คิดดี พูดดี ทำดี เพื่อโลกที่ดีของเรานะคะ
Group Blog
 
 
เมษายน 2551
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930 
 
11 เมษายน 2551
 
All Blogs
 
ซินจ่าว...เวียดนาม (2) ค่ะ

ว๊าว..ปลื้มใจจังเลยค่ะ ที่มีมิตรรักแฟนเพลงเข้าตาติดตามอ่านกัน
เป็นกำลังใจให้บิ๊กรีบเขียนตอนสองออกมาโดยไวค่ะ

เมื่อตอนที่แล้วเราเพิ่งลงเครื่องที่สนามบินนอยไบ แล้วกำลังจะเข้าไปยังตัวเมืองฮานอยใช่ไหมคะ
เอาล่ะค่ะ..ตอนนี้ก็ถึงเวลาที่ลูกทัวร์ทุกคนรอคอย คืออาหารกลางวัน..ซึ่งจะเป็นอาหารมื้อแรกในเวียดนามของเรานั่นเองค่ะ แต่กว่าจะได้ทานก็ปาเข้าไปบ่าย 3 แล้ว น้องนกถึงกับโอดโอยว่า "ขอกินช้างสักตัว"..น่ากลัวจริง ๆ!!!



นี่คือร้านอาหารกลางวันของเราค่ะ ก่อนจะมาถึง พี่จันทร์ก็โฆษณาสินค้าเด่นของร้านนี้ ก็คือ "เหล้า"ค่ะ เป็นเหล้าพิเศษ ที่ผู้หญิงนิยมรับประทาน เพราะกลิ่นไม่แรง รสไม่แรง กินแล้วไม่ค่อยเมา (แล้วจะกินทำไมล่ะนั่น!!!) เหล้าชนิดนี้ผลิตได้ที่จังหวัดเดียวเท่านั้น คือจังหวัด บั๊กนิง และสูตรการทำเหล้าจะถ่ายทอดให้กับผู้ชายเท่านั้น เพราะหากผู้หญิงรู้สูตร สักวันแต่งงานไปหมู่บ้านอื่น สูตรเหล้าก็จะรั่วไหลออกนอกจังหวัด



ร้านอาหารที่นี่ จะต้องเดินขึ้นบันไดแคบ ๆ แบบนี้เกือบทุกร้านเลยค่ะ อย่างที่เล่าไปแล้วล่ะค่ะ ที่ของเขาค่อนข้างแพง

และแล้วอาหารก็มา ดูจากรูปคงไม่ต้องบรรยายความหิวโหยของแต่ละคนนะคะ มองเห็นแต่ตะเกียบกันเลยทีเดียว


เมนูมื้อแรก อร่อยทีเดียวค่ะ เท่าที่เห็นก็มี ยำแตงกวา หมูพันอ้อย ไข่เจียว ผัดถั่วงอก แกงจืดผักหวาน และหอยผัดกะเพราค่ะ แต่โต๊ะของบิ๊กค่อนข้าง VIP เพราะได้หมูพันอ้อยและหอยผัดกะเพราถึง 2 จาน เพราะอะไรน่ะหรือคะ เพราะ...

เพราะเรามีน้องนกและน้องแค็ทอยู่ในโต๊ะเราน่ะสิคะ บ๋อยหนุ่มเดินมาทีก็ชมว่า "สวยจริง" แล้วก็เอาหมูพันอ้อยมาให้อีกจาน บ๋อยอีกคนเดินมาอีกทีก็ชมว่า "สวยจัง" แล้วก็เอาหอยผัดมาให้อีกจาน นางทั้งสองจึงได้นามใหม่ตลอดทัวร์นี้ว่า "สวยจริง และสวยจัง" ค่ะ ตั้งแต่มื้อนั้นมา พี่ ๆ ก็คอยที่จะได้นั่งโต๊ะเดียวกับน้องตลอด เพื่อคอยอาหารจานพิเศษจากอานิสงส์ความสวยของน้อง ๆ กัน



้ที่ลืมไม่ได้คือ น้ำพริกกะปิและน้ำจิ้มซีฟู้ด ฝีมือคุณแม่ของไกด์อ้อ และน้ำพริกปลาแห้งของพี่พึงนะคะ ที่ช่วยชูรสอาหารทุกมื้อในเวียดนามเลยค่ะ อ้อ..บิ๊กได้ชิมเหล้าพิเศษของที่นี่ด้วยนะคะ รสเหมือน...อ๋อ..ยาแก้ไอน้ำดำตราโยคีน่ะค่ะ...แนวนั้นเลย

อิ่มแล้วก็ออกมายืนรอรถบัส ชมถนนหนทางกัน บ้านที่นี่ ถ้าก่อสร้างเป็นแบบโบราณหน่อย เขาจะคุมโทนสีเลยนะคะ คือต้องทาสีเหลืองแบบนี้เท่านั้น ทำให้เมืองทั้งเมืองเป็น Theme สีเดียวกันหมด ดูคลาสสิคดีค่ะ รัฐบาลคอมมิวนิสต์ก็ดีอย่างนี้แหละ..สั่งซ้ายหันขวาหันได้เลย



ดูปั๊มน้ำมันกันสักเล็กน้อย



เศรษฐกิจของเวีดนามเติบโตปีละ 8% และการเกษตรเป็น 45% ของรายได้รวมของประเทศเชียวค่ะ
สินค้าส่งออกสำคัญของเวียดนามคือ
1. ข้าว ส่งออกเป็นอันดับสองในโลก รองจากไทย
2. กาแฟ ส่งออกเป็นอันดับสองในโลก รองจากบราซิล
3. รองเท้า ส่งออกปีละ 80 ล้านคู่
4. อัญมณี
5. น้ำมันดิบ
6. ถ่านหิน

รถวิ่งข้ามสะพานค่ะ ชื่อ "สะพานเชิงเยือน" มี 2 สะพานคู่ เรียกว่า สะพานคนรวย และสะพานคนจน เรากำลังวิ่งอยู่บนสะพานคนรวย (คือทำให้รถยนต์วิ่ง)


ส่วนที่เห็นในรูปคือสะพานคนจน (ทำให้รถมอเตอร์ไซค์และจักรยานวิ่ง) รูปของสะพานค่อนข้างบิดเบี้ยว เพราะโดนทิ้งระเบิดระหว่างสงคราม บริเวณสะพานนี้มีเครื่องบินของสหรัฐถูกยิ่งตก 35 ลำ เครื่องบินไอพ่น 3,500 ลำ และมีนักบินถูกจับถึง 1,200 คน เวียดนามไม่ฆ่าเชลยเหล่านี้ แต่สหรัฐฆ่าชาวเวียดนามไปถึง 4 ล้านคน

เห็นนาข้าวที่สุดลูกหูลูกตาอย่างนี้ คิดถึงเมืองไทย กลัวนาข้าวจะหดหาย ปล่อยให้เวียดนามส่งออกเป็นอันดับหนึ่ง เราคงเสียใจแย่เลยนะคะ


เห็นเขามีปั๊มน้ำมันก็จริง แต่ไม่ได้เป็นปั๊มที่มีห้องน้ำให้เข้าได้แบบบ้านเรานะคะ ทัวร์ที่จะเข้าห้องน้ำต้องไปอาศัยตามศูนย์หัตถกรรม ร้านขายขนม ร้านขายยาเอาค่ะ และนี่คือศูนย์หัุตถกรรมศูนย์แรกที่เราไปแวะค่ะ


ก็มีขายทุกอย่างเลยค่ะ เสื้อผ้า งานไม้ งานเซรามิค งานผ้า แต่ศูนย์หัุตถกรรมที่นี่จะมีหลายแห่ง เพราะต้องรองรับผู้ที่พิการจากสงคราม ส่วนหนึ่งเป็นผลมาจากฝนเหลืองค่ะ อย่างน้องคนนี้ เขาพิการแต่สามารถปักผ้าได้


“ฝนเหลือง” เป็นเครื่องมือที่สหรัฐใช้ในสงครามที่เวียดนาม เกิดขึ้นเนื่องจากเครื่องบินมองไม่เห็นคนที่พื้น เพราะป่าไม้ในเวียดนามหนาทึบมาก จึงร่วมกับเอกชนที่ผลิตสารเคมีรายหนึ่ง นำฝนเหลืองมาทดลองใช้ที่เวียดนามเป็นที่แรก 24 ชั่วโมงหลังเครื่องบินโปรยฝนเหลือง ใบไม้ร่วงหมด ทำให้สหรัฐสามารถทำสงครามต่อได้ แต่ผลของฝนเหลืองยังคงตกค้างมาจนถึงทุกวันนี้ ส่วนมากของประชากรที่โดนฝนเหลืองจะเสียสติ บางส่วนพิการ และไม่ได้พิการแค่ชนรุ่นเดียว แต่ยังตกทอดทางพันธุกรรมสู่ลูกหลานได้อีกด้วย หากจะกำจัดฝนเหลืองให้หมดไปจากสิ่งแวดล้อมของเวียดนามต้องใช้เงินสูงถึง 40 ล้านดอลล่าร์ และรัฐบาลเวียดนามกำลังเรียกร้องขอความช่วยเหลือจากสหรัฐอยู่

อีกส่วนหนึ่งของผู้พิการจากฝนเหลือง ทางการก็จัดให้ทำตะเกียบกับไม้จิ้มฟันค่ะ

แต่เนื่องจากเป็นวันแรก..คณะของเราจึงยังไม่มีใครช็อปอะไร..(แอบเก็บฝีมือช็อปไว้วันสุดท้ายไงคะ..คริ คริ)

รถก็วิ่งไปเรื่อย ๆ...จริง ๆ แล้วจากตัวเมืองฮานอยถึงอ่าวฮาลองควรใช้เวลา 4-5 ชั่วโมง เพราะที่นี่จำกัดความเร็วค่ะ แต่พี่คนขับของเราแอบทำความเร็วให้ จึงถึงฮาลอยค่อนข้างเร็วค่ะ

ระหว่างทางเราก็จะเห็นสุสานอยู่เป็นระยะ ๆ


สุสานของชาวเวียดนาม เมื่อชาวเวียดนามตายแล้วจะฝังไว้ก่อน 3 ปี จากนั้นจะขุดเอากระดูกไปล้าง แล้วฝังใหม่ เวลานี้เองจึงค่อยทำสุสาน และจะเห็นมีสุสานอยู่กลางทุ่งนาโดยทั่วไป นั่นคือบรรพบุรุษของชาวนาที่ปลูกข้าวบนที่แปลงนั้นนั่นเอง

ชาวเวียดนามทำนาได้ถึงปีละ 4 ครั้ง และที่น่าตกใจคือ ผลผลิตต่อไร่ของเขา ได้ถึง 2,000 กก.ต่อไร่ ในขณะที่นาบ้านเราได้เพียง 500 กก.ต่อไร่เท่านั้น ประมาทไม่ได้นะคะ..

รถวิ่งต่อมาเรื่อย ๆ ก็ผ่านโรงงานถ่านหิน



พี่จันทร์เล่าให้ฟังว่า เหมืองถ่านหินต้องขุดลึกลงไป 80-90 ม.เลยทีเดียว คนงานเหมืองได้เงินเดือนสูงมาก คือ 250,000 บาท แต่ก็มีความเสี่ยงอยู่ 2 ประการคือ 1)เหมืองอาจถล่มได้ง่าย เพราะยิ่งทำก็ต้องขุดลงไปลึกมากขึ้น
2)ระบบหายใจจะไม่ดี

โดยสรุป อาชีพที่อายุยืนมากที่สุดในเวียดนามคือ “ชาวประมง” นั่นเอง เพราะได้รับอากาศบริสุทธิ์ตลอดเวลา และไม่เครียดด้วย

...รถวิ่งมาเรื่อย ๆ จนถึงอ่าวฮาลองแล้วล่ะค่ะ พี่จันทร์บอกว่า "อยู่ฮาลอง 1 คืน อายุน้อยลง 1 ปี" ไม่แปลกใจเลยค่ะ เพราะอากาศที่นี่ดีจริง ๆ นอนไม่เปิดแอร์กันเลย เปิดหน้าต่างรับลมทะเลธรรมชาติดีกว่า (ไม่กลัวอากาศเสีย แต่แอบกลัวโจรค่ะ!!) เฮ้อ..อิจฉาชาวประมงที่นี่จริง ๆ ด้วย

น้องสาวและน้องเขยของพี่จันทร์เคยอยู่เมืองไทยนะคะ น้องเขยเป็นคนไทย แถมยังใจดีบริจาคเงินมาให้เป็นเงินเดือนให้กับ "แม่ของผู้กล้าหาญ" ด้วย ซึ่งก็คือ ผู้หญิงที่ลูกตายในสงครามจนหมด ก็จะได้รับยกย่องเป็นแม่ของผู้กล้าหาญ ได้เงินเดือนจากรัฐบาลด้วย ขอชื่นชมค่ะ...

เครดิตรูปส่วนหนึ่งจากกล้องน้องนกนะคะ ขอขอบคุณไว้ ณ ที่นี้ด้วยค่ะ

ซินจ่าวเวียดนาม ตอน 2 คงต้องจบลงก่อนนะคะ
...ตอนหน้าจะพาไปทานอาหารเย็น เข้าโรงแรมที่พัก แล้วก็ช็อปปิ้งภาคค่ำกันค่าาา...


Create Date : 11 เมษายน 2551
Last Update : 15 เมษายน 2551 12:05:48 น. 25 comments
Counter : 897 Pageviews.

 
อ่านแล้วค่ะ <^ - ^> วันนี้มาคนแรกเลย....ดีใจจริง พี่อ่านแล้ว ฝากข้อความถึงบิ๊กว่า .... เยี่ยมมากๆๆ.....
รออ่านตอนต่อไปอยู่นะคะ.... คิดถึงคณะทัวร์ทุกคนจังเลย ฝากข้อความต่อถึง สวยจริง +สวยจัง ด้วยค่ะว่า ได้รับ CD แล้ว พี่คนอื่นๆเอาไปดูต่อแล้ว อยากกลับไปอายุ 20(+) กันทุกคน ..........สู้ๆ......เอารออ่านอยู่นะ..จะบอกให้.....


โดย: พี่หมู+พี่ป้อมค่ะ IP: 125.27.64.226 วันที่: 15 เมษายน 2551 เวลา:13:44:51 น.  

 
อ่านแล้วค่ะ <^ - ^> วันนี้มาคนแรกเลย....ดีใจจริง พี่พึงอ่านแล้ว ฝากข้อความถึงบิ๊กว่า .... เยี่ยมมากๆๆ.....
รออ่านตอนต่อไปอยู่นะคะ.... คิดถึงคณะทัวร์ทุกคนจังเลย ฝากข้อความต่อถึง สวยจริง +สวยจัง ด้วยค่ะว่า ได้รับ CD แล้ว พี่คนอื่นๆเอาไปดูต่อแล้ว อยากกลับไปอายุ 20(+) กันทุกคน ..........สู้ๆ......เราทุกคนรออ่านอยู่นะ..จะบอกให้.....


โดย: พี่หมู+พี่ป้อมค่ะ IP: 125.27.64.226 วันที่: 15 เมษายน 2551 เวลา:13:46:56 น.  

 
ยินดีด้วยกับบล็อคใหม่นะจ้ะ ขอตามไปเที่ยวด้วย 2 คนนะ


โดย: กุ้งกับบัญ IP: 125.25.28.83 วันที่: 15 เมษายน 2551 เวลา:14:05:25 น.  

 
ก่อนอื่นสวัสดีปีใหม่ไทยค่ะ พี่ ๆ ทุกคน นกไมได้ไปเที่ยวไหน (กลัวแป้งแต่ไม่กลัวเปียก) แล้วพี่ๆ แอบไปเที่ยวสงกรานต์ที่ไหนเอ่ย
เข้ามาอ่านแล้วต่อจากพี่หมูและก็พี่ป้อมค่ะ รออ่านตอนที่ 3 นะคะพี่บิ๊ก
คิดถึงทุกคนค่ะ


โดย: Nok IP: 202.149.25.225 วันที่: 15 เมษายน 2551 เวลา:14:29:28 น.  

 
เข้ามาอ่านอีกครั้งแล้วจ่ะ บิก


โดย: กุ๋งกิ๋ง IP: 125.25.231.137 วันที่: 15 เมษายน 2551 เวลา:17:29:52 น.  

 
เข้ามาอ่านตอนที่2พร้อมกับตอนที่1ค่ะ ประทับใจเหมือนเดิมค่ะ ฝากความถิดถึงถึงพี่ๆทุกคนนะคะ


โดย: แคท IP: 203.146.83.92 วันที่: 16 เมษายน 2551 เวลา:8:38:55 น.  

 
wow, it sounds like a fun trip! pity that when i went to Halong, it rained and it smelled so fishy ;-P

Hope to see some nice pix from halong bay na ja... right here waiting...(to read!)


โดย: je jum IP: 124.121.149.178 วันที่: 16 เมษายน 2551 เวลา:8:39:04 น.  

 
สาระเพียบ ข้อมูลแน่น "บิ๊ก" ชื่อนี้ไม่เคยทำให้ผิดหวัง


โดย: เจ๊ก IP: 118.174.245.76 วันที่: 16 เมษายน 2551 เวลา:12:35:08 น.  

 
ขอบคุณพี่บิ๊กนะคะที่หาสาระและความสนุกดีๆมาฝากพวกเราและจะติดตามผลงานเรื่อยๆนะคะ


โดย: จ๊ะเอ๋ IP: 125.26.196.10 วันที่: 17 เมษายน 2551 เวลา:0:49:37 น.  

 
พี่เล็กไปทำบุญวันปีใหม่ไทย 13-15 อิ่มบุญ เอาบุญมาฝากทุกท่าน นะคะ และอวยพรให้ไม่เจ็บไม่จนนะคะ บิ๊กคะ เก่งมากค่ะอ่านไปดูรูปไปมีความสุข และคิดถึงทุกๆคนค่ะ


โดย: พี่เล็ก IP: 202.41.167.246 วันที่: 17 เมษายน 2551 เวลา:10:35:47 น.  

 
เข้ามาอ่านแล้วนะจ๊ะ

ชั้นไปเวียตนามมาสามสี่รอบแล้ว ไม่เห็นได้ข้อมูลอะไรเหมือนเธอเลย ได้แต่กินเที่ยวแล้วก็นอน

ข้อมูลแน่นเหมือนเดิมนะจ๊ะ ทำให้นึกถึงตอนเรียนเลยนะ เธอก็เป็นอย่างนี้ตลอดแหระ แล้วชั้นก็เป็นอย่างชั้นตลอดเหมือนกัน

ขอปรบมือให้จ้า...........


โดย: นังพจน์ IP: 203.151.15.246 วันที่: 17 เมษายน 2551 เวลา:13:01:39 น.  

 
ถึงพี่เล็ก : ขอบคุณพี่เล็กค่ะ ขออนุโมทนาสาธุกับบุญที่เอามาฝากนะคะ

ถึงเจ็กและนังพจน์ : ชั้นไม่เสียชื่อความเป็น "ฝ่ายวิชาการ" ประจำภาคหรอกจ้ะ



โดย: Teacherbik วันที่: 17 เมษายน 2551 เวลา:13:18:03 น.  

 
ทำไมจบเร็วจัง รออ่านตอนต่อไปอยู่ค่ะ


โดย: เมย์ IP: 125.25.71.144 วันที่: 17 เมษายน 2551 เวลา:17:20:08 น.  

 
ได้รับเมล์แล้วทั้ง 2ตอนสวยมาก ต้องขอบคุณมากค่ะและกำลังรวบรวมงานของคนพิการและกิจกรรมของกลุ่มจะส่งไปให้นะคะ


โดย: พี่ จอย IP: 202.91.18.206 วันที่: 17 เมษายน 2551 เวลา:18:20:40 น.  

 
อ่าน blog แล้วเหมือนได้เที่ยวเองเลย อย่างนี้น่าจะผลิตผลงานสู่บรรณภพ จะรอดูผลงานนะครับ มีความสุขมาก ๆ ครับ ยินดีด้วยครับ


โดย: เจริญพร IP: 158.108.2.6 วันที่: 18 เมษายน 2551 เวลา:11:00:29 น.  

 
บิ๊กเก่งมากไว้มาสอนน้องรวมหน่อยนะ พี่กับน้องรวมก็เพิ่งจะกลับมาจาไซ้ง่อน ส่วนพี่เปาเดินทางต่อจ๊ะ พี่เปาฝากบอกว่าบิ๊กทำได้ยังไง ไว้ให้มาสอนบ้างนะ รูปที่ลงมีรายละเอียดดีเหมือนกับไปเที่ยวเองเลย เป็นกำลังใจให้นะ

พี่โชค&ครอบครัว


โดย: พี่โชค+พี่เปา+น้องรวม IP: 125.27.15.41 วันที่: 18 เมษายน 2551 เวลา:13:52:13 น.  

 
คราวนี้เข้ามาชมช้าไปหน่อย

แต่อ่านทั้งหมด ข้อมูลเหมือนได้ไปอยู่ไปเที่ยวเองอีก

เเล้วค่ะ


โดย: thip IP: 125.26.31.86 วันที่: 20 เมษายน 2551 เวลา:23:08:49 น.  

 
ขอบคุณครับสำหรับข้อมูลดีๆๆๆๆๆๆๆๆๆ


โดย: นพ IP: 202.44.210.45 วันที่: 21 เมษายน 2551 เวลา:14:49:41 น.  

 
โอ้วววว...ความรู้มากมายจิงๆค่ะ

เราไปเที่ยวฮานอยมา ชิว ชิว อย่างเดียว
ได้รู้ละเอียดจากบล๊อกของบิ๊กนี่เองล่ะ

ดีจังค่ะ...พยายามเข้าน๊า รออ่านอยู่



โดย: ออย :) IP: 122.248.128.26 วันที่: 22 เมษายน 2551 เวลา:16:56:00 น.  

 
เพิ่งเข้ามาอ่าน สนุกดี ชอบ ชอบ
ตอนต่อไป เสร็จเมื่อไหร่อ่ะ


โดย: ตั๋ง IP: 202.183.215.16 วันที่: 22 เมษายน 2551 เวลา:17:22:05 น.  

 
ให้ความรู้สึกเหมือนได้ไปด้วยเลย
บิ๊ก ก็ยังเป็นบิ๊กเสมอ... Bik can do...


โดย: ปิ่น IP: 58.9.64.244 วันที่: 23 เมษายน 2551 เวลา:8:27:46 น.  

 
อยากไปมั่งจังเลย น่าไป น่าไป


โดย: naytee IP: 124.121.8.87 วันที่: 23 เมษายน 2551 เวลา:8:54:48 น.  

 
ว่าจะแวะเข้ามาดูกระเป๋า ..ไปไงมาไงอ่านเวียตนามจบ 2 ตอนก่อนดูกระเป๋าอีกเนี่ย

ข้อมูลแน่นปึ้กมากเลยค่ะ เราชอบเที่ยวเหมือนกัน (แวะไปที่บล๊อกได้) เวัียตนามนี่เล็งมาหลายรอบละแต่แคล้วคลาดทู๊กกกกที ไม่รู้ทำไม

ขอบคุณที่พาไปเที่ยวค่า


โดย: เด็กข้างหน้าต่าง วันที่: 23 เมษายน 2551 เวลา:9:49:00 น.  

 

คณะกำลังจะพาไปเที่ยวเวียดนามค่ะ ต้องศึกษาข้อมูลกับพี่บิ๊กมากๆค่ะ


โดย: น้องตุ๊ก IP: 158.108.106.226 วันที่: 23 เมษายน 2551 เวลา:10:36:08 น.  

 
มีคนชวนไปทำงานที่เวียดนาม 3 เดือน เราก็ปฎิเสธไป
ตอนนี้ รู้สึกเสีดายมากค่ะ
แต่ไม่เป็นไร เราำไปสิงคโปร์แทนค่ะ


โดย: อนิลฑิตาแห่งอำมฤตาลัย IP: 58.9.235.171 วันที่: 23 เมษายน 2551 เวลา:12:33:45 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

Valentine's Month


 
Teacherbik
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 3 คน [?]




ไลฟ์สไตล์ธรรมดา สำหรับคนที่ชีวิต
มีมากกว่าการทำงานและหาเงิน
New Comments
Friends' blogs
[Add Teacherbik's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.