ดั่งแก้วร้าว


..๏ หลอมจนเกล็ดเม็ดทรายกลายเป็นแก้ว
ดูเพริศแพร้วงามงดจรดสวยใส
สะท้อนแสงงามระยับวิบวับไฟ
เหมือนดังใจเราสองครองรวมกัน

กาลหมุนเวียนเปลี่ยนไปแก้วใบหรู
ที่เชิดชูรักเรียงเพียงความฝัน
กลับปริร้าวเศร้าสร้อยร้อยรำพัน
เนิ่นนานวันแผลก็แตกเหมือนแทรกกาย

กาลเวลาผ่านเลื่อนเหมือนสายน้ำ
สิ่งที่ย้ำในสัญญามาจางหาย
แก้วใบนั้นถูกวางอย่างเดียวดาย
เมื่อรักกลายเป็นร้างจืดจางลง

ณ.วันนี้แก้วพร้อยด้วยรอยร้าว
เจ็บแปลบราวใจแยกแหลกเป็นผง
แก้วแห่งรักดับสลายคลายมั่นคง
สิ้นสุดตรงรอยร้าวที่เศร้าใจ ๚ะ๛



Create Date : 27 มกราคม 2549
Last Update : 27 มกราคม 2549 12:14:25 น.
Counter : 489 Pageviews.

0 comments
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

จังงัง
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 2 คน [?]



มกราคม 2549

1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
28
29
30
31
 
 
All Blog