ครอบครัวใหญ่มาก
ก็แบบนี้แหละค่ะคุณธัญ

พออายุมากขึ้น ไปเที่ยวกับครอบครัวดีสุดแล้ว ต่อให้แค่นั่นเฝ้าของมองดูพวกเขาเล่นน้ำกัน เราก็ไม่รู้สึกอะไร ขอแค่เด็กๆ มีความสุขเราก็สุขใจ

บางทีมันอาจไม่มีจริงก็ได้สำหรับทริปในฝัน แต่เอาเข้าจริงถ้ามีเงิน มันก็น่าจะช่วยจัดการปัญหาได้ 90% ของปัญหาทั้งหมดเลยล่ะครับ

ทริปในฝันแต่ละคน แต่ละช่วงวัยก็แตกต่างกันไป
แต่ทริปครอบครัวใหญ่ๆจะสนุกมากครับ

สวัสดีครับพี่ธัญ

ทริปในฝันคือทริปที่ได้ไปเที่ยวพร้อมกันทั้งครอบครัว
จริงด้วยครับ....ใช่เลย นี่เลย ทริปในฝันของทุก ๆ คน
เพราะโอกาสที่การจะได้จัดทริปทั้งครอบครัว แบบครบๆ คนที่ยากมากครับ ยากยิ่งกว่าจัดทริปกับเพื่อนที่ล่มแล้วล่มอีกอีกครับ

เพราะบางทีก็เพราะครอบครัวเดียวกันเนี้ยแหละครับ ทำให้เราไม่สามารถว่างตรงกันได้
เพราะบางเรื่องในครอบครัวก็ต้องมีคนดูแล

การได้ไปเที่ยวพร้อมน่ากันทั้งครอบครัว บางทีก็ตีกันนะหว่างทางบ้าง 5555 แต่ผมว่ามันก็เป็นช่วงเวลาที่มีความสุขมากๆ ทำให้เรามีประสบการณ์ดีๆ ร่วมกัน มีความทรงจำร่วมกัน มีความสุขไปด้วยกัน

คิดแล้ว ผมก็ไม่มีทริปพร้อมกันทุกคนในครอบครัวนานแล้วเหมือนกันครับ เพราะคุณพ่อผมก็ถึงวัยไม่อยากออกไปไหน เนื่องจากเมื่อก่อนร่าเริงบันเทิงใจจนอิ่มแล้วครับ 555555
ทำให้เวลาชวนไปไหนคุณพ่อไม่ค่อยอยากไป ขอดูบ้านอ้างเฝ้าหมาบ้าง เฝ้าต้นไม้บ้าง เฝ้าบ้านบ้าง
แต่สุดท้าย หมาก็กินไม่อิ่ม ต้นไม้ไม่แห้งก็เน่า ส่วนพ่อดู Youtube ฉ่ำครับ 555555

ญี่ปุ่นจริงๆ น่าจะเอามารีรันใหม่นะครับ
เพราะญี่ปุ่น เมื่อไหร่ก็น่าเที่ยว ฤดูไหนก็น่าเที่ยว ขนาดผมเป็นคนไม่ชอบทานอาหารญี่ปุ่นก็ไปไม่เบื่อครับ
อ่ะ.....เบื่อบ้างเหมือนกัน แต่ถ้าไปคนละเมืองก็คนละอารมณ์ครับ
ไปเถอะครับ ถอว่ามีประสบการณ์ร่วมกับพี่ป่านด้วย มันชื่นใจแน่นอนครับพี่

ผมว่าจะมาเม้นบล๊อกก่อนหน้านี้ของพี่ธัญ แต่เม้นท์ไม่ทันครับ 5555

ผมเม้นท์ฝากในนี้ไว้นะครับ 5555

ตอนแผ่นดินไหว คนไทย70% คิดว่าบ้านหมุน ครับ ปกติ๊! 5555
น้องผมนี่คิดว่าน้ำในหูไม่เท่ากันกำเริบ ขนาดมู่ลี่นี่ใส่เกือบสุดบาร์น้องไนท์ยังคิดว่าตัวเองป่วย

ดีนะครับพี่ นี่ตอนนั้นพี่ธัญอยู่ร้านกาแฟ นี่เตี้ยๆ ไม่ต้องวิ่งอะไรมากก็ออกมาที่โล่งได้แล้ว ไม่งั้นนะโอ้โห! ดุเดือดครับพี่


พี่ป่านโชคดีมาก ๆ เลยครับที่อกมาข้างนอกไว และมีคนที่ไปรับกลับออกมาจากกลาง กรุงเทพได้ เพราะวันนั้นวิบัติมากครับ เพราะรถไฟฟ้าปิด ถนนหลานสายปิด ทางด่วนก็ปิด หลายคนต้องเดินมินิมาราธอนกลับที่พักกัน
ได้กลับบ้านที่ชับนาท พี่ป่านจะได้นอนหลับสบายใจ อยู่ใกล้แม่แล้ว หายตกใจแน่นอนครับ

วันนั้นผมไม่ห่วงหลานเลยอยู่ที่บ้าน ไม่ได้เรียนซัมเมอร์ที่โรงเรียน ไม่งั้นทั้งผมทั้งพี่สาวคงกังวลมากครับ แต่เด็ก ๆ ที่โรงเรียนก็โอเคเลยครับ เพราะโรงเรียนซ้อมภัยพิบัติบ่อยๆ ทั้งหนีไฟ หลบและหนีแผ่นดินไหว และก่อการร้าย แม้แต่ช่วยเหลือตัวเองว่าลิฟต์ตก วันนั้นหลานอยู่บ้านสติดีมาก พอยายบอกแผ่นดินไหว เค้ารีบวิ่งไปคว้าหมอนที่โซฟามาแล้วไปนอนราบใต้เต๊ะกินข้าวเอาหมอนปิดหัว ยายต้องบอกว่า ประตูอยู่ตรงนี้เองออกมาเถอะ 55555 เด็กสมัยนี้เก่งเชียวครับ

ชอบที่ทำงานพี่ป่านจังครับ ดูแลพนักงานดี พี่ป่านทำงานได้เต็มที่สบายใจ ดอนโดก็ไม่เสียหาย แผ่นดินไหวครั้งนี้พี่ป่านไม่ต้องผวาไปหลายวันเหมือนพวกผมแน่ๆ ครับ 5555

ผมนี่เข้าไซต์เงยมองรอบตึกก่อนเลยว่าร้าวไหม ก่อนขึ้นบนไซต์ไหว้เสาไป 3 ที ไหว้เจ้าที่อีกที พร้อมเรียกพี่แม่บ้านมากอดๆ ลูบๆ คลำๆ พร้อมถามว่า ที่นี่สบายดีไหม มีอะไรไหม.....ขวัญเอ้ยขวัญมา

สวัสดีค่ะ
ขอบคุณที่เวะไปที่บล็อกนะคะ
เรื่องจ้างคนมาดูแล จ้างจากศูนย์ เชคประวัติได้ ก็ดีมากๆค่ะ
เพราะจริงๆถ้าอยู่คนเดียว การหาคนมาอยู่ด้วย
และอยู่เรากับคนที่อยู่ด้วยที่ไม่รู้จักน่ากลัวมาก
แต่ถ้าได้คนดีๆ ก็ดีนะคะ
จริงๆอยากจ้างคนมาแบบเป็นเพื่อน ไปไหนไปด้วยกันขับรถได้ ไปไหนๆด้วยกัน ไปเที่ยวกันไปเจอเพื่อน หรือไปปาร์ตี้ก็ไปด้วยกันได้ด้วย


คงดีนะคะ

อรุณสวัสดิ์ครับพี่ธัญ

พี่ธัญยังมีรูปเที่ยวกันพร้อมหน้าพร้อมตาทั้งครอบครัว
ผมไม่เคยมีเลยครับ 555
ตั้งแต่จำความได้
พ่อกับแม่คือทำงานๆๆๆๆๆๆ
พี่น้องก็เติบโตไปคนละทิศคนละทาง

ร้านก็เปิดทุกวัน
ได้แต่สลับกันหยุด
สุดท้ายไม่มีรูปหมู่ครับ 555

แวะมาทักกันค่ะคุณธัญ
พอดีเห็นไปเม้นท์ที่บล็อกคุณก๋่าแล้ว
มีความสุขมากมายวันนี้ค่ะ
ป.ล. วันนี้ลาป่วยเลยเข้าบล็อกไวนะคะ

สวัสดียามสายค่ะ พี่ธัญ


น้องสบายดีค่ะ ขอบคุณพี่มาก
มันก็มีเรื่องเข้ามากระทบใจเรื่อยๆ วนไปวนมาค่ะ
น้องก็พยายามตั้งสติฝึกจิตให้นิ่งค่ะ
อายุเยอะแล้ว ปล่อยผ่านไป ช่างมันค่ะ
เราต้องมีความสุขในทุกวันของเราเนอะ เรื่องคนอื่นช่างมันไป

น้องไม่ได้เข้าเฟสนานแล้วค่ะ โซเชี่ยลอื่นช่วงนี้ก็ไม่ได้เล่นเหมือนกัน
จะเข้าไปอ่านข่าวบอลกับเก็บรูปหลังจากบอลเตะแล้วบ้างค่ะ
พักสมองอยู่กับตัวเองให้เยอะขึ้นค่ะ

ณ.วันนี้หลายๆเรื่องมีแนวโน้มดีขึ้นแล้วค่ะ
น้องสบายใจ หายเครียดขึ้นมาระดับนึงเลย
พยายามรักษาระดับให้อยู่แบบนี้ไปเรื่อยๆค่ะ

เด็กๆตอนนี้ก็ไปอยู่บ้านแม่เค้าค่ะ
พรุ่งนี้แม่เค้าจะพาไปเที่ยวสวนสยามค่ะ
ดีใจกันใหญ่เลยค่ะ 5555

ถึงแม้จะห่างบล็อกไปนานแค่ไหน ก็ยังคิดถึงพี่ทุกวันนะคะ

โห ดูจากรูปรวมมิตรครอบครัวนี่
เวลาไปเที่ยวกันแยะๆครบๆทุกคนนี่ มันจะบันเทิงคือ เหนื่อยมากเป็นพิเศษเลยเชียวนะครับ555

แต่ให้อาจารย์เต๊ะ ไปเที่ยวไหนคนเดียว มันก็ไม่สนุกอีกนะครับ สำคัญต้องไปกะคนรู้ใจ ไม่ขัดใจ ไม่แยะ
ถ้าขี้อ้อน นิดๆละ จะดีมาก อิอิ

คุณพี่ธัญบอก นั่นแหละๆ งั้นเอ็งต้องไปเที่ยวกับพ่อแม่ข้า ขยันอ้อนมากทุกคนเลยด้วย เย้ย 555

ดูจากรูปแล้ว ไม่รู้ คุณธัญใช่คนที่ใส่แว่นดำหรือเปล่า
ถ้าใช่นี่ ตอนนี้หุ่นดีกว่าสมัยนั้นอีกนะครับนี่ เป็นเล่นไป แฮร่ 555

ผมไม่มีความทรงจำในวัยเด็กกับพ่อและแม่เลยครับ
พ่อยุ่งกับงานมาก
ลูกตั้ง 4 คน
เลยต้องทำงานหนัก
ไม่มีเวลาพาลูกเที่ยว
หรือไปดูลูกแสดงเลยครับ 555

ผมเลยมาชดเชยกับหมิง
ผมให้เวลาเค้าเต็มที่เลย

อรุณสวัสดิ์ครับพี่ธัญ

บุญเป็นต้นทุนของชีวิตเลยครับ
ผมว่าเป็นเครื่องมือฝึกการให้ที่ดีมากๆ
พอเราฝึกการทำบุญได้ดี
จิตเราจะเป็นกุศล
นั่นคือเรายกระดับจิต
จากจิตที่เคยมีกิเลส มีความหลงผิด
กลายเป็นจิตที่สะอาดขึ้นจิตที่ไม่เศร้า
ไม่หมองมัว ไม่มีความกลัว
ชีวิตเราก็เป็นสุขได้ง่าย ปล่อยวางได้เร็วจริงๆครับพี่

แม่ผมชอบเที่ยวนะครับ
แต่สาวๆแม่ก็ทำงานหนักมาก
เพื่อเลี้ยงลูก 4คน
ส่วนพ่อนั้นไม่ต้องถามเลย
เป็นผู้นำครอบครัวเต็มตัว
ทั้งเครียด ทั้งทำงานหนัก
ผ่านวิกฤตในชีวิตครั้งแล้วครั้งเล่า
ลูกๆเลยสบายครับ 555

ผมอยากพาหมิงกับมาดามเที่ยวให้มกากว่านี้ครับ
แต่เจอพิษเศรษฐกิจหลายรอบมาก
ก็ลำบากเหมือนกัน
แต่ไมเ่ป็นไรครับ
ค่อยๆแก้ปัญหากันไป
เดี๋ยวมันก็ดี ผมเชื่ออย่างนั้นครับ

หวัดดีค่ะคุณธัญ
อยู่ดีดีก็ปวดใต้ฝ่าเท้าข้างที่ไม่ได้ผ่าค่ะ
เดินนี้ต้องใช้ไม้เท้าช่วยเลย
ไม่รู้เพราะลงน้ำหนักข้างนี้มากไปหรือเปล่าค่ะ
โชคดีพรุ่งนี้หมอนัดพอดี
มีความสุขมากมายวันนี้นะคะ

อรุณสวัสดิ์ครับพี่ธัญ

สวัสดีครับ

ทริปที่ได้ไปกันทั้งครอบครัวนี่ดีจริงๆครับ ผมเองก็เคยไปเที่ยวหัวหินกับครอบครัวฝั่งคุณแม่ผมตอนผมอายุ 4 ขวบ ครั้งเดียวจริงๆ ครั้งต่อไปนี่จะต้องมีใครไม่ว่าง หรือเหตุอะไรที่ทำให้ไม่ครบองค์ตลอดเลยครับ

ผมก็อยากอยู่บ้านเฉยๆ ปั่นจักรยานแถวบ้าน อัพบล็อคทุกวันเหมือนกัน ไม่ค่อยอยากไปไหนครับ แต่ช่วงนี้ทำไม่ได้เพราะมีหน้าที่ค้ำคออยู่

เป็นทริปในฝันสวยงามค่ะ

หมอบอกต้องคอยคลึงๆ ตรงแผล
ไม่ให้ชั้นผิวหนังกับชั้นเแ็นมันติดกันค่ะ
มันส่งผลต่อการงอเข่าด้วยค่ะคุณธัญ
มีความสุขมากมายวันนี้นะคะ

ผมเคยไปบางวัด
มีสวดแบบคำแปล
ก็ฟังเข้าใจดีครับ
แต่ปัญหาคือคนฟังไม่คุ้น
พอไม่คุ้นก็เลยไม่ฟังอยู่ดี 555

จริงๆความหมายของคำสอน
ก็อยู่ในคำสวดเลยครับ

อรุณสวัสดิ์ครับพี่ธัญ

วันนี้คุณธัญตื่นหรือยัง
กำลังจะทานข้าวเช้าแล้วค่ะ
มีความสุขมากมายวันนี้นะคะ

มี้เองสมัยก่อนจะไปเที่ยวตื่นเต้น จัดกระเป๋าก่อนหน้าเป็นเดือนเป็นอาทิตย์ เดี๋ยวนี้ เช้าก่อนออก บางทียังจัดกระเป๋า ไฟน่าจะหมดแล้วนะคะ ยิ่งตอนกลับ คิดถึงผ้ากองโต ปวดใจ

สวัสดียามสายค่ะ พี่ธัญ


เช้านี้น้องได้แฟสด7ค่ะ
ใกล้หยุดสงกรานต์ งานชุกเฉยค่ะพี่
รีบเคลียร์กันอยู่ไม่ให้มีรถค้าง

แต่ตอนนี้น้องก็ยังไม่รู้นะคะว่าหยุดสงกรานต์วันไหน กี่วัน
ไม่รู้เจ้าของอู่จะอุบไว้เพื่ออะไรค่ะ ไม่เข้าใจ
ถามก็บอกเดี๋ยวเจ๊บอก ดีน้องไม่มีโปรแกรมเที่ยวไหน อยู่แต่บ้าน

สงกรานต์พี่ไปเที่ยวไหนป่าวคะ
เดินทางปลอดภัยตลอดทริปนะคะพี่

คิดถึงทุกวันนะคะ

ชีวิตครอบครัวใหญ่แบบคุณธัญ
ภารกิจก็จะเยอะหน่อนะคะ
เดี๋ยวธุระของคนโน้นของคนนี้
มีความสุขมากมายกับชีวิต
ขอบคุณสำหรับความห่วงใยนะคะ

อาทิตย์นี้ผมตื่นตี 4 ทุกวันเลยครับ
เหมือนตั้งนาฬิกาชีวิตไว้เลย
หมิงก็ปิดเทอมช่วงสงกรานต์
อยู่บ้านทุกวัน
เพิ่มแมวจรมีอีก 1 ตัวครับ
อยู่ๆก็ไปเก็บมาเลี้ยง
ตอนนี้ผมกับมาดาม
เลยต้องฝึกดูแลแมวไปด้วยครับ 55

อรุณสวัสดิ์ครับพี่ธัญ

เมื่อคืนนี้ กทม. แถวบ้านฝนตกมาซู่ใหญ่
แต่ไม่นานค่ะคุณธัญ พอให้อากาศเย็น
ช่วงนี้ กทม. เทศกาลออกไปเยี่ยมญาติ
ทำให้รถบนท้องถนนเริ่มเบาบางแล้วค่ะ
มีความสุขมากมายวันนี้ค่ะ

ไปกับครอบครัวอบอุ่นหัวใจใช่มั๊ยครับพี่ แต่พอไปหลายคนผมว่ารวมตัวกันยากมากเลย
ผมชอบเพลงนี้เหมือนกันครับ

โชคดีที่เจ้าฟูฟูมันไม่ซนครับพี่
ไม่ดื้อเลย ขี้อ้อนด้วย
เจ้าของเดิมน่าจะสอนมาดีครับ
พอเป็นแมวจรเลยไม่มีความดุเลย

ผมกับมาดามก็คิดเหมือนพี่ธัญนี่แหละครับ
ไม่อยากเลี้ยงอะไรเลย
เลี้ยงลูกคนเดียวก็เหนื่อยแล้วล่ะครับ
มีแมวมาเพิ่ม ค่าใช้จ่ายก็เพิ่มขึ้นทันทีเลยครับ 555

ช่วงหลังๆมีภาระกิจติดพันหลายอย่างมากครับ


หลานปิดเทอมก็มีเรื่องให้ต้องตามดูแลกันเป็นระยะๆ


คุณนายแม่ก็ต้องคอยให้ความช่วยเหลือมากขึ้นในหลายๆเรื่อง


เวลาส่วนตัวก็น้อยลงไปมากครับ


2-3 อาทิตย์นี้ค่อยยังชั่วหน่อยที่หลายสาวกับน้องสาวไปทริปเชียงใหม่ต่อด้วยเมืองจีนครับ หลังสงกรานต์ถึงกลับ ก็เลยมีเวลาว่างหน่อยๆครับ

อรุณสวัสดิ์ครับพี่ธัญ