"The single best way to grow a better brain is through challenging problem solving." - Eric Jensen (1998), Teaching with the Brain in Mind
Group Blog
 
<<
กุมภาพันธ์ 2551
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
242526272829 
 
1 กุมภาพันธ์ 2551
 
All Blogs
 
ครบรอบหนึ่งเดือนของการดองบล๊อก

4 ก.พ. 2551



ผ่านไปหนึ่งเดือนพอดีหลังจากการเขียนบล๊อกสุดท้าย เพื่อไปจัดการกับภารกิจสำคัญซึ่งกำลังอยู่ในช่วงเข้าด้ายเข้าเข็ม และจะยังคงยุ่งอย่างนี้ต่อไปอีกประมาณสองสามเดือนเป็นอย่างน้อย เข็มกับด้ายจึงจะพร้อมที่จะเอาไปสอยผ้าได้

ช่วงที่ผ่านมา นอกจากภารกิจสำคัญที่ว่าแล้ว ผมยังพอจะเจียดเวลาไปดูหนังและอ่านหนังสือที่อยากอ่านได้บ้างตามสมควร

หนังเรื่องล่าสุดที่ได้ดูคือ Hotel Rwanda ซึ่งซื้อเอาไว้นานแล้ว แต่ยังไม่มีโอกาสได้ดูสักที





ผมดูหนังเรื่องนี้ในคืนวันศุกร์คืนหนึ่งตอนใกล้เที่ยงคืนและกำลังง่วงนอนเต็มที กะว่าจะดูสักครึ่งเรื่องแล้วค่อยไปดูต่อตอนเช้าวันเสาร์ซึ่งจะหารายการโทรทัศน์ดีๆ ดูไม่ได้ไปจนถึงช่วงสาย (เลยวัยดูการ์ตูนมาหลายปีเต็มที การ์ตูนเช้าเสาร์อาทิตย์เลยไม่มีความหมายสำหรับผม)

ปรากฏว่าในหนังมีเหตุการณ์ระทึกใจให้ต้องลุ้นอยู่ตลอดเวลา คืนนั้นก็เลยดูจนจบโดยความง่วงหายไปตั้งแต่เมื่อไรก็ไม่รู้

หนังพูดถึงเหตุการณ์การฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ในประเทศรวันดาเมื่อสิบกว่าปีก่อน ระหว่างชนเผ่าฮูตูและเผ่าทุตซี นักแสดงนำของเรื่องได้แก่ ดอน ชีดเดิล (สะกดเป็นภาษาอังกฤษคือ Don Cheadle ไม่รู้ว่าที่จริงแล้วต้องออกเสียงนามสกุลแกเป็น "ชีด-เดิล" หรือ "ชีด-เล" ผมเคยได้ยินโฆษกฝรั่งออกเสียงทั้งสองอย่าง) แสดงเป็นผู้จัดการโรงแรมมิลล์คอลลินส์ที่ชื่อ พอล รูเซซาบากินา ผู้ซึ่งอนุญาตให้คนเผ่าทุตซีเข้ามาหลบภัยในโรงแรมจากกองกำลังเผ่าฮูตูซึ่งปกครองประเทศอยู่ ทั้งที่เสี่ยงต่อชีวิตตนเองและครอบครัวเป็นอย่างยิ่ง ด้วยไหวพริบและความกล้าหาญของผู้จัดการคนนี้ รวมทั้งอิทธิพลของสหประชาชาติที่ยังพอมีอยู่บ้างในพื้นที่ที่โรงแรมแห่งนี้ตั้งอยู่ คนกลุ่มนี้ก็สามารถมีชีวิตรอดจนกระทั่งได้ลี้ภัยออกนอกประเทศ

ไม่แน่ใจว่าหนังเสริมแต่งให้ผู้จัดการโรงแรมผู้นี้มีความเก่งกล้าและฉลาดหลักแหลม (โดยเฉพาะในเรื่องการเมือง) เกินจากเหตุการณ์จริงไปมากน้อยแค่ไหน แต่ทุกฉากที่เขาต้องเอาตัวรอดในจังหวะหน้าสิ่วหน้าขวาน ทำให้คนดูอย่างผมต้องลุ้นระทึกตามไปด้วยทุกที

ถ้าหมอนี่มาอยู่เมืองไทย รับรองว่าด้วยความสามารถระดับนี้ แกจะเป็นรัฐมนตรีที่มีคุณภาพ คุมกระทรวงใดกระทรวงหนึ่งได้ยอดเยี่ยมอย่างไม่ต้องสงสัย

นายชีดเดิลคนนี้เป็นนักแสดงที่แม้จะไม่ดังระดับเป็นดารายอดนิยมทั่วโลก แต่ผมว่าเขาเป็นนักแสดงที่มีฝีมือคนหนึ่งเลยทีเดียว หนังที่แกรับเล่นมักจะมีคุณภาพในลักษณะที่เรียกว่า "ดูได้ไม่เสียดายสตางค์" ไม่ว่าเรื่องนั้นแกจะได้รับบทเด่นหรือเล่นเป็นแค่ตัวประกอบ

ผมจัดนายชีดเดิลคนนี้อยู่ในกลุ่มเดียวกับ ฮวาคิน ฟีนิกส์ (Joaquin Phoenix) และ แกรี ซีนีส (Gary Sinese) นักแสดงคุณภาพในดวงใจของผมอีกสองคน (ผมมีนักแสดงหญิงในดวงใจหลายคนเช่นกัน อย่าเพิ่งเข้าใจผิดว่าผมเป็นพวกนิยมไม้ป่าเดียวกันไปเสียก่อน...)

กลุ่มเดียวกันที่ว่าหมายถึง หนังเรื่องไหนที่นักแสดงเหล่านี้รับเล่น มักจะเป็นหนังที่ดูได้ แม้ว่าหนังบางเรื่องจะไม่ดังเป็นกระแส หรือนักแสดงเหล่านี้อาจจะโผล่หน้าออกมาเพียงไม่กี่ฉาก แต่นั่นก็เพียงพอสำหรับผมที่จะคาดหวังว่า หนังเหล่านั้นน่าจะมีอะไรดีและทำให้เกิดความรู้สึกอยากดูขึ้นมา

อย่างใน Hotel Rwanda นี้ ฮวาคิน ฟีนิกส์ ก็เล่นเป็นนักข่าว โผล่ออกมาเพียงสองสามฉากเท่านั้น ได้สตางค์หรือเปล่าก็ไม่รู้เพราะบทน้อยเหลือเกิน แต่มันก็ทำให้ผมรู้สึกว่า นักแสดงบางคนยอมเล่นหนังที่มีคุณภาพ แม้จะได้บทกระจิ๊บกระจ้อยแค่ไหนก็รับได้ถ้าหนังเรื่องนั้นเป็นหนังดี ขอเพียงให้เขาได้มีส่วนร่วมในหนังบ้างเป็นพอ

บทของนักข่าวคนนี้ถึงจะน้อย แต่ก็ได้ตั้งข้อสังเกตที่สำคัญเอาไว้ให้คนดูเหมือนกัน เขาออกไปเก็บภาพการสังหารโหดระหว่างสองชนเผ่าได้และได้นำภาพเหล่านั้นออกเผยแพร่ไปทั่วโลก ผู้จัดการโรงแรมคนเก่งตั้งความหวังไว้สูงว่า เมื่อภาพเหล่านั้นออกไปสู่สายตาคนทั่วโลกแล้ว โลกจะยื่นมือเข้ามาช่วยแก้ปัญหาความโหดร้ายทารุณระหว่างเพื่อนร่วมชาติในประเทศของเขา

นักข่าวได้บอกให้ผู้จัดการล้มเลิกความหวังนั้นเสีย เพราะเมื่อผู้คนเห็นภาพข่าวเหล่านั้นในโทรทัศน์ เขาจะร้องอุทานว่าช่างโหดร้ายเสียเหลือเกิน แต่แล้วเขาก็จะกินข้าวเย็นกันต่อไปตามปกติ

ใครยังไม่ได้ดูแนะนำให้ไปหามาดูครับ ท่านจะได้เห็นความกล้าหาญและไหวพริบของคนคนหนึ่งที่สามารถพาทั้งตัวเองและคนอีกจำนวนหนึ่งรอดชีวิตได้ในสถานการณ์อันบีบคั้นและอันตรายถึงชีวิตทุกขณะ รวมทั้งยังจะได้เกิดความรู้สึกสังเวชใจต่อความโหดร้ายระหว่างมนุษย์ที่มีต่อมนุษย์ด้วยกัน ซึ่งเกิดขึ้นซ้ำแล้วซ้ำเล่าตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน และยังไม่มีทีท่าว่าจะหมดไป



ส่วนหนังสือที่กำลังอ่านอยู่ใกล้จะจบแล้วสองเล่ม เล่มแรกได้แก่ ยอดตุลาการราชวงศ์ซ่ง เล่มหนึ่ง ซึ่งอ่านเพราะคำแนะนำในบล๊อกของคุณ แพนด้ามหาภัย โดยแท้





ผมไม่ได้อ่านหนังสือจีนกำลังภายในมานานมาก เล่มนี้นับว่าเป็นหนังสือจีนเล่มแรกในรอบหลายปีเลยทีเดียว ถึงแม้จะไม่ได้เป็นหนังสือนิยายกำลังภายในก็ตาม

สาเหตุที่ผมไม่อ่านนิยายกำลังภายในในช่วงหลายปีที่ผ่านมาก็เพราะคุณสมบัติหนึ่งของหนังสือประเภทนี้คือ "อ่านแล้วมิอาจวางลง"

ผมกลัวว่าผมจะมัวแต่อ่านให้จบจนกระทั่งเสียงานเสียการไป

หนังสือเล่มนี้ให้ความรู้สึกเสมือนว่า เอานิยายจีนกำลังภายในมาผสมกับ CSI อย่างไรอย่างนั้น

ใครจะไปนึกว่าประเทศจีนสมัยโบราณหลายร้อยปีก่อน จะมีการสืบสวนคดี พิสูจน์หลักฐาน และชันสูตรศพด้วยหลักนิติเวชอย่างเป็นระบบขนาดนี้

อ่านสนุกเป็นอย่างยิ่งด้วยอารมณ์ "วางไม่ลง" แบบนิยายจีนกำลังภายใน แถมยังพิศวงชวนให้ติดตามการคลี่คลายคดีในตอนท้ายในแบบของหนังชุดฝรั่งยอดนิยมอย่าง CSI

เมื่อจบเล่มที่หนึ่งแล้ว คงต้องต่อเล่มที่สองโดยพลัน



หนังสืออีกเล่มหนึ่งที่กำลังอ่านใกล้จบแล้วคือ คนรักหมา ของ ม.ร.ว. คึกฤทธิ์ ปราโมช นักเขียนอันดับหนึ่งในดวงใจตลอดกาลของผม





หนังสือเล่มนี้ ผมซื้อเอาไว้ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2544 เพิ่งจะมาได้อ่านเอาในปีนี้เอง

คุณภาพงานเขียนของคุณชายคึกฤทธิ์นั้น (ท่านเคยบอกไว้ในหนังสือเล่มไหนผมก็จำไม่ได้เสียแล้วว่า กรุณาอย่าเรียกท่านว่า "หม่อมคึกฤทธิ์" เพราะท่านไม่ได้เป็นหญิงในวังหรือเป็นเมียเจ้านายที่ไหน) เป็นที่รู้กันว่าท่านสามารถเขียนเรื่องยากให้เข้าใจได้ด้วยภาษาที่ง่าย พร้อมแทรกด้วยอารมณ์ขันปนเสียดสีสังคมและการเมืองพอเป็นน้ำจิ้ม ยิ่งเขียนเรื่องเกี่ยวกับหมาซึ่งเป็นเพื่อนข้างกายตลอดชีวิตด้วยแล้ว ยิ่งต้องไม่พลาดหนังสือเล่มนี้ด้วยประการทั้งปวง ไม่ว่าผู้อ่านจะมีสัตว์เลี้ยงชนิดไหนอยู่หรือไม่มีสักตัวเลยก็ตาม

ท่านเขียนจนผู้อ่านรู้สึกเหมือนว่า ท่านเข้าไปนั่งอยู่ในหัวใจและรู้สึกนึกคิดอย่างหมาได้จริงๆ (นี่เป็นคำชม โปรดอย่าเข้าใจผิดคิดไปว่า ผมบังอาจว่าท่านเป็นหมาไปเสียฉิบ)

ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมท่านจึงเขียนเรื่องสั้นเรื่อง มอม ได้ดีจนกลายเป็นเรื่องสั้นอมตะเรื่องหนึ่งของไทยไปแล้ว

อ่านแล้วเข้าใจหมาไปพร้อมๆ กับเข้าใจคนขึ้นเป็นกอง





จากนี้ผมคงจะหายหน้าไปอีกพักใหญ่ครับ

แล้วเจอกันเมื่อ... เมื่อไรก็เมื่อนั้นครับ...




Create Date : 01 กุมภาพันธ์ 2551
Last Update : 4 กุมภาพันธ์ 2551 9:09:17 น. 33 comments
Counter : 1048 Pageviews.

 
หุหุ... คงจะอัดอั้นตันใจกับการดองบล็อก แต่เวลามีไม่มากพอเลยเขียนกั๊กๆ ไว้บ้าง ตามที่รู้สึก เหมือนว่าจะเป็นอย่างนั้น


ช่วงนี้จะว่าว่างก็ไม่ว่างนะ สำหรับจุ รูปแบบของคณะบัณฑิต เป็นอะไรที่....สร้างความเข้าใจยากสำหรับจุ แค่ตีความว่า ให้พิจารณาตามความเหมาะสมกับบริบท... จุกับเจ้าหน้าที่คณะบัณฑิต ก็เห็นไม่ตรงกันแล้ว


ส่วนเรื่องงาน ก็...รอต่อไป ไม่ลุ้น แต่บางทีก็เวทนาใครบางคน เช่นการวิ่งเต้น การสอพลอ อ้าว พูดแรงไป



เพื่อนจุบอกว่า

"แกเอ๊ย พรุ่งนี้ก็เช้าแล้ว"


วันนี้จุก็ว่าจะแวะมาบอก เหมือนกันล่ะว่า

ไม่ว่าจะมีงานหนักแค่ไหน เหนื่อยแค่ไหน ตะวันก็จะขึ้นอีกครั้งเน๊อะ

เอาใจช่วย ว่าที่ ดร. ค่ะ


โดย: ju IP: 117.47.0.242 วันที่: 4 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:18:06:34 น.  

 
+ โห! จารย์ทส ดองหนัง ดองหนังสือ ช่างยาวนานได้ใจเหลือเกิน นับถือเลยขอรับ (ของผม หนังแผ่นก็ดองเหมือนกัน ... ส่วนหนังสือ ก็อาจดองนานกว่าจารย์ด้วย หุๆ )

+ สำหรับเรื่อง Hotel Rwanda นี่ก็ติดอันดับ 1 ใน 10 หนังที่ผมชอบที่สุดแห่งปีที่ได้ดู (ในโรง) เหมือนกันครับ ... ถึงแม้พล็อตบางส่วนอาจคล้ายคลึงกับ Schindler's list อยู่บ้าง แต่รายละเอียดปลีกย่อยและอารมณ์หนังก็ต่างกันไป แต่ก็เป็นหนังสงครามที่ทำได้ 'ถึงระดับ' และสามารถกดดันคนดูได้ดีทั้ง 2 เรื่องครับ
+ น้าดอน นี่ รู้สึกนามสกุลเค้าน่าจะอ่านว่า 'เชียเดิล' นะครับ (เห็นนิตยสารหนังเขียนกันเช่นนั้น) ... และก็เป็นดาราคุณภาพอีกคนของวงการเช่นกันครับ ... ซึ่งเรื่องนี้ถ้าผมจำไม่ผิด จะเข้าชิงออสการ์การแสดง 2 ที่นั่งคือ น้าดอน (นำชาย) กับ โซฟี โอโคเนโด (ประกอบหญิง) ที่เล่นเป็นเมียน้าดอนในเรื่องอ่ะครับ

+ ไม่น่าเชื่อเนอะครับ ว่าจะมีดินแดนที่ผู้คนเข่นฆ่ากันเพราะความ 'ต่างเผ่า' อยู่บนโลกใบนี้อีก ... แต่เครื่องยืนยันว่าสิ่งเหล่านี้ยังมีอยู่จริง ก็คือสถานการณ์ที่ เคนยา ในตอนนี้ ... จากประเทศสงบสุข และมีชื่อในเรื่องการท่องเที่ยวอันดับต้นๆ ของทวีป ... แค่การเลือกตั้งที่ฝ่ายรัฐถูกหาว่าโกงเพียงครั้งเดียว ทำให้เกิดสงครามกลางเมืองระหว่างเผ่าที่ยังหาข้อยุติไม่ได้มาจนถึงปัจจุบัน
... ทำไมนะ ผู้คนถึงไม่คิดที่จะผสานผลประโยชน์ และอยู่ร่วมกันอย่างสงบสุขซะทีน้อ (คิดแล้วก็สะท้อนใจถึงบ้านเราจัง เหอๆๆ )

+ นิยายกำลังภายใน ผมไม่กล้าอ่าน ด้วยเหตุผลเดียวกับจารย์แหละครับ ... กลัววางไม่ลง แหะๆ
+ หนังสือของทั่นคึกฯ เห็นนานแล้ว แต่ยังไม่เคยได้ลองหยิบจับมาอ่านซักที ... ไว้จะหาโอกาสดูนะครับ

+ ขอบคุณจารย์ด้วยครับ ที่ขนาดไม่ค่อยมีเวลาว่างมากนัก ยังอุตส่าห์แว้บมาอัพบล็อกจนได้ ... ก่อนที่ฟอร์มาลินจะบูด เอิ๊กๆ ... แล้วไว้เจอกัน(ทางบล็อก)อีกที "เมื่อนั้น" ครับผม


โดย: บลูยอชท์ วันที่: 4 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:19:03:26 น.  

 


โดย: somnumberone วันที่: 5 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:14:18:11 น.  

 

สวัสดีตอนเช้า ของ เนเธอร์แลนด์ นะจ้า





เขียนความรู้สึก ซึ้ง ซึ้ง
บันทึกเหตุการณ์ตัวเธอไว้ใกล้ๆ
ด้วยความรู้สึกดีๆมีให้เธอเสมอไป
ไม่ว่าจะอยู่ใกล้-ไกล หัวใจก็คิดถึงเธอ



** มีความสุขและสุขภาพแข็งแรงนะจ้า **



ถึงว่าเค็มหน่อยๆๆ ที่แท้ดองบล็อกไว้นานนี่เอง


โดย: จอมแก่นแสนซน วันที่: 5 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:15:52:16 น.  

 
ยังไม่ได้ดูหนังเรื่องนี้เลยค่ะ หนังสือเล่มนี้ก็ยังไม่ได้อ่าน แหะๆ


มาบอกว่า ดีใจที่ชอบบอดี้ฯ ค่ะ

เราซื้อซีดี (หรืออาจเป็นดีวีดี) เก็บแน่นอนค่ะ


โดย: สาวไกด์ใจซื่อ วันที่: 5 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:18:32:09 น.  

 
Hotel Rwanda เป็นหนังที่ผมยังหาโอกาสดูไม่ได้เลย เดี๋ยวว่าง ๆ จะหาชมนะครับ


โดย: I will see U in the next life. วันที่: 5 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:19:57:34 น.  

 

ขำดีกับข้อความ "อ่านแล้วมิอาจวางลง" ฮ่าฮ่าฮ่า เพราะผมก็ไม่กล้าอ่านกำลังภายใน และไม่ค่อยกล้าดูหนังเกาหลี

หนัง Hotel Rwanda ผมยังไม่ได้เช่ามาดูเลย เดี๋ยวถ้าว่างจะลองดู ...หนังคงเครียดเนาะ


โดย: yyswim วันที่: 5 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:21:47:44 น.  

 

ขอบคุณนะครับที่อุตส่าห์ทนอ่านเรื่องสั้นของผม

แล้วกลับมาไวๆ เน้อ อย่าหายไปนาน


โดย: merveillesxx วันที่: 6 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:1:59:47 น.  

 


โดย: นายแจม วันที่: 6 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:6:28:41 น.  

 


โดย: my_oom วันที่: 6 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:9:01:11 น.  

 

ซินเจียยู่อี่ ซินนี้ฮวดใช้


สวัสดีตอนเช้าของ เนเธอร์แลนด์ นะจ้า






ขอให้มีแต่ความเจริญรุ่งเรือง
ขอให้มีสุขภาพที่แข็งแรงอยู่เสมอ
ขอให้ปลอดภัยจากอันตรายและโรคภัยไข้เจ็บ
ขอให้ธุรกิจเจริญก้าวหน้า กำไรงดงาม
ร่ำรวย เงิน . . . ทอง . . . เฮง เฮง ตลอดปี นะจ้า



โดย: จอมแก่นแสนซน วันที่: 6 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:14:23:02 น.  

 
ตอนดูเรื่องนี้ เราอึ้งๆ กับชะตากรรมของฝ่ายถูกกระทำในเรื่องมากๆ เลยอ่ะค่ะ

ปล. สวัสดีปีใหม่จีนค่ะ ขอให้เรื่องเรียนลุล่วงโดยไวนะคะ


โดย: แพนด้ามหาภัย IP: 125.25.202.57 วันที่: 6 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:17:26:27 น.  

 
ซินเจียยู่อี่ ซินนี้ฮวดใช้ ค่ะ
รู้สึกว่า เราจะได้ดูหนังเรื่องนี้ในจังหวะเดียวกันเลยนะคะ
แล้วที่ดูก็เพราะ ไม่มีอะไรดีๆทางทีวีให้ดูเช่นกันค่ะ แต่อิฉันขอเสริมอีกนิดว่า ที่หยิบมาดู เพราะมันช่างคล้ายคลึงกันกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นสดๆร้อนๆในเคนย่า
ดูจบแล้วก็อดที่จะตั้งคำถามไม่ได้ว่า "ทำไมต้องเผ่านั้น ทำไมต้องเผ่านี้ เราจะเป็นแอฟริกันหนึ่งเดียว แต่มีวัตรปฏิวัติ มีจารีต ประเพณี บางอย่างแตกต่างกันไม่ได้หรือ"
นี่เป็นเพราะพิษค้างคาของลัทธิอาณานิคมหรือเปล่า ที่ยกเอาว่า คนเผ่านี้ ฉลาดกว่าเผ่านี้ให้เป็นให้เป็นนาย เผ่านี้แม่งดำปี๋เลยท่าทางฉลาดน้อย เป็นขี้ข้าไปแล้วกัน

แต่ก็มีฉากที่อิฉันชอบหลายตอนนะคะ อย่างตอนที่ลี้ภัย สายตาเค้ามองรถบรรทุกที่ ขนภรรยากับลูกๆไป นี่มันกินใจ ถึงแก่น้ำตาทะลักจนต้องเอาแขนเสื้อผู้พันซับเชียวละค่ะ

แล้วมนุษยธรรม และ ความช่วยเหลือ จากองค์การเสือกะบากแห่งโลกนี่ ต้องมีการคำนวณว่าคุ้มไม่คุ้มด้วยหรือ

สรุปว่า ดูจบแล้วหดหู่ค่ะ ต้องหันไปหาละครน้ำเน่า อย่างแผงอกน้องอั้มใน"จำเลยรัก"ต่อไปค่ะ

ลป.เรามาแข่งกันไหมคะ ว่าใครจะดองบล๊อกได้นานกว่ากัน


โดย: นางกอแบกเป้ วันที่: 7 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:7:15:02 น.  

 
^
^
ยินดีรับข้อเสนอครับเจ๊กอ


เพิ่งได้รับอีเมลแจ้งว่า The Radio เปิดช่องทางติดต่อสื่อสารกับมิตรรักแฟนเพลงฉลองวันตรุษจีนแล้วครับ

The Radiolive by The Radio

แวะเข้าไปติดตามข่าวสารกันได้ครับ แต่ถ้าจะฝากข้อความ เข้าใจว่าต้องมีที่อยู่อีเมลของ gmail หรือไม่ก็ต้องมีบล๊อกที่ทำกับ blogspot จึงจะล็อกอินและเขียนข้อความได้


ตรุษจีนปีนี้ ผมก็ต้องทำงานเหมือนทุกปีที่ผ่านมา เขาว่าต้องไม่ทำงานในวันปีใหม่ ไม่อย่างนั้นจะต้องทำงานหนักตลอดทั้งปี

ก็แล้วแต่ว่าใครจะหยุดงานได้หรือไม่ได้ สำหรับผม ผมก็ทำงานหนักมาทุกปี เพราะไม่เคยหยุดวันปีใหม่จีนมาตั้งแต่เรียนมัธยมแล้วครับ เอาไว้ปีหน้าจะลองหยุดงานวันตรุษจีนดูว่าชีวิตจะสบายขึ้นจริงหรือเปล่า...


โดย: คนทับแก้ว วันที่: 7 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:8:53:29 น.  

 
อ่านแล้วทำให้อยากดูหนังเรื่องนี้เลยค่ะ

ไม่ค่อยได้อัพบล็อกเหมือนกัน

นานๆมาทีก็แวะมาเยี่ยมเยียนค่ะ

zwani.com myspace graphic comments
Myspace Chinese New year Comments


โดย: Batgirl 2001 วันที่: 7 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:22:12:29 น.  

 
จำได้ว่าเคยดูหนังเรื่อง Hotel Rwanda ทางเคเบิล(ล่ะมั๊งคะ) เมื่อนานมาแล้วค่ะ
ก็ยังคิดว่าสนุกเลยนะคะอาจารย์(สำหรับคนที่ไม่ดูหนังอย่างกระต่ายอ่ะค่ะ)



ว่าแต่อาจารย์หายไปไหนตั้งเดือนนึง


โดย: กระต่ายลงพุง วันที่: 7 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:22:45:09 น.  

 
เข้ามาทักทายครับ ผมหายไปนานกว่าอีก เหอะ ๆ


โดย: นัท305 วันที่: 8 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:22:48:28 น.  

 


โดย: somnumberone วันที่: 10 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:9:52:31 น.  

 
บังเอิญว่า จุเปิดบล็อกพร้อมกันหลายบล็อก บล็อก 1 ในนั้น คือ บล็อกของพี่อุ้มสี...เพลงสอดคล้องสมดุล ดังก้องออกมา จุเลยไม่มีสมาธิจะทักทายคุณทสเลย

เพลงนี้.......จุน้ำตาซึม
พี่รหัสจุเสียชีวิตค่ะ เขาร้องเพลงนี้ประกวดเมื่อนานมาแล้ว ทั้งๆ ที่ เขาเสียไปนานแล้ว แปต่ทุกครั้งที่เจอะเจออะไรที่เกี่ยวกับวิถีของเขา จุมักจะอ่อนแอเสมอ

เออ...แล้วมาบ่นไรบล็อกนี้ เนี่ย

สงสัยว่า เจ้าของบล็อกไม่อยู่ เลยมานั่งพักน่ะ


โดย: ju (กระจ้อน ) วันที่: 12 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:9:55:55 น.  

 
Hotel Rwanda ดูแล้วอึดอัดและชอบ


โดย: เจ้าชายไร้เงา วันที่: 14 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:0:25:23 น.  

 


โดย: somnumberone วันที่: 14 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:2:06:25 น.  

 
Happy Valentine's day
white roses


โดย: ninukka วันที่: 14 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:3:02:21 น.  

 
ผ่านมาทักทายครับผม...


โดย: DAN_KRAB วันที่: 16 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:9:11:34 น.  

 
ขึ้นเรือนมาก่องแก่ง กราบสวัสดี happy valentine ย้อนหลัง ตามประสาคนความรู้สึกช้า....

บล็อกปอกลับมาแล้วค่ะ พ่วงเอาตัวปอมาสวัสดีอาจารย์ด้วย

ตอนนี้สนเข็ม สอยผ้าไปถึงไหนแล้วคะ สำหรับปอขอเลียนแบบหน่อยนะคะ จากพบกันเมื่อไหร่ก็เมื่อนั้น ของอาจารย์ เป็นงานของปอถึงตรงไหน ก็ถึงตรงนั้น ค่ะ

มันเคลื่อนที่ช้าเหลือเกิน ดองมาหลายปี พอจะจบแล้ว ทำท่าจะจบไม่ลงซะงั้นล่ะค่ะ idea และแผนการทดลองผุดออกมายังกะดอกเห็ด...ถึงตอนนี้ยังไม่เสียจริต ก็จวน เจียนแล้วล่ะค่ะ....

ปอก็ได้แต่สู้ต่อไป ค่ะ บอกตัวเองว่าอย่าไปคิดมากว่ามันจะเป็นไงต่อ มันจะเป็นไง มันก็คงจะเป็นอย่างนั้นแหละค่ะ...

เพิ่งจะเขียนเสร็จไป chapter 1 (มีอยู่ทั้งหมด 5 ค่ะ) ตอนนี้ปั่นกันมือระวิงค่ะ...

เข้ามาบ่นเพลิน ปอไม่ได้ดูหนังนานมากค่ะ วันก่อนอยากไปดูเหมือนกัน แต่ไม่รู้จะดูเรื่องอะไร...เกียจฟังภาษาเยอรมัน และอากาศกลับมาหนาว ติดลบอีกแล้ว เลยไม่อยากออกจากบ้านค่ะ...สุดท้ายเลยมาปล้ำบล็อกแทน...

หนังสือก็อ่านค้างเติ่งไว้ที่เดิมค่ะ เรื่อง สิทธัตถะ ของ Hermann Hesse ยังไม่ได้อ่านต่อค่ะ ดูแต่จำเลยรัก อิอิอิ...(รอเวลาคนมาจับตัวไป ค่ะ อิอิ)

ต้องไปแล้วนะคะ...แต่จะแวะๆ มาเยี่ยมค่ะ สู้ๆ และรักษาสุขภาพค่ะ


โดย: ปอ (O_Sole_mio ) วันที่: 17 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:22:45:54 น.  

 
สวัสดีค่ะ อาจารย์ ตะกี๊มาเมนท์ แล้วมันหายไปหมดเลย ฮือ ฮือ ลืมไปแล้วว่าเขียนอะไรไปบ้าง...

อาจารย์สบายดีไหมคะ ปอตามอัตภาพค่ะ ยังมิตาย แม้จะงานท่วมหู ท่วมหัว หายใจไม่ค่อยจะออกแล้วค่ะ

อ่านบล็อกอาจารย์แล้วอยากไปดูหนังค่ะ แต่ขี้เกียจฟังภาษาด๋อย และ อากาศหนาวมาก ไม่อยากออกไปตะลอน ติดลบ ทุกวันค่ะ ช่วงนี้

อาจารย์เป็นไงมั่งคะ สู้ๆ นะคะ รักษาสุขภาพด้วยนะคะ


โดย: ปอ (O_Sole_mio ) วันที่: 17 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:22:56:11 น.  

 

สวัสดีตอนหัวค่ำ ของ เนเธอร์แลนด์ นะจ้า





Hello แปลว่า สวัสดี
Can you feel ความรู้สึก
My hear บ่งบอกถึงความใน
ว่า I miss you all the time


** มีความสุขกับวะนแรกของการทำงานนะจ้า **



โดย: จอมแก่นแสนซน วันที่: 18 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:1:03:24 น.  

 
แวะมาเยี่ยมครับ


โดย: คนขับช้า วันที่: 20 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:4:14:58 น.  

 
+ ได้ข่าวแว่วๆ (พอดีไปแอบเห็นที่บล็อกอื่น) ว่าจารย์ทสอยากพักด้วยการไปเยี่ยมเยียนบล็อกเพื่อนๆ บ้างใช่ป่าวฮับ? เลยมาแจ้งว่าบล็อกผมก็อัพแล้วเน้อครับ รอบนี้เกี่ยวกับหนังเล็กน้อย แต่จะเป็นด้านใด ถ้ามีเวลาว่าง เชิญไปเดินเล่นได้นะคร้าบผม


โดย: บลูยอชท์ วันที่: 20 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:18:32:46 น.  

 
สวัสดีค่ะ คุณคนทับแก้ว
ไม่ได้แวะมาเพราะเห็นว่าจะทิ้งบล็อกไว้นาน
แบบว่าใจหายน่ะ ที่เห็นเพื่อนบล็อกปล่อยหน้าค้างไว้นานๆทุกที
มาอ่านอักษรของคุณด้วยความระลึกถึง
หลากหลายประเด็นที้งหนังและหนังสือ
ขอบคุณที่เพิ่มเติมความคิด ความรู้ให้
อย่าหายไปนานๆอีกนะคะ ครั้งนี้..


โดย: ยิปซีสีน้ำเงิน IP: 124.121.51.29 วันที่: 21 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:21:36:18 น.  

 
แทนความคิดถึง







โดย: somnumberone วันที่: 22 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:7:48:49 น.  

 
ช่วงนี้เร่งงานจนสมอง+ประสาทเครียดมาก เวลานอนก็หลับๆ ตื่นๆ แถมยังฝันเรื่องโน้นเรื่องนี้ให้นอนหลับไม่สนิทเข้าไปอีก

มีความฝันเมื่อคืนมาเล่าให้ฟังครับ ผมฝันว่าผมกำลังดูโทรทัศน์อยู่ แล้วจู่ๆ ผมก็ต้องหัวเราะออกมา...

ภาพในจอโทรทัศน์เป็นภาพที่จับไปที่มือของตัวละครที่วางคว่ำอยู่บนโต๊ะ ถ้ามันไม่แปลกก็คงไม่มาเล่าให้ฟังล่ะครับ

ปรากฏว่าภาพมันมีเบลอตรงนิ้วกลางครับ

ความสมเพชเรื่องการเซ็นเซอร์แบบปัญญาอ่อนของประเทศไทยมันรุกล้ำเข้าไปในจินตนาการของผมแล้วครับ


โดย: คนทับแก้ว วันที่: 22 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:8:40:03 น.  

 
^
^
นับเป็นความฝันที่น่า สยดสยองพองขน มากเลยอ่ะขอรับ จารย์ทส ... ก็สู้ๆ ละกันครับ แล้ว 'คืนอันเป็นนิรันดร์' ก็คงจะผ่านพ้นไปในสักวัน


โดย: บลูยอชท์ วันที่: 22 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:18:29:28 น.  

 
อาจารย์ขา

หอบสังขารโทรมๆ คลานมาส่งข่าวค่ะ ขอบคุณนะคะที่แวะไปดูใจ ปอยังมิตายค่ะ แต่สมองตึงมาก คิดๆ คิด คิด และทำทำทำ ตะบี้ตะบันทุกวันค่ะ ชนิดลืมวัน ลืมคืนไปเลย เพิ่งเขียนไป ๑ บท น้อยๆ ค่ะ ไม่ได้เขียนมา สอง สามอาทิตย์ เพราะมีงานแลปค่ะ วันนี้ก็กลับบ้านมาพร้อมกับความไม่สำเร็จค่ะ

แต่ไม่เป็นไรค่ะ ความเครียดยังอยูในระดับที่ควบคุมได้ (จะแตกเมื่อไหร่ ไม่รู้ค่ะ) ก็ทำต่อไปค่ะ

วันนี้กลับบ้านมา ดนตรีบำบัดค่ะ ฟัง Dvorak string quintet อยู่ค่ะ ค่อยผ่อนคลายหน่อย...

ตอนนี้....ไม่มีเวลา จะเบื่อ จะเซ็ง และท้อ แล้วค่ะ

สู้ต่อไปเช่นกันนะคะ....


โดย: ปอ (O_Sole_mio ) วันที่: 23 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:4:39:10 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

คนทับแก้ว
Location :
นครปฐม Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]






ศิลปิน: เฉลียง
เพลง: หวาน
ชุด: ปรากฏการณ์ฝน
ปี: 2525



Friends' blogs
[Add คนทับแก้ว's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.