ตุลาคม 2549

1
5
6
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
 
 
All Blog
จากวันแรกจนปัจจุบัน
เป็นเวลาเกือบสามเดือนแล้วที่ได้มาใช้ชีวิตอยู่ต่างประเทศ ก่อนมาก็มีคนเตือนเยอะแยะมากว่าการมาอยู่ต่างประเทศไม่ได้สบายเหมือนบ้านเรา แต่ด้วยความที่เบื่องานที่ทำอยู่อย่างสุดๆ ต้องการหาอะไรใหม่ๆเข้ามาในชีวิต ตามประสาวัยรุ่น (ตอนปลายมากๆแล้ว) ก็เลยตัดสินใจลาออกจากงานที่ทำอยู่แล้วก็บินมาเลย (แต่ที่ทำงานก็ไม่ได้มีปัญหาอะไรนะ..ดีมั่กๆ)..โดยส่วนตัวเป็นคนชอบเที่ยวก็เลยคิดเอาง่ายๆว่าจะมาทำงานไปด้วยเรียนไปด้วยฝึกภาษาไปด้วยแล้วก็เที่ยวแถมท้ายไปด้วยสักพักแล้วค่อยกลับบ้านเรา..มาถึงอเมริกาครั้งแรกเมื่อกลางเดือนกรกฎาคม..เดินทางคนเดียวแต่ว่ามาอยู่กับญาติที่นี่ซึ่งถือว่าเป็นความโชคดีของเราที่เรามีญาติที่นี่เพราะค่าครองชีพที่นี่สูงมาก โดยเฉพาะค่าที่พัก..ไม่รู้ทำไมถึงได้แพงขนาดนี้..อาทิตย์แรกๆที่มาที่นี่ไม่ได้มีความรู้สึกคิดถึงบ้านเลยเพราะว่ายังตื่นเต้นกับที่ใหม่..ปกติเป็นคนขี้แงสุดๆ..ไปไหนไกลๆไม่ได้..ทุกคนที่บ้านรวมทั้งที่ทำงานเก่าบอกว่า..อย่างเก่งให้เลย..สามเดือน ขี้เกียจจะรีบร้องไห้ขี้มูกโป่งกลับบ้าน..T_T จริงๆแล้วเค้าทำนายไว้ถูกต้องมากที่จะร้องไห้ขี้มูกโป่งแต่ที่ผิดคือ ไม่ได้บินกลับ..ฮ่าๆๆ..ก็จ่ายค่าเรียนไปตังค์หกเดือน..บินกลับก็ปล่อยเนื้อเข้าปากเสืออเมริกาสิ..เรื่องอารายยอม...ช่วงแรกๆที่มาถึงก็ไปนี่เลย..Statue of Liberty แหมๆๆ..ก็สถานที่แสดงความเป็นอเมริกา นี่เนอะ..เห็นมาเยอะทางทีวี ขอไปดูของจริงหน่อยเหอะ..ตอนไป..ก็ไปกะน้องซึ่งเป็นญาติที่นี่..ไปกันสองคน จ่ายค่าเรือข้ามฟากไป ประมาณ 11.50 USD (มั้งนะ) ไม่มีอะไรเลยจริงๆนอกจากท่านเทพีสุดสวยยืนเด่นเป็นสง่าอยู่เหมือนในทีวีเดี๊ยะเลยอ่ะ..ก็เดินวนไปวนมาแอ๊กท่าถ่ายรูปอยู่สักพักนึง..อากาศวันนั้นเย็นสบาย ทั้งที่อยู่ในช่วงหน้าร้อนของที่นี่..แต่หน้าร้อนที่นี่ก็ร้อนสุดๆเลยจริงๆนะ..ร้อนมั่กๆ..แถมวันที่มาถึงสองวันแรกก็เกิดไฟดับอย่างที่ไม่เคยเกิดมาก่อนที่นิวยอร์ก แถมเป็นแถวที่เราอยู่ซะด้วย.อะไรจะดวงดีขนาดนี้..ไฟดับทั้งคืน ไม่มีไฟฟ้าใช้ บอกใครๆเค้าจะเชื่อไม๊เนี่ย..โอ้ New York ไม่มีไฟฟ้า..ฮ่าๆๆ แต่เป็นไปแล้ว.นอนร้อนอยู่ที่บ้าน บางคนต้องออกมานอนตามสวนสาธารณะเนื่องจากทนร้อนอยู่ใน apartment ไม่ไหวจริงๆ...(ในใจก็คิดนะ..เฮ้อ..ทำไมเราซวยอย่างงี้ก็ไม่รู้) ญาติก็บอกว่าไม่เคยเกิดเหตุการณ์แบบนี้มานานมากแล้วนะ..เป็นครั้งแรกในรอบไม่รู้กี่ปีเหมือนกัน หุหุ แบบว่า คนมันแรงมากไปหน่อย...เอาไว้ค่อยมาเล่าใหม่ฉบับหน้าดีกว่า..ต้องค่อยๆนึกย้อนกลับไปเพราะว่าเพิ่งหัดใช้ blog ครั้งแรกก็เขียนไปเรื่อยๆยังมั่วๆอยู่ ตอนนี้นึกไม่ออกแล้ว รู้แต่ว่าจนถึงวันนี้ก็ยังคงร้องไห้ขี้มูกโป่งคิดถึงบ้าน คิดถึงที่ทำงาน คิดถึงเพื่อนๆ อยู่ตลอดเวลา..สงสัยถ้าเค้ารู้คงบอกว่า..."เห็นม๊า..ข้าเตือนเอ็งแล้ว..เอ็งไม่เชื่อข้าเอง" ..แงๆๆๆๆ แต่คิดอีกทีก็เป็นประสบการณ์อีกอย่างสำหรับชีวิตเราตอนเราแก่ๆนะ..ว่าอย่างน้อยก็เคยได้มาใช้ชีวิตในอีกซีกโลกหนึ่ง (เรียกว่าปลอบใจตัวเองไปด้วย)



Create Date : 02 ตุลาคม 2549
Last Update : 2 ตุลาคม 2549 7:48:54 น.
Counter : 207 Pageviews.

9 comments
  
บอกแล้ว ไม่เชื่อ
โดย: Reena IP: 203.154.108.2 วันที่: 2 ตุลาคม 2549 เวลา:12:10:33 น.
  
อย่างว่าแหล่ะ กะไปเมืองนอกประชดรัก ประชดชีวิต ก็เงี่ย แหล่ะ 555555555555555
บอออออออออออออออออก
แล้วววววววววววววววววววววว
ม่ายยยยยยยยยยยยยยยยย
เชื่อออออออออออออออออ
โดย: sofia IP: 203.156.146.18 วันที่: 2 ตุลาคม 2549 เวลา:14:23:50 น.
  
แวะมาทักทายจ้า...ขอให้อยู่นานๆ เรียนจบ มีงานทำดีๆ น่ะจ๊ะ แล้วค่อยกลับไปให้เขาชื่นชมเรา ว่าเราก็เก่งเหมือนกันน่ะ
โดย: Raa aaR (Katja ) วันที่: 2 ตุลาคม 2549 เวลา:18:20:21 น.
  
Hi, I want to know where can i buy proactive in NY?
thanks
โดย: Bam IP: 69.86.151.204 วันที่: 2 ตุลาคม 2549 เวลา:20:38:36 น.
  
You can buy it in Queen's center if you don't want to buy online. It is a small boot but I forgot the floor. Maybe it's on 3 floor. Anyway, I recommend you to buy it from internet because you can try the small set of Proactive. It's around 20 USD.
โดย: tabokrabi (tabokrabi ) วันที่: 3 ตุลาคม 2549 เวลา:1:29:23 น.
  
ขอให้มีกำลังใจเรียนให้จบนะค่ะ หนูก็อยากไปบ้าง ยังไงหนูจะฝากเมลไว้ ช่วยส่งเมลพี่มาให้หน่อยนะค่ะ
โดย: noi2noi_7@hotmail.com IP: 61.7.162.221 วันที่: 4 ตุลาคม 2549 เวลา:22:20:07 น.
  
เป็นกำลังใจให้นะคะ เราก็อยู่ไกลบ้านเกิดเมืองนอนเหมือนกันแต่ไม่ได้ตัวคนเดียว เดี๋ยวก็ชินไปเองค่ะ
โดย: prunelle la belle femme วันที่: 4 ตุลาคม 2549 เวลา:22:57:46 น.
  
ขอบคุณทุกคนที่ให้กำลังใจนะคะ...จริงๆก็ไม่ได้อยากอยู่ตัวคนเดียวเท่าไหร่หรอกค่ะ..แต่ทำยังไงก็หาไม่ได้ซ๊ากกาที..เฮ้อ.....คิดแล้วเศร้าจริงๆ..
โดย: tabokrabi IP: 12.40.111.170 วันที่: 5 ตุลาคม 2549 เวลา:0:23:36 น.
  
กระบี่เหมือนกันเลย แต่เราอยู่ฮอลแลนด์นะ หุหุ เสียดายจัง
โดย: Nik (พุงปลาหรอยจัง ) วันที่: 1 ธันวาคม 2549 เวลา:4:14:36 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

tabokrabi
Location :
กระบี่  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



ชีวิตคือการเดินทางตลอดเวลา