ตุลาคม 2560

1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
27
28
29
30
31
 
 
All Blog
เกวียนทมิฬ ตอนที่ 43 หาคู่ชก


เกวียนทมิฬ โดยทักษภณ

ตอนที่ 43 หาคู่ชก

เมื่อทุกคนไปถึงบริเวณจัดชกมวยพบว่ามีผู้คนอยู่บ้างแล้ว ทันทีที่กลุ่มขบวนเกวียนเข้าไปถึง ก็มีคนเกร่เข้ามาทักทาย

“จะต่อยหรือว่าจะเล่นดีพี่ ถ้าเล่นแทงได้เลยพี่ มิมีอั้น แทงมารับไปถ้าจะต่อยได้เลยพี่ฝีมือดีรับอัฐ ฝีมือไม่ดีรับหมัดไป”

หวายหันไปมองเจ้าของเสียงพบว่าเจ้าของเสียงใช้ผ้าขาวม้าคลุมศีรษะ เห็นแค่ใบหน้า หวาน คมคาย แต่น้ำเสียงเหลมห้าวและเค้าโครงของใบหน้าก็ทำให้เขาเกิดความสงสัยอะไรได้บางอย่าง

ในขณะที่หวายหันไปมองรอบๆ เพื่อสำรวจจุดอื่นๆว่ามีสิ่งใดน่าสนใจบ้าง ก็ได้ยินเสียงการเคลื่อนไหวที่รวดเร็วไม่ห่างนัก เมื่อมองไปตามเสียงได้เห็นไอ้เขียดนอนลงไปกองกับพื้นทุกอย่างเกิดอย่างรวดเร็วมาก สร้างความสงสัยให้กับผู้ที่อยู่รอบข้างเป็นอย่างมาก

“อ้าวพี่เป็นอันใดถึงได้ล้มล่ะ”

ผู้ที่มีผ้าขาวม้าคลุมศีรษะเผยให้เห็นแค่ใบหน้า กล่าวด้วยน้ำเสียงท่าทางเหรอหรา ถามไอ้เขียดที่ล้มลงไปกับพื้นมันถึงกับอ้าปากมองคนพูดค้าง สั่นหัวช้า ๆ พร้อมกับค่อยๆลุกขึ้น หวายเหมือนมีภาพบางอย่างปรากฏขึ้นอีกครั้งในความทรงจำจึงกล่าวกับคนรูปร่างสมส่วน ด้วยสีหน้ายิ้มแย้มว่า

“เองชื่อไร เราเคยเจอกันหรือเปล่าหรือว่ารู้ว่าเคยรู้จักกันหรือเปล่า ไหนขอดูหน้าหน่อยหน้าหวานจริงนะเอง”

เจ้าคนเชียร์มวยหันหน้าหนีไปด้านอื่นประดุจว่าไม่ใคร่สนทนาด้วย กล่าวด้วยน้ำเสียงให้ฟังดูห้าวกว่าเดิมว่า

“ไม่ๆๆมิเคยเห็นกันมาก่อนดอก ข้าชื่อกระ มิเคยรู้จักนายฮ้อยดอก”

กล่าวพร้อมกับทำท่าจะหลีกหนีไปแต่มีผู้หนึ่งมิยอมให้จากไปง่ายๆ

“ไอ้คนชื่อ กระ เองจะไปไหนมิได้จนกว่าจะได้ต่อยกับข้าก่อน ข้าจะต่อยวางเดิมพันกับเอง”

เป็นเสียงเรียกเน้นปนกัดฟันของไอ้เขียดนั่นเองมันรู้สึกเสียเหลี่ยม เพราะเมื่อครู่มันเดินเข้าไปแค่ยกมือคิดจะกอดคอหยอกเย้าเล่น

แต่แค่เพียงยกมือขึ้น เป้าหมายอยู่ที่บ่าของคนชื่อกระรู้สึกตัวอีกทีก็นอนกองอยู่กับพื้นแล้ว

“ใครจะต่อยด้วยข้าเป็นแค่คนทำมาหากิน มิได้เป็นนักมวย ข้าต่อยมวยไม่เป็น”

เจ้ากระ โบกมือกล่าวปฏิเสธเสียงแข็ง

“ข้าดูมวยเป็นพริบตาเดียว เองล้มมวยกะโหลกกะลาอย่างไอ้เขียดได้โดยง่าย”

อึ่งที่พึ่งมาถึงเห็นเหตุการณ์พอดีพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ แต่กวนอารมณ์ของไอ้เขียดมิให้ราบเรียบได้

“เฮ้ยๆ ไอ้อึ่งเองก็พูดเกินไปพูดแบบนี้มาต่อยกับมวยกะโหลก กะลาอย่างข้าดีกว่า”

เขียดที่อยู่ในอาการโกรธที่เสียเหลี่ยมมวยเมื่อสักครู่ รู้สึกไม่พอใจ จึงกล่าวท้าทายกับอึ่ง เรียกเสียงเฮจากผู้ที่อยู่ในบริเวณรอบๆพอสมควร

“ไอ้เขียดใครจะต่อยกะเอง ข้าเป็นคนทำมาหากิน มิใช่นักมวย”

อึ่งพูดด้วยสำนวนเหมือนจะคล้ายคำพูดคนที่ชื่อกระทำให้ผู้ที่อยู่รอบๆ อดขำมิได้

“เพลานี้ไอ้เขียดต่อยกับผู้ใดก็ได้ เพราะโดนดูหมิ่น ข้าต้องกู้ศักดิ์ศรีคืน พวกเอง สองคนผู้ใดก็ได้มาต่อยกับข้าซะดีๆอย่าให้ข้าโมโห โกรธาไปมากกว่านี้”

ไอ้เขียดพูดด้วยน้ำเสียงบ่งบอกถึงอารมณ์โกรธจ้องหน้าไปที่อึ่งและกระ ผู้คนที่อยู่รอบข้าง ทุกคนมองตาม แต่ส่วนมากจ้องไปที่ผู้มีผ้าคลุมผมชื่อกระ

“อ้าว...ทุกคนอยากให้ข้าต่อยกับเจ้าคนนี้รึไม่ได้ ข้าชกต่อยไม่ได้ ข้าชกมวยไม่เป็น”

คนชื่อกระปฏิเสธเป็นพัลวันเสียงรัว แต่ทันใดมีบุคคลหนึ่งก้าวเข้ามากลางวง

“มา..มิมีใดผู้กล้าข้าต่อยเอง ข้าต่อยกับผู้ใดก็ได้ สูง ต่ำ ดำ ขาว อ้วน ผอม กำลังคันไม้ คันมือ หาคู่ชกอยู่พอดี”

เสียงที่ดังแทรกขึ้นมาทำให้ทุกคนหันไปมองพบว่าเป็นเสียงของพอกนั่นเอง

“เอาเลยไอ้เขียดเองได้คู่ชกแล้ว จัดไป ไม่ต้องบอกว่าให้ข้าต่อยกับไอ้พอกนะ ข้าจะหาคนแข่งสะบ้า”

เสียงของเขียวดังขึ้นมาพร้อมกับพูดปัดให้พ้นจากตนเอง ดูเหมือนว่าเพลานี้กลุ่มคนในขบวนเกวียน เริ่มจะมาชุมนุมบริเวณนี้มากขึ้นเรื่อยๆ

“เฮ้ย..ผู้ใดว่าข้าชอบต่อยมวย ข้ามิถนัดการชก การต่อยดอก ข้าเป็นคนรักศิลปะ วาดภาพถนัดวาดภาพ ได้ยินว่าจ้อนเคยโม้ว่าชกมวย คราเดียวล้มคนได้เป็นสิบ”

เพลานี้เขียดทำท่าทางวาดภาพในอากาศกล่าวปัดให้พ้นจากตัวด้วยรู้ฝีมือของพอกดีมันนึกถึงความปวดระบมคราวก่อนยังสะดุ้งไม่หาย

“อ้าวพี่เขียด เมื่อครู่ยังได้ยินว่าจะต่อยกับผู้ใดก็ได้เหตุใดจึงเปลี่ยนไปรวดเร็วเช่นนี้ทำไมหาเรื่องให้ข้าละ ข้าอยากจะแข่งยิงหน้าไม้ลองถามพี่ลวกดู ลางทีอาจจะสนใจ”

จ้อนมองเห็นลวกที่กำลังเดินเตร่มาทางนี้พอดีจึงโยนไปให้ มีเสียงเฮ สนับสนุน ลวกที่เพิ่งมาถึงทำหน้างงเนื่องจากไม่รู้เรื่องที่ผู้คนข้างเวทีมวยสนทนากัน

“มีอันใดรึ แหมพวกเองเห็นคนรูปหล่อเดินมา ไม่ต้องดีใจกันมากก็ได้”

ลวกพูดพร้อมกับเสยผมด้วยสีหน้ายิ้มแย้มด้วยคิดว่าผู้คนเฮต้อนรับ ปรากฏตัวของตนเอง

“พี่เข้าข้างตัวเองอีกแล้วผู้ใดบอกว่าพี่หล่อ พวกเขาเฮกันเพราะอยากให้พี่ลวกต่อยกับพี่พอกต่างหาก”

คำพูดของจ้อนทำเอาลวกถึงกับสะดุ้งมองกราดไปรอบๆ พอสบตาพอกที่จ้องมาเหมือนถามว่าจะเอาไหม รีบหันกลับไปตอบจ้อน

“เยี่ยงนั้นดอกรึข้ากำลังยุ่งกับการเตรียมแข่งเกวียน มิอาจต่อยกับผู้ใดได้ดอก ข้าจะรีบเตรียมตัวไปแข่งเกวียนกับไอ้เมื้อมเสียใจด้วยข้าไปละ”

ลวกชิงตอบโดยใช้คำพูดให้ตนเองดูดีที่สุดและคิดในใจว่าแค่ก็รอด คิดดีใจที่ตนตอบไปได้ดี ตอนท้ายมันส่งยิ้มให้จ้อน

เหมือนส่งสัญญาณว่าไม่ได้กินกูดอกจากนั้นรีบเดินห่างออกจากเวทีมวยอย่างรวดเร็ว แต่มีเสียงหนึ่งดังขึ้นทำให้มันชะงักการก้าวเท้า

“อ้าวพี่ลวกจะรีบไปไหนไม่ดูฉันชกมวยก่อนรึ”

เสียงของน้ำใสดังขึ้นทำเอาลวกเหมือนมีใครมากระชากกลับอย่างกะทันหัน ลวกหันมาถามด้วยความสงสัย

“เองจะต่อยกับผู้ใดวะน้ำใสเดี๋ยวนี้เองกล้าต่อยกับผู้ชายแล้วหรือวะ หรือว่าเองคิดจะต่อยกับไอ้พอกกินเดิมพัน ข้าว่าอย่าหาเรื่องเจ็บตัวดีกว่าถ้าเองคิดจะต่อยกับไอ้พอก ข้าจะไม่ลงเดิมพันเป็นเด็ดขาด แบบนี้มีแต่เสียกับเสีย”




Create Date : 26 ตุลาคม 2560
Last Update : 26 ตุลาคม 2560 18:05:14 น.
Counter : 146 Pageviews.

0 comments
(โหวต blog นี้) 
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

BlogGang Popular Award#13



thampitak 33
Location :
กรุงเทพฯ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 4 คน [?]



New Comments