My CraZy DiaRy & OtHer tHings
Group Blog
 
<<
กันยายน 2550
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
30 
 
30 กันยายน 2550
 
All Blogs
 
My DiaRy @ 30 Sep 07

วันนี้ตื่นตีสองครึ่ง รถมารับตีสามครึ่ง(พี่หรือน้องก็ไม่รู้ชื่อสินมารับ หล่อสุดในชมรมแล้วล่ะ พี่แกขับกระบะครับ รูปหล่อขับกระบะ เอ..มันเขียน กะบะ หรือ กระบะ ว่า) ออกวิ่งตีสี่กว่า พระเจ้าช่วย มันเป็นการวิ่งที่ Run for my life จริงๆ ออกวิ่งปุ๊บ เจอแต่หมาว่ะ ไหนบอกว่าวิ่งกันบ่อยหมามันชินแล้ว หรือมันชินแล้วแต่มันก็ยังเห่าอยู่ดี ไม่เห็นมีใครกลัวหมาเท่าไหร่เลย วิ่งกันไปไม่สะทกสะท้าน ไอ้เรากับแม่เคยมีประสบการณ์โดนหมากัดมาแล้วทั้งคู่ คงจะฝังใจอ่ะน่ะ กลัวทั้งคู่เลย ค่อยยังชั่วที่กลุ่มใหญ่วิ่งตามมา พอวิ่งเป็นกลุ่มค่อยใจชื้นหน่อย อย่างน้อยหมามันก็กลัวคนหมู่ล่ะว่ะ ^_^

งานนี้แม่บอกให้เราวิ่งไปเลยไม่ต้องรอ ก็เลยไม่ได้รอแม่เลย แต่ในใจก็คิดว่าแม่จะวิ่งอย่างไรนี้ แต่ละคนวิ่งเร็วทั้งนั้น ไม่มีรอกันครับ ต่างคนต่างวิ่ง ไม่ก็จับคู่กันสำหรับคนที่ฝีตีนเท่ากัน หลังจากวิ่งผ่านดงหมาได้แล้ว คราวนี้ก็วิ่งผ่านดงสวนยาง 555 จากเดิมที่เราต้องวิ่งให้ทันกลุ่ม(ไม่ทันว่ะ วิ่งเร็วโคตรๆ แต่ยังเห็นหลังหลัดๆ และไปเจอกันตรงที่กินน้ำ) พอเข้าดงสวนยาง แม่ง มืดมาก มองทางแทบไม่เห็นเลย เท้าที่ย่ำไปเนี่ย เห็นในระยะใกล้ประมาณกูจะเหยียบแล้วน่ะ ถึงเพิ่งเห็นทาง คราวนี้ไม่กลัวหมาครับ ไม่กลัวความมืด(กูเหนื่อยค่ะ ไม่กลัวอะไรแล้วนอกจากหมา) แต่...ตรูจะหลงไหมเนี่ย มันมืดมากมองไม่เห็นทาง ไอ้ที่เคยคิดเอาไว้ว่า จะวิ่งตามไปเรื่อยๆ แล้วแต่แรงของเรา เอาเข้าจริงต้องอัดซะเต็มที่เลย ดีที่ว่าวันนี้แรงดีแหะ ไม่รู้เป็นเพราะกาแฟหรือเปล่า แต่วิ่งได้เร็วกว่าปกติ คราวนี้พอมันมืดเกรง(น้อยกว่ากลัว)ว่าจะหลงทาง (กลางสวนยาง เฮ้อ...จะโดนฆ่าข่มขืนหมกสวนไหมเนี่ย) ก็ต้องเร่งตามเค้าไปอีก พอวิ่งไปได้ 12.7 ก็เลี้ยวกลับคนเดียว ในใจก็คิดว่าวิ่งกลับไปน่าจะเจอใครบ้าง อีกใจก็คิดว่าตรูจะหลงไหมน่ะ และอีกใจก็คิดว่ามันอันตรายมิใช่น้อย(ยังกลัวเรื่องข่มขืนฆ่าอยู่) กลับไปได้แป๊บเดียวประมาณห้าร้อยเมตร ก็เจอแม่กับน้าง่า ดีจังเลยที่แม่มีเพื่อนวิ่งด้วย แต่ดูท่าแล้วเป็นห่วงจังกลัวแกวิ่งไม่ไหว แล้วทั้งสองคนก็ไม่ยอมให้เราวิ่งกลับคนเดียวเพราะมันอันตรายเกินไป ก็เลยต้องวิ่งต่อไปอีกประมาณโลครึ่ง พอเจอกลุ่มแรกที่กลับตัวมา เราก็เลยวิ่งกลับด้วย ขากลับสว่างแล้ว ไม่มีปัญหา

ปรากฏว่าขากลับข้าพเจ้าวิ่งคนเดียวซะเป็นส่วนใหญ่ ตอนแรกวิ่งกลับกันมาสามคน คนหนึ่งนำห่างไปเรื่อยๆ อีกคนหายไปไหนไม่รู้ วิ่งอยู่คนเดียวนานมาก คิดๆ ดูแล้วก็อันตรายน่ะ ถ้ามีใครมาฉุดเราไปเนี่ย ตรูจะมีแรงวิ่งหนีหรือต่อสู้ไหมว่ะ เพราะเหนื่อยมาก แต่ก็ไม่มีอะไร เข้าใจว่าชาวบ้านเค้าใจดี และหน้าตาฉันก็ไม่ได้เชิญชวนให้ใครมาคิดในแง่ชู้สาวได้ง่ายๆ วิ่งช่วงท้ายๆ แทบตาย ไม่อยากวิ่งแล้วขาจะไม่ไหวอยู่แล้ว พอมาเจอถนนใหญ่ค่อยยังชั่วหน่อย แต่...ฉันจำทางกลับไม่ได้ อาศัยจำรถกับร้านอาหารเอา เสี่ยงเข้าไปซอยนั้นดู แล้วถามเจ้าของบ้านหลังหนึ่ง เค้าบอกว่ามีนักวิ่งผ่านไปแล้วสามคน ใช่เลย ตรูมาถูกแล้ว กำลังคิดว่าจะวิ่งถูไถถามทางไปเรื่อยๆ พอดีเจอแม่ซะก่อน เลยวิ่งจบลงอย่างทุลักทุเล สรุปวิ่งไปประมาณสามชั่วโมงครึ่ง ระยะทางประมาณยี่สิบแปดโลกว่า อืมม์ เวลาไม่ค่อยดี แต่ถ้าเทียบว่าช่วงหลังมานี้แทบไม่ได้วิ่งเท่าไหร่ แทนที่จะเริ่มไต่จากสิบห้า ไปยี่สิบเอ็ด ไปยี่สิบห้า ข้าพเจ้าล่อไปเกือบสามสิบโล ก็โอเคน่ะ แต่สภาพเยี่ยงนี้ให้ไปลงมาราธอน กูตายค่ะ ตายแน่ๆ มึงเอ๋ย ต้องซ้อมเพิ่มขึ้น กินแป้งเพิ่มขึ้น ก่อนวิ่งต้องกินข้าวเหนียว อย่าลืมน่ะ ไม่งั้นหิวตายห่าแน่เลย ดูๆ แล้วหวังว่าคงไม่ได้ไปวิ่งมาราธอนที่นครพนมน่ะ ยังไม่พร้อม

กลับบ้านแม่สอนทำน้ำพริกอ่อง โอ้เพิ่งรู้ว่ามันตำยากไม่ใช่เล่น
๑. ตำเกลือเม็ด
๒. ตำพริกให้ละเอียด ผสมกับกระเทียมก็ได้
๓. ตำกระเทียม ขั้นตอนนี้ต้องให้ละเอียด เพราะถ้าไม่ละเอียดหลังจากตำหอมแดงแล้ว เห็นแม่บอกว่าจะแก้ไขอะไรไม่ได้
๔. ตำหอมแดง เอ้อ...ไม่รู้ไม่แน่ใจว่ะว่า ใส่กะปิก่อนหรือเปล่า เป็นอันเสร็จ แล้วเอาเครื่องแกงไปผัดกับน้ำมัน เคี่ยวจนมันแตกมั๊ง แล้วถึงใส่เนื้อหมูได้

เย็นไปงานแต่งงานที่ PMY อาหารธรรมดามาก ระหว่างที่นั่งฟังพิธีการต่างๆ ก็รู้สึกได้ว่า ถ้างานแต่งเรา เราจะไม่เชิญคนใหญ่คนโตที่บริษัทมาเป็นอันขาด ฉันจะจัดแบบมันส์สสสสส ถ้ามีโอกาสได้แต่งน่ะ อีกอย่างรู้สึกได้ว่าชีวิตของเรามันดูไม่เหมือนคนอื่นอ่ะ มันดูเป็นปัจเจกชนชอบกล ชีวิตนี้ฉันคงไม่เหมือนชาวบ้านชาวช่องเขาแล้วล่ะ



Create Date : 30 กันยายน 2550
Last Update : 30 กันยายน 2550 23:12:34 น. 1 comments
Counter : 264 Pageviews.

 
เค๊าวิ่งกันเพื่อะไรเนี่ย...???

เราก็เคยมีประสบการณ์วิ่งมาราธอนครั้งหนึ่ง วิ่งไปวิ่งมา เลยขึ้นรถเมล์ ไปลงหน้าเส้นชัย ฮ่า ๆ ๆ ๆ

และ...ขอให้ได้แต่งงานสมใจเน้อ (หาเจ้าบ่าวให้ได้เน้อ) วิ่งเก่ง ๆ แบบนี้ ไม่ยากหรอก.. ฉุดเอาตาข้างทางก็ได้ ง่ายดี (เหมือนมนต์รักจอมโจรไง..ตบจูบ ตบจูบ)


โดย: Ninniko วันที่: 12 ตุลาคม 2550 เวลา:10:05:00 น.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

The iora
Location :
ระยอง Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Friends' blogs
[Add The iora's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.