What man is a man who does not make the world better ?
Group Blog
 
<<
พฤษภาคม 2556
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031 
 
30 พฤษภาคม 2556
 
All Blogs
 
"ศิลปากร" สถานที่อันเป็นที่รัก

"ศิลปากร" สถานที่อันเป็นที่รัก

บ่อยครั้งที่ผมเปิดฟังเรื่องเล่าเก่าๆของพี่ม้า(รุ่นพี่คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์รุ่น ๑) ที่ตัวเองเคยบันทึกทำไว้ เนื่องในงานวันครบรอบ ๕๐ ปีของคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร


(ภาพโดย : สุริยเทพจุติ ตินานพ วันที่ ๒๓ พฤษภาคม ๒๕๔๘ เวลา ๑๕ : ๓๗ น.)

....ทุกครั้งที่คิดถึงวันคืนเก่าๆ คิดถึงสถานที่ที่คุ้นเคย คิดถึงกลิ่นอากาศที่คุ้นชิน คิดถึงเพื่อนร่วมรุ่นบางคนที่ไม่ค่อยและไม่เคยได้เจอกัน คิดถึงรอยยิ้มจากรุ่นพี่รุ่นน้องที่เคยได้พบปะกันระหว่างการเดินทาง

เสียงกลองในเพลงประกอบเริ่มเรื่อง ถูกกระหน่ำรัวด้วยแรง เร่งเร้าอารมณ์ ร่อนเรื่องราวให้ตะกอนและฝุ่นความทรงจำใหม่เก่า ที่คละเจือกันอยู่นั้นให้ถูกคัดแยกออกจากกัน จนหลงเหลือเพียงผลึกที่ถูกฝังเก็บไว้ลึกในห้วงสำนึก

....น้ำเสียงที่คุ้นเคยที่เปล่งเล่า ถ่ายทอดเท้าความถึงอดีดเก่าก่อนผ่านความทรงจำคนแก่ที่หัวใจยังอ่อนวัยและสดใสราวกับเด็กหนุ่มน้องใหม่ศิลปากร ปลุกกระตุ้นอดีตผมให้ตื่น ปล่อยเรื่องราวที่ถูกฝังให้ฟื้น ไหลหลั่งพรั่งพรู ออกมาจนล้นเอ่อท่วมบ้าน



"มิถุนายน ๒๔๙๘ ณ ดินแดนแห่งนี้ จุดเริ่มต้นของสายสัมพันธ์ ที่ไม่มีวันสิ้นสุด
จากเรือนเขียวหลังเล็กๆ ที่อบอุ่นด้วยความรักและอาทร มีพี่เพียงไม่กี่คน พี่จิตรกรรมด้วยสิ แต่ก็เป็นพี่จริงๆ
ไม่นานเราก็มีน้องๆใหม่ของเราเองจริงๆ เรารักเราหวงเราห่วงเราผูกพัน เราคือครอบครัว
แล้วครอบครัวของเราก็เติบใหญ่ขึ้น มีน้องมากขึ้น มีพี่ของเราเอง
เรามีครูคอยสอน แต่ไม่เหมือนครู เพราะสอนทุกอย่างแม้แต่ชีวิต เหมือนพี่ เหมือนญาติบางครั้งก็เหมือนแม่
เราไม่ค่อยได้กลับบ้าน เพราะเรามีทุกอย่างที่นี่
เรามีเพื่อนเยอะขึ้น บางวันเราไม่มีตังค์กินข้าว เพื่อนเราเลี้ยง บางวันทั้งเราและเพื่อนก็ไม่มีข้าวจะกินเหมือนกัน ครูก็ซื้อข้าวมาให้
เราเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัวนี้ และเรามีความสุขมาก

มิถุนายน ๒๕๑๔ ณ ดินแดนแห่งนี้ บ้านของเราเปลี่ยนไป เราได้อยู่ตึกขาว ชื่อเราเปลี่ยนไป ครูบอกว่าเป็นสากล
เรามีโต๊ะใหม่ เก้าอี้ใหม่ ห้องน้ำก็ใหม่ แต่ครอบครัวเราก็ยังรักเอื้ออาทรกันเหมือนเดิม
เพื่อนเราบางคนแอบเล่นไพ่ ครูบอกว่าสถาปนิกเขาต้องเล่นวิตส์ พี่ๆเขาชอบเล่นล้อต๊อก ครูก็บอกว่าสถาปนิกต้องไปหัดตีกอล์ฟ
เพลงเฮฟวี่น่ะ ไม่เพราะหรอก ต้องไปหัดฟังบีโธเฟน
เราเปลี่ยนไปบ้าง แต่เราก็ยังเตะตะกร้อกันและยังมีความสุขมากอยู่เหมือนเดิม

มิถุนายน ๒๕๔๘ ณ ดินแดนแห่งนี้ บ้านเราโทรมลงไปเยอะ ห้าสิบปีแล้ว ครอบครัวของเรามีพี่น้องลูกหลานเกือบสองพันแล้ว
บางคนก็หายไปบางคนก็กลับมา บางคนคงไม่อยากกลับมาอีกแล้ว ...
คิดถึงมากนะ อยากได้คุยเหมือนวันเก่าๆ อยากพบพี่คนโตและน้องคนเล็กสุดท้อง อยากเจอเธอ "'ถาปัตยฯศิลปากร"อีกครั้ง ..."

( ฟัง https://soundcloud.com/suriyathepjuti/50-th-anniversary-arch  )

ผมฟังวนๆซ่้ำๆหลายจบ และบ่อยครั้ง จนจำได้ทุกคำ ทุกวลี และทุกประโยคได้

(ภาพโดย : สุริยเทพจุติ ตินานพ วันที่ ๒๓ พฤษภาคม ๒๕๔๘ เวลา ๑๕ : ๓๕ น.



"ศิลปากร"

ที่ที่เคยเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตผม และที่ที่"ชีวิตผม"เคยเป็นส่วนหนึ่งของที่นี่ แม้เพียงส่วนหนึ่งในชีวิต แค่ช่วงเวลาหนึ่งๆ แค่ช่วงชีวิตหนึ่งๆ แต่เรื่องราวกลับถูกร้อยเรียงถักทอเกาะเกี่ยวเหนียวแน่น ด้วยสายใยที่ "ใครบางคน" ไม่สิ "ใครหลายคน" ไม่อาจทำลายจนไม่เหลือความรู้สึกดีๆ ...สถานที่แห่งนี้นี่เองที่เป็นสถานที่สำคัญที่บ่มเพาะให้ผมเป็นผมอย่างในทุกวันนี้
"ศิลปากร" สอนผมหลายอย่าง

"ศิลปากร" สอนให้ผมมี "ความกล้า" ...ความกล้าที่จะแตกต่าง "แตกต่าง"ที่ไม่ใช่เพียงแค่แปลกประหลาด หรือแหวกกระแส เพียงเพื่อสร้างคุณค่าฉาบฉวยให้คนสนใจในความประหลาด

"ศิลปากร" สอนให้ผมมี "ความกลัว" ...ความกลัวที่จะต้องถูกกลืนกิน และกลายเป็นเพียง "มนุษย์สำเร็จรูป" ที่มีชีวิตแต่ไร้ชีวา ที่ซึ่งถูกผลักไสให้เคลื่อน เลื่อนไปตามรอก และสายพานกลไกในระบบเศรษฐกิจที่ต้องแข่งกันเก็บ แข่งกันกัก แข่งกันกิน แข่งกันเสพ ฯลฯ

"ศิลปากร" สอนให้ผมมี "ความรัก" ความรักในชีวิตเรียบง่าย สันโดษ ถึงจะโดดเดี่ยว แต่ความโดดเดี่ยวนั่นแหละที่สำคัญ ที่ทำให้เรามีเวลาให้ได้ตรึกตรองกลั่นกรองความคิด พินิจมองความเป็นไปของสิ่งต่างๆรอบๆตัวได้ละเอียดมากขึ้

"ศิลปากร" สอนให้ผมมี "ความสุข" ความสุขแบบพอดีในวิถี ไม่มัวเมาไม่ฟุ้งเฟ้อ ไม่หลงระเริงไปกับมายาแสงสีลวงตาลวงชีวิตที่หาใช่ความหมายแท้จริงในชีวิต ศิลปากรสอนให้ผมสุขได้ง่ายๆกับสิ่งเล็กๆใกล้ตัว

"ศิลปากร" สอนให้ผมมี "ความรู้สึก" .....

"ศิลปากร" ให้อะไรหลายอย่างมากมายในชีวิตผม บ่มเพาะตัวตนให้ผมเป็นผมในวันนี้

(ภาพโดย : สุริยเทพจุติ ตินานพ วันที่ ๒๓ พฤษภาคม ๒๕๔๘ เวลา ๑๕ : ๓๑ น.)


ขอบคุณ "ศิลปากร"  ที่ทำให้ผมเป็นผมในทุกวันนี้


- จับกังคลั่งแมว -
วันที่ ๒๙ พฤษภาคม พ.ศ.๒๕๕๖
ณ เรือนพักใจ  กรุงเทพมหานคร
" What man is a man who does not make the world better ?



Create Date : 30 พฤษภาคม 2556
Last Update : 28 มิถุนายน 2556 20:26:28 น. 2 comments
Counter : 512 Pageviews.

 
ตามมาอ่าน พี่มาเปิดบล็อกดู เจอนักเขียนคนโปรดพอดีเลย ^




โดย: พี่ B IP: 83.117.57.130 วันที่: 30 พฤษภาคม 2556 เวลา:0:47:52 น.  

 

กด Like ให้เป็นคนที่ 2
สุดยอดเลยค่ะ
"ขอบคุณศิลปากรที่ทำให้ผมเป็นผมในทุกวันนี้"



โดย: อุ้มสี วันที่: 30 พฤษภาคม 2556 เวลา:7:51:59 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

The Audio Architect
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 2 คน [?]




I'm just a Stranger in the Strange land who Proud to be a Follower of Lord Buddha.

I love My King and I'll sacrifice my life to protect My King.

I Believe in Karma. Karma, the law of cause and effect is produced by our actions.
Friends' blogs
[Add The Audio Architect's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.