Group Blog
 
<<
เมษายน 2554
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
 
10 เมษายน 2554
 
All Blogs
 
เก็บเล็กผสมน้อยกับประสบการณ์อบรมค่ายบรอดเวย์ YES Academy



การอบรมค่าย YES Academy Thailand 2011 ที่ผ่านมา ณ วิทยาลัยดนตรี มหาวิทยาลัยรังสัต เมื่อ 26 มีนาคม - 4 เมษายนนี้ จริงๆ แล้ว มีทั้งดนตรีแจ๊สส์ คลาสสิคัล เต้นฮิปฮ็อป และบรอดเวย์มิวสิคัล อาจารย์ก็เป็นฝรั่งแห่แหนกันมาโดย สถานทูตเมกาเป็นสปอนเซอร์หลัก American Voices ของคุณจอห์น เฟอร์กูสัน เพื่อนอเมริกันเป็นคนจัดการ

เพราะบรรดาคุณครูทั้งหลายหายพระเศียรไปวิ่งหนีระเบิดแถวอัฟกานิสสถาน ก็เลยโยนภาระมาให้ข้าพเจ้าในการออดิชั่นเด็กบรอดเวย์คราวนี้ ซึ่งในใจนั้นถ้าไม่เลวร้ายชนิดหลุดโลก ข้าพเจ้าก็คงปล่อยผ่านให้ได้มาอบรมกันถ้วนหน้า อันที่จริงแล้ว มิได้อยากจะไปยุ่งเกี่ยวเพราะรู้ดีว่าจะต้องถูกติฉินนินทาจากครูฝรั่งภายหลังได้ แต่เอาเถอะ เมื่อไม่มีใครเราก็มั่วได้อยู่แร้วว



เด็กที่ออดิชั่นกันเข้ามาคราวนี้ ส่วนใหญ่ไม่ค่อยมีใครโดดเด่น มีดีผ่านเข้ามาบ้าง แต่ไม่ถึงกับเจ๋ง คงเป็นเพราะช่วงเวลาที่ไม่ค่อยเหมาะ ติดเรียนซัมเมอร์กันเป็นเทือก มีต่างชาติเก่งๆ บางคนเข้ามาอย่าง นาตาชา จากปากีสถาน (แต่มาเรียนที่มาเลเซีย) หรือหนุ่มจากพม่า (แปลกมะ เก่งกว่าเด็กไทยอีก) ส่วนของไทยเราก็มีน้องต๊ะ Poordiva น้องแจม Littlephantom จากบล็อกแกงค์นี่แหละ และยังมีอีกสองสามคนที่เด่นๆ ทั้งจากกรุงเทพฯและ ตจว.พอจะไปสู้เขาได้

ประการแรกที่เห็นปัญหาคือการเลือกชิ้นงานสำหรับผู้เข้าอบรม การเลือก Guys and Dolls บรอดเวย์มิวสิคัลต้นแบบอเมริกันจ๋ามาให้เด็กเรียนเพื่อที่จะโชว์ให้ได้ใน 7 วันเนี่ย มันหนักหนาเกินเหตุ คงเพราะคราวนี้ศิษย์เก่าเก่งๆ หลายคนไม่ว่างเข้าอบรมด้วยประการหนึ่ง และความไม่คุ้นเคยกับมิวสิคัลเรื่องนี้ด้วยประการหนึ่ง ประเด็นสำคัญอีกเรื่องคือ เด็กไทยเราไม่สนใจจะศึกษาทั้งที่พยายามป้อนข้อมูลให้ล่วงหน้า ทั้งสกอร์เพลง เรื่องราวความเป็นมา ภาพยนตร์ ฯลฯ น้อยรายที่เตรียมตัวฟัง ฝึกร้องมา กะมาตายเอาดาบหน้าว่างั้น



พวกที่เตรียมมากลับเป็นต่างชาติอย่างที่ว่า คงเพราะพวกนี้ถูกคัดเลือกมาแล้วจากสถานทูตสหรัฐทั้งในพม่า ปากี ลาว บลาๆๆ เด็กที่มาจึงมีความสามารถโดดเด่นกว่าเด็กไทยไม่ว่าบรอดเวย์ หรือเต้นฮิปฮ็อป แล้วเขาตั้งใจกว่าเราเยอะ อย่างเด็กไทยเวลาเรียนมาแล้ว แทนที่จะเอาเวลาว่างมาซ้อมเพลงให้แม่น เพราะเสียงประสานเยอะแยะยุ่งยาก กลับมักเอาเวลามาคุยเล่นกันเป็นส่วนใหญ่ ขณะที่นักเรียนต่างชาติ เขากลับหลบไปซ้อมกันเป็นเรื่องเป็นราว กระทั่งจวนตัวใกล้เวลาแสดงนั่นแหละ ทุกอย่างถึงต้องรีบกันหืดขึ้นคอ



คราวนี้มีเด็กตัวเล็กตัวน้อยจากสาธิตรังสิตได้รับการแนะนำเข้ามาร่วมฝึกกับผู้ใหญ่ด้วย ซึ่งน่าทึ่งที่เด็กพวกนี้มีวินัยอย่างไม่น่าเชื่อ ถึงจะอดคุยกันบ้างไรบ้างไม่ได้ แต่ก็อดทนและฟังภาษาปะกิตเข้าใจกว่าเด็กโตเสียด้วยซ้ำ อาจจะเสียตรงที่ว่าไม่มีครูเฉพาะที่มาค่อยฝึกให้เข้มกว่านี้อีกนิด เพราะเด็กเล็กต้องการความเอาใจใส่และแก้ไขรายละเอียดมากกว่าเด็กโต ฉากการเต้นเลยดูไม่ค่อยเนี้ยบสักเท่าไร

ข้อด้อยอีกประการคือ ช่วงเวลาในการอบรมที่สั้นเกินไป ทำให้การให้ความรู้พื้นฐานขาดหายไปอย่างน่าเสียดาย เด็กทุกคนต้องตั้งหน้าตั้งตาฝึกการทำโชว์กาลาคอนเสิร์ตกันอย่างเดียว ไม่มีโอกาสเรียนรู้เนื้อหาที่เป็นพื้นฐานของมิวสิคัลเลย อีกโชว์คือ Forever Motown ซึ่งเป็นรีวิวเพลงพ็อพยุค 60 สมัยค่ายเพลงโมทาวน์ของอเมริกันนิโกรกำลังเฟื่อง ซึ่งดูน่าจะง่ายกว่า กลับกลายเป็นความไม่พร้อมจนถึงวินาทีสุดท้าย เพราะครูสอนชอบเปลี่ยนใจตลอดหรือไงก็ไม่ทราบ รวมไปถึงความประดักประเดิดของระบบเสียง ไมค์หลายตัวไม่ดัง ทำให้โชว์เสียหายไปอย่างน่าเสียดาย



ประสบการณ์ที่ได้คือ งานคอนเสิร์ตที่เกี่ยวข้องกับการโชว์คุณภาพการร้อง กรุณาเอาใจใส่เรื่องนี้อย่างจริงจัง บางครั้งมัวแต่ไปสนใจลีลาการเต้นแสงสีโน่นนี่ จนไม่ได้ซีเรียสเรื่องคุณภาพการร้องและอุปกรณ์สำคัญอย่างเช่นระบบเสียงว่าพร้อมมูลหรือไม่ ก็ทำให้โชว์ดูด้อยค่าไปอย่างน่าเสียดาย แล้วทีมงานก็ไม่พร้อมตั้งแต่แรก มาตะกายหาเอาวินาทีสุดท้ายก็เป็นเช่นนี้แล

ฝรั่งก็ใช่จะทำอะไรเป็นระบบระเบียบไปเสียหมด โดยเฉพาะบรรดาตีสต์ขึ้นสมองทั้งหลาย การแสดงดนตรีคลาสสิค หรือแจ๊สส์ ไม่ค่อยมีปัญหา เพราะไม่ต้องเคลื่อนไหวอะไรมาก วงแจ๊สส์บิกแบนด์ก็เล่นได้ดีฝีมือสู้ฝรั่งสบายๆ แม้แต่เต้นฮิปฮ็อป ซึ่งพิสูจน์ให้เห็นว่า ถ้าเตรียมการซ้อมมาดี ชัดเจน และแน่นหนา ทุกอย่างก็ผ่านได้รวดเร็ว ไม่ต้องมารื้อไปรื้อมาบนเวทีวันซ้อมใหญ่



ปัญหาเรื่องโปรดักชั่นพวกนี้ จริงๆ คาดการณ์ได้ล่วงหน้า หากเตรียมรับมือให้ดี ก็ย่อมแก้ปัญหาได้ อยู่ที่จะตั้งใจทำหรือมองข้ามไปซะงั้น ผิดกับปัญหาการเมืองเรื่องการจัดการซึ่งทำเอาวุ่นวาย ดูเหมือนง่าย แต่กว่าจะหาทางออกได้ก็เล่นเอาปวดเฮดไปทุกฝ่าย

ประสบการณ์คราวนี้ถึงจะอีรุงตุงนังไปสักนิสส.. แต่ก็เป็นแรงบันดาลใจให้นึกอยากทำการอบรมแบบนี้ขึ้นมากันเอง เพราะเด็กไทยมีความสามารถและศักยภาพที่จะก้าวไปในระดับสากล อยู่ที่เราจะหยิบยื่นโอกาสให้เขาหรือไม่ มีน้องๆ หลายคนจากต่างจังหวัด บ้างก็ยังเรียนมัธยม แต่กลับทำได้ดีเกินคาดคิด หากหวังพึ่งหน่วยงานราชการให้เข้ามามองเห็นเพชรในตมคงต้องรอชาติหน้าตอนค่ำๆ หรือจะหวังพึ่งเอกชนค่ายยักษ์ใหญ่ก็คงยาก เพราะเขามองเรตติ้งและผลประโยชน์เป็นหลัก จะหวังให้เขาคืนกำไรสู่สังคม ให้ความรู้สร้างรสนิยมใหม่ๆ ให้กับคนไทยคงเป็นไปได้ยาก

มีเพื่อนๆ พี่ๆ หลายคนที่ได้เข้ามาเห็นการเรียนการสอนและคอนเสิร์ต ต่างคิดเหมือนกันว่า ทำไมเราไม่เริ่มทำกันเอง เด็กไทยที่สนใจศิลปะมาตรฐานสากลมีมากมาย ไม่ใช่มีแต่นิยมเกาหลี ร้องเพลงไทยแค่นั้น ขืนมัวแต่รอฝรั่งให้ทุนมาทำ เมื่อไรเยาวชนไทยจะได้แสดงความสามารถสู่ตลาดโลกได้สักที?


Create Date : 10 เมษายน 2554
Last Update : 10 เมษายน 2554 11:00:38 น. 7 comments
Counter : 982 Pageviews.

 
หวัดดียามบ่ายครับน้องหมี

ฟังๆจากคำจ่ม(บ่น)ของน้องหมีก็คือปัญหาที่พี่ดิ่งเจอะเจออยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน

เด็กเราทำมัยพร่องวินัยได้ขนาดนี้?????

หลายคนบอกว่านี่คือธรรมชาติของเด็กเจ็นวาย จังซั่นอิหลีติ หือ?

รู้สึกว่าพวกเขา . . อยากได้ อยากเป็น
แต่พอบอกว่า . . ทำงี้ดิ ทำงั้นเดะ . .
. . ไม่ทำ ไม่ฟัง คุยกัน หลับ
แระก๊อเฝ้าแต่กดดุ๊กดิ๊กที่มือถือทุกขณะจิต

พอผลลัพธ์ออกมาห่วยแตก . . สอบตก
แล้วพวกเค้าจะเก่งตรงหาเรื่องโทษ
นั่นก็ไม่ดี นี่ก็ขาดแคลน ฯลฯ
แล้วก็ "เก่ง" อีกตอนมาอุทธรณ์ขอความเมตตา
บางรายเก่งหนัก . . พาผู้ปกครองมาดีเฟนด์ด้วย
ซึ่ง 90% เข้าข้างบุตรบังเกิดเกล้าอย่างเป็นปี่เป็นขลุ่ย

พี่ดิ่งก็อับจนปัญญาเหมือนกันกับ"วินัย"เด็กสมัยนี้
ทุกฝ่ายคงต้องขยับกันจริงๆจังๆ
กะซวงศึกษา กับกะซวงวัดทะนะทำ จะเอาเป็นทู่ระแค่ไหนมิอาจทราบได้

ส่วนโปรเจ็คที่น้องหมีอยากให้มีการ
ส่งเสริมเด็กไทยที่มีความสามารถ
จะต้อง "รอ" อีกกี่ชาติน้อน้องหมี


โดย: Dingtech วันที่: 10 เมษายน 2554 เวลา:12:59:45 น.  

 
ท่านพี่ขอรับ สิ่งที่ท่านพี่ได้เอ่ยมานั้นได้บังเกิดขึ้นกับค่ายนี้เช่นกันราวกับก็อปปี้กันมา

เด็กบ้านเรามีอาการไม่ยอมโตมากมาย เข้ามาอบรมถ้าไม่ได้อย่างใจ ไม่ได้เล่นบทนำ ร้องเพลงที่อยากร้อง หรือเต้นอย่างที่อยากเต้น ฉันก็ไม่เอา แถมกลับมาด่าด้วยว่าหลอกลวง ให้ผู้ปกครองโทรมาโวยวายอีกตะหาก

นี่ขนาดเป็นโครงการให้ฟรีทุกอย่างเขายังว่าซะเสียหายขนาดนี้ ถ้าเก็บเงินคงถูกฟ้อง สคบ.ไปแระ 555

แต่ถ้ากระผมทำคงต้องเก็บเงินนะขอรับ และต้องมีเงื่อนไข จะมาทำตัวเป็นเด็กประถมร้องกระจองอแงไม่ได้ นึกถึงท่านพี่ ขนาดเป็นคณะที่คัดคนมาแล้วระดับหนึ่ง ยังต้องผจญภัยกับปัญหาซ้ำซากพวกนี้

อย่าว่าแต่หน่วยงานรัฐเลยขอรับ เอกชนบ้านเราก็ใช่จะมีวิสัยทัศน์ จีน เกาหลี ญี่ปุ่นเขาไปไหนกันแล้ว คนของเขาบริโภคศิลปวัฒนธรรมสากลกันเป็นสามัญ เกเบรียล แบรี่ ผู้กำกับบรอดเวย์ที่มาร่วมคราวนี้ด้วยยังบอกเลยว่า ประเทศเหล่านั้นมีคนเก่งๆ ที่เล่นบรอดเวย์ได้มากมาย

น่าคิดว่าทำไม? คงเพราะกระแสทุนนิยมบันเทิงบ้านเราถูกสร้างด้วยนายทุนที่ไร้วิสัยทัศน์ (และรสนิยม) กระมัง? โอกาสที่คนดูคนไทยจะพัฒนาไปถึงจุดนั้นถึงยังไม่เกิดขึ้นสักที ดูตัวอย่างง่ายๆ จากรายการทีวียอดฮิตทุกวันนี้ ถ้าไม่เกมโชว์ก็ละครหลังข่าว ก็แค่นั้น


โดย: น้องหมี (Bkkbear ) วันที่: 10 เมษายน 2554 เวลา:23:34:13 น.  

 
ลืมบอกไปว่าชอบตรงที่ท่านพี่บอกว่า "แระก๊อเฝ้าแต่กดดุ๊กดิ๊กที่มือถือทุกขณะจิต"
แหม ตรงใจซ้าไม่มี 555 มันคงเป็นวัฒนธรรมร่วมสมัยไปแร้วนะขอรับ


โดย: น้องหมี (อีกที) (Bkkbear ) วันที่: 10 เมษายน 2554 เวลา:23:44:05 น.  

 


ขอให้น้องหมีมีความสุขมากๆในวันหยุดยาวครับ : ))


โดย: Dingtech วันที่: 12 เมษายน 2554 เวลา:22:08:17 น.  

 
สวัสดีปีใหม่ไทยจ้ะพี่หมี
ขอให้พี่หมีมีความสุขมากๆ เว้นเรื่องบ่นไว้ซักวันเนาะ


ฟังๆพี่สองคนบ่นปนด่า เอ๊อ.. ให้เข้าถึงความรู้สึก มันเป็นเช่นนั้นจริงๆพี่ อย่างที่พี่ๆบ่นกันน่ะแหละ ถึงแม้ป้าโซจะอยู่ที่นี่แต่เข้าใจและมองเห็นภาพเลยว่าเป็นยังไง

เมื่อไหร่หนอที่บ้านเราจะพัฒนาไปอย่างจริงจัง ให้ความสำคัญกับเด็ก แล้วก็เมื่อไหร่หนอที่บ้านเราจะไร้ไปด้วยอภิสิทธิ์ต่างๆ เอาแค่ตัวนี้ก่อน ถ้าตัดตัวนี้ไปได้ที่เหลือก็จะขยับไปดีเอง

เอ๊า..มาร่วมด้วยช่วยบ่นอีกคนแระ ฮี่ๆๆ..

แล้วคราวนี้ไม่มีคลิปให้ดูหรือจ๊ะคุณพรี่?


โดย: ป้าโซ วันที่: 13 เมษายน 2554 เวลา:14:41:35 น.  

 
วันแสดงจริง จัดที่ไหนครับ ไม่ได้ข่าวเลย

หรืออาจจะมีใครอัพขึ้นยูทูปบ้างไหม หากขวัญเจอ ช่วยบอกพี่สินด้วยนะ ขอบคุณ

...........................................

ขอให้เทศกาลวันสงกรานต์ เป็นวันของครอบครัว ที่สุขใจและเย็นกายนะครับขวัญ






โดย: yyswim วันที่: 13 เมษายน 2554 เวลา:16:46:21 น.  

 
แวะเข้ามาสังเกตุการณ์!


โดย: tanodom วันที่: 16 เมษายน 2554 เวลา:10:41:30 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

Bkkbear
Location :
กรุงเทพ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 3 คน [?]




งานเขียนบทความ บทหนัง เรื่องสั้น และนวนิยายในบล็อกนี้สงวนลิขสิทธิ์โดย Bkkbear (หมีบางกอก) ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ.2539 ห้ามมิให้ดัดแปลง ลอกเลียน หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาต

Friends' blogs
[Add Bkkbear's blog to your web]
Links
 

MY VIP Friend


 
 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.