Bloggang.com : (my name is) luka : how dependent i could be?

how dependent i could be?

เศร้าสร้อย..
หงอยเหงา..

ไม่ใช่เพราะใครหรอก ทั้งหมดก็เพราะตัวเรา
เราคิดอะไรมากไป อยากเป็นคนไร้ความคิด ไม่ขอให้เป็นคนคิดแต่อะไรดีๆ เพราะมันขอมากไป ขอแค่เป็นคนไร้สมอง ไม่ค่อยคิดอะไรมาก อันนี้ขอกำลังดี

เมื่อวาน.. ไปงานลดราคาอะไรไม่รู้ที่ศูนย์ประชุมสิริกิติ์ เนื่องจากกำลังจะขับรถผ่านแล้วเฟรนด์บอกว่าจะไป เลยไปรอมันที่นั่น.. ไปๆ มาๆ มันเสือกไม่มา เราก็เลยนั่งชิวต่อคนเดียว ฟังเพลง นั่งอินกับเพลงที่กัดกร่อนจิตใจก็สนุกดีเหมือนกัน

อ่ะ ข้อความที่กำเนิดจากการนั่งทอดความคิดอันหมกมุ่นเมื่อวาน

The loneliest day of the year
I yet prefer isolated with no one near
The sprinkling fountain's giving me unclear
Pink trousers never look good on me
I know everything but I won't say anything
This paranoid feeling's filling me killing
You would know nothing cuz you feel nothing
The tear I'm crying never stop falling
How I miss you when I wanna quit you
You're haunting me everywhere
but you never ever even care

เมื่อวานเหงามาก เหงาแบบตั้งใจที่จะเหงา..
สถานที่และบรรยากาศก็ช่างเหงา
ลานกว้างๆ พระอาทิตย์กำลังจะตกดิน..
การเดินช้าๆ ก็ยิ่งช่วยบิ๊วอารมณ์
โอ้ว.. เป็นโรคจิตหรืออย่างไร?

ทุกอย่างเราก็ทำเองทั้งนั้นแหละ คิดเองเออเอง ทำตัวเองเหงาเอง
คงจะเป็นแบบที่ไอเฟรนด์บอกจริงๆ ว่าเราเหมือนพี่ช่า ฮ่าๆ มีความสุขที่มีความทุกข์ แล้วเราก็ชินแล้วด้วย ไม่ได้รู้สึกทุกข์อยากตาย แต่ก็รู้สึกทุกข์ดี มีลิมิต

แต่ก็ยังเสียดายตัวเองสมัยก่อนอยู่นิดๆ
คิดถึงคนที่ไม่พึ่งพาใคร ไม่ยอมรับในความเหงาของตัวเอง
อยู่คนเดียวได้สบายบรื๋อส์ ทุกอย่างในโลกมีแต่ bright side

..แต่ก็คงได้แค่คิดถึง คนเราก็ต้องเติบโตขึ้นมาเป็นอีกคนที่เราตอนเด็กๆ แทบจะไม่รู้จักเลย

Mogwai::::Take Me Somewhere Nice

Create Date : 02 กรกฎาคม 2548

Last Update : 2 กรกฎาคม 2548 15:22:05 น.

4 comments

Counter : 592 Pageviews.