กุมภาพันธ์ 2560

 
 
 
1
2
3
5
6
7
9
10
11
12
14
15
16
17
18
20
21
22
23
24
25
26
27
28
 
 
All Blog
เกวียนทมิฬ (หวายดง) ตอนที่ 27 ลาดตระเวนส่วนหน้า




เกวียนทมิฬ (หวายดง) โดย ทักษภณ

ตอนที่ 27 ลาดตระเวนส่วนหน้า

หลังจากที่มีเสียงม้าดังขึ้นอีกครั้งคู่ต่อสู้ของอึ่งมีแรงฮึดอย่างน่าอัศจรรย์ ทันใดนั้นสัญญาณมีผู้บุกรุกก็ดังขึ้น เป็นเขียวนั่นเองที่ให้สัญญาณ

หลังจากนั้น สิ่งที่ปรากฏแก่สายตา สร้างความตกใจให้แก่คนทั้งสามยิ่งนักชายฉกรรณ์บนหลังม้าราว เจ็ด ถึงแปดคนอาวุธครบมือควบม้าพุ่งด้วยความเร็วเข้ามาใกล้เรื่อยๆ สีหน้าของสองคนฝ่ายตรงข้ามเริ่มปรากฏรอยยิ้มรอยยิ้มนี้ เป็นการยิ้มอย่างผู้มีชัย

“ฮ่าๆๆ..ยังจะถามชื่อ ที่อยู่พวกข้าอีกฤาไม่”

หนึ่งในสองคนต่อสู้พลางถามพลางด้วยสีหน้ายิ้มเยาะ ด้วยเห็นสีหน้าของอึ่งเปลี่ยนไป

”เดี๋ยว หยุดก่อนเราคนกันเองน่าจะค่อยๆพูดจากันก็ได้”

อึ่งกล่าวแล้วพยายามถอยม้าออกมา ด้วยเห็นว่าเพลานี้ฝ่ายตนเริ่มจะเสียเปรียบหันมองกลับไปทางด้านขบวนเกวียน จากนั้นได้ส่งสัญญาณเสียงไปถึงขบวนเกวียนอย่างรวดเร็วแข่งกับเวลาที่มีอยู่น้อยนิดทำนองว่ากำลังเพลี่ยงพล้ำ พร้อมกับส่งสัญญาณให้อีกสองคนถอยด้วย

แต่ดูเหมือนฝ่ายตรงข้ามรู้ว่าฝ่ายตนเริ่มจะได้เปรียบกลับไม่คิดเจรจาด้วย ทั้งยังหันไปโบกมือให้สัญญาณพวกที่กำลังจะมาถึง ให้บุกกระหน่ำเข้ามาอีกด้วย

ฝ่ายตรงข้ามกับขบวนเกวียน เดิมมีสองมาเพิ่มอีก แปดรวมเป็นสิบ ดาหน้าเข้าโอบล้อมคนทั้งสามเป็นแนวเรียงกระดาน

ฝ่ายหนึ่งถอยอย่างช้าๆ อย่างระมัดระวังอีกฝ่ายหนึ่งค่อยๆควบม้าย่างสามขุมเข้ามา คล้ายกับสิงโตเข้าขย้ำเหยื่อ

“พวกเจ้าทั้งสามหมดพูดเวลาแล้วน่าเสียดายที่ต้องเอาชีวิตมาทิ้งไว้ที่นี่ พวกข้าไม่อยากเปลืองน้ำลายไปกว่านี้แล้ววันนี้จะสั่งสอนพวกชอบยุ่งเรื่องชาวบ้าน โดยไม่ดูตาม้าตาเรือ ให้ได้จดจำไปจนชั่วชีวิตโอ...ลืมไปว่า พวกเจ้าทั้งสามคงไม่มีโอกาสได้พูดกระไรอีกแล้ว”

คำว่าหมดเวลาพูดเอาชีวิตมาทิ้ง ทำเอาคนทั้งสามเหงื่อแตกอึ่งหันมองไปฝั่งทางขบวนเกวียนก็ยังไม่ได้ยินเสียงตอบรับหรือเคลื่อนไหวใดทำให้รู้สึกประหลาดใจระคนตกใจยิ่งนัก ทำให้อดคิดไม่ได้ว่าว่าทางฝั่งขบวนเกวียนก็อาจจะเกิดเหตุร้ายใดๆ

รึว่าทางฝั่งขบวนเกวียนจะโดนโจมตีด้วย โอ...การปล้นขบวนเกวียนครั้งนี้ช่างแยบยลยิ่งนักถ้าคนพวกนี้พูดจริงทำจริง ชาตินี้คงไม่ได้กลับไปเห็นหน้าคนที่บ้านเป็นแน่

“ไอ้อึ่งมีอะไรจะสั่งเสียก็บอกข้าได้นะ”

อึ่งหันไปมองเพื่อนร่วมขบวน เห็นมันแสดงท่าทางแปลกๆ แต่ไม่เข้าใจในคำพูด และท่าทางของเพื่อนร่วมงาน จึงตะโกนถามไปด้วยความสงสัย

“เฮ้ย...มึงพูดกระไรไม่ใช่จะสู้ด้วยกัน ตายด้วยกันรึ”

“ข้าคิดว่าควรจะมีผู้ที่ไปส่งข่าว พวกข้าขอเสียสละเป็นผู้ไปส่งข่าวส่วนมึงขอให้เสียสละปะทะกับพวกนี้ชะลอไว้ข้าสองคนจะไปแจ้งข่าวกับหัวหน้า ไปนะ”

จบคำ เขียดและเขียว ก็ชักม้ามุ่งหน้ากลับไปที่ขบวนเกวียนอย่างรวดเร็ว อึ่งร้องตกใจ เห็นท่าไม่ดี รีบชักม้าตามการไล่ล่าระหว่างสาม กับสิบก็เริ่มขึ้น

สถานการณ์พลิกผันอย่างรวดเร็ว ทั้งที่เมื่อครู่กลุ่มขบวนเกวียนเหมือนจะเป็นผู้ที่เหนือกว่า เปรียบดังแมวขย้ำหนูอยู่แล้วเชียว แต่เพลานี้ทั้งสามกลับกลายเป็นฝ่ายที่ถูกไล่ขย้ำเสียเอง

พริบตาเดียว ทั้งหมดไล่ล่ามุ่งหน้าไปยังขบวนเกวียนในเส้นทางที่ เนินสูงต่ำ คดเลี้ยว สองข้างบางระยะทางรกทึบ ไม่อาจมองเห็นกันและกันในระยะไกล

เพลานี้ขบวนเกวียนกำลังมุ่งหน้ามายังกลุ่มคนที่ไล่ล่าเช่นเดียวกัน การเดินทางของผู้คนทั้งสองกลุ่มเป็นลักษณะของการเดินทางเข้าหากัน

ในที่สุดกองทัพกองเกวียนก็ปรากฏแก่สายตา จากนั้นก็มีเสียงโห่ดังสนั่นหวั่นไหวเป็นเสียงโห่ที่แสดงถึงความฮึกเหิมพร้อมที่จะเข้าต่อสู้ ผู้ไล่ล่าติดตามทั้งสิบ ถึงกับชะงักรีบรั้งม้าไว้จนสุดกำลัง

เนื่องจากสิ่งที่ปรากฏอยู่เบื้องหน้าคือกองทัพคนนับร้อยที่พร้อมจะต่อสู้สิ่งที่เด่นเป็นสง่าหน้าขบวนเกวียน คือธงสัญลักษณ์ทางการค้าของเศรษฐีเมืองโคราช

ดังนั้นสถานการณ์เพลานี้ ฝ่ายที่ติดตามไล่ล่ารู้ตัวดีว่าควรทำเยี่ยงใด

“ข้าว่าเราน่าจะคุยกันดีๆ ก็ได้ พวกข้าแค่ต้องการจะตามหาคน”

คนในกลุ่มผู้ติดตามกล่าวขึ้นหลังจากหยุดม้าแบบกะทันหัน มองเห็นธงเครื่องหมายการค้า และจำนวนคู่ต่อสู้เป็นร้อยเบื้องหน้า

“ฮะๆ แค๊กๆ”

เป็นเสียงของอึ่งหัวเราะด้วยความสะใจด้วยเมื่อสักครู่ไล่ต้อนทำให้ต้องหนีอย่างทุลักทุเลมันคิดรีบจะพูดแต่สำลักน้ำลายเสียก่อน เพราะอาการเหนื่อยหอบ ทำให้หวายต้องรีบโบกมือสั่งให้ทั้งสามที่ถูกไล่ล่าเมื่อสักครู่ให้ไปสงบเสงี่ยมทางด้านหลัง

“พวกท่านเป็นใครมีกิจอันใด กับกลุ่มการค้าเรารึ หรือว่าต้องการเสบียงก็บอกมา”

หวายกล่าวท่ามกลางบรรยากาศเสียงโห่ร้องของชาวขบวนเกวียนทำให้ฝ่ายตรงข้ามรู้สึกขนลุกได้ สิบต่อร้อย แค่ขว้างก้อนหินคนละก้อนก็ไม่น่านะรอดแล้ว

“พวกเรามีถิ่นพำนักที่ลำตะคองกำลังติดตามคนผู้หนึ่ง มิได้มีกิจธุระอันใดกับขบวนเกวียนท่านดอกอย่างไรเสียขอให้ท่านเปิดทางผ่านให้พวกเรา มีอันใดล่วงเกินก็ขออภัย”

เป็นที่ทราบกันดีว่า สำหรับนักเดินทางว่ามีกลุ่มก๊กลำตะคองอยู่ในละแวกนี้ มีการส้องสุมกำลังพอสมควร

“อ้อ...กลุ่มลำตะคองนี่เองได้ยินชื่อเสียงมานาน ถ้าคนของเรารู้ว่าเป็นพวกท่านคงมิกล้าทำให้ท่านต้องลำบากขออภัยที่ล่วงเกิน คนของข้ามีตาแต่หามีแววไม่ เฮ้ย...พวกเราเปิดทางให้พี่เขา เร็วๆหน่อย”

ตอนท้ายหวายสั่งให้คนของเปิดทาง คนของกลุ่มลำตะคอง หันมากล่าวขอบคุณ

“ขอบคุณนายฮ้อยที่เปิดทาง ท่านมีชื่อว่ากระไร ข้าชื่อขาว หวังว่าวันหลังคงได้เจอกันอีก”

คนที่มีผิวค่อนข้างคล้ำไว้เคราดำครึ้มกล่าว

“ข้า ชื่อหวายเป็นหัวหน้าขบวนเกวียนนี้ ก็คิดว่าคงจะมีโอกาสได้ ดวล...กับท่าน สักไหสองไห”

ทันทีที่ได้รับการเปิดทางคนของกลุ่มลำตะคองก็ควบม้าพุ่งไปทันทีคนสุดท้ายดูน่าจะเป็นผู้ที่มีอัธยาศัยดีที่สุด ได้ชักม้าทางหวายกล่าวว่า

“รู้สึกว่าไอ้งาเดียวมันออกมาหากินทางตามทางเกวียนอีกแล้วอย่างไรเสียให้พวกท่านระวังด้วย”

หลังจากกล่าวคำที่ทำให้ผู้คนตื่นตระหนกแล้วก็ได้ควบม้าไปเป็นคนสุดท้าย

“ข้ารู้สึกเหมือนว่าไม่น่าปล่อยไอ้คนสุดท้ายไปเลยเป็นการวางยาชัดๆ พวกขบวนเกวียนได้ยินชื่อไอ้งาเดียว สำหรับคนที่เคยเจอมันมาแล้ว คงกินไม่ได้นอนไม่หลับเป็นแน่วันก่อนก็เพิ่งเจอไอ้สองงา วิ่งกันจนลืมเสื้อลืมผ้า”

ขณะที่อึ่งกล่าวคนที่แจ้งข่าวไอ้งาเดียวได้ไปไกลลิบแล้ว ขบวนเกวียนได้รับคำสั่งให้พักชั่วครู่ทำการปรับขบวน ทำกิจธุระส่วนตัว เพื่อจะได้รีบเดินทางต่อไป หวายสั่งให้ เขียวกับเขียดไปคุมท้ายขบวน อึ่งลาดตระเวนล่วงหน้าขบวน

“หัวหน้าเหตุใดทำเยี่ยงนี้ไอ้อึ่งตายแน่ แกล้งกันชัดๆ”

อึ่งโวยวาย

“คนเก่งอย่างพี่อึ่งคนเดียวก็เหลือเฝือ เมื่อสักครู่ หนึ่งต้านสิบยังไม่กลัว”

เขียวกล่าวเสริมขึ้นทำให้อึ่งหันไปมอง เอามือขยี้หัวตัวเอง ด้วยอารมณ์โมโหแต่ไม่สามารถทำกระไรได้ด้วยรู้ว่าเพื่อนแกล้งแรงๆ

“ก็พวกมึงเผ่นมาก่อนข้าก็เผ่นตามแทบไม่ทัน จะหนีก็ไม่ยอมบอกกัน”

“ใครว่าหนีข้ามาแจ้งข่าวต่างหาก ส่งสัญญาณให้รู้แล้ว”

เขียดกล่าวเสริมมาอีกคนหวายฟังแล้วดูเหมือนจะเรื่องยาว จึงรีบตัดบท

“พอแล้ว ข้าให้เขียดกับเขียวไปคุมด้านหลังขบวนเกวียนด้วยไม่มั่นใจพวกกลุ่มลำตะคองเท่าใดนัก ถ้าเกิดย้อนกลับมาจะยุ่ง ระวังไว้ก็ดีด้านหน้าข้าจะช่วยดูอีกแรง ไม่ต้องกลัวไป ไอ้อึ่ง ถ้ามึงกลัวก็ไม่ต้องไปก็ได้ข้าจะให้พอกไปแทน”

หวายกล่าวจี้จุดอ่อนของอึ่ง เขารู้ดีว่าใครไปบอกว่ามันไม่กล้า ขี้ขลาดมันจะฮึดขึ้นมาทันที ยอมไม่ได้ที่ใครจะมาพูดทำนองนี้

“ไปก็ได้ถ้าเป็นอะไรไปหัวหน้ารับผิดชอบลูกเมีย ของข้าด้วย จะแสดงให้เห็นๆไปเลยว่า ไอ้อึ่งไม่ใช่คนขี้ขลาดอยู่แล้ว”

อึ่งพูดด้วยน้ำเสียงอันดังแล้วก็กระโดดขึ้นม้าควบไปทางหน้าของขบวนเกวียน หวายมองตามมันไปแล้วหัวเราะและหันไปสั่งส่วนที่เหลือทำหน้าที่ตามที่ได้รับมอบหมายขบวนเกวียนเริ่มเดินทางอีกครั้ง

“ไอ้งาเดียวคือกระไรหรือลุงลวก”

เสียงเจื้อยแจ้วของหนูมุกที่โผล่หัวออกจากกระโจมเกวียนดังมา

“ลุงเกรงว่าหนูมุกรู้แล้ว จะร้องไห้”

“กระไรต้องร้องไห้ด้วยละลุงมันเป็นสิ่งใดกันแน่ เรื่องมันเศร้าโศกเพียงนั้นเชียวรึ”

ก้องถามด้วยความอยากรู้ในท่ามกลางเสียงของขบวนเกวียนเดินทางต่อไปอย่างรีบเร่ง ลวกถอนใจเฮือกหนึ่งแสดงอาการประดุจว่าเป็นการตัดสินใจครั้งยิ่งใหญ่

“สาเหตุที่บอกว่ารู้แล้วจะร้องไห้เพราะว่ากลัวจนร้องไห้ต่างหาก ไอ้งาเดียวเป็นช้างพลาย ตัวใหญ่โตหากินตัวเดียวมักจะสร้างความหวาดกลัวตกใจให้กับคนเดินทางเป็นประจำ

ด้วยเหตุว่ามันเป็นช้างที่ไม่กลัวคนแต่สำหรับคนแล้ว ถ้ามันโผล่มาเมื่อใด เป็นได้วิ่งกันเตลิดเปิดเปิงดังนั้นชื่อเสียงของมันจึงเป็นที่รู้จักของนักเดินทาง”

“ยังไม่มีผู้ใดร้องไห้เลยแสดงว่ายังไม่มีผู้ใดรู้เรื่องที่ลุงพูด ลุงคงต้องเหนื่อยต่อไป”

น้ำใสกล่าวขึ้นมาบ้างด้วยสีหน้ายิ้มๆพอกเดินไม่ห่างเกวียนมากนักกล่าวแทรกขึ้นมาว่า

“ตามความเป็นจริงแล้ว ช้างตัวไหนโผล่มาก็ตกใจทั้งนั้นสัตว์เล็ก ตกใจเล็ก สัตว์ใหญ่ตกใจใหญ่”

“ตกใจเล็กตกใจใหญ่เป็นเยี่ยงไรละพี่พอก”

น้ำใสถามขึ้นด้วยรู้ขำในคำพูดของของผู้พิทักษ์เกวียน

“อ้าว ...ตกใจเล็กก็วิ่งเล็กๆน้อยๆ ตกใจใหญ่ ก็วิ่งไปกันใหญ่ นะซิ อย่างเมื่อวานช้างบุกมาตกใจใหญ่ก็วิ่งป่าราบ”

คำตอบของพอกสร้างความครื้นเครงให้ผู้ฟังไม่น้อย

“คิดว่าการเดินทางครั้งนี้จะมีโจรมาปล้นขบวนเกวียน บ้างฤาไม่”

ก้องถามขึ้นบ้าง

“คิดว่ามีอย่างแน่นอนแต่ไม่แน่ใจว่าจะเป็นตอนไหน เพลาใด แต่โจรกลุ่มใดคิดจะปล้นต้องคิดรอบรอบด้วยขบวนนี้เป็นขบวนใหญ่ การปล้นต้องวางให้ดี ต้องมีคนมากพอสมควร โจรกลุ่มใหญ่ส่วนมากหากินมานาน การข่าวต้องดี ฝีมือดี ถึงได้อยู่ได้นานปานนี้

การเป็นโจรปล้นไม่ใช่โจรจะมีอาวุธอยู่ฝ่ายเดียว ลางทีวางแผนการปล้นไม่รอบคอบพวกโจรอาจเจอคู่ต่อสู้ที่เข้มแข็งกลุ่มโจรก็อาจจะพบจุดจบได้

ขบวนเกวียนของเราไม่น่าจะเป็นสิ่งที่โจรจะเลือกอันดับแรก ถ้ามีตัวเลือกอื่นที่ดีกว่า พวกโจรที่มีกำลังคนเยอะพอจะปล้นได้ พอเห็นธงของเศรษฐีอ่ำก็ต้องเปลี่ยนใจ”

พอกแสดงความเห็นเสียยืดยาว

“เหตุใดพวกโจรเห็นธงแล้วถึงเปลี่ยนใจละลุงหนูดูธงก็ไม่กลัวตรงไหน”

มุกโผล่หัวออกนอกหลังคาของเกวียนชะเง้อหน้าไปมองธงลิบๆข้างหน้าแล้วถาม ทำให้ลวกที่นิ่งอยู่นานอดไม่ได้ที่จะพูดว่า

“หนูมุกไม่รู้กระไร ธงนี้จะแสดงฤทธิ์กับคนไม่ดีเท่านั้น เป็นที่ทราบกันดีว่าหากว่าโจรกลุ่มใดกล้าไปยุ่งกับขบวนการค้าของเศรษฐีอ่ำความซวยต้องมาเยือนอย่างแน่นอน

ประการแรกเป็นขบวนการค้าที่ใหญ่ เป็นที่ทราบกันดีว่า การเดินทางแต่ละครั้งมีผู้ร่วมขบวนเป็นร้อย การคุ้มกันเต็มไปด้วยยอดฝีมือเท่าที่จะหาได้

ประการต่อมาถ้าใครกล้าไปยุ่งกับขบวนการค้าของเศรษฐี จะโดนตามล่าชนิดไม่เลิกรา

บางคราเศรษฐีก็ยอมจ่ายให้แก่กลุ่มก๊กต่างๆเพื่ออำนวยความสะดวกในการทำการค้า ใครลำบากอดอยากเศรษฐีก็ช่วยเหลือเศรษฐีทำการค้าทำนองว่า พระคุณนำหน้าพระเดช ใครดีก็ดีด้วย ใครร้าย ก็จะร้ายพอจะเข้าใจหรือยังหนูมุก”

ลวกซึ่งอยู่กับเศรษฐีมานานพอสมควร ตอบแล้วมองไปตามเส้นทางที่เกวียนผ่านไปในเพลานี้มีร่องร่อยการอยู่อาศัยของผู้คน แต่เป็นสภาพรกร้าง สิ่งที่แสดงให้เห็นว่าเคยอยู่อาศัยได้แก่ ผลหมากรากไม้ เป็นต้นว่า ต้นมะม่วง ต้นมะพร้าวหลงเหลืออยู่ คาดว่าการเดินทางเข้าใกล้วัดร้างที่เป็นจุดพักในวันนี้แล้ว

“พอกได้ยินเสียงอะไรบ้างหรือเปล่า”

เสียงของหวายกล่าว ขณะขี่ม้าผ่านพอก แซงขบวนเกวียนขึ้นไปทำให้ผู้คุยกันอย่างออกรสชาติเมื่อสักครู่ทั้งหมด เงียบตั้งใจฟังเสียง ความตึงเครียดหวนกลับมาสู่ผู้คนในขบวนเกวียนอีกครั้ง

“ไอ้อึ่งเป็นกระไร ทำไมไม่ส่งสัญญาณมา”

ลวกเอ่ยขึ้นด้วยความสงสัย




Create Date : 08 กุมภาพันธ์ 2560
Last Update : 12 พฤษภาคม 2560 23:30:32 น.
Counter : 603 Pageviews.

1 comments
  
สวัสดีนะจ้ะ แวะมาเยี่ยมนะจ้าาา sinota ซิโนต้า Ulthera สลายไขมัน SculpSure เซลลูไลท์ ฝ้า กระ Derma Light เลเซอร์กำจัดขน กำจัดขนถาวร รูขุมขนกว้าง ทองคำ ไฮยาลูโรนิค Hyaluronic คีเลชั่น Chelation Hifu Pore Hair Removal Laser freckle dark spot cellulite SculpSure Ultherapy กำจัดไขมัน adenaa ลบรอยสักคิ้วด้วยเลเซอร์ ลบรอยสักคิ้ว Eyebrow Tattoo Removal เพ้นท์คิ้ว 3 มิติ สักคิ้ว 3 มิติ
ให้ใจหายใจ สุขภาพ วิธีลดความอ้วน การดูแลสุขภาพ อาหารเพื่อสุขภาพ ออกกำลังกาย สุขภาพผู้หญิง สุขภาพผู้ชาย สุขภาพจิต โรคและการป้องกัน สมุนไพรไทย ขิง น้ำมันมะพร้าว ผู้หญิง ศัลยกรรม ความสวยความงาม แม่ตั้งครรภ์ สุขภาพแม่ตั้งครรภ์ พัฒนาการตั้งครรภ์ 40 สัปดาห์ อาหารสำหรับแม่ตั้งครรภ์ โรคขณะตั้งครรภ์ การคลอด หลังคลอด การออกกำลังกาย ทารกแรกเกิด สุขภาพทารกแรกเกิด ผิวทารกแรกเกิด การพัฒนาการของเด็กแรกเกิด การดูแลทารกแรกเกิด โรคและวัคซีนสำหรับเด็กแรกเกิด เลี้ยงลูกด้วยนมแม่ อาหารสำหรับทารก เด็กโต สุขภาพเด็ก ผิวเด็ก การพัฒนาการเด็ก การดูแลเด็ก โรคและวัคซีนเด็ก อาหารสำหรับเด็ก การเล่นและการเรียนรู้ ครอบครัว ชีวิตครอบครัว ปัญหาภายในครอบครัว ความเชื่อ คนโบราณ
โดย: สมาชิกหมายเลข 4057910 วันที่: 23 สิงหาคม 2560 เวลา:17:58:57 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

Valentine's Month



thampitak 33
Location :
กรุงเทพฯ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 4 คน [?]



New Comments