บนเส้นทางสายพระนิพพาน 221


บนเส้นทาง
สายพระนิพพาน 221
221/01
อันธรรมะ..พุทธองค์..ทรงสอนไว้
ตั้งอยู่ใน..ธรรมดา..ของมนุษย์
เมื่อเกิดแก่..เจ็บตาย..ในที่สุด
ทุกข์คือจุด..หาทาง..วางมันลง
221/02
วางมันลง..ทุกสิ่ง..ทิ้งทุกอย่าง
บนเส้นทาง..ปุทุชน..วนแต่ทุกข์
ทางขึ้นบน..โน่นเลย..เสวยสุข
ผู้รู้ปลุก..จิตตน..จึงพ้นได้
221/03
จึงพ้นได้..ใช้การ..พิจารณา
บนลงมา..แต่ผม..ถึงปลายเท้า
จากปลายเท้า..ถึงผม..ของตัวเรา
ตรงไหนเล่า..คงที่..นี่แหละธรรม
221/04
นี่แหละธรรม..นำมา..พิจารณาตน
นี่แหละคน..เสื่อมสลาย..ไม่คงที่
อายุมาก..ใกล้ตาย..ไปทุกที
เดี๋ยวก็มี..ภาพแทน..แขวนข้างฝา
221/05
แขวนข้างฝา..ก็หา..ได้คงมั่น
พอนานวัน..ก็เก่า..และเศร้าหมอง
เคยหนุ่มสาว..แก่เฒ่า..ไม่น่ามอง
ขอรับรอง..ที่เห็น..เป็นความจริง
221/06
เป็นความจริง..ทุกสิ่ง..เสื่อมไปหมด
มันเป็นกฏ..ธรรมดา..โลกาเขา
เพ่งคนอื่น..ดีเลวทั่ว..ชั่วที่เรา
ก็แค่เอา..เวลา..มาเพ่งตน
221/07
มาเพ่งตน..ดีกว่า..หาความชั่ว
ว่าในตัว..ของเรา..เบาหรือหนัก
จงกล่าวโทษ..โจษย์ตน..อย่างมีหลัก
เพื่อจะผลัก..มารร้าย..ไปจากตน
221/08
ไปจากตน..ไม่วน..กลับมาใหม่
ผู้หวังไป..ลาลับ..จับตรงจุด
ไม่ต้องการ..กลับมา..เป็นมนุษย์
ต้องการหลุด..โลกา..ลาชั่วกาล
221/09
ลาชั่วกาล..ดีกว่า..อย่าหวนกลับ
เป็นผู้จับ..อานาปา..พาสุขี
จงเป็นผู้..รู้เท่าทัน..มั่นในดี
เป็นผู้มี..ดีล้น..จักพ้นภัย
221/10
จักพ้นภัย..ในโลก..อันร้อนรุ่ม
ที่โชกชุ่ม..น้ำตา..การมาเกิด
เป็นผู้ตื่น..เสียที..ทำดีเลิศ
จงกลัวเกิด..ดีกว่า..อย่ากลัวตาย
221/11
อย่ากลัวตาย..อาลัย..ในกายตน
เราทุกคน..เกิดกาย..ต้องตายหมด
ผู้เกิดกาย..ตายเบื้องหน้า..อนาคต
เมื่อรู้กฏ..นี้ดี..จงหนีไป
221/12
จงหนีไป..ซ่อนอยู่..ในอู่ดี
จนตนมี..กำลัง..อันแก่กล้า
ไม่สนมัน..สวรรค์พรหม..โลกโลกา
จิตมุ่งหน้า..เปิดประตู..สู่นิพพาน
221/13
สู่นิพพาน..แดนอัน..ไม่หวนคืน
เป็นผู้ตื่น..อยู่เสมอ..ไม่เผลอจิต
แผ่บุญตน..กุศลทำ..นำอุทิศ
พูดทำคิด..ก็ล้วน..แต่ส่วนดี
221/14
แต่ส่วนดี..เท่านั้น..หมั่นประกอบ
คือคำตอบ..ให้ทำ..บนโลกนี้
อันคำตอบ..อื่นใด..หาไม่มี
อยู่กับดี..มุ่งมั่น..ดันไปเอง
221/15
ดันไปเอง..สบาย..ไม่ลงต่ำ
จิตดื่มด่ำ..สงบ..พบแต่สุข
จิตรู้ตื่น..ทนได้..แม้กายทุกข์
เป็นผู้ปลุก..จิตตน..ค้นหาธรรม
221/16
ค้นหาธรรม..ธรรมดา..ธรรมชาติ
ไม่เคยพลาด..เกิดเท่าไร..ก็ตายหมด
ผู้เกิดกาย..ตายเบื้องหน้า..อนาคต
เงินทองยศ..หาบไป..ไม่ได้หรอก
221/17
ไม่ได้หรอก..บอกเลย..ไม่เคยมี
มีแต่ดี..แต่ชั่ว..ติดตัวไป
แก้ปัญหา..ตรงนี้..อยู่ที่ใจ
อยากจะไป..ที่ใด..เลือกเอาเอง
221/18
เลือกเอาเอง..ตามความ..สมัครใจ
ต้องการไป..แดนใด..ตั้งจิตมุ่ง
กำลังจิต..เรานั้น..หมั่นปรับปรุง
อย่าได้พุ่ง..ดวงจิต..ไปผิดทาง
221/19
ไปผิดทาง..ผิดที่..ไม่มีหลุด
มีแต่ฉุด..ร่วงหล่น..วนไปเรื่อย
มาเป็นสัตว์..เป็นคน..วนเน่าเปื่อย
ชอบเหน็ดเหนื่อย..มีกายา..ไม่ว่ากัน
221/20
ไม่ว่ากัน..อันเรา..เบื่อเหลือทน
การเวียนวน..ไม่สิ้น..ขอดิ้นหนี
เห็นสัตว์คน..เกิดทีไร..ตายทุกที
ทั้งยังมี..แต่ทุกข์..คลุกจนตาย
221/21
หายใจอยู่..รู้ดี..ต้องตายแน่
ฉันก็แค่..รอวัน..นอนทอดร่าง
เรื่องจะรอด..ตลอดไป..ไม่มีทาง
รู้จักวาง..ให้เป็น..เห็นทางไป
221/22
เห็นทางไป..ของใคร..ที่ไหนเล่า
ก็ของเรา..ที่อยู่..รู้ฝึกฝน
เพียงรอวัน..ใจขาด..ประกาศผล
หวังเป็นคน..ชาตินี้..ที่สุดท้าย
221/23
ที่สุดท้าย..ใช้หนี้..มีศีลครบ
ที่ต้องรบ..คือจิต..ความคิดตน
ตั้งอยู่ใน..ขอบเขต..เหตุและผล
บุญกุศล..ศีลและธรรม..นำทางตน
221/24
นำทางตน..ไปบนทาง..สายนิพพาน
ค่อยคืบคลาน..หรือเร็วรี่..ดีทั้งนั้น
พูดทำคิด..จิตจับ..ปัจจุบัน
รู้เท่าทัน..สิ่งล่อ..ก็ตรงทาง
221/25
ก็ตรงทาง..ห่างไกล..ไม่หวนกลับ
ยิ่งขยับ..ยิ่งใกล้..เป้าหมายหลัก
ปัญญาเห็น..ความจริง..จิตยิ่งปัก
ถึงทุกข์หนัก..แค่ชาตินี้..ขอหนีเลย
221/26
ขอหนีเลย..โลกา..ลากันที
ไม่เคยมี..ความสุข..อย่างแท้จริง
ที่เคยมี..ต้องพราก..จากทุกสิ่ง
แล้วก็วิ่ง..เรื่อยไป..ไม่สิ้นสุด
221/27
ไม่สิ้นสุด..เสียที..หนี้พอกพูน
มีแต่คูณ..บาปกรรม..นำสู่ตน
ถ้าปัญญา..หาพบ..ประสบผล
ย่อมไม่สน..ผลกรรม..ทำตัวใหม่
221/28
ทำตัวใหม่..ใส่ใจ..ในจิตตัว
ทั้งเกรงกลัว..บาปกรรม..ทำใจหม่น
ปลุกจิตตื่น..สำนึก..เพื่อฝึกตน
ให้อดทน..อดกลั้น..มั่นในศีล
221/29
มั่นในศีล..ในธรรม..นำสู่ทาง
เป็นผู้วาง..เป้าหมาย..ไว้ตรงจุด
เป็นอย่างต่ำ..นำพ้น..แดนมนุษย์
ไปจนหยุด..สิ้นสุด..แดนนิพพาน
221/30
แดนนิพพาน..ผ่านจาก..สวรรค์พรหม
ไม่ขอจม..สุขเพลิน..เดินไปหน้า
ไม่จีรัง..ยั่งยืน..ไม่ปรารถนา
ต้องการหา..สุขอัน..นิรันดร
221/31
ขอจงทำ..ปัจจุบัน..ให้มันดี
จึงจะมี..อนาคต..หมดทุกข์ได้
อดีตชั่ว..ของตัว..น้อมชดใช้
เบื้องหน้าร้าย..ไม่มีเลย..เสวยสุข
221/32
เสวยสุข..ได้สิทธิ์..ปิดบัญชี
พอกันที..โลกา..มารับกรรม
มีโอกาส..เปิดใจ..ได้รับธรรม
อันช่วยนำ..สู่ทาง..สายนิพพาน
221/33
สายนิพพาน..พาดผ่าน..สวรรค์พรหม
ได้แวะชม..หรือไม่..ใจกำหนด
ถ้ากิเลส..ภายใน..ใจไม่หมด
อนาคต..วนกลับ..มารับกรรม
221/34
มารับกรรม..จงทำ..จิตหมดจรด
เป็นผู้ปลด..ทุกสิ่ง..ทิ้งจากบ่า
จึงจะผ่าน..ไปได้..ไร้ปัญหา
ปรารถนา..สูงสุด..สู่จุดหมาย
221/35
สู่จุดหมาย..ปลายทาง..ที่วางเป้า
เป็นผู้เข้า..ถึงธรรม..นำถูกทิศ
จิตแน่วแน่..เป็นหนึ่ง..จึงมีสิทธิ์
สำนึกผิด..รับกรรม..นำสู่ทาง
221/36
นำสู่ทาง..แห่งจิต..คิดดีงาม
จิตทุกยาม..ตื่นตน..ถูจนใส
โลกภายนอก..ไม่ข้อง..จ้องแต่ใน
ไม่ให้ใจ..เดินหลง..เข้าพงรก
221/37
เข้าพงรก..ตกต่ำ..ทำเสียหาย
มีแต่สาย..เกินกาล..นานเกินแก้
พ้นปลักตม..ได้ไง..จิตพ่ายแพ้
หนทางแก้..พิจารณา..ปัญญามี
221/38
ปัญญามี..ดีตั้ง..นั่งวิเคราะห์
ถึงพอเหมาะ..พอดี..มีศีลธรรม
ทำความดี..อย่ารีรอ..ไม่ก่อกรรม
มีแต่นำ..สุขใจ..มาให้ตน
221/39
มาให้ตน..เดินบน..ทางที่ถูก
เป็นผู้ปลูก..กุศล..หวังพ้นทุกข์
สงบใจ..วัยล่วงเลย..เสวยสุข
รอพ้นทุกข์..จากกายเน่า..วันเราตาย
221/40
วันเราตาย..กายนี้..คืนโลกเขา
ฝังหรือเผา..ก็ได้..ไม่เคยสน
หลังทอดกาย..ไม่ใช่..หน้าตน
เรื่องของคน..ที่ยัง..นั่งปรึกษา
221/41
วันเวลา..เดินหน้า..ไม่เคยหยุด
ไปสิ้นสุด..วันตาย..กายสังขาร
จิตผู้รู้..ร่างกาย..อยู่ไม่นาน
จะถึงกาล..เมื่อไร..ไม่รู้เลย
221/42
ไม่รู้เลย..ความตาย..เมื่อไรมา
บ้างก็ลา..ไปลับ..ดับก่อนคลอด
บ้างก็สู้..ร้อยกาล..ผ่านตลอด
บ้างก็จอด..วายปราณ..ไม่นานวัน
221/43
ไม่นานวัน..รู้ว่า..ถ้าทำดี
ดีกว่าอยู่..ร้อยปี..ไม่รู้ค่า
น่าเสียดาย..เสียที..ที่เกิดมา
เสียเวลา..ไปเปล่า..น่าเศร้าใจ
221/44
น่าเศร้าใจ..ได้เกิด..ประเสริฐสุด
ไม่ยอมขุด..ค้นหา..ทางหลุดพ้น
มัวเพลินกิน..บุญเก่า..เศร้ากมล
บุญใหม่ตน..ไม่จับ..มัวหลับยาว
221/45
มัวหลับยาว..เรื่องราว..จึงหมุนวน
นำพาตน..สู่กงกรรม..นำแต่ทุกข์
ไร้ปัญญา..คิดปลง..หลงว่าสุข
เริ่มสนุก..สุดท้าย..กลายเป็นทุกข์
221/46
กลายเป็นทุกข์..ทับถม..สุดขมขื่น
ถ้าไม่ตื่น..ปลุกตน..ขึ้นค้นหา
มีแต่ทุกข์..ระทม..จมน้ำตา
ถึงเวลา..ปลุกตนตื่น..ขึ้นมาดู
221/47
ขึ้นมาดู..ให้รู้..ชีวิตวัย
ไม่มีใคร..ในโลกา..มาอยู่เลย
ที่เกิดมา..พากันตาย..หมดเพื่อนเอ้ย
มันเฉลย..คำตอบ..ทุกเวลา
221/48
ทุกเวลา..นาที..มีคำตอบ
เราผู้สอบ..ไม่สน..จะค้นหา
มัวเจ่าจุก..ทุกข์ใจ..ป้ายน้ำตา
ถึงเวลา..ทอดกาย..เสียดายจัง
221/49
เสียดายจัง..กายพัง..ไปอีกรอบ
ที่จิตชอบ..จะไป..ได้ที่ไหน
เอาปัญญา..ก่อปัญหา..มันร่ำไป
ส่งแต่ใจ..ออกนอก..พอกพูนกรรม
221/50
พอกพูนกรรม..นำตน..สู่บ่วงบาป
คืหามหาบ..กรรมตน..เดินวนรอบ
เมื่อไม่ยอม..ลืมตา..หาคำตอบ
ผลการสอบ..เล่นตลก..ตกทุกที
221/51
ตกทุกที..ที่ตาย..น่าอายจัง
พอกายพัง..ทีไร..ไปไม่เป็น
อันหนทาง..ขึ้นไป..มองไม่เห็น
จึงทุกข์เข็ญ..อย่างนี้..หนีไม่ออก
221/52
หนีไม่ออก..บอกเลย..เพราะโง่เอง
มัวแต่เกรง..ว่าชั่ว..จะมัวหมอง
ลืมจิตรา..ภายใน..ไม่หันมอง
ตนมีทอง..ก้อนโต..โง่กว่าไก่
221/53
โง่กว่าไก่..ไร้ปัญญา..นำมาคิด
พาชีวิต..ติดหล่ม..จมเสียลึก
กิเลสหลอก..ติดตาย..ไม่รู้สึก
รู้สำนึก..วันใด..ใจรู้ปลง
221/54
ใจรู้ปลง..ไม่หลง..ตามกิเลส
รู้สาเหตุ..ที่ตน..วนไม่จบ
จงตั้งจิต..ตัดใจ..ไม่ขอคบ
พร้อมจะรบ..กิเลสตน..เพื่อพ้นทาง
221/55
เพื่อพ้นทาง..แห่งทุกข์..หาสุขแท้
เพราะพ่ายแพ้..กิเลสตัณหา..มานานเนิ่น
หลงตามมัน..ไร้สุข..ทุกข์เหลือเกิน
ตอนนี้เดิน..ออกห่าง..อย่างตั้งใจ
221/56
อย่างตั้งใจ..แน่วแน่..มั่นแท้จริง
เพื่อจะวิ่ง..สู่ทาง..สายนิพพาน
เพื่อกุศล..ผลบุญ..อันเบ่งบาน
จะเนิ่นนาน..เท่าไร..ไม่ไหวหวั่น
221/57
ไม่ไหวหวั่น..หมั่นขยับ..เดินไปหน้า
ด้วยจิตกล้า..มุ่งไป..ไม่หวนกลับ
สวรรค์พรหม..โลกา..ขอลาลับ
คอยบังคับ..จิตตน..เพื่อพ้นไป
221/58
เพื่อพ้นไป..โลกา..พาสูทุกข์
มุ่งหาสุข..สงบเย็น..เป็นที่ตั้ง
หาทางไป..ให้ได้..ก่อนกายพัง
รู้หรือยัง..ต้องเดินฝ่า..ชะตากรรม
221/59
ชะตากรรม..คือกรรม..เคยทำไว้
ต้องชดใช้..กรรมเก่า..ของเราเอง
เคยทำดี..ทำชั่ว..ไม่กลัวเกรง
เราทำเอง..ทั้งสิ้น..ยินดีใช้
221/60
ยินดีใช้..ให้หมด..ปลดบัญชี
ผู้ที่มี..จิตตื่น..ไม่คืนกลับ
ทำแต่ดี..ที่สุด..เป็นจุดปรับ
เอาจิตจับ..ให้มั่นนะ..พระนิพพาน



Create Date : 13 สิงหาคม 2560
Last Update : 14 สิงหาคม 2560 2:35:06 น.
Counter : 534 Pageviews.

1 comments
  
สุดยอดๆๆๆๆๆขออนุโมทนาบุญด้วยจริงๆค่ะ
โดย: ณัชพร เหลืองทองคำ IP: 182.232.174.135 วันที่: 27 สิงหาคม 2560 เวลา:13:28:08 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

BlogGang Popular Award#15



เฒ่าจอย
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 8 คน [?]



New Comments
สิงหาคม 2560

 
 
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
 
 
All Blog