โลกส่วนตัว
.






Create Date : 12 ตุลาคม 2552
Last Update : 12 ตุลาคม 2552 11:27:07 น.
Counter : 944 Pageviews.

1 comments
  
อยู่กับโลก ส่วนตัว เพราะกลัวเจ็บ
ด้วยร้าวราน หนามเหน็บ เจ็บเหลือหลาย
ทนหม่นหมอง ชอกช้ำ ที่กล้ำกราย
เพียงเดียวดาย กับถ้อยรส บทกวี


เพียงผ่อนคลาย ความเหงา เข้าถาถม
โลกโสมม ที่มากหลาย ใจบัดสี
วาจาเฉือน เปื้อนป้าย ให้ราคี
ทุกข์ทวี ท้วมท้น ล้นดวงมาลย์


ในวิถี ชีวิต ถูกขีดเส้น
ให้ตกเป็น คนไร้ค่า ไม่กล้าหาญ
โน่นก็กลัว นี่ก็กลัว กลัวร้าวราน
เพราะชีวิต ที่ผ่าน นั้นระทม


ฉันนั้นเป็น เศษดิน ที่สิ้นค่า
ถูกเหยียบย่ำ เสมอมา พาขื่นขม
ตรมมิวาย ไม่เคยชื่น รื่นภิรมย์
ไยต้องถม ถ่มย้ำ คอยซ้ำเติม


ฉันเขียนกลอน ฉะอ้อนหวาน ผสานเศร้า
ด้วยความเหงา รุกเร้า เข้าหึกเหิม
จินตนา ภาษาศิลป์ อยู่ถิ่นเดิม
ร้อยกรองเสริม กำลังใจ ให้ตัวเอง


อยู่กับโลก ส่วนตัว เพราะกลัวเจ็บ
ต้องทนเก็บ ความสับสน คนข่มเหง
ด้วยน้ำถ้อย วลี ที่ครื้นเครง
จากคนเก่ง คนดี ที่แฝงตัว/...
โดย: สุนันยา วันที่: 12 ตุลาคม 2552 เวลา:12:45:45 น.
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

จังงัง
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 2 คน [?]



ตุลาคม 2552

 
 
 
 
1
3
4
5
6
7
8
9
10
11
14
15
16
17
18
19
20
21
23
24
25
27
28
29
30
31
 
12 ตุลาคม 2552
All Blog