' we either adapt to change or we get left behind ' ( Grey, M )
Group Blog
 
 
มกราคม 2554
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031 
 
21 มกราคม 2554
 
All Blogs
 
สิ่งเล็กเล็กที่เรียกว่า...รัก(初戀這件小事) = แฟนฉัน ๒ (ภาคมัธยมต้น)

ดูไปยิ้มไป อินตามอารมณ์ของหนัง (ซิกๆน้ำตาคลอไปตามกับหนัง) หนังมันเข้าถึงคนง่ายมากเพราะเป็นสิ่งที่ทุกๆคนเคยดู เคยเป็น เคยเห็น ไม่ว่าคนดูจะเป็นตัวละครตัวไหนก็ตาม ดูแล้วบรรยากาศเก่าๆเพื่อนเก่าๆกลับมา หนังโปรโมทไม่เยอะแต่ที่ได้ไปดู เหน็บความรู้สึกดีเกินคาดกลับมาด้วย ด้วยความที่คิดว่า มาริโอ้ มันคงมาหล่ออย่างเดียว (เพราะมันหล่อมากตอนตัวอย่างหนัง) เค้าก็คงเล่นแข็งๆเหมือนเดิม นางเอก ก็เป็นใครไม่รู้ (คนอื่นเค้ารู้จักกันหมด ทำไมเราไม่รู้จักว่ะ)

ทีมงานคอสตูม เก่งมากมาย นางเอก หน้าปลวก กลายไปสวยเช้งภายในสามปี (มันเร็วไปนะเราว่า เอาเหอะก็มันหนังเนอะแล้วก็เราก็ไม่รู้จักเค้ามาก่อน) พูดถึงคอสตูม ฉากจบ แก้งค์ อ.อิน หน้าเห่ย แต่งหน้าซะจนเป็นผู้ใหญ่เป็นสาวทำงานกันหมด และมาริโอ้ก็แต่งซะจน ดูเป็นผู้ใหญ่ขึ้นทันที

บทแจ๋ม บทสะอาดมากมาย ไม่มีสัตว์เลื้อยคลานมาเดินเพ่นพ่าน ไม่ค่อยมี กรู มรึง (มีก็ได้ยินแบบไกลๆ) ผู้หญิงก็แทบจะไม่คำว่า”แก” ใช้คำพูดปกติมาก เป็นข้อดีของหนังอย่างหนึ่งนะ ทุกครั้งที่เราดูหนังเราจะเอากลับมาคิดว่าหนังมันสอดแทรกอะไรไว้บ้าง แกนของหนังคืออะไร เรื่องนี้เราว่าประเด็นมันอยู่ที่ แรงบันดาลใจของฉัน คือ................... (แล้วแต่คนดูจะใส่อะไรให้มัน) ในหนังมันได้บอกแล้วละว่าคือ ชอบใครบ้างคนเอาแรงบันดาลใจไปคิดในทางบวก ตัวละครทั้งสองตัวได้ดีทั้งนั้น ตอนที่เราดูตอนปลายของเรื่อง ก็แอบคิดขึ้นมาได้ว่า ถ้าเด็กวัยรุ่นสมัยนี้ (เด็กแว๊น สะก๊อย ไม่ติดอินเตอร์เนต มากเกินไป) สมัยนี้เข้าโรงหนังมาดูหนังเรื่องนี้ คงจะลดอาการแว๊นและปัญหาสังคมตามท้องถนนได้ทีละนิด (ไม่เห็นว่าจะต้องไปแข่งมอเตอร์ไซต์เพื่อจะได้ผู้ชายเลย)
กลับมาคุยเรื่องหนังกันต่อ มีอยู่หลายฉากที่ ยิ้มๆ หลายฉากที่ งงๆ สะดุดๆบ้าง ตามนี้

๑. ตอนที่โชนกระโดดลงมาจากต้นไม้แล้วถือแมวมาด้วย (อันนี้ส่วนตัว ชอบแมว) – ฉากแรกก็หล่อกิ๊งเลย
๒. ฉากกระดานที่เขียนว่า จบ ม.๑ แล้วเจอกัน ม.๒ ม.๓ (ดูแล้วก็ยิ้มๆ สไตล์เด็ก นักเรียนไทย สมัยคอซอง)
๓. เด็กในหนังมันก็ ดราม่ามากเกินไป สงสัยว่าจะดูละคร ช่อง ๓ กะ ๗ มากไป แกล้งขาแพลง ใส่น้ำปลา แกล้งรู้สึกผิด มีคนเห็นอีกต่างหาก น้ำ เองก็นางเอ๊ก นางเอก ไปขอโทษมันอีก (งง ติด สื่อมากไปป่าว หรือ เด็กสมัยนี้มันก็ดราม่ากันยังงี้แล้ว)
๔. หนังมันก็ถูกเล่าเรื่องช่วงต้นได้ดีเหมือนกัน พยายามที่จะค่อยๆพาเราเข้าไปในอดีต
๕. ฉากที่ น้ำ ถูก ขัดสีฉวีวรรณ จาก ดำ เป็น เหลือง เป็น ขาว (ได้ไงไม่รู้) มาพร้อมกับเพลง ของเจี๊ยบ ซึ้งเข้ากันจริงๆ มันเมื่อ เรากำลังเปิดอัลบัมรูปเก่าที่มีแต่รอยยิ้มเพื่อนๆอยู่เต็มไปหมด
๖. อ.อิน นี้ก็ฮาได้ใจ (ถึงจะไม่เท่ากับตอน สามช่า)
๗. แก๊งค์เด็กหน้าเห่ย เล่นได้ดี คัดตัวมาจากไหนเนี้ย ชอบคนตัวเล็กที่สุดเลยอะ (ฮาหน้าตายสุดๆ)
๘. ตอนที แม่ ของน้ำบอกว่า “อย่าตัดสินคนจากหน้าตา” มันก็จริง ถึงแม้ว่าน้องของน้ำบอกว่า “แต่มันเป็นสิ่งที่เราเห็นก่อนทุกครั้ง” มันก็จริงอีกนั้นแหละ ซึ้งมันสะท้อนไปถึง ทั้งตัวละครทุกตัว ที่เป็นตัวแทนของคำพูดทั้งสองเหล่านี้ทั้งนั้น
๙. เพื่อนๆๆๆๆๆ ในเรื่องนี้ (เฉพาะวัยนี้) สำคัญมากๆ ตอนที่น้ำ สวยเช้ง จนทิ้งเพื่อนไปหากลุ่มรุ่นพี่ จนตัวเองไม่เหลือใครในตอนเกือบสุดท้าย
๑๐. เพื่อนๆๆๆๆๆตอนสุดท้ายที่มาง้อคืนดีด้วย เศร้ามากๆ ถึงแม้บทพูดมันก็เดิมๆไม่หวือหวา มันมาพร้อมกับเพลง เจี๊ยบอีกแล้ว ตัวแสดงก็แสดงได้เหมือนจริงๆมากๆ ร้องเพลงไปร้องไห้หนักขึ้นเรื่อยๆ
๑๑. เพิ่งจะรู้ว่าทำไมมะม่วงมันโรแมนติก เพราะฉากที่โชนกระโดดลงมาจากต้นไม้แบ่งมะม่วงให้น้ำ (ออกจากโรงเพิ่งจะยิ้ม)
๑๒. นิทานปลาหมึก (งง มากมาย) เกี่ยวอะไรด้วยหว่า แต่ก็ชอบตอนที่บอกว่า จับมือกัน จับมือกัน จับมือกัน รู้เลยว่าจะสื่ออะไร
๑๓. ฉากบอกรักของ น้ำ กระชาก ใจสุด โดยเฉพาะ เซตกน้ำจนกระโปรงเปิด เศร้าเหมือนกัน น้ำตีบทแตก ร้องไห้เป็นเผาเต่า พร้อมกับทำหน้า อึ้งๆได้ โชนด้วยความที่ปากหนัก (จริงๆก็หนักทั้งคู่) ไม่ยอมบอกเพราะเพื่อนรักขอเอาไว้
๑๔. หนังยังคงกระฉากอารมณ์ต่อไปตามสเต็ปพล๊อตหนังรัก ว่าโชนก็ชอบเหมือนกัน เพราะสมุดโน๊ตปกดำ (เหมือนโรคจิตถ่ายแล้วเก็บไว้ดูคนเดียว) แต่เพราะสมุดนี้ เรื่องราวเลยเฉลยทั้งหมด
๑๕. เฉลยว่าแอปเปิ้ลเป็นของใคร และตอนที่บอกว่า “เหมือนเดิม สโนว์ไวท์ใส่เหล็ก” น่ารักดี ดูแล้วยิ้มๆ
๑๖. ตอนต้นเรื่องที่ โชนพูด เรื่อง ชอบการถ่ายรูปแบบ โคลสอัพ มันมี ตาของน้ำอยู่ด้วย
๑๗. ความรักทำให้คนตาบอด --- พูดกับกระดุมก็ได้เนอะ, น้ำกะช้อคโกแลตละลายแล้วมันจะเก็บไว้ทำไม
๑๘. มาริโอ้ เรื่องนี้ แสดงได้ดีที่สุดเท่าทีดูมา คาดว่า ตัวละครกะตัวจริงอายุไม่ต่างเท่าไรเลยดูแสดงไม่แข็งเลย ยกเว้นตอนจบที่เป็นตอนโตแล้ว พอมานั่งโซฟา กลับมาแสดงแข็งเหมือนเดิม
๑๙. ตอนจบไม่น่าจบแบบนี้เลยไม่ชอบเลยอะดูแปลกไงไม่รู้ แต่ไม่รู้ว่าจบยังไงเหมือนกัน แต่อยู่ๆก็สรุปว่าไปเรียนแต่เมกาซะงั้นไม่ค่อยมีเหตุผล ต่างกะโชน ยังมีเหตุผลหน่อย แต่ก็แฮปปี้เอนดิ้งเนอะ

แต่เราก็ชอบนะแม้ว่าเนื้อเรื่องแสนจะธรรมด๊า ธรรมดา

เรื่องนี้จบแตกต่างกับ เรื่อง เฟรนชิบ เรื่องที่ มาริโอ้ แสดงกับ สายป่าย ตอนจบเรื่อง มืดมาก เศร้ามากมาย ทั้งๆที่เรื่องมันก็เป็นเรื่องย้อนอดีตเหมือนกัน

ตอนเรื่องนี้เข้าใหม่ๆ เพื่อนๆที่เรียนจีนด้วยกันแปลเป็นภาษาจีนว่า xiao xiao dong xi jiao "ai" ภาษาบ้านๆ ฟังดูแล้วน่ารักกว่าที่ทางจีนตั้งอีก




ใบปิดไม่เคยเห็น
เครดิต //www.buengkan.com

ไปละค่ะ
-..-


Create Date : 21 มกราคม 2554
Last Update : 21 มกราคม 2554 22:34:23 น. 2 comments
Counter : 5960 Pageviews.

 
ชอบดูหนังเรื่องสิ่งเล็กๆที่เรียกว่ารักมากกกก


โดย: ธัญญารัตน์ ศรีนวลจันทร์ IP: 192.168.182.158, 183.88.69.105 วันที่: 1 ธันวาคม 2554 เวลา:21:38:32 น.  

 
ชอบดูหนังเรื่องสิ่งเล็กๆที่เรียกว่ารักมากกกก


โดย: ธัญญารัตน์ ศรีนวลจันทร์ IP: 192.168.182.158, 183.88.69.105 วันที่: 1 ธันวาคม 2554 เวลา:21:38:46 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

Valentine's Month


 
tictin
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




( - .. - ) คนถูกใช้...
และ....(>_<~) คนใช้
Friends' blogs
[Add tictin's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.