ก็ไม่เข้าใจ..ทำไมถึงยังโสด
Group Blog
 
<<
กรกฏาคม 2552
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031 
 
17 กรกฏาคม 2552
 
All Blogs
 
~ ดั่งดวงฤทัย~






วันนี้เป็นอีกวันหนึ่งที่ครบกำหนดพาพ่อไป หาหมอ

เหตุการณ์น่าจะธรรมดาแต่มีเรื่องให้ตื่นเต้น..

เรียกว่าเป็นเรื่องกระตุกขวัญมากกว่า..

เพิ่งลึกซึ้งถึงคำว่า ห่วง ก็ครั้งนี้นี่เอง

ระหว่างนั่งรอพ่อตรวจอยู่นั้น .. เงยหน้าขึ้นมาอีกที

พ่ อ ห า ย ไ ป ใ ห น

รถเข็นทั้งคัน หายไป ทางใหน เดินไปถามพยาบาล

"หมอค่ะ คนไข้ที่ชื่อ... อยู่ใหนค่ะ"

"อ้อ ส่งไปอายุรกรรม ชั้น2แล้วค่ะ"

"อ้อ ค่ะ" คิด ในใจไปตอนใหนว่ะ ..แล้วทำไมไม่เรียกญาติ

ไม่เป็นไร เดินตามไปที่ชั้น2

ปรากฎว่า .....หาเท่าไรก็หาไม่เจอ เดินไปถามเคาเตอร์

"คนไข้ที่ชื่อ ..ส่งมาจากชั้น3 อ่ะค่ะ อยู่ใหนค่ะ"

พยาบาล "แฟ้มประวัติไม่มีค่ะ"

หมายถึงว่า ยังไม่มีการส่งตัวมา

เริ่ม เครียด เริ่ม วิตกกังวล
















เดินกลับไปที่ชั้น3

" พยาบาลค่ะ คนไข้ที่บอกว่าไปชั้น2 ไม่มี ค่ะ แฟ้มประวิติก็ไม่มี"

หลังจากคุณพยาบาล วุ่นวายอยู่สักพัก ปรากฎว่า

แฟ้มประวัติกองอยู่ข้างหน้านั่นเอง แล้ว...

ค น ไ ข้ ห า ย ไ ป ใ ห น

ใจเริ่มร้อนรน ขึ้น ทุกที ทุกที

คนไข้ใหม่ๆเริ่มหลั่งไหลเข้ามา พยาบาลเริ่ม ไม่สนใจ

ความกระวนกระวายเริ่มเพิ่มมากขึ้น

ความหวาดระแวง ความคิดในด้านร้ายเริ่มครอบงำ

เป็นลมที่ใหนหรือเปล่า เพราะข้าวตั่งแต่เช้ายังไม่ได้กิน

พวกชำแหละชิ้นส่วนเอาไปหรือเปล่า

แกงค์ขอทานเข้ามาเอาไปหรือเปล่า ..คิดมาถึงตอนนี้

รังสีอำมหิต เริ่ม แผ่ ทีละ น้อย ทีละ น้อย

"คุ ณ ค่ ะ พ่ อ ดิ ฉั น อ ยู่ ที่ ใ ห น ค่ะ "

น้ำเสียงเริ่ม เอาจริง แววตาเริ่ม ลุกวาว

พยาบาลคงเริ่มนึกได้ว่าตัวเองก็มีพ่อเหมือนกันมั้ง

ค่อยๆเริ่มลงมือสืบสาวราวเรื่อง












แต่..กว่าจะได้แต่ละคืบละศอก มันดูช้าโครต

ช่างทรมานจิตใจซะจริง มองไปทางใหนเหมือนมีแต่ภาพขาวดำ

ตาเริ่ม พล่ามัว หัวใจเหมือนจะทะลุออกมาจากอก เสียให้ได้

เสียงอะไรมันดัง วิ้งๆๆ อยู่ในหู เกือบสอง ชั่วโมง

กว่าจะรู้ตัวพนักงานรถเข็น ...กว่าจะรู้ว่าอยู่ที่ใหน ..

เหมือนใครมาสูบวิญญาณออกจากร่าง


นาทีแรกที่ได้เจอ ชายชราคนหนึ่งนั่งหน้าจ่อยๆอยู่บนรถเข็น


..สงสารจับใจ

"พี่ ออกมาทำไมไม่เรียกญาติล่ะแฟ้มก็ไม่เอามาด้วย

แล้วใครบอกว่ากลับบ้านได้แล้วอ่ะ "

"ก็ผมถามลุงเค้า เค้าพูดไม่รู้เรื่องอ่ะ"

น้ำเสียงตอบแบบหงุดหงิด

ได้ฟังแล้วน้ำตาแทบร่วง

ทำผิดแล้วยังมาหงุดหงิดใส่อีกเหรอ..ทำแบบนี้เหรอ

ถ้าพูดรู้เรื่องเขาไม่เรียกว่าคนป่วยหรอก

ไม่รู้เรื่องแล้วทำไมไม่กลับขึ้นไปติดต่อข้างบนปล่อยไว้ยังงี้เหรอ















หมดคำถาม หมดทุกคำ พูดอะไรไม่ออกเลย

พูดไปเขาคงไม่เข้าใจหรอกว่า

ชายแก่ที่พามากองเหมือนของไร้ค่านี้

เป็นชายคนที่ซึ้งมีหัวใจ๘ดวงรวมไว้อยู่ในนี้

หากวันนี้ไม่มีคนแก่คนนี้กลับบ้านไปด้วย

จะตอบคำถามคนอีก๗คนนั้นว่ายังไง


นัดคราวหน้า

อ ย่ า ม า ยุ่ ง กั บ พ่ อ ก รู อี ก น่ะ

















Create Date : 17 กรกฎาคม 2552
Last Update : 27 สิงหาคม 2552 22:27:13 น. 6 comments
Counter : 280 Pageviews.

 
เคยคิดอยู่เหมือนกันค่ะ ว่าคนแก่เป็นคนที่น่าสงสารที่สุด เพิ่งเห็นภาพนั้นกับตัวเมื่ออาทิตย์ที่แล้วเอง สงสารสุดๆเลย


โดย: แม่สมสมัย วันที่: 17 กรกฎาคม 2552 เวลา:23:09:18 น.  

 
เจอแบบนี้ทุกวันเลยอะ....

แต่ก็เข้าใจเลยนะว่า คนที่ต้องวิ่งตามหา จะรู้สึกยังไง

เพราะตอนที่ลุงไม่สบายมากๆ แล้วเค้าเข็นเข้าไปในห้องโดยไม่บอกญาติ ก็หากันตาตั้งเลย....



โดย: NuHring วันที่: 18 กรกฎาคม 2552 เวลา:13:35:32 น.  

 
แหม ใจหายใจคว่ำเชียว ตะเองเอ๊ย อินจนน้ำตาซึมเลยนะเนี่ย แต่สุดท้ายก็พบจนได้เน๊อะ
ว่าแต่อาการพ่อเป็นไงมั่งอ่ะ
ป่วยเป็นไรเหรอ ไงก็หายไว ๆ นะจ๊ะ


โดย: ชินโจมายุ วันที่: 20 กรกฎาคม 2552 เวลา:8:28:08 น.  

 






แม่สมสมัย: ขอบคุณที่มาเยี่ยมค่ะ วันหนึ่งความแก่ก็ต้องมาเยือนเราค่ะ..หวังว่าเวลานั้นคงจะมีคนสงสารเราบ้างเช่นกัน
ไม่ทราบว่าเคยได้ยินข่าวคนแก่ที่โดนกระเป๋ารถเมล์ถีบตกรถเพราะได้งดเว้นค่าโดยสารหรือเปล่า ...
ใจเขาทำด้วยอ่ะไรกันน่ะเนี้ย

พี่NuHring: เรื่องที่เราเจอยังไงก็ยังเป็นเรื่องของคนอื่นอยู่ดีค่ะแต่ถ้าหากเรื่องนั้นเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นกับเราปุ๊บ ความรู้สึกเปลี่ยนทันทีเลยค่ะ มันติดตาติดใจมากๆๆ
ยิ่งตอนที่ไปเจอสภาพที่พนักงานคนนั้นเอารถเข็นของพ่อไปจอดไว้แล้วตัวเองก็ไม่ได้สนใจจะตามหาว่าญติคนไข้อยู่ใหนแถมตอนมาพบต้องเจอกับสายตาอันเย็นชานั้นอีก



ชินโจฯ ขอบใจจ๊ะ พ่อเป็นอัมพฤษและโรคแทรกซ้อนอื่นๆอีกสองสามโรคจ๊ะ แหะ แหะ
ก็อายุแยอะมากแล้วจ๊ะต้องทำใจของเราให้เข้ากับกฎของธรรมะชาติ




โดย: ปิ่นพระศิวะ วันที่: 21 กรกฎาคม 2552 เวลา:14:14:12 น.  

 

พยาบาล โรงบาลไหนฟร่ะ น่าตำหนิมาก อ่านแล้ว เดือด

ขอให้พ่อแข็งแรงนะ น้องปิ่น....


โดย: wynterblue IP: 125.24.210.56 วันที่: 24 กรกฎาคม 2552 เวลา:11:26:59 น.  

 
มาส่งกำลังใจให้เจี๊ยบจ้า ขอให้พ่อหายไวๆ นะจ๊ะ


โดย: ทุมมาศ IP: 124.120.145.147 วันที่: 25 กรกฎาคม 2552 เวลา:11:12:18 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

ปิ่นพระศิวะ
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Friends' blogs
[Add ปิ่นพระศิวะ's blog to your web]
Links
 

MY VIP Friend

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.