Group Blog
 
<<
มิถุนายน 2551
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
2930 
 
9 มิถุนายน 2551
 
All Blogs
 
ดวงใจของแม่...วันที่แม่ต้องขับรถร่วม 250 กม.พาน้องวินนี่ย์ไปโรงพยาบาล

ปกติแล้ว แม่หมวยจะเล่าแต่เรื่อง สนุกๆ ขำๆ ขอวินนี่ย์นะคะ แต่วันนี้ แม่หมวยอยากเล่าเรื่องหนึ่ง ที่มันเป็นความทรงจำที่ลืมไม่ลง มันไม่ได้เลวร้าย แต่มันเป็นช่วงเวลาที่บอกความรู้สึกไม่ถูกเลยว่า ตัวเองรู้สึกอย่างไร ทั้งเครียด รีบ สับสน กลัวณ.เวลานั้น นึกอิจฉาโนบิตะ ที่มีโดราเอมอนช่วยตลอด แต่แม่ไม่มีใคร นอกจากรถยนต์คันหนึ่ง กับความสามารถของตัวเอง ที่จะขับรถพาน้องวินนี่ย์ไปถึงโรงพยาบาลให้เร็วที่สุด แม่อยากได้ประตูสารพัดสถานที่ที่เพียงแต่คิดว่าจะไปไหน เปิดปุ๊บก็ถึงที่ๆต้องการได้เลย




เมื่อปีที่แล้ว ในวันพุธ ประมาณปลายเดือนกันยายน หรือ ต้นเดือนตุลาคม น้องวินนี่ย์ไม่สบายเป็นไข้ เลยไม่ได้ไปโรงเรียน แม่พาวินนี่ย์ไปหาหมอ หมอบอกว่า คอแดง เป็นหวัด หมอให้ยาแก้หวัด ยาฆ่าเชื้อ ยาลดไข้ มาให้ทานตามปกติ แม่ก็ให้ยาวินนี่ย์ทานตามเวลา วันรุ่งขึ้น น้องวินนี่ย์เหมือนอาการดีขึ้น กินข้าวแต่ก็ทานน้อย(ก็คิดว่าเป็นไข้ ธรรมดาเด็กจะทานน้อยลง) และวินนี่ย์เล่น ตามปกติ แต่พอวันศุกร์ น้องวินนี่ย์ทานน้อยลง ไม่ค่อยทาน เป็นไข้ แม่ก็คิดว่า น้องเป็นหวัดยังไม่หาย ก็ให้ยาที่คุณหมอให้มา และ เช็ดตัวให้ พอทานยา วินนี่ย์ก็ดีขึ้น แต่แล้วไข้ก็กลับมาอีก แม่ก็ให้ยาทาน และเช็ดตัว คืนนั้นก่อนนอน แม่ให้วินนี่ย์แปรงฟัน วินนี่ย์บอกว่า "เจ็บปาก" ไม่อยากแปรง แม่เลยให้บ้วนปาก ด้วยน้ำยาล้างปากรสอ่อนๆผสมน้ำแทน คืนนั้น วินนี่ย์ก็ไม่ยอมทานนม แต่ทานยา แล้วก็ไปนอน แต่พอดึกๆคืนนั้น วินนี่ย์ก็ตัวร้อนมากๆ แม่เลยเช็ดตัวให้วินนี่ย์ แล้วก็รู้สึกว่า วินนี่ย์คงไม่ได้เป็นหวัดแล้วหล่ะ มันต้องมีอะไรมากกว่านั้น แต่ตอนนั้นก็ดึกมากแล้ว แม่ก็นึกไม่ออกว่าจะพาวินนี่ย์ไปหาหมอที่ไหนดี เพราะบ้านเราห่างจากโรงพยาบาลประจำอำเภอเขาค้อ 30 กม. ต้องขับรถขึ้นเขาไป อยู่ห่างจากอ.หล่มสัก 30 กม. ซึ่งก็เหมือนกับโรงพยาบาลเขาค้อ ดึกขนาดนี้ โทรไปกลับไม่มีหมอ หมอมาตอนเช้า ห่างจากเพชรบูรณ์ 70 กม. ห่างจากพิษณุโลก 100 กม. แม่เลยคิดว่า ดูแลวินนี่ย์ก่อน เช็ดตัว ทานยาลดไข้ แม่เก็บเสื้อผ้า เตรียมกระเป๋าไว้ ตื่นเช้ามา จะพาวินนี่ย์ไปโรงพยาบาล คืนนั้น วินนี่ย์ก็เป็นไข้ เดี๋ยวไข้ขึ้น เดี๋ยวลง อยู่อย่างนั้น พอจับมือวินนี่ย์มาดู พบเป็นจุดๆแดงๆ แม่นึกถึงโรค"มือ เท้า ปาก"ที่เป็นกันมากในเด็กเล็กๆ วัยอนุบาล แม่คิดว่า วินนี่ย์คงเป็นโรคนี้แน่ๆ คืนนั้นแม่ก็แทบไม่ได้นอนเลย

พอเช้าปุ้บตี 4 กว่าๆแม่รีบอุ้มวินนี่ย์ลงมาข้างล่างเตรียมไปหาหมอ ตอนนั้นวินนี่ย์ก็ตัวรุมๆ แม่บอกอากง อาม่า ของวินนี่ย์ว่าต้องพาไปโรงพยาบาลแล้ว อากง อาม่าเห็นด้วย ด้วยความที่แกอยากให้หลานได้หมอที่ดีที่สุด เก่งที่สุด โรงพยาบาลดีที่สุด อากง อาม่าแนะนำว่า ให้พาไปโรงพยาบาลเด็กที่พิษณุโลกเลย ก่อนไป แม่พยายามให้วินนี่ย์ทานยาลดไข้ แต่วินนี่ย์ไม่ยอมทาน บอกว่า "เจ็บปาก" จึงขับรถออกจากบ้านตอนนั้นเกือบ ตี 5 วินนี่ย์ไม่ยอมทานยา อาม่าเลยบอกว่า งั้นก็เช็ดตัวให้ลูกบ่อยๆนะ

พอขับรถไปพิษณุโลก แม่ก็เหลือบมองวินนี่ย์บ่อยๆวินนี่ย์ปากแดงแจ้ด จับตัวก็ร้อน แม่จอดรถให้น้องวินนี่ย์กินน้ำ กินยา ก็ไม่ยอมกินอะไรเลย แม่เลยเช็ดตัวให้วินนี่ย์ ใจแม่เริ่มกระวนกระวาย เป็นห่วงวินนี่ย์มาก ขับรถไปพิษณุโลก จากเขาค้อ ต้องขึ้นเขา แล้วก็ลงเขา ตอนที่ลงเข้าเลยบ้านทรัพย์ไพวัลย์ไป ถนนสายนี้ จะขนานไปกับลำน้ำเข็ก แม่ขับไปตอนนั้นซัก 6 โมงเช้าแล้ว เริ่มสว่างแล้ว เห็นข้างๆถนน มีน้ำปริ่มขอบถนนเลย ทั้งที่ปกติแล้ว น้ำจะไม่เยอะอย่างนี้ นี่บ้านเรือนริมน้ำหายไปหมด ร้านอาหาร เพิงขายอาหารก็หายไป น้ำก็เชี่ยวมาก มองเห็นเป็นสีโคลน ไหลมามากเหมือนแม่น้ำขนาดใหญ่ มองไม่เห็นอีกฝั่งที่อยู่ตรงข้าม ขับผ่านบางช่วง มีคนยืนริมถนนเต็มไปหมด ฝนก็ตกพรำๆ แม่ก็ต้องค่อยๆขับไป ทั้งที่ใจอยากจะขับเร็วๆ ให้ลูกไปถึงมือหมอเร็วๆ ยิ่งได้เห็นวินนี่ย์ตอนนั้น ใจมันก็ยิ่งร้อนรน ขับรถไปเกือบถึงอำเภอวังทอง ก่อนถึงตัวอำเภอ ทุ่งนา 2 ข้างทางที่เคยเห็น เต็มไปด้วยน้ำ ขับเกือบถึงตัวอำเภอ ต้องจอดรถ เพราะคนเต็มถนนไปหมด แม่ลงมายืนข้างรถ มองไปข้างหน้า เห็นรถติดจอดกันเป็นแถวยาว ตำรวจคนหนึ่งเดินมาถามว่า จะไปที่ไหน แม่บอกว่า จะเข้าพิษณุโลก ตำรวจบอกว่า "ไปไม่ได้ เพราะน้ำท่วมมาก ทางขาด ถนนช่วงที่จมน้ำมันต่ำ ระดับน้ำตรงนั้นท่วมสูง รถผ่านไปไม่ได้เลย" ทันทีที่ได้ยิน มีความรู้สึกว่า แล้วลูกเราจะทำอย่างไร อีกประมาณ 15 กม.ก็ถึงตัวเมืองพิษณุโลกแล้ว แม่พยายามถามทางอื่นๆจากตรงนี้ที่พอจะผ่านไปพิษณุโลกได้ ตำรวจบอกว่า "ทางอื่นๆก็น้ำท่วมเต็มไปหมด บางที่เป็นทางลูกรัง ถนนเละเลย น้ำท่วมลึกบ้าง ไม่ลึกบ้าง ขับรถไปไม่ได้หรอก อันตราย" แม่ยืนดู มองดูวินนี่ย์ เหตุการณ์ตอนนั้น ดูชุลมุนวุ่นวาย มีรถบางคัน ถอยกลับไปทางเดิมที่มา แม่เลยตัดสินใจพาน้องวินนี่ย์กลับไปตามทางเดิมที่ขับมา ระหว่างขับรถ ก็คิดตลอด จะเอาวินนี่ย์ไปโรงพยาบาลไหน แล้วก็ตัดสินใจ พาวินนี่ย์ไปโรงพยาบาลในเพชรบูรณ์ วินนี่ย์นอนอยู่เบาะข้างๆ หลับบ้าง ตื่นบ้าง แต่ไม่ยอมทานอะไร ทั้งนมและน้ำ ยิ่งเห็นใจมันก็ร้อนรน อยากให้ถึงมือหมอไวๆ แม่ขับรถกลับไปทางเดิม ฝนตกตลอดทาง ไม่แวะที่บ้าน เลยไปยังตัวจังหวัด ถนนทางไปตัวจังหวัดก็กำลังทำถนนใหม่ มีทางเบี่ยง ทางขรุขระ ฝนก็ตกบ้าง หยุดบ้าง ตลอดทาง แม่ขับรถเร็วไม่ได้ แต่ใจแม่นี่นะ มันอยากจะทะยานพุ่งไปข้างหน้าอย่างเดียวเลย แต่แล้วก็มาถึงโรงพยาบาลเอกชนแห่งหนึ่งในเพชรบูรณ์ โชคดี ที่ไม่มีอุบัติเหตุใดๆเกิดขึ้น ไปถึงโรงพยาบาลเกือบ 10 โมงเช้า พอไปถึง แม่อุ้มวินนี่ย์ไปหาหมอ ไข้น้องวินนี่ย์สูงเกือบ 40 องศา คุณหมอให้นอนโรงพยาบาล ให้น้ำเกลือ ตอนให้น้ำเกลือ วินนี่ย์ไม่ร้องไห้เลย มีสะดุ้งเล็กน้อย ตอนที่พยาบาลแทงเข็มน้ำเกลือเท่านั้น วินนี่ย์พักในโรงพยาบาล 2 คืน เป็นขวัญใจของพยาบาล เพราะพูดเก่ง และตลก พักอยู่ 2 คืน หายแล้วก็กลับมาร่าเริง แข็งแรงเหมือนเดิม

ตอนที่พาน้องวินนี่ย์เข้าห้องพักไปแล้ว แม่ได้ดูทีวี มีข่าวน้ำท่วมหนักที่จังหวัดพิษณุโลก ยังนึกว่า ยังดีที่ยังมีสติบ้าง ไม่ขับรถประมาท ไม่เช่นนั้น ถนนลื่น ฝนตก ถ้ารถตกน้ำขณะที่น้ำเชี่ยวกรากขนาดนั้น หรือ ประมาทขับรถตกเขา เราแม่-ลูก คงตายกันไปทั้งคู่

สรุปวันนั้น แม่ขับรถพาลูกฝ่าฝน ถนนขรุขระ ขึ้นเขา ลงเขา รวมแล้วประมาณ 240 กม. เพื่อพาลูกไปหาหมอ มันเป็นประสบการณ์ที่สุดๆเหตุการณ์หนึ่งในชีวิตของเราแม่ลูก







Create Date : 09 มิถุนายน 2551
Last Update : 9 มิถุนายน 2551 13:54:05 น. 36 comments
Counter : 477 Pageviews.

 
น้องวินนี่เก่งจังเลยจ้า

เป็นประสบการณ์ที่ไม่อาจลืมเลือนจริงๆเลย


โดย: kookgee! วันที่: 9 มิถุนายน 2551 เวลา:13:35:17 น.  

 
ตกใจคิดว่าน้องวินนี่ย์ไม่สบาย ณ ปัจจุบันค่ะ แหม ใจหายหม๊ดดดเลย


โดย: เชอร์รี่ ( แม่น้องเพชร ) IP: 202.91.18.206 วันที่: 9 มิถุนายน 2551 เวลา:14:00:53 น.  

 
อ่านแล้วก็ต้องคอยลุ้นตามไปด้วยตลอดทางครับ




น้องวินนี่ย์เข้มแข็งมากเลยครับน้องหมวย


ที่แข็งแกร่งไม่แพ้กัน
ก็ต้องเป็นหัวใจของคนเป็นแม่ด้วยนะครับ




โดย: ก.ก๋า (กะว่าก๋า ) วันที่: 9 มิถุนายน 2551 เวลา:14:07:58 น.  

 
ขอชื่นชมคุณแม่จิงๆครับ

ช่วงนี้ฝนตกบ่อยต้องระวังน้องเป็นหวัดนะครับ

ปล.ถ้าน้องเป็นมากจิงๆพาไปรพ.ตอนกลางคืนเลยดีกว่าคับ ยังไงก็มีหมอเวรอยู่


โดย: traveler (chalawanman ) วันที่: 9 มิถุนายน 2551 เวลา:14:23:32 น.  

 
อ่านแล้วลุ้นสุดๆ เก่งทั้งคุณแม่คุณลูกเลย เฮ้อ อ่านตอนจบแล้วโล่งอกเลยหล่ะค่ะ


โดย: PORBUA วันที่: 9 มิถุนายน 2551 เวลา:15:08:53 น.  

 


โดย: sawkitty วันที่: 9 มิถุนายน 2551 เวลา:15:50:46 น.  

 
ช่วยลุ้นตลอดทาง
เหมือนไปขับรถด้วย
แต่ช่วยเช็ดตัวไม่ได้
เข้าใจความรู้สึกดีเลยค่ะ
เพียงแค่ลูกเราเป็นอะไร
เพียงนิด หัวใจแม่จะหลุดลอย

คุณพระคุ้มครองจริงๆ นะลูก


โดย: Jiji&Kaka วันที่: 9 มิถุนายน 2551 เวลา:17:23:29 น.  

 
ปราณบุรีอยู่ประจวบครับ
เลยหัวหินไปนิดเดียวเองแต่เงีบยสงบกว่าเยอะเลยครับ ลองไปดูนะครับ

ปล.เราอยู่จังหวัดติดกันเลยนะ อิอิ
ว่าจะไปเที่ยวเพชรบูรณ์ช่วงหน้าหนาวนี้อีกรอบเหมือนกันครับ


โดย: traveler (chalawanman ) วันที่: 9 มิถุนายน 2551 เวลา:18:39:04 น.  

 
อะไรที่เกี่ยวกับลูกส่วนใหญ่คนเป็นแม่จะจดจำไม่ลืมเลยค่ะ


โดย: Madame Kp วันที่: 9 มิถุนายน 2551 เวลา:18:47:52 น.  

 
พี่ก๋าไม่ทานกาแฟ เลยไม่ค่อยได้ไปลองชิมร้านกาแฟครับ
ถ้าถามร้านอาหารพอได้อยู่ 5555

ร้าน thom ไม่เคยได้ยินชื่อเลยครับ




โดย: ก๋า เก็กเสียง (กะว่าก๋า ) วันที่: 9 มิถุนายน 2551 เวลา:20:20:05 น.  

 
ลุ้นตามเลยคะพี่หมวย

เข้มแข็งทั้งคุณแม่และคุณลูกเลยคะ


โดย: uncha วันที่: 9 มิถุนายน 2551 เวลา:20:54:45 น.  

 
โห อ่านแล้วอยากกลับเยี่ยมคุณแม่ที่บ้านมั๊กๆ
คิดถึงแม่เลยฮะ


โดย: พี่เฮฮา (พี่เฮฮา ) วันที่: 9 มิถุนายน 2551 เวลา:22:25:06 น.  

 
นับถือคุณแม่เลยค่ะ ส่วนคุณลูกก็เข้มแข็งไม่แพ้กันเลย


โดย: วิสกี้โซดา วันที่: 9 มิถุนายน 2551 เวลา:22:38:03 น.  

 
รักษาสุขภาพด้วยนะคะ


โดย: ลูกโป่งลอยฟ้า_ชิงช้าสวรรค์ วันที่: 9 มิถุนายน 2551 เวลา:23:20:01 น.  

 
สาวขอจัดการให้วันพฤหัสนะคะ อีกเพลงนึง


โดย: sawkitty วันที่: 10 มิถุนายน 2551 เวลา:8:22:30 น.  

 
ขอบคุณค่ะสำหรับคำอวยพร
ที่ให้ลูกภู ให้พรนั้นกลับสู่คุณแม่
และน้องวินนีย์ ด้วยนะคะ
ขอบคุณค่ะ


โดย: Jiji&Kaka วันที่: 10 มิถุนายน 2551 เวลา:11:42:48 น.  

 
โหพี่หมวยขา อ่านแล้วหนูทึ่งเลยค่ะ เข้มแข็งทั้งแม่ทั้งลูกเลย เป็นแม่คนไม่ใช่เรื่องง่ายเลยนะคะ การที่เราจะรักใครสักคนได้มากกว่ารักตัวเองขนาดนี้ อ่านแล้วนึกถึงคุณแม่เลย


จะมาบอกว่าเกิดเดือนติดกันเลยค่ะ หนูเกิดเดือนหน้า


โดย: Tiny Bakery วันที่: 10 มิถุนายน 2551 เวลา:14:11:27 น.  

 
ลูกป่วยนี่คนเป็นแม่แทบขาดใจเลยนะคะพี่หมวย ของโอ๋แค่น้องป่วยโอ๋ยังแทบแย่แน่ะค่ะ

โอ๋เข้าชานเรือนทุกวันแหละค่ะ ถึงจะช่วยตอบ ช่วยแก้กับเค้าไม่ค่อยได้เท่าไหร่ แต่ก็ยังเข้าอยู่ อิอิ ไปให้กำลังใจคนที่เค้ามีปัญหา ทำได้แค่นี้เหมือนกันค่ะ

บลอกโอ๋ก็ชอบนะพี่หมวย แต่โอ๋ไม่ค่อยขยันเท่าไหร่ บางทีหายไปนานๆทีค่อยอัพบลอกที จะเห็นได้จากจะหายไปนานๆ แล้วอัพทีติดๆกันหลายบลอกเลย หุหุ นี่ก็เริ่มมีสะสมอีกแล้วค่ะ ยังขี้เกียจอยู่เลยค่ะ

คิดถึงพี่หมวยเหมือนกันค่ะ รักษาสุขภาพนะคะ


โดย: Orayanee วันที่: 10 มิถุนายน 2551 เวลา:19:00:45 น.  

 
แวะมาทักทายค่ะ


โดย: maew_kk วันที่: 10 มิถุนายน 2551 เวลา:19:10:48 น.  

 

เข้าใจสุดๆ กับความรับผิดชอบ

ในเวลานั้น เก่งมากค่ะทั้งคุณแม่และวินนี่ที่น่ารัก


โดย: Cheria (SwantiJareeCheri ) วันที่: 10 มิถุนายน 2551 เวลา:20:09:02 น.  

 
แล้วตกลงวินนี่เป็นอะไรคะไข้สูง40
แค่ลูกป่วยนี่ก็แย่แล้วนะมาเจอน้ำอีก
แต่หมวนนะเก่งมีสติที่ดีอยู่แล้วจึงไม่มีอะไรหนัก
กว่านี้ขอให้หมวยโชคดีตลอดไปนะ


โดย: หนึ่งคิด วันที่: 10 มิถุนายน 2551 เวลา:20:36:29 น.  

 
ความรู้สึกตอนนั้น...คือ อยากให้ลูกถึงมือหมอใหเร็วที่สุดค่ะ กลัวลูกชักมากๆ เพราะรู้มาว่า เด็กเล็กๆถ้าเป็นไข้สูง จะชัก ถึงจะขับบรถ ฝนตก น้ำหลากอะไรก็แล้วแต่ ก็จอดรถเพื่อดูลูก จัดท่าให้ลูกนอน ห่มผ้า เช็ดตัว พยายามบอกลูกทานยา ดื่มน้ำ แต่วินนี่ย์จะซึมๆ และไม่ยอมทานยา ทานนมอะไรเลย เราก็ต้องใจเย็น พยายามขับรถไปให้ถึงมือหมอให้เร็วที่สุด ตลอดทางที่ขับรถ ใจร้อนรนมาก อากาศก็เย็น เพราะ ฝนตก แต่มือแม่หมวยนะ ชื้นเหงื่อ ตาก็ต้องคอยมองดูลูกตลอด แต่ว่าไปนะ...ผ่านเวลานั้นโดยที่ลูกไม่ชัก เป็นอะไรที่ดีที่สุด เรา 2 แม่-ลูกปลอดภัย

ตอนนั้น น้องวินนี่ย์เป็นโรคมือ เท้า ปากค่ะ เป็นโรคใหม่ ที่เกิดขึ้นไม่นาน เป็นโรคที่เกิดจากเชื้อไวรัสตัวหนึ่ง ซึ่งระบาดในเด็กเล็กวัยอนุบาล อาการก็คือ มีไข้ แรกๆคล้ายหวัด แต่หลังจากนั้นไข้จะสูงขึ้น และเริ่มมีแผลในปาก หมวยเคยถามหมอว่า แผลในปากเหมือนแผลร้อนในมั้ย เจ็บเหมือนแผลร้อนในหรือเปล่า หมอบอกว่า เจ็บกว่า เพราะมันปวดแสบ ปวดร้อน แล้วเด็กจะทานอะไรไม่ได้ และก็จะมีแผลพองๆที่มือและเท้า แต่ก่อนจะพอง มันจะเป็นตุ่มแดงๆก่อน โรคนี้เป็นโรคระบาด โรงเรียนไหนเป็นเยอะ โรงเรียนต้องปิดเพื่อพ่นยาฆ่าเชื้อกันเลยค่ะ (จะเป็นกับเด็กเล็กๆเท่านั้น วัยไม่เกิน 5 ขวบ) ยังไม่พบว่าเป็นกับเด็กโต หรือ ผู้ใหญ่ค่ะ



โดย: วินนี่ย์หมีพูห์ วันที่: 10 มิถุนายน 2551 เวลา:22:38:55 น.  

 
อยากมีแฟนฝรั่งฟังทางนี้ (9) มาแล้วนะคะ


โดย: sugar-brownie วันที่: 10 มิถุนายน 2551 เวลา:23:21:35 น.  

 
ป๋ม เปน นาย แบบ ก้าบ


โดย: dogamania วันที่: 10 มิถุนายน 2551 เวลา:23:34:17 น.  

 
น้อง ก้อ หล่อ ก้าบ

พวก เรา

เอม กะ น้องนักร้อง(karaoke)

หล่อ โดย ทำ มา ชาด ก้าบ

หล่อ แบ่บ ม่าย บันยะบันยัง

หล่อ แบ่บ ม่าย ต้อง ปรึก สา คัย

ก้าบบบบบบ


โดย: dogamania วันที่: 11 มิถุนายน 2551 เวลา:0:28:30 น.  

 
แอดไว้แล้วค่ะ จะได้เข้ามาอ่านเรื่องของน้องวินนี่ย์ได้สะดวก
พร้อมกับเอาใจช่วยลุ้นคุณแม่คนเก่งไปด้วย

บล๊อคนี้ถ้าน้องโตขึ้น รู้ความมากกว่านี้ เค้าจะได้รู้ว่า
มีพี่ น้า อา ป้า ลุง อีกมากมายในโลกที่น่ารักใบนี้
คอยเชียร์อยู่นะคะ...


โดย: นางฟ้าหน้าหมวย (บินปร๋อ ) วันที่: 11 มิถุนายน 2551 เวลา:4:20:21 น.  

 
อ่านแล้ว..เข้าใจลึกซึ้งเลยค่ะ..หัวอกคุณแม่
ลูกเจ็บไข้..เหมือนใจเราจะขาดเสียเอง
โรคแปลกนะคะ..ไม่เคยได้ยินมาก่อนเลย

จาดา..ลูกสาวเราก็เหมือนกันค่ะ
เคยไม่สบายหนักอยู่ครั้งนึง...ไปนอนโรงพยามบาลตั้งเป็นอาทิตย์
เราฏ้ต้องไปนอนเฝ้าค่ะ..คุณสามีทำงาน
นึกสภาพ..คนไทยเดียวในโรงพยาบาล..เมื่อก่อนพูดภาษาไม่ค่อยได้ด้วย
อะไรๆก็ดูยากไปหมด..ลูกสาวเกือบตาย ไข้ขึ้นตั้งสี่สิบสององศา
หมอยังแปลกใจฅฅน้อยคน ที่จะมีไข้สูงอย่างนี้
มีปัญหาเกี่ยวกับเลือดด้วยค่ะ..ดีใจที่มันผ่าพ้นมาได้
ลูกป่วยที...คนเป็นแม่เหมือนจะขาดใจ


โดย: nikanda วันที่: 11 มิถุนายน 2551 เวลา:5:44:00 น.  

 
เข้าใจความรู้สึกขณะนั้นเลยค่ะ

คงสับสัน ว้าวุ่นใจมากๆ เลยนะคะ

"น้องวินนี่ย์เข้มแข็งมากเลยนะลูก"

ตกลงน้องเป็นอะไรคะ เป็นโรคมือ

เท้า ปาก หรือว่าเป็นไข้เลือดออก

คะ


ดับร้อนกันหน่อยค่ะ





โดย: vanilla_ole วันที่: 11 มิถุนายน 2551 เวลา:10:42:20 น.  

 
สวัสดีค่ะน้องหมวย อ่านแล้วยกนิ้วให้กับความเก่งของน้องหมวยมากๆ ค่ะ เวลาลูกป่วยแม่แทบจะขาดใจทำอะไรไม่ถูกเลยนะคะ

ที่ผ่านมาป้าแป๋วหายไปเพราะลูกป่วยเป็นโรคมือเท้าปากกันค่ะ

คนแรกที่เป็นก็น้องก็องส์อายุ 4 ขวบ มีประวัติเคยชักดังนั้นไข้สูงกว่า 38 ก็ต้องคอยระวัง พอไข้ลง น้องบูอายุ 5 ขวบก็ไข้ขึ้นบ้าง อีกวันถัดมาน้องปาง 10 ขวบก็ไข้ขึ้นบ้าง แต่ระดับความรุนแรงก็น้อยลงๆ คนที่มีตุ่มมีผื่นมากก็คือน้องก็องส์ที่มีเต็มไปหมด นอ้งบูมีที่มือเท้าแต่ไม่มีที่ปากและลิ้น ส่วนน้องปางไม่มีตุ่มแต่อาการเป็นเหมือนกัน คือมีไข้ ไม่มีแรง อยากอาเจียน ป้าแป๋วต้องคอยเช็ดตัวลกๆ และพอไข้ลงก็ต้องดูอาการอื่นๆ อีก วันนี้เพิ่งได้ไปโรงเรียนกันครบทุกคนค่ะ

มีข้อแนะนำนิดนึงค่ะว่าพยายามให้ลูกดื่มนมเปรี้ยวแบบขวดและโยเกิร์ตนะคะ จะได้มีจุลินทรีย์ตัวดีในลำไส้เยอะๆ เพราะโรคนี้เชื้อโรคโตในลำไส้ค่ะ


โดย: แป๋วภูเก็ต วันที่: 11 มิถุนายน 2551 เวลา:11:29:13 น.  

 

ปอเอากาแฟมาฝากค่ะ
สบายดีหรือป่าวคะ

ดูแลสุขภาพด้วยนะคะ


โดย: Butterflyblog วันที่: 11 มิถุนายน 2551 เวลา:12:29:07 น.  

 
แวะมาอ่านแล้วนึกถึงตัวเองเลยค่ะ เราต้องเลี้ยงลูกเองเป็นส่วนใหญ่ มีอะไรก็ต้องทำเองตัดสินใจเอง พ่อเค้าอยู่ ตปท.ค่ะ อยู่กับตายาย นึกถึงตอนขับรถ เวลาเราไปไหนกับลูกจะขับระวังมากๆๆๆๆ เวลาขับไปคนเดียวจะซิ่งน่าดู

ขอบคุณที่ไปเที่ยว blog เรานะค่ะ


โดย: แม่หนูขิง วันที่: 11 มิถุนายน 2551 เวลา:13:48:05 น.  

 
ความเป็นแม่นี่ทำทุกอย่างให้ลูกได้จ่ริงๆนะคะเนี่ย น้องวินนี่ย์ถ้าได้มาอ่านคงจะประทับใจมากๆเลยนะคะเนี่ย


โดย: eeh (คิตตี้น้อยสีชมพู ) วันที่: 11 มิถุนายน 2551 เวลา:14:15:28 น.  

 
สาวน้อย BG ในภาพ เป็นนางแบบอินเดียค่ะ เค้าน่ารักดีเนอะ...



โดย: vanilla_ole วันที่: 11 มิถุนายน 2551 เวลา:15:27:42 น.  

 
ขอบคุนที่ ปาย ทักทาย กัน ก้าบ


โดย: dogamania วันที่: 11 มิถุนายน 2551 เวลา:16:09:58 น.  

 
เข้าใจหัวอกคนเป็นแม่ที่เห็นลูกไม่สบาย ถ้าแลกได้อยากจะแลกเอามาเป็นคนเจ็บซะเองเนอะแม่น้องวินนี่ย์

ขอบคุณที่ไปเยี่ยมบ้านนะคะ แต่แม่น้องวินนี่ย์ยังไม่รู้เลยว่าแม่น้องเบนส์ว่าอะไรไร้สาระ กลับไปดูใหม่น้าค้า..


โดย: แม่น้องเบนส์ วันที่: 11 มิถุนายน 2551 เวลา:18:01:58 น.  

 
อ่านแล้ว เข้าใจหัวอกคนเป็นแม่เหมือนกันเลยค่ะ

ลูกสาวก็ไม่สบาย ป่วยหนัก เป็นคนขับรถพาไปโรงพยาบาลเองเหมือนกัน แต่ระยะทางไม่ไกลเท่าคุณแม่น้องวินนี่ย์ค่ะ

คุณแม่เข้มแข็งมากค่ะ


โดย: อัญชนา วันที่: 13 มิถุนายน 2551 เวลา:10:40:13 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

วินนี่ย์หมีพูห์
Location :
เพชรบูรณ์ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




เป็น single mom ค่ะ ภูมิใจมากที่ต้องเลี้ยงลูกตามลำพัง ชีวิตต้องก้าวต่อไปข้างหน้า เป็นกำลังใจให้ single mom ทุกคนค่ะ
Friends' blogs
[Add วินนี่ย์หมีพูห์'s blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.