รีวิวการ์ตูนไทย - Thai Comic Review
Group Blog
 
<<
กุมภาพันธ์ 2562
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
2425262728 
 
20 กุมภาพันธ์ 2562
 
All Blogs
 
(รีวิวการ์ตูนไทย) หนีตายนรก 3/1 (ยุทธภูมิ ตั้งศิริสัมฤทธิ์)

 

หลายคนน่าจะรู้จักคนๆนี้ดีอยู่แล้วในเรื่อง "ปมสยอง" ดังนั้นคงไม่จำเป็นที่จะต้องแนะนำอะไรอีกแล้วมั้ง เพราะจริงๆแล้ว งานเก่าของเค้าก็โหดๆดิบๆประมาณนี้นี่แหละ โดยเฉพาะการ์ตูนแอ็คชั่น ฉากตายเลือดสาดจะมีให้เห็นตั้งแต่เรื่อง "ล่ามหากาฬ" แล้ว (เป็นรวมเล่มเรื่องแรกของคนเขียน ตั้งแต่ปี 2540 ได้มั้ง) อย่างโหด!!! สมองระเบิดทั้งเรื่องเลย
 
แต่เรื่องนั้นเราเคยรีวิวไว้แล้ว ดังนั้นจงไปหาอ่านใน bloggang เอาเอง เพราะวันนี้เราจะมาพูดถึงเรื่อง หนีตายนรก 3/1 กันยังไงเล่า!!!! -- เนื้อเรื่องจะเกี่ยวกับกลุ่มเด็ก ม.3/1 ได้ไปเที่ยวทัศนศึกษาตามเกาะที่ต่างๆ ก่อนที่จะโดนคลื่นพายุซัดมาที่เกาะแห่งหนึ่ง ซึ่งเต็มไปด้วยอันตรายมากมาย ทั้งสัตว์ร้ายขนาดใหญ่มหึมา พร้อมที่จะขย้ำพวกเขาได้ทุกเมื่อ!!!!
 
หนาวไข่ไปกับงานฉากระดับมืออาชีพที่มีให้เห็น "แทบทุกช่อง" และที่สำคัญ มันกลับไม่ทำลายอารมณ์การเล่าเรื่องอีกด้วย
ถ้าจะเอาแค่แก่นเรื่องก็ประมาณนี้แหละมั้ง -- การ์ตูน จะแบ่งออกเป็นสองภาคใหญ่ๆคือ ภาค ป่านรก (เล่ม 1-9) และภาค มิติพิศวง (เล่ม 9-15) ซึ่งในภาคหลังนั้น กลุ่มตัวเอกจะเดินออกมานอกป่าได้แล้ว และมาถึงเมืองโบราณแห่งหนึ่ง โดยจะมีสัตว์ร้ายรูปร่างแปลกๆมากกว่าภาคแรก แต่โหดกว่าเดิมถึง 2 เท่า!!!! (มีฉากที่กลุ่มตัวเอกต้องต่อสู้กับรูปปั้นหินขนาดใหญ่ด้วย แปลกพอมั้ยเล่า 5555+)
 
ในส่วนของเนื้อเรื่อง คนเขียนได้แรงบันดาลใจมาจากเรื่องเพชรพระอุมา และพล นิกร กิมหงวน ตอนป่ามหาภัย (ล่อซะเก่าเลย โอ้!!!) ซึ่งก็เป็นแนวเอาชีวิตรอดในป่าเหมือนกัน (มีเวอร์ชั่นการ์ตูนด้วยนะ) -- เรียกได้ว่า นี่เป็นการหลุดออกมาจาก comfort zone ครั้งยิ่งใหญ่ สลับแนวแบบสายฟ้าแลบจริงๆ หลังจากที่ก่อนหน้านั้น คนเขียนมักจะทำแต่แนวดราม่ามาโดยตลอด (เช่น ถนนพระอาทิตย์ กับ ต้นสนทรายขาว)
 
ตัวละครแทบทุกตัวมีความโดดเด่นเอามากๆ ทั้งๆที่ก็ออกแบบง่ายๆ ไม่ได้หวือหวาอะไรมาก ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไม?

เหล่าตัวเอกในเรื่องจะมีความสามารถที่แตกต่างกัน -- เช่น คนหนึ่งเก่งต่อสู้ คนหนึ่งเก่งวางแผน นอกนั้นก็จะเด่นในเรื่องการทำยาสมุนไพรบ้าง เก่งปีนเขาบ้าง เก่งความรู้ทั่วไปบ้าง ขนาดมีสัมผัสที่ 6 ยังสำคัญเลยคิดดู!!! (หมายถึง มองเห็นอดีตและอนาคตล่วงหน้า) ซึ่งก็สำคัญพอกันทั้งนั้น แต่บางครั้งสัตว์ประหลาดก็ใหญ่เกินกว่าจะสู้คนเดียวได้ แถมยังต้องมาหาอาหาร แหล่งน้ำ และที่พักชั่วคราวอีก ซึ่งสุดท้ายเจอแบบนี้ก็ต้องร่วมด้วยช่วยกันอยู่ดี เป็นธรรมดาของแนวเอาชีวิตรอดแหละเนอะ (หลังๆนี่ ขว้างไดนาไมท์ทั้งเรื่องเลย 5555+)
 
...ถึงแม้การ์ตูนจะแฟนตาซีแค่ไหน แต่เนื้อหา..จะเน้นให้ความรู้ในเรื่องใกล้ตัวที่สามารถใช้ได้จริง อย่างเช่นเทคนิคการเอาตัวรอดในป่า -- ที่นอกเหนือจากในย่อหน้านั้น ก็จะมีเทคนิคการทำอาวุธล่าสัตว์ การผสมยา และจะมีการวิเคราะห์สภาพแวดล้อมรอบตัวเพื่อใช้ประโยชน์ในการหาอาหาร ที่อยู่ และแหล่งน้ำ เป็นต้น ซึ่งเรื่องนี้ก็ทำออกมาได้ฉลาดและหลักแหลมพอตัว โดยเฉพาะการวางแผนของตัวละครในเรื่อง มันสมกับการได้อยู่ห้อง 3/1 จริงๆ
 
 

...แล้วคนที่ใส่หน้ากากเข้าหากันในสังคม เขาไปทำอะไรให้หล่อนก่อนเล่า

แต่น่าเสียดาย(สุดๆ) ที่ความดีงามทั้งหมด มันมีเฉพาะแค่ภาคแรกเท่านั้นเอง!!! แต่ก็ไม่ได้หมายความว่า ภาคมิติพิศวงมันจะแย่ขนาดนั้น -- เพราะการออกแบบสัตว์ประหลาดต่างๆที่หลากหลายและแปลกใหม่ (พวกดอกไม้กินคน/ตั๊กแตนใบมีด/หนอนพ่นกรด) กลับเป็นอะไรที่น่าสนใจมาก สำหรับเกาะลึกลับขนาดใหญ่ (ที่ยังมีอะไรอีกมากมายให้ค้นหา) -- ดังนั้น ภาคมิติพิศวงจึงเป็นภาคที่คนเขียนสามารถที่จะสร้างลูกเล่นอะไรแปลกๆได้อีกมาก และดูท่าจะเขียนสนุกกว่าด้วย น่าเสียดาย ที่เขาเล่นกับมันน้อยไปหน่อย
 
และอีกอย่าง...มันจะดีกว่านี้ ถ้าเนื้อหามันไม่แฟนตาซีจนเกินไปขนาดที่ตัวละครในเรื่อง "สามารถใช้เวทมนตร์ได้" เฉยเลย (แล้วจะใส่มาทำม้ายยย!!!!) ซึ่งมันทำให้อารมณ์การเอาตัวรอดที่เคยเกิดขึ้นในภาคแรกนั้นหายไปเกินครึ่งเลย
 
ไปโน่นเลย กรรม (.....)

แถมบางครั้ง ในภาคมิติพิศวง คนเขียนยังมีปัญหาในการแฝงประเด็นทางสังคมที่ดูไม่เข้ากับบริบทของเรื่อง ไม่ใช่อะไร มันขาดตัวอย่างประกอบเหมือนภาคป่านรก แถมยังมีบทพูดที่ผิดวิสัยโผล่ออกมาอีก เช่น เช่น "ฉันน่ะ อยากจะกลับบ้าน เพราะมันคือบ้านเกิดของพวกเรา เราเกิดที่นั่น ก็ควรจะตายที่นั่นใช่มั้ย?" (เดี๋ยวๆ มารักชาติอะไรตอนนี้เฮ้ย!!!! แล้วไม่คิดถึงบ้านบ้างเลยเรอะ!!?!) คือ...จำได้ว่าในการ์ตูนเก่าๆ พวกถนนพระอาทิตย์เงี้ย เค้าเคยนำเสนอออกมาได้แนบเนียนกว่านี้ แล้วพอเห็นแบบนี้แล้ว มันชวนให้รู้สึกหงุดหงิดแทนจริงๆ -- common sense หายไปไหนหมดเฮ้ย!!?!
 
แล้วก็มันจะมีหลายช่วง (โดยเฉพาะช่วงหลัง) ที่การวาดตัวละครของเขา ถึงจะดูเป็นธรรมชาติมากขึ้นก็จริง แต่ก็มักจะโชว์เฉพาะหน้ากับครึ่งตัวบ่อยๆ แถมการเคลื่อนไหวและมุมภาพก็ไม่หลากหลายผิดกับเล่มแรกๆ ซึ่งมันทำให้เห็นได้ชัดเลยว่าคนเขียน "รีบวาด" -- ดูเอาจากลายเส้นที่ไม่เป็นระเบียบนั่นก็ได้ (หลังๆนี่ ไม่เรียบร้อยเกิน) แล้วโครงหน้าบางทีก็วาดเบี้ยว หลายช่องก็เนียน!!! วาดช่องใหญ่ๆ แล้วก็ปล่อยสกรีนโทนทับเอาไว้ เพื่อจะได้ไม่ต้องวาดเยอะๆ (จะรีบไปไหนครับเพ่!!!) -- ถึงจะรู้สึกเฟลไปบ้าง แต่โดยรวมแล้ว มาตรฐานด้านงานภาพก็ยังถือว่า ออกมาเหนือกว่าการ์ตูนไทยหลายๆเรื่องอยู่ (แต่ยังไง ลายเส้นในเล่มแรกๆก็ยังดูเป็นระเบียบกว่าอยู่ดี)
 
การที่ครูประจำชั้นออกมากินอาหารต่อหน้าเด็กๆที่หิวโหย นอกจากจะสื่อถึงความเห็นแก่ตัวแล้ว ยังสื่อให้เห็นถึงการมีอำนาจที่เหนือกว่าอีกด้วย

ทำไมลายเส้นใน "หนีตายนรก 3/1" ถึงเหนือกว่า?
 
เพราะงานฉากยังไงเล่า!!!! สำหรับใครที่เคยติดตามงานของเขามาก่อนจะรู้ว่า ในงานแทบทุกชิ้นของเขา จะมี "ฉากหลัง" โผล่มาแทบทุกช่อง (แต่ก็จะมีปล่อยขาวบ้างเพื่อความสบายตา) ทำให้งานของเขาออกมาดูเต็มทุกครั้ง -- คนเขียนมักจะโฟกัสกับการวาดฉากพวกป่าเขาลำเนาไพรกับสัตว์ประหลาดเป็นพิเศษ (เฮ้อ!!! ยกเว้นตัวละคร ไม่รู้ทำไม) มันสวยและละเอียด น่ามองนานมากๆจนคนเขียนถึงกับเอามาใช้ใหม่ในหลายๆหน้าเลย (รู้อยู่หรอกนะ แฮ่!!! 5555+)
 
...ซึ่งนั่นทำให้เด็ก 3/1 ได้รู้ว่า ความเห็นแก่ตัวมันสร้างความเสียหายขนาดไหน ความสามัคคีจึงเกิดขึ้น ณ จุดนั้น

สุดท้าย ก็ขอเป็นอีกหนึ่งกระบอกเสียงว่า ยุทธภูมิไม่สมควรที่จะถูกเพื่อนร่วมงานดูถูกเรื่องลายเส้น (เฉพาะช่วงหนีตายนรก 3/1 คนเขียนเคยพูดเอาไว้) เพราะคนเขียนยังมีสปิริตมากพอ ที่จะพยายามทำการ์ตูนยังไงให้ออกมาดูดีอยู่ (นอกจากจะปล่อยฉากตลอดทั้งเล่ม เพื่อให้งานดูเต็มแล้ว ยังเก็บแสงเงาและรายละเอียดปลีกย่อยอื่นๆอีก อย่างเช่น ผมที่ยาวขึ้น รอยเปื้อนของเสื้อที่ยังคงเป็นตำแหน่งเดิม บลาๆๆๆๆ) และถึงแม้ว่าจะดูกันออกว่า เป็นงานรีบก็ตาม แต่ผมว่าแค่นั้นมันก็ดีเพียงพอแล้วนะ 
 
ดังนั้น ทีนี้...ก็ตัดปัญหาเรื่องงานภาพที่ไม่มีเวลาวาดออกไปได้เลย เพราะจริงๆแล้ว มันก็ไม่ได้แย่อะไรขนาดนั้น เพราะ "ปัญหาที่แท้จริง" มันอยู่ที่เนื้อเรื่องครึ่งหลังต่างหาก เขาพลาดเองล้วนๆ เหนื่อยที่จะทำต่อ ทั้งๆที่มันสามารถใส่อะไรสนุกๆเข้าไปได้อีกมาก เขาไม่เห็นช่องทางเอง ในฐานะที่อ่านตั้งแต่ต้นจนจบ ก็ต้องขอบอกเลยว่า เสียดายเนื้อเรื่องมาก เฮ้อ!! หวังว่าผลงานชิ้นต่อไปจะไม่ออกมาพลาดแบบนี้อีกนะ
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
(สรุป 6/10) (รอเขียนเพิ่มเติมเร็วๆนี้)

ติดตามเพจที่ https://www.facebook.com/ThaiComicReview/
 

เรื่องนี้สอนให้รู้ว่า อย่าฆ่างูบนเกาะ เรื่องยาวเลยเห็นมั้ย



Create Date : 20 กุมภาพันธ์ 2562
Last Update : 4 ตุลาคม 2563 12:54:07 น. 0 comments
Counter : 1885 Pageviews.

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

เรลกันคุง
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




สวัสดีครับ ผมเรลกันครับ ชอบอ่านการ์ตูนมากๆ หวังว่าจะสนุกกันนะครับ




Friends' blogs
[Add เรลกันคุง's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.