ทักทายกัน ทั้งบล๊อก กับเฟซ ที่เพวกเราเคยคุ้นเคย
กัน

ส่วนใหญ่จะผ่าน โน๊ตบุคตัวมันโตดี

หวัดดีค่ะคุณธัญ บล็อกนี้ไม่ค่อยมีคอนเทนต์
สะท้อนถึงสภาพจิใจของคนอัพบล็อกค่ะ
มีความสุขมากมายคืนนี้นะคะ

นึกถึงสมัยก่อนนะครับพี่
ผมนี่บ้ามากเอารูปหมิงแปะเม้นท์ทุกเช้าเลย 555
พอหมิงโตก็ถามว่าป่ะป๊าส่งรูปหมิงไปทำไม
เขาอยากดูเหรอ
ผมก็บอกลูกว่า
อยากดูสิ วันไหนไม่ได้ส่งมีคนทวงด้วยนะ 555
แล้วก็มีสาเหตุเดียวก็คือ ผมคิดว่ารูปเด็กนั้นน่ารักดีครับ
ดูแล้วสบายใจ มีรอยยิ้ม
ผมยังเชียร์ให้เพื่อนบล็อกหลายคนที่มีลูกในวัยใกล้กัน
ให้ส่งรูปลูกด้วย
แต่พอโตมาก็เลิกครับ
ลูกบอกไม่เอาแล้ว 555

ชีวิตหนึ่งสอนชีวิตหนึ่ง
.
.
ชอบคำนี้ครับพี่
และเป็นเช่นนั้นจริงๆ
ถ้าฝึกให้ช่วยเหลือตัวเองและมีวินัยตั้งแต่เด็ก
โตมาก็เแ็นคนมีระเบียบวินัยจริงครับ

โลกออนไลน์ของผมก็มี บล็อกแก๊ง ไลน์ เฟซ
เฟซผมเข้าเพื่อใช้เป็นทางผ่านเข้าซื้อเว็บสินค้า เช่น ช้อปปี้
ไลน์ก็เป็นกลุ่มเพื่อนเรียนมัธยม กลุ่มทำงาน

เราผ่านช่วงเวลาที่บล็อกพึ่งเริ่มก่อตั้งรุ่งเรืองและถดถอย คนน้อยลงจริงๆ ครับ ผมมองว่าบล็อกเหมือนเป็นที่เขียนบันทึกข้อมูล หรือปล่อยของมากกว่า เพราะอย่างในเฟสบุ๊คมันเขียนยาวๆ ยาก จัดรูปแบบยากด้วย

ช่วงที่รุ่งเรืองผมตอบบล็อกช่วงกลางคืนเหมือนทุกวันนี้แหละ แต่ใช้เวลามากกว่า

อรุณสวัสดิ์ครับพี่ธัญ

เราสามารถสัมผัสอารมณ์คนเขียน
ได้จากข้อเขียนของเขาค่ะคุณธัญ
มีความสุขทุกวันนะคะ เอาคำนี้ไปใช้
ไม่มีใครทำร้ายเราได้ ถ้าเราไม่ยอมค่ะ

โอ้ ไม่เห็นที่บ้าน คุณก๋า ที่แท้ก็ป่วยนี่เองนะครับ
ป่วยกาย รักษากินยาเดี๋ยวก็หาย แต่ป่วยใจต้องปรึกษาหมอดู นะครับ อิอิ

โลกออนไลน์ ของคุณพี่ธัญ นี่แยะกว่า ของ อาจารย์เต๊ะอีกนะครับ ของอาจารย์เต๊ะ ยังไม่มี IG เลย
แค่เข้าบล็อกตอบเม้นท์ นี่ก็เหนื่อยแล้วละครับ แฮร่
ไลน์มีเอาไว้สั่งกับข้าว กับช่วยเพื่อนบ้านตามหา เวลาแมวหาย 555

ส่วนเฟซ นี่ เอาไว้ลงวีดีโอ สอน นศ แค่นั้นเองครับ

ส่วนเพื่อนบล็อกนี่ ที่เป็นเจ้าประจำมาทุกวันไม่เคยขาด
ก็ต้องคุณก๋า นอกนั้นก็คุ้นๆหน้าคุ้นตากันไม่กี่คน
เดี๋ยวนี้ อาจารย์เต๊ะ ก็เม้นท์น้อยลงแยะ เพราะเพื่อนบล็อก คงเลิกเล่น ไปทำอย่างอื่นกันหมดนะครับ

ส่วนเรื่องเน็ตแรงนี่ จำเป็นครับเพราะ อาจารย์เต๊ะ ชอบโหลดหนัง 4k มาดู ไฟล์ใหญ่มาก ถ้าเน็ตช้าเดี๋ยวลงแดงตายก่อนครับ5555

ส่วนเก้าอี้กินข้าวนี่ เอาไว้ตั้งโชว์ครับ
กินจริง นั่งเก้าอี้พลาสติค 555

ส่วนที่แมว หวงคอมนี่ เราต้องติดสินบนมันครับ
หาขนมแมวเลีย มาให้เค้าบ่อยๆ เดี๋ยวก็ใจอ่อน
ยอมให้เราจกพุงเล่น นะครับ

ส่วนเก้าอี้ ไม่กล้าซื้อออนไลน์ กลัวนั่งไม่สบาย
เลยรีรออยู่ครับ

ขอให้หายไวไว แข็งแรง แข็งแกร่งเหมือนเดิมนะครับ

สวัสดีครับพี่ธัญ

ป่วยหรอครับพี่ธัญ เป็นยังไงบ้างครับ ช่วงนี้พักผ่อนเยอะๆ ก่อนนะครับ
งานบ้านบางทีก็เหนื่อยครับช่วงไม่สบายก็ไม่ไหวเหมือนกัน

ผมชอบที่พี่ธัญมี limit เวลาตัวเองให้การเล่นอินเตอร์เนตด้วย
ผมก็อยากทำได้บาง แต่เล่นมั่วไปหมดครับ ตั้งเวลาไว้ก็ดีครับ ทำให้เราเสพมัน มันไม่เสพเรา ^^

ผมว่าเฟซบุ๊คกับบล๊อกแก๊งต่างกันนะครับ เช้าๆ นี่ผมเปิดดูทั้งคู่เลย เปิดดูไปงั้น ไม่ได้ทำอะไรครับ 5555
แต่เฟซนี่ถือว่าติดครับ ไถดูแก้เบื่อ

เมื่อก่อนผมโพสเฟซบ่อยนะครับ อาทิตย์ละครั้งได้ หรือไม่ก็ทุกอีเว้น
เดี๋ยวนี้ โพสแต่ สตอรี่ แต่ลงบ่อย ส่วนโพสนี่เก็บที่ไว้โพสเรื่องที่คิดว่าเด็ดจริง 55555
เพราะเป็นพื้นที่หางาน ทำงานด้วย โพสอะไรก็ต้องระวังไม่งั้นถ้าภาพไม่ดี งานไม่เข้าครับ 55555

ผมเคยถามแม่ว่า ทำไมแม่ถึงส่ง สวัสดีวันจันทร์ อังคาร พุธ ให้ญาติ หรือเพื่อนๆ อ่ะ ไม่มีเรื่องอะไรก็เงียบๆ ไปก็ได้นี่
แม่บอกว่า คนรุ่นแม่ไม่มีอะไรคุยกันแล้ว แต่ส่งรูปทักทายกันให้รู้ว่าสบายดีและยังคิดถึงกัน
โอ้ เข้าใจเลยครับ

ผมกะแล้วว่าพี่ธัญเล่น IG อีกอย่างคือเอาไว้ส่อง กดหัวใจให้พี่ป่านแน่ๆ ^^
โลกออนไลน์ของผมก็เล็กลงครับ ด้วยเวลา ด้วยอายุ ที่ไม่อยากโพสอะไรพร่ำเพรื่อด้วย
ตอนนี้งานหลัก ๆ ผมจะทำ Tiktok สู้กับอัลกอริทึม สนุกดีครับ 5555

ผมชอบและตกใจเหมือนกันนะเวลาเฟซเตือนว่าเราเป็นเพื่อนกับใครมานานเท่าไหร่แล้ว
แต่โห พี่ธัญเป็นเพื่อนกับพี่จันทร์มา 14 ปีเลยหรอครับ
ผมมีไหมนะ เพื่อนที่มีเฟซกันนานแบบนั้น เหมือนจะไม่มีเลยครับ 55555 เพราะตอนนั้นน่าจะยังไม่เล่นเฟซ
รูปน้องหมิงน่ามากมากครับ อยากเห็นพี่ก๋าสมัยเป็นคุณพ่อมือใหม่บ้างจังว่าอาการประมาณไหน 555

ยังไงพี่ธัญดูแลสุขภาพ หายไวๆ นะครับพี่

ผมยินดีรับฟังครับพี่ธัญ
ยิ่งฟังแล้วทำให้คนที่คุยด้วยสบายใจ
ผมก็ดีใจครับ

พี่เขยของพี่
เค้าก็คงมีเรื่องอยากเล่า อยากระบาย
และอาจจะหาคนอยากฟังยังไม่เจอครับ 5555

หลังๆพอหมิงเป็นหนุ่ม
แทบไม่ยอมให้ถ่ายภาพเลยครับ
แต่เวลาเที่ยวกับเพื่อน อยู่กับเพื่อน
ถ่ายรูปกันสนุกสนานเลยนะครับ
มาดามนี่เคืองตลอด อยากดูรูปลูก
ต้องแอบไปส่องที่ไอจีเพื่อนลูกครับ 5555

สวัสดีครับคุณธัญ

ขอให้คุณธัญสุขสบายกายและใจด้วยนะครับ

ผมทันคุณก๋าส่งรูปน้องหมิง หมิงมาเหมือนกันครับ แต่เป็นไอดีเก่านะครับ เคยหายจากบล็อกไปพักนึงเหมือนกันครับ พอกลับมาอ่านที่เคยเขียนไว้ กลับมาเขียนต่อดีกว่า 555

สวัสดีมีสุขค่ะ

เพิ่งมาเห็นคุณธัญทีหลังค่ะ
แรกๆอาจจะยังไม่เคยทักทายกัน
แม่ตะลีไม่ค่อยได้วิ่งไปบ้านเพื่อนๆเท่าไหร่ค่ะ
ไปบ่อยก็เพื่อนบล็อคที่เจอ ทักทายกันไม่กี่คน
สมัยโน้น ก็ 10ปีกว่าแล้ว ก็มีไม่กี่คน
มาสมัยนี้ก็มีไม่กี่คนเช่นกันค่ะ...แฮ่
ยิ่งช่วงนี้ไปเรียนรู้การทำขนมอบแบบฝรั่งมังค่า
เลยมุ่งไปทำขนมชิมค่ะ

อรุณสวัสดิ์ครับพี่ธัญ

หวัดดีค่ะคุณธัญ
การได้คุยกับผู้คนบ้างก็ทำให้ดีขึ้นได้จ้า
มีความสุขกายสุขใจนะคะวันนี้

โลกออนไลน์ทำให้คนอยู่ไกลเหมือนอยู่ใกล้
แล้วก็ทำให้คนอยู่ใกล้เหมือนอยู่ไกล อยู่บ้านเดียวกันยังไลน์คุยกันเลยค่ะ
โลกมันเปลี่ยนไปแล้วจริง ๆ มิจฉาชีพก็มากขึ้นด้วย

ขอบคุณที่แวะไป HBD ชาลีด้วยนะคะ

ผมยังเชื่อเสมอว่า

"ตัวอย่างดีกว่าคำสอน"

อยากให้ลูกทำยังไง
เราทำให้ลูกดู ทำให้ลูกเห็น
อย่างอื่นเค้าค่อยไปปรับเอาเอง
แบบนี้ดีกว่าสอนๆๆๆๆ
สอนเยอะหาว่าบ่นอีกครับ 5555

"ระเบียบ" มักจะมาพร้อมกับคำว่า "วินัย" ด้วยนะครับ
ผมมีวินัย แต่ไม่ค่อยมีระเบียบครับพี่ 5555

ช่วงโควิดเพื่อนผม 3 คน
มาปรึกษาเรื่องเลิกกับภรรยา
ผมรับฟังทั้งหมด
แต่ไม่เสนอความคิดเห็นอะไร
นอกจากบอกว่าให้ไปตัดสินใจเอาเอง
เพราะผมเป็นคนนอก
คนในเรื่องย่อมรู้ดีที่สุด
ว่าอะไรเป็นอะไร

ผมแค่บอกว่าให้คิดดูดีดีก่อน
อย่าเพิ่งใช้อารมณ์นำทาง
ลองเอาเหตุผลมาทบทวน
ลองเอาความรู้สึกตอนที่รักกันใหม่ๆมาทบทวน
แล้วค่อยตัดสินใจ

ปล. ผมว่าน้องป่านน่าจะเป็นคนที่เข้าใจพี่ธัญได้ที่สุดในโลก
มีอะไรน้องจะรับฟังได้
และถ้าให้ผมเดา
บางทีน้องป่านน่าจะรู้ด้วยซ้ำว่าพี่ธัญกำลังมีความทุกข์ใจ
แม้พี่จะไม่ได้บอกน้องเลยก็ตาม

สงสัยว่า
อุ้มสีไม่ได้ทิ้งบล็อก
ไปเฟชยังติด Blog
แค่ไม่ว่างจ้า

เดินสายหนักไปหน่อย
คริคริ

ขอบคุณนะคะพี่

อรุณสวัสดิ์ครับพี่ธัญ

อ่านเรื่องของคุณธัญที่บล็อกคุณก๋า
และบล็อกตัวเองแล้วเห็นใจเลย
ทำไมฉันต้องมานั่งรับฟังปัญหาคนอื่น
แต่จะว่าไปก็เครือญาติคุณธัญทั้งนั้นค่ะ
คงจะกาแฟทรีเหมือนเดิมค่ะวันนี้

จากบล๊อก

ป่วยกาย จิตใจมักป่วยด้วยครับ ด้วยความไม่สุขสบายร่างกายนี่แหละครับ
ผมก็เป็น ช่วงป่วยหงุดหงิดง่าย บางช่วงก็เหนื่อย ก็ท้อเรื่องงาน เพราะป่วยจัดมากแต่ก็หยุดพักไม่ได้ ต้องพยายามมาทำงานไม่ว่าจะทรมานแค่ไหนก็ตาม มันก็ burn out ครับ

พี่ธัญดีมาก ๆ เลยครับที่มีพี่ป่านอยู่ข้างใจ
คนนี้แหละยาที่ดีที่สุดและเพื่อนที่ดีที่สุดในชีวิตครับ ^^

คนรุ่นพี่ป่าน หรือผม ช้อปออนไลน์กันดุเดือดอยู่แล้วครับ 55555 เก็บโค๊ดเก็บอะไรใช้แล้วคุ้มมาก
สตาร์บัคเมื่อวานลดราคาด้วยครับ ผมชอบซื้อบัตรลดราคาเหมือนกัน คุ้มดี ติดแค่ผมไม่ค่อยดื่มสตาร์บัค เพราะติดร้านกาแฟร้านออฟฟิศครับ 5555


ตอนนี้พี่ธัญเป้ฯยังไงบ้างครับ ดีขึ้นไหมครับ
ช่วงนี้งานผมยุ่งมากๆ นี่ก็พยายามเคลียร์ไปเรื่อยๆ ฟังเรื่องผีไปด้วย ทำงานไปด้วยครับ 555
กทม ฝนตกหนักมาก รถติด น้ำท่วม ขับรถจนเหนื่อยครับ

จริงๆคนเราต้องการใครสักคนที่รับฟังได้เสมอนะครับพี่
ผมเองก็มักจะเป็นคนที่ถูกเลือกให้รับฟังครับ 555

ที่คุณเจฟเล่าไว้
ผมก็เจอบ่อยนะครับ
แต่ส่วนใหญ่จะเป็นคนที่กำลังเพิ่งรวยมาใหม่ๆครับ
เล่าเรื่องของตัวเองโดยไม่สนใจคนอื่นเลย
ว่าเค้าอยากฟังรึเปล่า 5555

สวัสดีค่ะคุณธัญ
จากบล็อก เป็นเพลงที่เราเพิ่งได้ยินเมื่อคนข้าง ๆ ร้องเองค่ะ
น่าแปลกใจคนที่ไม่ร้องเพลงสากลร้องได้
เรื่องโลกออนไลน์ ตั้งแต่รู้สึกว่ามีการ เขาเรียกอะไรนะคะ แบบทำคอนเท้นต์โน่นนี่ เยอะ ๆ ชักเบื่อ เลยใช้น้อยลงมาก
กับบล็อกก็มีเวลาน้อยลง เพราะทำอย่างอื่นในโลกจริงมากขึ้น และไม่บีบตัวเองแล้วว่าต้องเขียนเรื่องโน้นนี้ เมื่อไร ก็เมื่อพร้อมอ่ะเนาะ
เอาว่า อยู่โลกไหนก็ได้ที่เป็นสุขนะคะ

ทักทายกัน ยามที่เราสะดวกนะคะ แต่ไม่ลืมกันคร่า

สวัสดีครับคุณธัญ

มีความสุขเช่นกันนะครับ

อรุณสวัสดิ์ครับพี่ธัญ

แสดงว่าเราไม่ใช่คนขี้เหงาเหมือน
พวกคนที่มาถามค่ะคุณธัญ
เป็นพวกที่อยู่ลำพังได้เหมือนคุณธัญเลย
แต่คุณธัญนี่ญาติเยอะไปหน่อยไม่ไหวค่ะ
ป.ล. กินกาแฟสดลาเต้มาสี่วันแล้วค่ะ
กาแฟทรีนี่มีเสริมตอนช่วงบ่ายนะคะ

ป่วยกาย รักษาได้ (บางโรค)
แต่ป่วยใจนี่ ต้องรักษาด้วยตัวเองจริงๆ
ยาก็อาจจะช่วยได้บ้างนะครับ

คุณพี่ธัญ ยังดีมี น้องป่านให้พูดคุย มีหลานตัวเล็กให้ปวดหัวเล่น ของ อาจารย์เต๊ะ นี่ มีหมากับแมว คอยปรับทุกข์ ข้อดีคือมันเป็นผู้ฟังที่ดี ไม่มีเถียงซักคำเลยครับ นั่งฟังน้ำลายยืดเลย 555

แล้วก็ ความสุขที่แท้จริงนี่ เราต้องมีความสุขได้ด้วยตัวเราเอง ไม่ต้องรอคนอื่นมามอบให้นะครับ

อย่างเมื่อวานนี่ อาจารย์ อัพเดท ios ของipad ได้สำเร็จ ก็ดีใจมาก เพราะ รีรอมานาน กลัวจะมีปัญหาขี้เกียจตามแก้อีก

บางเรื่อง เราก็กลัวไปก่อนล่วงหน้า จริงๆก็ไม่มีอะไร
ชีวิตก็ต้องเรียนรู้และสู้กับปัญหาตลอดเวลาเลยนะครับ
ปล ว้นนี้อาจารย์เต๊ะ กินยา ไม่ลืมเขย่าขวด พูดรู้เรื่องดีมั้ยครับ 555

สวัสดีตอนเที่ยงค่ะ พี่ธัญ

เช้านี้น้องได้แฟสดหวานค่ะ
นี่เรารู้จักกันมาใกล้ๆจะ 20ปีแล้วเนอะพี่ อิอิ

ช่วงนี้น้องจะห่างๆโซเชียลนิดค่ะ ธุระเยอะ
เจ้าแสบ2เข้าแอดมิดรพ.จนได้ค่ะ
ก็ว่านางหายดีแล้ว เลยพาไปส่งรร.
8โมงนิดๆ ครูโทรมาเลยค่ะ น้องหน้าซีดมากตัวเย็นด้วย
จันทร์เลยบอกให้ครูพาไปนอนห้องพยาบาลก่อน
เค้าน่าจะมีอาการจะเป็นลม
บอกครูว่าอาการอื่นเค้าหายหมดแล้ว เหลือแค่ไอ
ผ่านไปอีก20นาทีครูโทรมาอีก เลยไปรับเค้าแล้วพาไปรพ.เลยค่ะ

หมอให้แอดมิดให้น้ำเกลือเลยค่ะ กลัวร่างกายขาดน้ำ
หมอเจาะเลือดไปตรวจเพิ่ม เอาฉี่ไปตรวจ
ให้น้ำเกลือแค่ขวดแรกนางก็ดีขึ้นมาทันตาค่ะ

สรุป..ผลตรวจนางเป็นไข้หวัดใหญ่
ทางจันทร์ให้กินยารักษาเองจนใกล้หายเหลือแต่ไอแล้วค่ะ
แตทีนี้นางกินน้อย กินไม่ค่อยได้ เลยไม่มีเรี่ยวแรง
พอได้น้ำเกลือไป กำลังวังชาเลยกลับมาค่ะ
แอดมิดแค่คืนเดียวกลับบ้านได้สบายค่ะ

ช่วงนี้น้องเลยจุวุ่นๆหน่อยและไม่ได้ไปเดินเลย
เดี๋ยวเข้าสู่ภาวะปกติ คงได้เริ่มเดินใหม่ค่ะ

คิดถึงทุกวันนะคะ

ผมรู้สึกว่าคนที่เหงา
คือคนที่ไม่มีอะไรทำ
หรือไม่รู้จะทำอะไร

อย่างพี่ธัญบอกไว้น่ะใช่เลยนะครับ
วัยนึงก็ดูแลลูก
อีกวัยก็ดูแลพ่อแม่
ไม่มีช่วงเหงาแน่นอน

ผมเองรู้สึกว่าตัวเองนั้น
เป็นผู้รับฟังมาตั้งแต่สมัยเรียนเลยครับ
บางครั้งเพื่อนก็มาปรึกษาเรื่องความรัก
ทั้งๆที่ผมไม่เคยมีแฟนเลย 5555