" ดีที่สุด " ของแต่ละคนไม่เท่ากัน ใช้ชีวิตของเราให้ดีและมีความสุขก็พอ....

มีการรวมตัว วันที่แผ่นดินไหว






เช้าวันที่ 28 เราไปพบหมอตามนัด 
และมันก็เป็นเหมือนกิจวัตรประจำของเรา เวลาออกจากรพ.
คือจะแวะร้านกาแฟ 

วันนี้ก็เช่นกัน 


NB15




อากาศคือร้อนจัดมากกก ดูจากรูปได้เลยค่ะ 












นั่งเพลินๆไปได้สักพัก กาแฟหมดแก้ว รู้สึกเหมือนเวียนหัวนะ
อยู่ๆ ร้านก็โคลงเคลง เราหันไปถามน้องเจ้าของร้าน ทำไมร้านมันโคลงเคลงคะน้อง
ร้านน้อง ฐานล่างใช้อะไรคะ (เออ! คิดได้ไงถามน้องเขาไปแบบนั้น 122 )
ไม่นาน ไฟแกว่ง มองไปนอกร้าน คนวิ่งออกมาจากร้านข้าวมันไก่ 
แผ่นดินไหวแน่เลยยย   123

น้องคิดเงินเลยค่ะ  น้องก็ทอนเงินผิดด้วย 
น้องบอกว่าใจไม่อยู่กับตัวแล้วพี่ หนูตกใจ 






ขับรถไปส่งน้า แล้วขับกลับบ้าน 







ถึงบ้าน น้องชายกำลังคุยกับแม่ทางโทรศัพท์ 

น้องชายบอกว่า ให้เราไปรับลูกหลานกลับบ้าน 
( น้องชายคงลืมไปรึไงว่าทางโน้นก็มีรถยนต์คันนึง )
117

ส่วนเราก็ โทรหาลูก และหลาน .....
" กลับบ้านมาก่อนเลยลูก "

น้องป่าน ออกจากออฟฟิต มาอยู่ รร.มาแตร์ 
หลาน 2 คนมาอยู่กับเพื่อนที่คลีนิก
เอารถยนต์ มอไซด์ออกมาจากคอนโดหลานแล้ว

พออีกสักพัก น้องป่านให้หลานชายกับหลานสาวขี่มอไซด์ไปรับ
รถไฟฟ้าใช้ไม่ได้ บนถนนรถติดหนัก น้องป่านกลับมาพร้อมเพื่อนร่วมงานอีก2 คน

สรุปคือกลับถึงชัยนาท 5 ทุ่มกว่าๆ  







วันเสาร์ เลยเป็นการรวมญาติที่บ้านค่ะ 
หลานสะใภ้พา ดาริญกับมาร์วินมาหาชวดด้วยค่ะ 

ชวดชาย เห็นเหลนมาร์วิน ครั้งแรก ถึงกับน้ำตาใหลเลย 










ถือว่า ทุกคนมารวมตัวกันโดยพร้อมหน้าแบบไม่ได้นัดหมายค่ะ 






อ้วนบอก นี่คือสิ่งที่เกิดขึ้นหลังแผ่นดินไหว 

ครอบครัวรวมตัวกินกาแฟ 

ตอนนี้ทุกคนกลับ กทม.กันไปแล้ว 
น้องป่านกลับมา WFH อีกครั้งค่ะ 
ส่วนคอนโด ไม่เสียหายอะไรมาก 
ไม่น่ามีปัญหาค่ะ .... 









น่าเศร้าและน่าสงสารทุกคนที่ได้รับอันตราย
จากเหตุการณ์แผ่นดินไหวครั้งนี้นะคะ
ไม่มีใครอยากให้เกิดล่ะค่ะ

ถึงตอนนี้ก็ยังต้องลุ้นกันอยู่อีกกับตึกในกทม.ล่ะค่ะ
ทางเหนือก็ได้รับผลกระทบเยอะเหมือนกัน

ขอให้ปลอดภัยกันนะทุกๆคน 



ขอบคุณเพื่อนๆที่แวะมาทักทายและส่งกำลังใจให้นะคะ
ขอบคุณไลน์/ไอคอนจากคุณญามี่ และ ป้าเก๋า(ชมพร) ด้วยค่ะ 






Create Date : 31 มีนาคม 2568
Last Update : 31 มีนาคม 2568 15:54:28 น. 22 comments
Counter : 683 Pageviews.
Share to Facebook

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณSleepless Sea, คุณtoor36, คุณฟ้าใสวันใหม่, คุณปัญญา Dh, คุณหอมกร, คุณnonnoiGiwGiw, คุณมาช้ายังดีกว่าไม่มา, คุณปรศุราม, คุณกะว่าก๋า, คุณnewyorknurse, คุณmultiple, คุณกะริโตะคุง, คุณThe Kop Civil, คุณอาจารย์สุวิมล, คุณSweet_pills, คุณดอยสะเก็ด, คุณkae+aoe, คุณจันทราน็อคเทิร์น, คุณ**mp5**


 
วันศุกร์ที่ผ่านมามันควรเป็นศุกร์ที่ทุกคนได้ผ่อนคลาย กลับกายเป็นความหวาดหวัน ผมไม่ห่วงเรื่องลงบันไดหรอก ห่วงคนข้างหลังที่ดันๆ มากกว่า ถ้าล้มสักคนเหยียบกันตายแน่นอน

เราไม่ค่อยเจอเหตุการณ์แบบนี้ด้วยแหละครับ เลยอาจตกใจกันเยอะหน่อย เอาจริงๆ วันนั้นผมทำใจเดินกลับบ้านแล้ว ยังดีที่มีรถพอจะนั่งกลับได้

ตอนนี้ WFH เหมือนกันครับ


โดย: คุณต่อ (toor36 ) วันที่: 31 มีนาคม 2568 เวลา:16:29:22 น.  

 
วันแผ่นดินไหว น่าจะเป็นที่จดจำเล่าขานกันไปอีกนานเลยค่ะ
ครอบครัวพร้อมหน้าก็อบอุ่นใจนะคะ



โดย: ฟ้าใสวันใหม่ วันที่: 31 มีนาคม 2568 เวลา:16:58:46 น.  

 
ยังไม่ทันถึงวันสงกรานต์เลย
กลายเป็นวันครอบครัวไปแล้วนะคะ
มีความสุขมากมายทั้งครอบครัวค่ะคุณธัญ



โดย: หอมกร วันที่: 31 มีนาคม 2568 เวลา:17:24:27 น.  

 
ไปทำงานวันแผ่นดินไหวค่ะ
หารถกลับบ้านยากมากเลย
ยังขับรถเองไม่ได้เวรกรรมค่ะ



โดย: หอมกร วันที่: 31 มีนาคม 2568 เวลา:17:28:00 น.  

 
สวัสดีครับ

ครอบครัวอบอุ่นครับ
ขอบคุณสำหรับกำลังใจนะครับ



โดย: Sleepless Sea วันที่: 31 มีนาคม 2568 เวลา:18:16:19 น.  

 
สวัสดีครับพี่ธัญ

คิดเล่นๆ ถ้ากาแฟทุกแก้วในรูปแล้วกินคนเดียวจะไปนอนตอนไหนนะครับ 55
ช่วงนี้ถ้าไปตึกสูงๆ ต้องรอบคอบเป็นพิเศษครับ


โดย: มาช้ายังดีกว่าไม่มา วันที่: 31 มีนาคม 2568 เวลา:20:20:55 น.  

 
ที่บ้านและที่ร้าน
ปลอดภัยดีครับพี่
แต่ไหวแรงมาก
แรงจนรู้สึกว่าแรงที่สุดเท่าที่เคยโดนมาเลยครับ

น้องป่านทำงานบนตึกสูงใช่ไหมครับพี่
ดีแล้วล่ะครับที่สามารถ WFH ได้



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 31 มีนาคม 2568 เวลา:21:42:04 น.  

 
อรุณสวัสดิ์ครับพี่ธัญ



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 1 เมษายน 2568 เวลา:4:53:39 น.  

 
หวัดดีค่ะคุณธัญ
วันนี้คุยที่บล็อกคุณก๋าน้อยจัง
มีความสุขมากมายวันนี้ค่ะ



โดย: หอมกร วันที่: 1 เมษายน 2568 เวลา:8:29:52 น.  

 
คุณธัญก็โชคดี นะครับ ที่ออกจาก รพ มาแล้ว
ตอนนั้นถ้าอยู่ใน รพ คงจะโกลาหลกันน่าดูชม

ของอาจารย์เต๊ะ ก้ไป รพ 2 วันติด ก่อนแผ่นดินไหว
ไม่งั้นอาจจะค้างอยู่ในเครื่อง CT หรือถ้าหลุดมาได้ คงจะวิ่งโทงเทง ไปตั้งหลักหาของกินแถววังหลังแน่ๆครับ 555

แล้วตอนแผ่นดินไหวในร้านกาแฟ นี่คำถามเรื่องฐานราก แสดงว่าเป็นคนมีความรู้เรื่องการก่อสร้างอย่างดี ดีที่ไม่ถามว่า ร้านน้องใช้เข็มแผ่ หรือ เสาเข็ม ไมโครไพล์ละจ๊ะ เจ้าของร้าน คงคิดว่าเจ๊นี่ ต้องเป็น ผู้รับเหมา มาก่อนแหงๆ 555

ส่วนเรื่องรูปนี่ แค่ข้อความยังโดนบล็อกแก็งแบนคำตลอด ขืนอาจารย์เต๊ะลงรูป เซะซี่ๆๆๆ ละก็ต้องโดนเซฟ เก็บไว้แบ็คเมล์ เอ๊ย โดนยกเลิกสมาชิกถาวรแน่นอน 555

ที่บ้านอาจารย์เตีะ มะนาวแยะเต็มบ้านเลยครับ
แต่อยากได้มะกรูด แต่ก่อนมี 2ต้น ตายเกลี้ยง

ส่วนรางวัลที่ 1 นี่พวกผึ้งบอก ไอ้อ้วน เอ็งจะขออย่างเดียวไม่ได้ เอ็งต้องมีของมาเซ่นไหว้พวกข้าด้วยเฟ้ยย 555



โดย: multiple วันที่: 1 เมษายน 2568 เวลา:8:31:11 น.  

 
ยังดีนะครับที่ปลอดภัยกันทุกคน ตอนไหวนี่ ผมกำลังสั่งข้าวพอดี วิ่งออกจากร้านแทบไม่ทัน แต่ป้าที่ร้านยังงงๆเลยว่าเกิดอะไรขึ้นเหรอ ที่เชียงรายแค่เก้าอี้สั่นนิดๆครับ แต่เคยเจอมาแล้วสมัยที่ทำงานที่กรุงเทพตอนเรียนจบใหม่ๆ ไหวนิดๆแบบเดิม (แต่ก็กลัวนะ)

บ้านที่กทม.ผมมีส่วนที่ต่อเติมเป็นห้องซักรีดที่น่าเป็นห่วงครับ คิดอยู่ว่าอาจจะรื้อทิ้งไป เอาเครื่องซักผ้าวางไว้ในบ้านเหมือนเดิมดีกว่า ตัวบ้านผม คุณลุงเจ้าของเก่าจัดเต็มโครงสร้างมาก ผนังก็ก่อ 2 ชั้น คิดว่าไม่น่ามีปัญหาครับ


โดย: กะริโตะคุง วันที่: 1 เมษายน 2568 เวลา:8:43:44 น.  

 
คนที่รวยและมีความสุขมากๆ
ส่วนใหญ่จะอยากกลับมาเกิดอีกครับ
โดยมีความเชื่อเรื่องการทำบุญมากๆมารองรับความเชื่อนี้
ยิ่งให้ยิ่งได้ ยิ่งเกิดใหม่มาเป็นเศรษฐี

แต่ผมมองว่าการไม่เกิดเป็นสุขที่สุดครับ
ไม่ต้องกลับมาวุ่นวายในเรื่องชีวิตอีกแล้ว

แต่มันก็เป็นเพียงเรื่องของแนวคิดเฉพาะตน
ใครเชื่อแบบไหน ชอบแบบไหน
ผมคิดว่าเป็นสิทธิ์ของแต่ละคนที่จะคิดได้เลยครับ

หมิงกลับมาถึงเชียงใหม่เมื่อวาน
ลั้นลามีความสุข
แต่เจ้าตัวบอกเบื่อกรุงเทพตรงการเดินทางและบรรยากาศ
ชอบเชียงใหม่มกากว่าครับ 555

คนกรุงเทพเคยชินกับการทำงานและอยู่ในตึกสูงนะครับพี่
ให้ผมไปอยู่แบบน้องป่าน
ผมก็ไม่ชินแน่ๆครับ



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 1 เมษายน 2568 เวลา:13:15:18 น.  

 
ผมก็นั่งอยู่ในร้านกาแฟเหมือนกันครับพี่ นั่งอยู่กับเพื่อน ตอนแรกผมก้มมองพื้น ทำไมพื้นมันเลื่อนได้ นึกว่าความดันขึ้น ถามเพื่อนมันนั่งตกใจอยู่ สักพักคนในร้านเริ่มส่งเสียง และวิ่งออกไปข้างนอก ก็เลยพากันออกไปนอกร้าน ตอนนั้นพื้นก็ัยังเลื่อนอยู่นะครับ ระหว่างทางกลับไปที่ทำงาน ยังกับในหนังเลยครับ คนออกมานอกตึกกัน บางคนใส่กางเกงในตัวเดียว จะขำก็ขำไม่ออกนะ


โดย: The Kop Civil วันที่: 1 เมษายน 2568 เวลา:15:25:03 น.  

 
สวัสดีค่ะพี่ธัญ

ทุกคนในครอบครัวพี่ธัญปลอดภัยดีนะคะ

หลานน่ารักน่าอุ้มมาก
คุณชวดชายเห็นเหลนมาร์วินครั้งแรก ดีใจกับท่านค่ะ
เพราะเหตุการณ์นี้ ทำให้ญาติได้มาอยู่ด้วยกัน
ครอบครัวอบอุ่นค่ะพี่ธัญ

ขอบคุณพี่ธัญสำหรับกำลังใจด้วยนะคะ
ขอให้พี่ธัญมีความสุขมากๆในทุกๆวันค่ะ



โดย: Sweet_pills วันที่: 2 เมษายน 2568 เวลา:0:10:15 น.  

 
อรุณสวัสดิ์ครับพี่ธัญ




โดย: กะว่าก๋า วันที่: 2 เมษายน 2568 เวลา:5:41:38 น.  

 
วันนั้นซีเรียนพิเศษ หนึกันวุ่นวาย


โดย: kae+aoe วันที่: 2 เมษายน 2568 เวลา:7:52:56 น.  

 
สวัสดี จ้ะ น้องธัญ
ขอบใจจ้ะ ที่แวะมาเยี่ยมและให้กำลังใจที่บล็อก
ครูจ้ะ การท่องเที่ยวไปในโลกกว้างเป็นกำไรชีวิต จ้ะ

เรื่องของแผ่นดินไหว ครั้งนี้ น่ากลัวมากพอ
สมควร เดือดร้อนไปทั่วเลย จ้ะ แต่ก็นับว่า มีส่วนดี
บ้างนะ ที่ทำให้ครอบครัวของน้องธัญมารวมกัน
เป็นครอบครัวที่อบอุ่นเลย จ้ะ
โหวดหมวด บันทึกประสบการณ์ชีวิต


โดย: อาจารย์สุวิมล วันที่: 2 เมษายน 2568 เวลา:9:23:37 น.  

 
เราทุกข์จากความคิดได้ง่ายที่สุดครับ
เมื่อวานผมก็คุยเรื่องนี้กับมาดามในรถนะครับ
เธอเป็นคนเครียดง่าย กังวล กลัว
ทุกเรื่องที่ผ่านมา เธอจึงเอามาคิด
คิดไปคิดมาก็ทุกข์จากความคิดของตัวเอง
แต่ของแบบนี้
บอกไปก็ใช่ว่าเธอจะทำได้นะครับ 555
เธอบอกว่าเธอจะพยายาม 555



ผมไม่ขออะไรเวลาไหว้พระมานานแล้วครับ
นอกจากทำจิตใจให้สงบ
ฝึกสติ
แล้วผมก็ไม่อยากกลับมาเกิดอีกแล้ว
ไม่ปรารถนาในความสุขทางโลกแล้ว
ผมคิดว่าสิ่งเหล่านั้นจะทำให้เรเาป็นทุกข์ในอีกหลายภพชาติเลย
ผมเบื่อที่จะเกิดแล้วครับ 555



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 2 เมษายน 2568 เวลา:12:28:54 น.  

 
สวัสดีครับพี่ธัญ

เห็นผู้จัดงานหนังสืออัพเดตว่าเพิ่มมาให้อีก 1 วัน
คงชดเชยวันนั้นที่ต้องปิดก่อน

งานหนังสือนอกจากหาดูหาซื้อหนังสือ ก็ชอบเดินกินบรรยากาศ ดูบู้ทนิทรรศการต่างๆ ครับ เพลินดี


โดย: มาช้ายังดีกว่าไม่มา วันที่: 2 เมษายน 2568 เวลา:22:01:52 น.  

 
อรุณสวัสดิ์ครับพี่ธัญ



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 3 เมษายน 2568 เวลา:3:36:09 น.  

 
พอใช้เครื่องเป่าอากาศ
เดี๋ยวนี้ระหว่างวันไม่ง่วง
ไม่ค่อยต้องพึ่งกาแฟค่ะ
มีความสุขมากมายนะคุณธัญ



โดย: หอมกร วันที่: 3 เมษายน 2568 เวลา:7:16:27 น.  

 
มีคนเคยบอกว่า
ความสุขก็คือทุกข์น้อยที่เราไม่รู้สึก
ผมว่าก็จริงนะครับ
เพราะโดยความจริง
ชีวิตก็เป็นทุกข์โดยตัวมันเองอยู่แล้ว
เพราะทุกอย่างตั้งไว้บนความเสื่อม

คนที่ยอมรับความจริงได้เร็วและง่าย
ก็จะสบายใจกว่าคนที่คิดวนไปวนมาในเรื่องเดิม

มาดามเป็นคนใส่ใจในรายละเอียดครับ
เพราะฉะนั้นเธฮเลยทุกข์กว่าผม
เพราะเธอเห็นรายละเอียดมากเกินไป 555



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 3 เมษายน 2568 เวลา:11:28:25 น.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

tanjira
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 18 คน [?]




ชีวิตมีหลายเรื่องราว...
มีสติให้...มากขึ้น
อธิบายให้...น้อยลง
รู้เท่าที่...สบายใจ
เงียบเพื่อ...ปล่อยผ่าน
อย่าเหนื่อยเพราะ...คนอื่น
อย่าใส่ใจทุกเรื่อง...ที่ได้ยิน




Group Blog
 
<<
มีนาคม 2568
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031 
 
31 มีนาคม 2568
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add tanjira's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.