกว่า

"จะว่าไป การที่ผมมีฟาร์มไก่เล็กๆ กระจายอยู่หลายจังหวัดแบบนี้ ดีหลายอย่างนะครับ อาจารย์" คุณเอกชัย เจ้าของฟาร์มไก่และไข่ไก่ที่มีชื่อเสียงพอสมควร ผู้สร้างฐานะขึ้นมาจากการเป็นชาวนาเหมือนพ่อแม่ปู่ย่าตายาย ชวนสนทนาต่อ

"เวลาน้ำท่วมหนักๆ อย่างน้อยก็จะได้ไม่หมดตัว เพราะที่นี่ถ้าปีไหนท่วมหนักล่ะก็ ร่วมๆ หน้าอกเลยทีเดียว ข้อดีอีกอย่างหนึ่งก็คือ มันทำให้ไก่ผมไม่กลัวหวัดนก"

"ยังไงครับพี่" ผมสงสัย

"ก็เวลาที่จังหวัดไหนมีหวัดนกระบาด ไก่มันก็ตายที่นั่นที่เดียว แต่มันไม่ใช่แค่เรื่องนี้เรื่องเดียว ผมจะเข้าไปดูด้วยว่า มีไก่รอดตายหรือเปล่า ถ้ามีรอดตายมาได้สองสามตัว ผมก็จะเก็บมันเอาไว้ทำพันธุ์" คุณเอกชัยเล่า รอยยิ้มเล็กๆ ปรากฏขึ้นที่มุมปาก

"อ้าว... แล้วพี่ไม่ต้อง..." ผมหยุดพูดต่อ เพราะรอยยิ้มนั่นทำให้ผมต้องนิ่งและคิดตามอยู่อึดใจหนึ่ง

"อ๋อ... คล้ายๆ ที่เราทำเซรุ่มแก้พิษงู ฉีดพิษงูเข้าไปในม้า ให้มันสร้างภูมิคุ้มกัน แล้วเราก็เอาเลือดมันมาทำเซรุ่ม"

คุณเอกชัยยิ้มแล้วพูดต่อ

"ที่มันรอดตายได้ก็แปลว่ามันต้องมีดี มันทนโรคได้ แล้วเรื่องอะไรจะไปฆ่ามันทิ้งเสียล่ะ"

"อืม... ก็จริงนะพี่ นี่เราเล่นฝังทั้งเป็นหมดเล้าเลย จะเป็นโรคหรือไม่เป็นโรคก็ไม่รู้ ฝังมันหมด"

"นี่นะ อาจารย์ เวลาผมเอาไก่ที่รอดตายกลับมาที่นี่นะ ผมต้องคอยซุกมันเอาไว้ในรถ..."

"ไม่งั้นพี่ก็โดนจับน่ะสิ" ผมหัวเราะขัดจังหวะ

"เออ..." คุณเอกชัยหัวเราะบ้าง "เสร็จแล้วนะ ผมเอากลับมาเลี้ยงแยกไว้ ให้แน่ใจว่ามันไม่ตายแน่ๆ แล้วก็จับมันทำเป็นพ่อพันธุ์แม่พันธุ์ ที่ไหนมีหวัดนกระบาด ผมก็ทำอย่างนี้ทุกทีไป ทุกวันนี้ขอให้มาเถอะ หวัดนกหวัดอะไร ไก่ผมไม่เคยกลัว" คุณเอกชัยคุยโวเล็กน้อย

"ที่จริงวิธีนี้ก็ธรรมชาติดีนะครับ ไม่บาปกรรม ไม่ต้องไปซื้อยาซื้ออะไรเข้ามาจากเมืองนอกให้เสียดุลด้วย"

"อาจารย์คิดดูนะ เหมือนอาจารย์ส่งขุนศึกไปรบ พอชนะรอดตายกลับมา แทนที่จะยกที่นาหรือตบรางวัลให้ กลับไปกุดหัวมันซะนี่ แปลกไหมล่ะ"



Create Date : 24 ตุลาคม 2550
Last Update : 24 ตุลาคม 2550 15:11:05 น. 23 comments
Counter : 444 Pageviews.

 
เพิ่งจะมีเวลาเข้ามาเขียนบล็อก ก็ต้องมาทราบเรื่องน่าใจหายของ คุณซออู้ เพื่อนร่วมบล็อกแกง

คนดีมักมีเวลาอยู่บนโลกนี้น้อยเกินไปเสมอ...


โดย: คนทับแก้ว วันที่: 24 ตุลาคม 2550 เวลา:15:06:27 น.  

 
นับถือคุณเอกชัยจริง ๆ น่านสิคะ บางคนบอกว่าเป็นแผนของบริษัทยักษ์ใหญ่ ปลาซิวปลาสร้อยตายโม้ด เหลือของเค้าขายได้อยู่เจ้าเดียว


โดย: คุณย่า วันที่: 24 ตุลาคม 2550 เวลา:15:41:58 น.  

 
ตามไปที่บล็อกคุณซออู้แล้วงงค่ะอาจารย์ คุณซออู้ยังมีชีวิตอยู่รึเปล่าคะ??


โดย: คุณย่า วันที่: 24 ตุลาคม 2550 เวลา:15:52:03 น.  

 
สวัสดีค่ะอาจารย์ หนูเป็นเด็กทับแก้วค่ะ
ดีใจจังที่หลงมาเจออาจารย์ทับแก้วที่นี่

เอารูปลูกเจี๊ยบมากฝากค่ะ แต่รับรองว่าตัวนี้ไม่ติดเชื้อหวัดนก




โดย: insane_child วันที่: 24 ตุลาคม 2550 เวลา:16:27:14 น.  

 
อาจารย์ขา สวัสดีค่ะ

สัมนาเสร็จแล้วเหรอคะ เป็นไงมั่งคะ

อ่านบล็อกวันนี้แล้ว รู้สึกว่าแนวคิดของคุณเอกชัย ฟังดูเข้าที แต่ว่า ก็แอบเสียวๆ เหมือนกันนะคะ ปอไม่ค่อยได้ตามข้อมูลการระบาดของโรค... ไม่รู้ว่ามันปลอดภัยจริงๆ หรือเปล่า....ลุ้นแทน...

จามไปที่บล็อกคุณซออู้แล้วค่ะ ไม่ได้ไปบล็อกเธอ ประจำ แต่จะสวนกันบ่อยๆ ที่บล็อกอาจารย์ เศร้าจังนะคะ

ปล. ออกยืนนอกรั้วกั้น เพราะคิดว่ามันดูดีกว่า ในรั้วค่ะ อิอิอิ สร้างค่านิยมผิดๆ เรื่อยเลย ...


โดย: ปอ (O_Sole_mio ) วันที่: 24 ตุลาคม 2550 เวลา:17:59:04 น.  

 
คนทับแก้วครับ ขออนุญาต เมนต์เรื่องนอกบล๊อกได้มั๊ยครับ เรื่องที่คุณและผมอยากรู้

ผมเอง ก็เหมือนเพื่อนๆครับ ทั้งตกใจ และช๊อกนิ่ง แต่ก็ยังคอยมุ่งคิดอยู่เสมอว่า คนมีธรรมะแบบคุณซออู้ คงจะไม่ทำร้ายตนเอง เพราะเป็นบาป

ถ้าหากคุณซออู้จะไปยังที่สงบใดๆจริงๆ ก็คงเป็นเพราะมือคุณหมอยื้อไว้ไม่ได้แล้ว มังครับ

สำหรับข้อมูลที่เพื่อนๆหลายคนยังไม่รู้ ผมเองก็ยังไม่รู้เหมือนกันครับ ทราบมาเล็กน้อยว่า มีเพื่อนๆเพียง2ท่าน ที่ได้รับหลังไมค์จากคุณซออู้(เมื่อวันที่23ต.ค.50) แต่เท่าที่สอบถามไป ก็บอกว่าในหลังไมค์บอกว่า ขอให้มิตรภาพเจริญงอกงามแบบนี้ตลอดไป ตอนนี้ จะขอไปก่อน

ซึ่งก็ยังวิเคราะห์ถ้อยคำไม่ออก

อ้อ ทราบอีกนิด ว่า คุณซออู้อยู่กับเพื่อนที่ไชยาครับ (รู้เพราะผมเป็นคนโทร.ไปคุยเองครับ) แต่เมื่อผมโทร.ไปในสองวันนี้ จะมีแต่สัญญารให้ฝากข้อความไว้เท่านั้นครับ

ผมก็รออยู่ เผื่อว่าเพื่อนของคุณซออู้จะใจดี โทร.กลับมาหาสักครั้ง ผมก็จะได้ตัดสินใจจะช่วยคุณซออู้อะไรๆได้บ้างครับ

เสียดายว่าคุณซออู้ไม่ค่อยบอกเรื่องส่วนตัวให้ใครๆทราบ เช่นสอนอยู่ที่ไหน น้องชายของคุณซออู้ที่ทำงานที่กรุงเทพ ทำงานที่ไหน ทำให้การสืบเรื่องคุณซออู้ ต้องพึ่งจากเพื่อนของคุณซออู้เพียงทางเดียวครับ

ตอนนี้ ผมพยายามจะติดต่อกับใครก็ได้ที่สนิทกับคุณซออู้อยู่ครับ

ขอต่ออีกนิดนะครับคนทับแก้ว ...นี่เป็นข้อมูลที่ผมติดต่อกับน้องbasbas ทางหลังไมค์ เพราะคุณซออู้ให้ความสนิทสนมกับน้องเขามากพอสมควร

ผมเขียนไว้ดังนี้

ถึงน้องบาส

ขอขอบคุณน้องบาสมากๆๆๆๆ พี่เอง ...ความรู้สึกตอนนี้ก็คงจะใกล้เคียงกับน้องบาส คือรู้สึกตื๊อๆ เศร้าๆ ไม่ค่อยอยากจะทำงาน ไม่ค่อยอยากจะทานอาหาร

พี่สินกำลังคิดว่า ถ้าพอจะช่วยอะไรต่อคุณซออู้ได้ พี่สินจะไปช่วย แม้จะต้องไปใต้ก็จะลางานไป สำคัญแต่ว่า พี่สินไม่รู้เลยว่า คุณซออู้อยู่ตรงไหนของจ.สุราษฎร์ สอนที่ราชภัฏหรือเปล่า? ชื่อจริงชื่ออะไร?

แฟนของเพื่อนน้องบาส ใจดีมั๊ย ฝากน้องบาส ลองถามบ้างจะได้มั๊ย? ว่าคุณซออู้จะเข้ากรุงเทพ หรืออยู่ที่ภาคใต้ สอนอยู่ที่คณะไหน ยิ่งหากทราบถึงชื่อน้องชายของคุณซออู้ ที่พักอยู่ที่กรุงเทพ พี่สินก็จะอาสา ช่วยสอบถามให้เพื่อนๆในบล๊อกแก๊งค์ได้ทราบ

น้องดิว เป็นอีกคนหนึ่งครับ ที่ได้รับหลังไมค์ เช่นเดียวกับน้องบาส (พี่สิน โชคไม่ดี ไม่ได้รับหลังไมค์จากคุณซออู้) แต่น้องดิวก็บอกพี่สิน ทางโทร..มือถือมาว่า หลังไมค์บอกมาน้อยมากๆ...


แต่น้องดิวคาดเดาเอาเองว่า คุณซออู้ เธอคงจะ pass away ไปในที่สงบแล้ว


พี่สินเอง จะรอฟังข่าวเพิ่มเติมจากน้องบาสต่อไป เบอร์โทร.ของพี่สิน 089-262-004 ...เพราะเพื่อนและแฟนของเพื่อนน้องบาส จะมีโอกาส อยู่ใกล้ชิดกับคุณซออู้ และเป็นหนทางเดียวที่จะติดต่อในเรื่องนี้


รักและหวังดีต่อน้องบาสครับ ...


โดย: yyswim วันที่: 24 ตุลาคม 2550 เวลา:19:38:09 น.  

 
อืมม์ น่าคิดมากค่ะ
เวลาไปพบเจอกับชาวบ้าน เกษตรกรผู้รู้จริงๆ เช่นนี้
ดิฉันก็มักจะได้มุมความคิด เรื่องที่เราไม่เคยทราบ
และหลายเรื่องก็มักอดย้อนมาที่ระบบ รัฐ ฯไม่ได้
ว่าตกลงใครสร้างปัญหาและใครชาญฉลาดกว่ากัน
.....และหลายครั้งก็พาให้อดสู เซ็งกับวิธีจัดการของรัฐนะคะ
อย่างเรื่องของช้างป่า ช้างบ้าน
ที่มีแง่มุมประหลาดที่เอาช้างบ้านไปปล่อยในป่า
ชาวบ้านในพื้นที่ขำไม่ออกเลยค่ะ


โดย: ยิปซีสีน้ำเงิน วันที่: 24 ตุลาคม 2550 เวลา:19:58:36 น.  

 
เสียใจและไว้อาลัยกับคุณซออู้ด้วยนะคะ


โดย: ยิปซีสีน้ำเงิน วันที่: 24 ตุลาคม 2550 เวลา:20:23:45 น.  

 
ขอบคุณครับที่ไปเยี่ยมผม
ผมจะมาบอก...
แต่พี่สินบอกหมดแล้ว
ผมก็ตอบพี่สินไปแล้วครับ
พี่สินคงบอกได้ คือ...ผมก็พูดไม่ออกแล้วตอนนี้...


โดย: basbas วันที่: 24 ตุลาคม 2550 เวลา:23:06:09 น.  

 
ปราชญ์ชาวบ้านจริงๆ น่าทึ่งมากๆ

จุสะเทือนใจทุกครั้งเวลาต้องทำข่าว ฝังกลบเป็ด และไก่ ทั้งเป็น


โดย: กระจ้อน วันที่: 25 ตุลาคม 2550 เวลา:11:59:00 น.  

 
แวะมาเยี่ยมค่าอาจารย์


โดย: null (newzapg ) วันที่: 25 ตุลาคม 2550 เวลา:13:45:11 น.  

 




จอมแก่น แวะมาส่งเข้านอนจ้า
นอนหลับฝันดี น๊า ..



ตื่นขึ้นมาก็ขอให้มีแต่ความสุขตลอดทั้งวันนะจ้า



โดย: จอมแก่นแสนซน วันที่: 25 ตุลาคม 2550 เวลา:22:53:26 น.  

 
พึ่งเข้ามาเห็นข่าวคุณซออู้เหมือนกันค่ะ
หวังว่าคุณซออู้จะจากไปแค่ในโลกบล็อกแก๊งค์นะคะ อย่าเป็นอะไรเลย


โดย: เฉลียงหน้าบ้าน วันที่: 26 ตุลาคม 2550 เวลา:6:45:07 น.  

 
อืมม์ นั่นซิคะ ตัวไหนเป็นไม่เป็น ก็ต้องโดนฆ่า โดนฝังซะนี่ คิดแล้วน่าสงสาร ว่าแต่วิธีนี้ได้แพร่ออกไปให้ประชาชนที่เค้าเลี้ยงไก่ป่าวคะเนี่ย

ที่บ้านที่โคราชเมื่อก่อนเลี้ยงไก่เป็นฟาร์มเล็กๆ มีประมาณสองสามพันตัว ก็ค่อยๆ ฆ่าเอาไปแล่ขายทีละห้าร้อย สามร้อยตัว สุดแล้วแต่วัน เด๋วนี้ที่บ้านไม่มีไก่ที่เลี้ยงแล้ว แต่ก็ยังขายไก่อยู่ค่ะ ก็ไปซื้อเอากับพ่อค้าที่ทำไก่มาสำเร็จแล้ว ยกเว้นการแล่ การผ่าตัวไก่ที่พวกเราต้องมาทำเอง


โดย: Malee30 วันที่: 26 ตุลาคม 2550 เวลา:7:48:48 น.  

 
ปราชญ์ชาวบ้าน
ฤา จะต้านดีกรีนักวิชาการระดับปริญญา ที่จบการศึกษาในระบบ
เฮ้ออออออออออ

ป.ล.
อ่านบทสนทนาประโยคสุดท้ายแล้วนึกถึง ไก่ชน อ่ะครับ
เรื่องใกล้ตัวผมเลย หุหุ


โดย: กุมภีน วันที่: 26 ตุลาคม 2550 เวลา:10:39:04 น.  

 
เป็นความรู้แบบภูมิปัญญาชาวบ้านจริงๆ นะครับนี่ นับถือๆ


โดย: Johann sebastian Bach วันที่: 26 ตุลาคม 2550 เวลา:14:21:19 น.  

 
แวะมาเยี่ยมท่านอาจารย์คนทับแก้วครับ

ช่วงนี้ผมอาจจะวุ่นสักนิด เลยไม่ค่อยมีเวลาได้แวะมาเยี่ยมท่านอาจารย์เท่าไหร่ครับ

เรื่องไข้หวัดนกนี้ ผมมองว่าเป็นปัญหาใหญ่เหมือนกันนะครับ กลัวว่าจะกลับมาอีกรอบ แล้วก็แพร่เป็นสายพันธุ์ใหม่ ๆ ผมล่ะกลัวมาก ๆ เลยครับ

อิอิ

จะบอกว่า ...

วันนี้ผมอัพบล็อคใหม่แล้วนะครับ วันนี้ผมมีบทสัมภาษณ์ของ คุณขิม ตีสี่ พิธีกรสาวไฮโซชื่อดังที่กำลังเป็นข่าวเกรียวกราวอยู่มานำเสนอให้เพื่อน ๆ ได้อ่านกันแบบขำขำครับ

อย่าลืมชวนเพื่อน ๆ เข้าไปอ่านกันนะครับ

อิอิ


โดย: อาคุงกล่อง (อาคุงกล่อง ) วันที่: 26 ตุลาคม 2550 เวลา:21:05:41 น.  

 
อ่านแล้วคิดขึ้นมา ๒ อย่างค่ะ

คือลุงคนนี้แกฉลาดดี

กับความคิดที่สองคือ เอ..แล้วไก่ที่รอดจะเป็นตัวพาหะทำให้เชื้อยิ่งแพร่กระจายมาที่อื่นด้วยหรือเปล่า (เฉพาะไก่แกเองก็ช่างเถอะ แต่ไก่ของชาวบ้านที่อยู่ใกล้เคียงหละคะ?)

อ่านแล้วคิดได้สองอย่างนี้แหละค่ะ



เรื่องคุณซออู้ ยังไม่ได้ตามไปอ่านเลยค่ะ

แต่เห็นจากหน้าแรกและคอมเม้นท์ในนี้แล้ว ก็พอจะคาดเดาได้อยู่


โดย: สาวไกด์ใจซื่อ วันที่: 26 ตุลาคม 2550 เวลา:22:53:54 น.  

 
ยกนิ้วให้เลยครับลุง

เรื่องคุณซ้ออู้เพิ่งได้ข่าวก็จากบล็อกคุณทับแก้วนี่ล่ะครับ...เศร้าใจจัง


โดย: เจ้าชายไร้เงา วันที่: 27 ตุลาคม 2550 เวลา:10:30:04 น.  

 
ผมว่าก็น่าลองนะครับ ความคิดแบบชาวบ้านๆนี่แหละ อาจเป็นการแก้ปัญหา มากกว่าหนีปัญหา เพียงแต่ต้องควบคุมให้ดีนะครับ


โดย: ตงเหลงฉ่า วันที่: 27 ตุลาคม 2550 เวลา:11:35:23 น.  

 




สวัสดีตอนเช้าๆของ เนเธอร์แลนด์ นะจ้า


คิดถึงจังเลย
เคยเป็นอย่างนี้บ้างไหม
อยากไปนั่งอยู่ใกล้ๆ
คอยห่วงใยและดูแล


** ขอให้มีความสุขมากๆในช่วงวันหยุดพักผ่อนนะจ้า **



ขอให้ควบคุมได้ ด้วยเถอะเพราะโรคเนี่ย น่ากลัว


โดย: จอมแก่นแสนซน วันที่: 27 ตุลาคม 2550 เวลา:13:49:26 น.  

 
เป็นอย่างไรบ้างคะ เรากำลังกลับเข้าโหมดดองบล็อกและปั่นงานเหมือนกันค่ะ หนังสือที่ซื้อมาจากงาน ตอนนี้อ่านไปได้แค่ครึ่งเดียวเอง เฮ้อ


โดย: แพนด้ามหาภัย วันที่: 28 ตุลาคม 2550 เวลา:23:54:52 น.  

 
ตามมาดูครับ

อาจารย์


โดย: DekChaiDam วันที่: 29 ตุลาคม 2550 เวลา:6:57:49 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

คนทับแก้ว
Location :
นครปฐม Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]






ศิลปิน: เฉลียง
เพลง: หวาน
ชุด: ปรากฏการณ์ฝน
ปี: 2525



Friends' blogs
[Add คนทับแก้ว's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.