WelcOme wElcomE eVeryOne to mY aRea
Group Blog
 
<<
พฤศจิกายน 2550
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
252627282930 
 
3 พฤศจิกายน 2550
 
All Blogs
 
รถเมล์...พาหนะของคนเมือง กับการทำดีถวายในหลวง

วันก่อนเราออกไปซื้อของให้แม่แถวปิ่นเกล้าค่ะ
เป็นปกติของทรายหวานที่จะลัลล้าด้วยรถเมล์
วันนั้นเราเลือกนั่งรถสายไหนก็ได้ที่จะพาเรากลับไปถึงบ้าน
ไม่ห่วงเรื่องอ้อมโลกหรือไม่...เพราะไม่รีบค่ะ
ไปได้เรื่อยๆ

แล้วรถเมล์สายที่จะพาเรากลับบ้านก็โผล่มาลิบๆ ค่ะ
เดินขึ้นรถ ได้ที่นั่งเดี่ยวเยื้องๆ ประตูหน้า
ก็นั่งลัลล้าไป
พี่กระเป๋าฯพูดเพราะค่ะ
จ๊ะ จ๋า ตลอด

แล้วลูกค้าผู้โชคดีคนแรกของเราก็ขึ้นมาค่ะ
เป็นคุณตาเดินไม่ค่อยถนัด ใช้ไม้เท้าค่อยๆ เดินมาขึ้นรถค่ะ
ตอนแรกก็ไม่สนใจว่าใครจะขึ้นจะลงหรอก
แต่พี่กระเป๋าฯ ที่น่ารักของเราอยู่ๆ ก็ออกอาการโวยวายขึ้นมาซะอย่างนั้น
ประมาณว่า คุณตาอย่าขึ้นเลย รอคันหลังเถอะ
เรามองหน้ากับพี่นักศึกษาผมยาว
ยิ้มอย่างรู้กันค่ะ
....
....


แล้วพี่นักศึกษาของเราก็ได้ที่นั่งเรียบร้อยค่ะ
เป็นที่นั่งตรงกับประตุหน้ารถ
รถแล่นมาถึงโรงพยาบาลศิริราช
ท่ามกลางบรรยากาศมาคุเล็กน้อย
ที่ป้ายศิริราช มีคุณน้าคนหนึ่งขึ้นรถค่ะ
เหมือนแกจะเป็นโรคกระดูกยึด หรืออะไรซักอย่างเนี่ยะค่ะ
แกเดินไม่ค่อยคล่อง และเดินตัวเอียงๆ
พี่กระเป๋าฯ เราก็มาอีกแล้วค่ะ
เข้าอีหรอบเดิมเลย โวยวายและบอกให้ขึ้นคันหลังเหมือนเดิม
พี่นักศึกษาผมยาวของเราลุกให้คุณน้าคนนั้นนั่ง
แล้วเดินมายืนใกล้ๆ เราแล้วยิ้มให้กันอย่างเดิมค่ะ
....
....
....
....


เรามองไปที่ด้านหน้ารถ
เห็นพรบรมฉายาลักษณ์ของในหลวง และพระพี่นางฯ
ที่ดูยังไงๆ ก็รู้ว่าได้รับจากการไปลงนามถวายพระพร
คุณพี่กระเป๋าฯ ไม่คิดเงินทั้งคุณตา และคุณน้าทั้งสองคนนั้นก็จริง
แต่เราไม่เข้าใจอาการที่ต้องไปต่อว่าคนทั้งสอง
ว่าจะไปไหนมาไหนทำไม ในเมื่อรู้ว่าตัวเองไม่ปกติ
แล้วก็มาทำให้คนอื่นเดือดร้อน โวยวายอยู่กลางรถ
ต่อหน้าคุณตา และคุณน้าค่ะ
เราไม่รู้ว่าพี่กระเป๋าฯ คนนั้นคิดยังไง
แต่ถ้าเป็นเรา
เรามองว่าคนสองคนนั้นว่ามีความพยายาม
ในเมื่อเค้าต้องการที่จะอยู่ในสังคมด้วยตัวเอง
โดยการพึ่งพาตัวเองให้มากที่สุด
เราเชื่อว่าทั้งคุณตา และคุณน้าต่างก็มีญาติพี่น้อง
ที่พร้อมจะให้ความช่วยเหลือ
แต่ทั้งสองต่างก็เลือกที่จะเดินทางด้วยตัวเอง
มันเป็นเสี้ยวเล็กๆ ของความภูมิใจ
ที่ไม่ต้องเป็นภาระของคนอื่น

แล้วทำไม ... คนในสังคมไทย
ที่คนทั่วไปมองว่าเป็นสังคมที่มีความเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่
คนทั่วโลกยอมรับในความเป็น สยามเมืองยิ้ม
ไม่ยอมให้โอกาสกับคนเล็กๆ สองคนในสังคม
ที่ต้องการจะพิสูจน์ตัวเองว่าไม่เป็นภาระของคนอื่นในสังคม
แล้วอย่างนี้คุณจะเอาพระบรมฉายาลักษณ์ของในหลวง
มากราบไหว้บูชา แล้วประกาศปาวๆ ว่าคุณจะทำความดีให้พระองค์ทำไม
ในเมื่อคำพูด กับการกระทำของคุณสวนทางกันอย่างรุนแรง




Create Date : 03 พฤศจิกายน 2550
Last Update : 3 พฤศจิกายน 2550 21:16:48 น. 0 comments
Counter : 323 Pageviews.

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

imaNanPotter
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




เด็กน้อยตาดำดำ
มีความหวัง และความฝันจะค้นหา
เป็นเด็กน้อยตัวจ้อย ไม่ช่างเจรจา
นิสัยเฮฮา บ้าบอ และงอแง

เวลาว่างชอบนั่งอ่านหนังสือ
อีกมือหนึ่งถือกล้องไว้ไม่หันเห
ถ่ายเป็นบ้าง ไม่เป็นบ้างตามพื้นเพ
ก็เพียงแค่อยากเก็บไว้ในความจำ




กำลังเรียน
เรียนทุกอย่างที่ผ่านเข้ามาในชีวิต
เรียนการใช้ชีวิต เรียนภาษา
เรียนการคุยกับคน เรียนการแก้ปัญหาเฉพาะหน้า
เรียนวิธีการดูแลตัวเอง เรียนการติดต่อกับเพื่อน
เรียนวิธีการกลับบ้านที่รถไม่ติด
ทำให้ทุกวันเป็นการเรียนรู้



กำลังรอ
รอตามความฝันของตัวเองอยู่
หนูอยากบินได้
ไขว่คว้าหาโอกาสกันเข้าไป



กำลังทำ
ทำยังไงให้ฝันของตัวเองเป็นจริง
แต่แอบรู้สึกว่าตัวเองตั้งใจน้อยเกินไป
ต้องตั้งใจให้มากกว่านี้



กำลังอ่าน
ตอนนี้กำลังบ้าอ่านนิยายบนเว็บ
อ่านจบได้วันละเรื่อง
อ่านไปร้องไห้ไป
เจริญจริงๆ ชีวิต



กำลังฟัง
ฟังแต่เรื่องของชาวบ้าน
ถ้าถามว่าตอนนี้ฟังอะไรอยู่บ้าง
"หนูม่ายรู้ๆๆๆๆๆ"


กำลังหา
หากล้อง DSLR เป็นของตัวเองซักตัว
ทำงานแล้ว ... ไม่น่าจะเกินปีหน้านะ






Friends' blogs
[Add imaNanPotter's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.