Group Blog
 
<<
กันยายน 2551
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
282930 
 
27 กันยายน 2551
 
All Blogs
 
~ อีกนานแค่ไหน ........ถึงจะลืม ~



 

ไม่ใช่เพราะตัวเองเคยผ่านเวลาแห่งความเสียใจ อกหัก
ชอกช้ำในรัก...จนเข้าใจอะไรได้ดีเหลือแสนนะ
บางทีเวลาย้อนกลับไปหลงคิดเรื่องเก่าๆ มันอดรู้สึกไม่ได้เหมือนกัน
อดไม่ได้ที่จะหลงเข้าไปจับอารมณ์ ความรู้สึกความเศร้าในครั้งนั้น
เลยไม่ค่อยแปลกใจอะไรนัก !
หากจะได้พบ ได้เจอคนที่กำลังหลงเข้าไปในโลกของความคิด
เข้าไปจับอารมณ์กระแสของความเศร้าใจเพราะ “ความรัก”
มีคำถามบ่อยๆ มาถามเราว่า...
ต้องใช้เวลานานแค่ไหนถึงจะลืม ความเสียใจ เศร้าใจได้ ?

ตอบแบบกลาง ๆ โดยไม่เอนเอียงไปซ้าย หรือขวานะคะ
ซ้าย คือ ความรู้สึกที่อยากได้คนรักกลับคืนมา รวมทั้งวันเวลาเดิมๆ
ขวา คือ ความรู้สึกที่ชิงชัง ปนเป กับความโกรธในใจที่คนรักทอดทิ้ง
ที่ตรงกลาง คือ เวลาที่เราสามารถยอมรับได้ว่าคนรักได้จากเราไปแล้ว
การมาหรือการจากไปของคนรัก ไม่มีผลต่อใจของเราแล้ว

แล้วเวลาตรงกลางๆ มันนานแค่ไหนเล่า ?
มันจะนานไปจนกว่า....
เราสามารถทำใจยอมรับและอดทนดูใจที่เศร้าได้เพียงพอ
พูดจนถึงตรงนี้อาจจะงุนงงเล็กน้อย....
เอาง่ายๆ ก็คือ เมื่อเราสามารถยอมรับความเสียใจ เศร้าใจ
ยอมรับว่าจะไม่มีคนรักแล้วนั่นเองค่ะ

ทีนี้ทำยังไงให้ผ่านเวลานั้นมาได้ ?
แรกๆ นั้นให้ค่อยๆ สังเกตใจของเราอย่างช้าๆ
ให้ดูเวลาที่หลงไปคิดถึงคนที่เรารัก จะเห็นว่าคนรักนั้น บางทีเราก็รู้สึกรัก
อีกเดี๋ยว รู้สึกโหยหา ไม่ก็โกรธอีกแล้ว...อีกซักพักอาจกลับมารักต่อได้อีก

ที่พูดแบบนี้เพื่อจะให้ลองหัดสังเกตดูใจเรา
ว่าความรู้สึกที่เรามีต่อคนรักนั้น
ล้วนแปรเปลี่ยนไปตลอดเวลา ไม่ได้รู้สึกอะไรชัดๆ ได้อย่างเดียว
ลองค่อยๆ ดูจิต ดูใจเราอย่างสบายๆ
ถ้าหากหลงไปคิดจนเพลินเกินห้ามใจ....ร้องไห้ไปเสียแล้วเมื่อนึกถึงคนรัก
ให้รู้ว่าขณะนี้เรากำลังเสียใจ

พยายามอดทนรู้อารมณ์เวลานั้นแบบไม่จงใจมากนัก
คล้ายๆ เรากำลังมองดูเด็กวิ่งเล่นอยู่หน้าบ้าน
แต่เราไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับเด็กคนนั้น
เราเป็นเพียงผู้สังเกตการณ์
ดูจิต ดูใจตนเอง....แบบเหมือนคนอื่นกำลังดู

การเรียนรู้...รู้ทุกข์ในใจของเราแบบนี้
ดูเหมือนจะต้องใช้ความอดทนมากๆ
เพราะส่วนใหญ่แล้วเรามักจะไม่อยากเสียใจไงคะ
เราอยากออกมาจากสภาพนี้ เราไม่อยากคิดถึงคนรัก
เพราะมันทำให้ใจเราเป็นทุกข์ แต่จะเชื่อหรือไม่คะ ?
ยิ่งเราสามารถเห็นความทุกข์
ความดิ้นรนอยากลืมความเศร้าในใจมากเพียงไร
ยิ่งเรายอมรับความสูญเสียได้มากเท่าไหร่
เราก็จะออกจากความทุกข์ และความเศร้าได้มากเท่านั้น

อย่ารอคอยให้เวลาของอนาคตวันพรุ่งนี้ดำเนินไปเพื่อให้เราหายเศร้าใจ
เพราะเวลาปัจจุบันที่กำลังอยู่ตรงหน้านี้แหล่ะ ที่สำคัญ
อย่ายอมพ่ายแพ้ต่อการเรียนรู้ทุกข์ในใจเรา
เรียนรู้เวลาในวันนี้ให้ดีที่สุด.....
เราจะได้ไม่รอคอยให้เวลามาบอกว่าเมื่อไหร่?

อีกนานแค่ไหน.......ถึงจะลืม







Create Date : 27 กันยายน 2551
Last Update : 31 กรกฎาคม 2556 10:56:59 น. 23 comments
Counter : 587 Pageviews.

 


โดย: เบียร์วุ้น วันที่: 27 กันยายน 2551 เวลา:14:43:32 น.  

 
ใช่ค่ะ


โดย: บางส้มเปรี้ยว วันที่: 27 กันยายน 2551 เวลา:15:36:26 น.  

 
แวะมาทักทายค่ะ


โดย: โยเกิตมะนาว วันที่: 27 กันยายน 2551 เวลา:18:09:39 น.  

 


เวลาจะช่วยให้เราลืม..

จะช้า หรือเร็ว

ขึ้นอยู่กับความผูกพันของคนสองคนค่ะ


โดย: I_sabai วันที่: 27 กันยายน 2551 เวลา:21:31:13 น.  

 
คงไม่นาน

อย่ากลัวที่จะก้าวไปข้างหน้าอย่างช้าๆ สิ่งที่ต้องกลัวอย่างเดียว คือ การหยุดนิ่ง

เปนกะลังจัยให้ จ๊ะ


โดย: บ้าได้ถ้วย วันที่: 27 กันยายน 2551 เวลา:21:38:33 น.  

 
เข้ามาทักทายจ้า หวานมั๊กๆ


โดย: Maju IP: 124.120.161.9 วันที่: 27 กันยายน 2551 เวลา:21:40:38 น.  

 
ขอบคุณทุกๆ ท่านที่แวะมาทักทายกันค่ะ



โดย: taheart วันที่: 27 กันยายน 2551 เวลา:21:52:16 น.  

 
ก็ไม่เคยลืมอ่ะค่ะ ตอนนี้ก็ยังไม่ลืม แต่ว่าทำใจได้ คงเหมือนจขบ.บอกมั้งคะ ยิ่งเรายอมรับความสูญเสียได้มากเท่าไหร่ เราก็จะออกจากความทุกข์และความเศร้าได้มากเท่านั้น


โดย: The Field Where I Died วันที่: 28 กันยายน 2551 เวลา:0:11:33 น.  

 
นานแค่ใจ"รู้" ( ^_^ )


โดย: ปิ่น IP: 192.55.18.36 วันที่: 29 กันยายน 2551 เวลา:10:26:05 น.  

 
เปลี่ยนสีบ่อยจัง...คราวนี้ สี พาสเทล


โดย: เฮียอุ IP: 198.36.72.2 วันที่: 29 กันยายน 2551 เวลา:12:46:45 น.  

 

"เปลี่ยนสีบ่อยๆ " แสดงให้เห็นถึงความไม่แน่นอน คือความแน่นอนไงคะ เฮียอุ

อันที่จริงตามใจกิเลสตัวมากกว่าค่ะเฮีย....อิอิ


โดย: taheart วันที่: 29 กันยายน 2551 เวลา:13:46:54 น.  

 
เวลาช่วยเราได้เพียงแต่

ไม่มาก...
เท่านั้นเอง


โดย: ปันฝัน วันที่: 29 กันยายน 2551 เวลา:17:00:20 น.  

 



สวัสดีจ้าแวะมาทักทายและบอกว่าฝันดีจ้า


โดย: I_sabai วันที่: 29 กันยายน 2551 เวลา:20:38:52 น.  

 
ขอบคุณค่ะ


โดย: taheart วันที่: 30 กันยายน 2551 เวลา:8:57:19 น.  

 
เพื่อนที่แสนดีบอกว่าให้ถอยออกมา กล่ยเป็นผู้ดูละครโดยที่แกเป็นผู้เล่น....

แล้วแกจะรู้ว่จะต้องทำอย่างไร

...
ตอนนี้เลยแปรสภาพจากนางเอกที่แสนดีและงี่เง่า เป็นนางร้ายแล้วคะ อิอิ


โดย: เจ้าหญิงที่เจ้าชายตายจาก (timeofmylove ) วันที่: 30 กันยายน 2551 เวลา:14:38:49 น.  

 
ให้เราลองเปลี่ยนมาดูคนอื่นเล่นละครดีกว่าค่ะ

ไม่ไปเป็นตัวละครเล่นในหนังเศร้านี้นะคะ คุณ timeofmylove.... อิอิ


โดย: taheart วันที่: 30 กันยายน 2551 เวลา:15:06:01 น.  

 
บางที...พอไม่ได้คิดว่า "จะต้องลืม"
วันนึง...มันก็ค่อย ๆ จางหายไปจากใจเอง
ไม่ได้ลืม....แต่ก็ไม่สามารถกระทบใจเราได้อีกแล้ว

ขอบคุณมากนะคะ สำหรับกำลังใจ
อ่านสิ่งที่คุณเขียน...
หลายประโยค มันก็ตรงกับสิ่งที่อยู่ในใจเรา

หวังว่า เราจะผ่านมันไปได้กันทั้งคู่นะคะ


โดย: cioccolato IP: 58.9.8.232 วันที่: 30 กันยายน 2551 เวลา:16:18:38 น.  

 
หากเราขาดสติ ความโกรธ ทำลายเรา
การมีสติ ทำให้สามารถ ยับยั้งความโกรธได้

กว่าจะถึงวันนี้ เราถูกความโกรธ ทำลายทั้งเขาทั้งเรามาแล้วไม่รู้กี่ครั้งกี่หน

ขอบคุณที่แวะไปเยี่ยมบล๊อคยายเก๋า พร้อมดอกบัวดอกสวย

อ้อ. ชื่นชมฝีมือวาดภาพของคุณมาก น่ารัก โดยเฉพาะ ลายแต่งบล๊อคสวยน่ารักทุกลาย



โดย: ยายเก๋า (ชมพร ) วันที่: 1 ตุลาคม 2551 เวลา:0:42:59 น.  

 
ขอบคุณที่แวะมาเยียมคร้า ขอแอดเป็นเพือนอะค่ะ

นานแค่ไหนถึงจะลืม ก็ไม่ทราบ แต่ที่แน่ๆ มันจะผ่านพ้นไปได้ค่ะ ต้องมีสักวันที่เราตื่นขึ้นมา และพบว่า ไม่มีความรู้สึก อะไรกับเขาคนนี้อีกแล้ว

เพราะ"เวลา"ยิ่งใหญ่มากๆ มันกลืนกินทุกอย่าง
ทั้งความทรงจำ ความจำปวด และแม้กระทั่ง ความสาวสวย และชีวิตของเรา............

โชคดีคร้า


โดย: ย่าชอบเล่า (ย่าชอบเล่า ) วันที่: 1 ตุลาคม 2551 เวลา:9:29:55 น.  

 


โดย: taheart วันที่: 1 ตุลาคม 2551 เวลา:10:54:53 น.  

 
ช่วยลบข้อความว่างออกด้วย

ขอบคุณที่เอารูปสวยไปฝากอีกแล้ว
แต่ยายเก๋าอยากได้รูปหญิงแก่ แทนตัวยายในจินตนาการของคุณตา

จะได้ใช้เป็นโลโก้ ซะเลย


โดย: ยายเก๋า (ชมพร ) วันที่: 1 ตุลาคม 2551 เวลา:14:51:28 น.  

 
เดี๋ยวตาจะหารูปไปฝากคุณยายนะคะ


โดย: taheart วันที่: 1 ตุลาคม 2551 เวลา:15:01:05 น.  

 
ไม่ลืมก้อไม่เสียใจ เผลอไปคิดถึงก้อไม่เสียใจ ^^


โดย: Raatna IP: 202.176.86.22 วันที่: 3 ตุลาคม 2551 เวลา:20:31:13 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

taheart
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Friends' blogs
[Add taheart's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.