มาเถิดมาประดาที่ (......)


๏ มาเถิดมาประดาที่ไม่มีรัก
จงประจักษ์น้ำใจว่าใหญ่หลวง
อยู่นี่แล้วทะเลรักเชิญตักตวง
ไม่ต้องห่วงว่าจะแห้ง .. พอแบ่งปัน

มาเถิดมาประดาที่ยังมีทุกข์
จงเสพสุขหลบโลกที่โศกศัลย์
มากรอยยิ้มสดใสมอบให้กัน
อย่าหวาดหวั่นว่าโป้ปด .. ปรากฏจริง

มาเถิดมาประดาที่ยังโหยหา
จงรู้ว่ามิตรไมตรีนั้นดียิ่ง
เธอและฉันสมานสมัครร่วมพักพิง
อย่าประวิงว่าจะสูญ .. ซ้ำพูนทวี

มาเถิดมาประดาที่ยังชอกช้ำ
จงลบเลือนความระกำแล้วจำนี่
“อันบทเรียนทุกข์ระทมทุกคนมี
เถิดคนดีมาเถิดมา .. น้ำตาลืม” ๚ะ๛


ที่มา..

//www.thaipoem.com/forever/story.php?storyid=8153



“แม้มิใช่ชาติใช่เชื้อ ถ้ามีความเอื้อเฟื้อก็เหมือนเนื้ออาตมา
แม้เป็นชาติเป็นเชื้อ ถ้าไม่มีการเอื้อเฟื้อก็เหมือนเนื้อในป่า”











Create Date : 23 พฤษภาคม 2550
Last Update : 2 กรกฎาคม 2550 15:59:19 น.
Counter : 458 Pageviews.

5 comments
  


มาแล้วค่ะ
โดย: รอยคำ วันที่: 23 พฤษภาคม 2550 เวลา:17:01:51 น.
  
19.28 น.

ไม่มีรัก ฝากให้ ใครอีกแล้ว
ยกให้แก้ว ขวัญใจ ไปทั้งสิ้น
ทะเลรัก ประจักษ์ใจ ได้ดื่มกิน
นกโผผิน บินไปกลับ รับขวัญเดิม

ไม่มีทุกข์ สุขสม ลมสงบ
ไม่คิดหลบ เริงใจ ไม่หาเพิ่ม
ยิ้มพิมพ์ใจ ได้พอ เพียงเต็มเติม
วันนี้เริ่ม อิ่มไม่อด ปลดไม่เป็น

ไม่โหยหา อะไร ปลอดภัยแล้ว
ปณิธาน แน่แน่ว แก้วใจเด่น
เธอขวัญฟ้า ฉันหาฝัน อันตื่นเต้น
ด้วยได้เห็น สมดุลย์ศูนย์ พูนทวี

ไม่ช้ำชอก หลอกกวี พี่-น้อง-เพื่อน
อาจฟั่นเฟือน ไม่เหมือนใคร ใจนกผี
"เรียนรู้บท หมดทุกข์ สูญพอดี"
จังงัง ... มี "กวีใจ" ... ไม่เคยลืม

19.55 น.




โดย: นกโก๊ก วันที่: 23 พฤษภาคม 2550 เวลา:20:02:40 น.
  

คุณรอยคำ .. แฮ่ .. ปกติ ลิงไม่ค่อยใส่ใจในblog เท่าไหร่ แค่วางงานแล้วก็ม้วนหางเผ่นไป คราวนี้มีสหายมาเยือน รู้สึกเคอะเขินชอบกล เขียนตอบไม่เป็นเอาเลย

คุณนกโก๊ก ..

สุดซาบซึ้งหัวใจบางใครนัก
จะจงรักถนอมไว้ใจหวงแหน
ทะเลรักที่ดื่มกิน ณ ดินแดน
ช่างสุขแสนชื่นฉ่ำลำนำเรา

ไม่มีทุกข์ภัยร้ายมารายล้อม
ด้วยเราพร้อมผจญแดดที่แผดเผา
ยิ้มพิมพ์ใจเธอมอบปลอบบรรเทา
ทำให้เหงาผ่อนคลายสบายตน

ให้รู้สึกอิ่มเอมเปรมปรีดา
จนวิญญ์กล้าเข้มแข็งแกร่งอีกหน
จะกี่ร้อยกี่พันมารผจญ
ก็ผ่านพ้นหัวใจไม่ร้าวราน

มาเถิดมาเหล่ากวีพี่น้องเอ๋ย
มาร่วมเอ่ยคำรักสมัครสมาน
มาฝากถ้อยทำนองร้อยกรองกานท์
สร้างตำนาน "มิตรภาพตราบสิ้นฟ้า"



โดย: จังงัง (จังงัง ) วันที่: 23 พฤษภาคม 2550 เวลา:21:11:14 น.
  
๐ ห้องราชฯ ร้อง ต้องนะ ... จังงัง
วิหคผกผัน รัง ................. วุ่นร้าย
กวีเมือง เรื่องพาล พัง ....... รังเละ
เขาไม่ให้โพส คล้าย ......... ขัดข้องคำผวน

๐ ทำสวน ทวนซ้ำ ซึ่ง ....... คำครู
เศร้าหนัก ศักดิ์เน่า ตู ........ ต่ำต้อย
มีสิทธิ์ มิตร see ดู ........... ด้านต่าง มุมใด
มิตรไม่รับ นกน้อย ........... นั่งเศร้าเหงาใจ

๐ อาศัยบ้านเพื่อน โล้ ....... โคลงเรือ
พักผ่อน ร่อนออก เหนือ .... ตกใต้
คิดถึงลูกลิง เหลือ ............ กลอนสลัก
นกฝึก "กวีใจ" ใช้ ............ จิตคุ้มครองใจ

19.23 น.

โดย: นกโก๊ก IP: 203.146.63.185 วันที่: 27 พฤษภาคม 2550 เวลา:19:44:00 น.
  

โอย๋ โหย๋ .. ห้องกวีการเมืองเขาไม่ให้โพสท์เรื่องการเมืองเหรอ ก็ตอนนี้ดวงเมืองอ่อนปวกเปียก ฟ้าเหลืองมาสองวัน นี่ยังดีนะ วันนี้ฟ้าไม่เหลือง ไม่งั้น พรุ่งนี้ฟ้าแดงฉานแน่ .. เฮ้อ

แหะ แหะ อย่างง กับกระทู้นี้นะ ลิงแค่มาฝากรูปไว้ เพื่อ link ไปยังเวปที่ดูแลอยู่
ช่วงนี้ งานชุกนักแล ..
โดย: จังงัง IP: 58.64.79.130 วันที่: 29 พฤษภาคม 2550 เวลา:22:11:12 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

จังงัง
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 2 คน [?]



พฤษภาคม 2550

 
 
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
24
25
26
27
28
29
30
31
 
 
All Blog