Group Blog
 
<<
มีนาคม 2554
 
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031 
 
1 มีนาคม 2554
 
All Blogs
 

คุณปู่ ไป่ ฟาง ลี่.. คนจนผู้ยิ่งใหญ่














..นรชาติวางวาย มลายสิ้นทั้งอินทรีย์
สถิตย์ทั่วแต่ชั่วดี ประดับไว้ในโลกา..


บทกวีบทนี้ดูเหมือนจะใช้ได้กับ "คนดี" ทุกคนเสมอ โดยเฉพาะหากความดีของบุคคลผู้นั้น ได้สร้างประโยชน์ที่ยิ่งใหญ่ให้กับมหาชนด้วยแล้ว ชื่อของเขาก็มักจะถูกจารึกไว้และได้รับการกล่าวถึงไปอีกนานแสนนาน แม้ว่าเจ้าตัวจะล่วงลับไปนานแล้วก็ตาม

และเรื่องราวดี ๆ ที่นำมาฝากกันในวันนี้ เป็นเรื่องราวของคุณปู่ชาวจีนนามว่า ไป่ ฟาง ลี่ จากเมืองเทียนจิน ผู้ลำบากตรากตรำถีบสามล้อเก็บเงินกว่า 1.7 ล้านบาท แล้วบริจาคให้กับเด็กยากจนที่ด้อยโอกาสทางการศึกษา

แม้ว่าชีวิตวัยเด็กของคุณปู่จะไม่ได้รับการศึกษาเหมือนกับใครหลาย ๆ คน แต่นั่นก็ไม่ได้ทำให้คุณปู่คิดว่าตัวเองด้อยกว่าคนอื่นแต่อย่างใด คุณปู่เลือกที่จะมีชีวิตอยู่แบบพอเพียงแต่ก็มีความสุขไปกับสิ่งรอบข้าง และดูเหมือนว่าชีวิตของคุณปู่จะมีความสุขมากกว่าคนที่มีพร้อมทุกอย่างหลาย ๆ คนบนโลกเสียด้วย





ในแต่ละวัน คุณปู่จะปั่นสามล้อคู่ใจออกไปคอยรับส่งผู้โดยสารตั้งแต่ 6 โมงเช้า และกลับบ้านไม่ต่ำกว่า 2 ทุ่มทุกวัน ซึ่งตั้งแต่เช้ายันค่ำ ชีวิตของคุณปู่จะวนเวียนอยู่กับการรับผู้โดยสารจากที่หนึ่ง แล้วพาไปส่งที่ปลายทางโดยปลอดภัย ก่อนจะรอรับผู้โดยสารรายใหม่อีกครั้ง และตลอดทั้งวันที่คุณปู่ตระเวนรับส่งผู้โดยสารนั้น แม้จะเหนื่อยแค่ไหน แต่รอยยิ้มของคุณปู่ก็ไม่เคยเลือนหายไปจากใบหน้า ราวกับว่าสิ่งที่ทำอยู่ตรงหน้าคือความสุขที่สุดในชีวิตของคุณปู่เลยทีเดียว

จนเมื่อปี พ.ศ. 2529 ขณะที่คุณปู่มีอายุได้ 74 ปี คุณปู่ได้ก็พบเจอกับเรื่องราวสะเทือนใจ ที่ได้เปลี่ยนวิถีชีวิตของคุณปู่ให้เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง หลังจากนั้น นั่นคือ วันหนึ่งขณะที่คุณปู่กำลังจอดสามล้อพักหลังจากส่งผู้โดยสารเสร็จแล้ว คุณปู่ได้มองเห็นเด็กชายวัย 6 ขวบคนหนึ่ง กำลังช่วยหญิงสาวคนหนึ่งถือของพะรุงพะรังที่ซื้อมาจากตลาด ซึ่งมันดูหนักมากสำหรับเด็กชายตัวเล็ก ๆ คนนั้น แต่เขาก็ช่วยหญิงสาวถือของไปจนถึงปลายทางได้ และหญิงสาวก็ได้ให้ค่าตอบแทนจำนวนหนึ่งแก่เด็กชายคนนั้นไป

ซึ่งหลังจากที่เด็กชายได้รับเงินค่าตอบแทน เขาก็มองขึ้นไปบนฟ้าด้วยใบหน้าที่เปี่ยมไปด้วยรอยยิ้มราวจะขอบคุณพระเจ้าสำหรับเงินที่ได้รับมาในมือ ก่อนที่จะเก็บมันลงในกระเป๋าแล้วไปรับจ้างถือของให้คนอื่น ๆ และทุกครั้งที่ได้รับเงิน เขาก็จะมองไปบนฟ้าด้วยรอยยิ้มอย่างนี้ซ้ำแล้วซ้ำเล่า





หลังจากนั้นไม่นาน คุณปู่กลับเห็นเด็กชายคนดังกล่าวไปคุ้ยขยะ เพื่อที่จะค้นหาอะไรบางอย่าง และในที่สุด เด็กชายก็หยิบขนมปังสกปรกชิ้นหนึ่งขึ้นมาแสดงท่าทีดีใจก่อนที่จะปัดสิ่งสกปรกออกไปจากขนมปังชิ้นนั้นแล้วกินเข้าไปอย่างมีความสุข ราวกับขนมปังชิ้นนั้นเป็นของขวัญจากสวรรค์ คุณปู่รู้สึกสะเทือนใจกับภาพที่เห็นเป็นอย่างมาก

จึงเข้าไปชวนเด็กชายคนดังกล่าวมานั่งทานมื้อเที่ยงด้วยกัน แล้วถามเด็กชายคนดังกล่าวว่า ทำไมจึงเอาเงินที่ได้จากการรับจ้างถือของไปซื้อข้าวกินให้อิ่ม ซึ่งคำตอบที่ได้นั้น ก็ทำให้คุณปู่ถึงกับอึ้ง เมื่อเด็กชายได้บอกกับคุณปู่ว่า " ผมจะเอาเงินไปซื้ออาหารให้กับน้อง ๆ ของผม" ก่อนอธิบายต่อไปว่า พ่อแม่ของเขามีอาชีพคุ้ยขยะไปขายประทังชีวิตแต่แล้ววันหนึ่งพ่อแม่ของเขาก็หายตัวไป และเขาก็ไม่ได้พบกับพ่อแม่อีกเลย ชีวิตของเขาจึงเหลือเพียงน้องสาว 2 คนเท่านั้น

หลังจากได้รับรู้เรื่องราวสุดสะเทือนใจของเด็กชายแล้ว คุณปู่ก็ได้ขอให้เด็กชายพาไปหาน้องสาวทั้งสองคน ซึ่งทันทีที่คุณปู่ไปถึง ก็รู้สึกเหมือนหัวใจตัวเองกำลังร้องไห้ออกมา เมื่อภาพที่เห็นตรงหน้าคือเด็กหญิงวัย 4 และ 5 ขวบ ที่มีเนื้อตัวสกปรกและผ่ายผอม ขณะที่เพื่อนบ้านก็ไม่มีใครสนใจเด็กทั้ง 3 คนเลย





จากนั้น คุณปู่จึงได้พาเด็กทั้งสามไปอยู่ที่สถานเลี้ยงเด็กกำพร้าเมืองเทียนจิน และบริจาคเงินทั้งหมดที่เขาเก็บสะสมมาตลอดชีวิตให้กับเด็กกำพร้าที่นี่ เพื่อเป็นค่าอาหารและทุนการศึกษา

คุณปู่มีความสุขมากกับการทุ่มเททั้งหมดของชีวิตเพื่อช่วยเหลือเด็กกำพร้า ขณะที่ตัวเองอยู่อย่างสมถะ ที่อาจจะยากจนในสายตาของใคร ๆ แต่สำหรับคุณปู่แล้ว คุณปู่กลับรู้สึกว่าตัวเองร่ำรวยแล้วที่มีบ้านให้อาศัย มีอาหารให้กินทุกมื้อ และมีเสื้อผ้าใส่ เพียงเท่านี้ คุณปู่ก็รู้สึกว่าตัวเองโชคดียิ่งกว่าใคร ๆ และถึงแม้ว่าตัวเองจะทำงานตลอด 365 วันไม่เคยหยุด ไม่ว่าอากาศจะหนาว จะร้อน หรือหิมะจะตกอย่างไร แต่ถ้ามีใครถามคุณปู่ว่าทำไมถึงต้องทำเพื่อเด็ก ๆ ขนาดนี้

คุณปู่จะบอกเสมอว่า " ไม่เป็นไรหรอกที่จะลำบาก ขอแค่ให้เด็กยากจนได้มีข้าวกิน และได้รับโอกาสทางการศึกษาเหมือนเด็กคนอื่น ๆ เท่านี้ก็มีความสุขแล้ว"





สำหรับการบริจาคเงินของคุณปู่ที่เริ่มต้นมาตั้งแต่ปี 2529 ซึ่งมียอดรวมกว่า 1.7 ล้านบาทนั้น คุณปู่ไม่เคยเลยสักครั้งที่จะร้องขอสิ่งตอบแทนใด ๆ จากสถานเลี้ยงเด็กกำพร้า และคุณปู่ก็ไม่รู้เลยว่าเด็กคนไหนได้รับประโยชน์จากเงินของคุณปู่บ้าง คุณปู่เฝ้าแต่ตรากตรำหาเงินมาให้เด็กกำพร้า จนเมื่อปี พ.ศ. 2545 เ มื่อคุณปู่อายุได้ 90 ปี คุณปู่ก็ได้บริจาคเงินก้อนสุดท้ายในชีวิตจำนวน 2,500 บาทให้กับโรงเรียนสอนเด็กกำพร้า และบอกว่า " ฉันแก่เกินไปและอ่อนแอเกินกว่าจะปั่นสามล้อได้เหมือนเดิมแล้ว ไม่สามารถบริจาคอะไรให้กับเด็ก ๆ ได้อีกแล้ว และนี่คงเป็นเงินก้อนสุดท้ายที่ฉันจะบริจาคให้กับทางโรงเรียน"

และนั่นคือคำพูดสุดท้ายของคุณปู่ ก่อนที่คุณปู่จะเสียชีวิตลงอย่างสงบเมื่อปี พ.ศ. 2548 ในกระท่อมเล็ก ๆ อันแสนสุขของตัวเอง และงานศพของคุณปู่ก็เต็มไปด้วยเสียงร้องไห้เศร้าโศกเสียใจของเด็ก ๆ และครูอาจารย์จากโรงเรียนสอนเด็กกำพร้าที่มีร่วมงานกันอย่างเนืองแน่น





ณ วันนี้ แม้ว่า คุณปู่ไป่ ฟาง ลี่ ได้ล่วงลับไปนานกว่า 5 ปีแล้ว แต่ดูเหมือนว่าชื่อของคุณปู่ ยังคงถูกนำไปพูดถึงและบอกต่อนับครั้งไม่ถ้วน โดยเฉพาะอย่างยิ่งในสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าเมืองเทียนจิน รูปคุณปู่ถูกนำไปประดับไว้ เพื่อเป็นอนุสรณ์ให้เด็ก ๆ ได้รำลึกถึงผู้มีพระคุณ ที่แม้จะไม่ได้หวังให้ใครยกย่อง และไม่ต้องการสิ่งตอบแทนใด ๆ แต่ความดีของคุณปู่ก็คงไม่อาจจะถูกลบลืมไปได้ และมันก็จะยังคงดำรงอยู่อย่างนั้นไปอีกนาน







เพลง : กระบี่เย้ยยุทธจัทร (พิณจีน)

ที่มา : //hilight.kapook.com/view/55967





 

Create Date : 01 มีนาคม 2554
27 comments
Last Update : 1 มีนาคม 2554 10:30:55 น.
Counter : 1168 Pageviews.

 

อ่านแล้วพอเห็นภาพสุดท้ายน้ำตาซึมเลย

 

โดย: bayesian 1 มีนาคม 2554 10:42:12 น.  

 

ความดีงามคู่ฟ้า...................ดินสลาย
แม้ชีพดับมลาย...................ล่วงแล้ว
ยังยกย่องบริยาย..................คงอยู่ นานเฮย
ใสสว่างดังดวงแก้ว...............ส่องหล้าถึงสวรรค์


มีความสุขนะครับ น้องพู

 

โดย: bayesian 1 มีนาคม 2554 11:26:34 น.  

 

สวัสดีตอนใกล้เที่ยงครับ

นึกถึง ปู่เย็น แห่งลุ่มน้ำเพชรบุรีเลยครับ

 

โดย: ดอกหญ้า บนทางดิน 1 มีนาคม 2554 11:36:01 น.  

 

ฟ้าเคยอ่านมาจาก mail และมาอ่านที่นี่ยิ่งรู้สึกประทับใจมากเลยค่ะ

บ้านนี้มีแต่กลิ่นอายหอมหวานไปด้วย..สิ่งที่ดีงาม...เหมือนกลิ่นโมกที่หอมเย็นชื่นใจนะค่ะ

 

โดย: พิรุณร่ำ 1 มีนาคม 2554 13:54:39 น.  

 

พี่กิ่งอ่านแล้วถึงกับกลั้นสะอื้นน้ำตาซึมเลยค่ะน้องพู
ขอบคุณเรื่องราวดีๆที่นำมาให้อ่านนะคะ
อยากให้โลกนี้มีแต่คนมีน้ำใจแบบนี้เยอะๆ โลกนี้คงสวยงามนะคะ

ดอกโมกสวยสะอาดและดูเศร้าเย็นดีค่ะน้องพู
ขอให้น้องพูมีความสุขในบ่ายนี้นะคะ

คลิกๆๆ รูปสวยๆน่ารักๆไว้ส่งต่อเพียบ...

 

โดย: กิ่งฟ้า 1 มีนาคม 2554 14:26:49 น.  

 

ยินดีค่ะ หนังสือธรรมะบอกบุญต่ออนุโมทนาค่ะ

เอนทรี่นี้ซึ้งจังค่ะ

 

โดย: ชะเอมหวาน IP: 223.207.38.119 1 มีนาคม 2554 14:30:54 น.  

 

สวัสดีคับ..น้องพู่

 

โดย: ปลายแป้นพิมพ์ 1 มีนาคม 2554 15:38:45 น.  

 

หวัดดียามเย็นครับ คุณพู่
เป็นคนจนผู้ยิ่งใหญ่จริงๆครับ

 

โดย: เศษเสี้ยว 1 มีนาคม 2554 16:02:47 น.  

 

0

 

โดย: สุระสิทธิ์ 1 มีนาคม 2554 16:09:20 น.  

 

ขออภัยด้วยครับ คุณพู

 

โดย: เศษเสี้ยว 1 มีนาคม 2554 16:14:55 น.  

 

คนแก่เลอะเลือน ข้าน้อยสมควรตาย 555

 

โดย: ปลายแป้นพิมพ์ 1 มีนาคม 2554 16:26:46 น.  

 

นานๆทีคุณพธูจะอัพblogแบบร้อยแก้วนะเนี่ย
แต่แปะไว้ก่อนนะคะ เดี๋ยวดึกๆกลับมาอ่านอีกรอบค่ะ

 

โดย: is_ninja 1 มีนาคม 2554 17:34:38 น.  

 

เพราะมีคนอย่างนี้...โลกจึงน่าอยู่ขึ้นครับ

 

โดย: 14 IP: 202.176.89.181 1 มีนาคม 2554 17:55:43 น.  

 

สงสารคุณปู่นะคะ..คุณพู
ท่านเป็นคนที่มีจิตใจงามจริงๆ

 

โดย: nootikky 1 มีนาคม 2554 19:47:38 น.  

 

มาอ่านมาซึ้ง ระลึกถึงความดีของคุณปู่ด้วยคนค่ะ


แอมอร

 

โดย: peeamp 1 มีนาคม 2554 20:39:16 น.  

 

มาทักคุณพูก่อน...จะตามมาอ่านเรื่องของคุณปู่ในวันหยุดนะคะ...

ฝันดีจ้า

 

โดย: กาปอมซ่า 1 มีนาคม 2554 23:38:17 น.  

 





อรุณสวัสดิ์เช้าวันพุธค่ะ แวะมาทักทายจ้า

 

โดย: KeRiDa 2 มีนาคม 2554 4:38:34 น.  

 

สวัสดีค่ะคุณพู..วันนี้ฟ้ามาชวนไปทำหน้าให้ดูเยาว์กันที่บ้านฟ้านะค่ะ อิอิอิ

 

โดย: พิรุณร่ำ 2 มีนาคม 2554 6:28:45 น.  

 

สวัสดียามเช้าครับน้องพู

เป็นเรื่องราวที่งดงามมากครับ







 

โดย: กะว่าก๋า 2 มีนาคม 2554 7:27:10 น.  

 

อ่านแล้วน้ำตาไหลเลยครับ



อรุณสวัสดิ์นะครับคุณพู

ขอบคุณที่นำเรื่องราวดีๆมาให้อ่านให้ประทับใจครับ ^^

 

โดย: พระจันทร์ของขวัญ (Great_opal ) 2 มีนาคม 2554 9:17:57 น.  

 

ขอให้มีความสุขมาก ๆ นะคะ



ประนมกรกราบไหว้..............องค์พระ

พิศภาคย์พุทธลักษณะ..........อ่อนช้อย

ภูมิชนชาติอารยะ.................ยิ่งยศ

วัฒนธรรมเชื่อมร้อย.............."พุทธ"น้อมพลีถวาย
.
.
.

 

โดย: ploythana 2 มีนาคม 2554 10:11:24 น.  

 

สวัสดีค่ะน้องพู...
โลกน่าอยู่เพราะความดี
เพราะคนทำความดี จริงๆ นะคะ
...
ชอบดอกโมกข์ที่เอาไปฝากที่บ้านมากๆ ค่ะ ขอบคุณนะคะ..น้องพู คนดี

 

โดย: boonpithak 2 มีนาคม 2554 10:39:55 น.  

 

ความสุขของการให้

 

โดย: chartchai IP: 110.164.161.140 2 มีนาคม 2554 11:44:37 น.  

 

มาอ่านเรื่องราวดีดี ครับ

ทุกสิ่ง ที่มีการเกิด ย่อม มีความดับ

แต่สิ่งที่จะเกิดมาเพื่อตายไปโดยเปล่าประโยชน์ นับว่า เสียทีที่ได้เกิดเป็นมนุษย์ เกิดมาแล้ว ควรจะรู้ว่า เราควรจะทำอะไรที่จะไม่เกิดมาเพื่อตายไปเปล่าๆ ไป 1 ชาติ อย่าให้เกิดมาแล้วตายเปล่านะครับ

 

โดย: จูปีเตอร์เทพแห่งดาวพฤหัส 2 มีนาคม 2554 12:13:02 น.  

 

สุทสฺสํ วชฺชมญฺเญสํ อตฺตโน ปน ทุทฺทสํ
ความผิดของผู้อื่นเห็นง่าย ฝ่ายของตนเห็นยาก

มีความสุขที่สามารถพิจารณาเห็นความผิดของตนเอง
และแก้ไขไม่ให้เกิดขึ้นอีก ได้ตลอดไป..นะคะ



เขียนบันทึกหมดเล่มแล้วบอกมี้ด้วย..นะคะ

จะได้หาเล่มใหม่มาให้อีก...

 

โดย: พรหมญาณี 2 มีนาคม 2554 12:27:24 น.  

 

คนดีที่น่ายกย่องยอมรับๆๆ

 

โดย: ถาปัตลาดกระบังby007/51 IP: 124.120.90.20 14 มิถุนายน 2554 14:21:40 น.  

 

ไม่รู้ว่าจะมีสักกี่คนที่จะมีความคิดแบบคุณปู่

 

โดย: ถาปัตลาดกระบังby007/51 IP: 124.120.90.20 14 มิถุนายน 2554 14:24:53 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ


พธู
Location :
สมุทรสงคราม Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 2 คน [?]











มากกว่าได้ยิน



สัมผัสรักจากนี้................................อยู่เสมอ
แม้นห่างไกลจากเธอ........................สุดหล้า
ทุกคืนค่ำละเมอ...............................ใครห่วง
มากกว่ากว้างขอบฟ้า..............โสตได้ยินเสียง

นับเม็ดทรายเกลื่อนพื้น....................รายเรียง
น้อยกว่าคิดถึงเคียง..............................จิตนี้
โครมครืนคลื่นสั่งเสียง.......................ซัดสาด
คล้ายดั่งใครบ่งชี้...................อยากใกล้ชิดกัน

แม้นนับดาวหมดฟ้า...........................รวมกัน
ความห่วงใยจากฉัน.........................กว่าแล้ว
ฟ้ากว้างต่างไกลกัน....................มิห่าง ใจเนอ
เหมือนกอดจากดวงแก้ว..........อุ่นนี้หนาวคลาย

ถ้วนคำนึงน้อมสู่............................เพียงใคร
รอแต่ร่วมสายใย..........................สวาดิพ้อง
ซาบซึ้งกับความนัย...................ตรึงอก นี้เนอ
นานตราบนานจิตน้อง...............ฝากไว้ร่วมฝัน






"Pacta Sunt Servanda-สัญญาต้องเป็นสัญญา"







Friends' blogs
[Add พธู's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.