มีพอแล้ว ^ ^
เฮ้อ~~~ ตลอด 1 เดือนที่ผ่านมา รู้สึกเหมือนพบเคราะห์ช่วงเบญจเพส

กังวลใจหลายช่องทาง ทั้งจากคนรอบข้าง และจากการแกว่งเท้าหาเสี้ยนเอง

ไปร่วมทำธุรกิจทั้งที่รู้อยู่แล้วว่า ไม่เหมาะ ไม่ใช่ตัวเอง ไม่มีทางทำได้

แต่ทำไปเพราะอยากศึกษา อยากรู้ เผื่อจะเป็นช่องทางแนะนำคนที่เรารักและหวังดีได้

คิดว่าทำได้ก็ดี ทำไม่ได้ก็ไม่กดดันตัวเอง แต่...

คงไม่เฟดตัวเองออกมาได้ง่ายๆอย่างที่คิดแล้วสินะ กลัวจะเสียเพื่อนอยู่เหมือนกัน 

หาเรื่องจริงๆเลยช้านนน T^T


ไหนๆก็ไหนๆ ลองดูเนอะ 

ความพยายามครั้งที่ 1 

หลังจากนั่งฟังแผนธุรกิจและเป้าหมายแล้ว รู้เลย ไม่ฮึดอ่ะ

เป้าหมายที่เอามาให้ดู ไม่มีสิ่งไหนเลยที่รู้สึกว่า เออ,,อันนี้ชั้นอยากได้

มันล้วนแล้วแต่เป็นสิ่งที่เกินความจำเป็นสำหรับตัวเอง

เป็นสิ่งที่ต่อให้มีเงินเยอะๆ ล้นหลาม ก็ไม่ทำอ่ะ 

บอกตรงๆ นิสัยสมัยเด็กๆ มันฝังลึก ความจนมันสร้างให้ชั้นเป็นคนไม่ฟุ่มเฟือย

ความไม่มีหรือมีน้อย มันสร้างให้เป็นคนเก็บออม เพื่อที่จะไม่กลับไปไม่มีอีก

ขอบคุณความจนนะ ที่ทำให้ตัวเองเป็นแบบนี้ ภูมิใจในตัวเองนะ พูดจริงๆ อิอิ

สรุปว่า ความพยายามเปิดใจรับธุรกิจครั้งนี้ ไม่เป็นผลบวกหรือลบ 


ความพยายามครั้งที่ 2

มาพร้อมๆกับการสนทนาเรื่อยเปื่อย แล้วก็มาจบตรงเรื่องธุรกิจ (ที่คิดว่าจะจากไปอย่างเงียบๆ)

ตอกย้ำชัดเจนกับตัวเองเลยว่า ไม่มีทางทำได้ ไม่ใช่ทุกคนที่เหมาะกะงาน 

และไม่ใช่ทุกงานที่เหมาะกับตัวเอง

แต่ก็ถือว่าการลงทุนครั้งนี้ ไม่เสียหาย และไม่ได้สร้างความเดือดร้อนแก่ใคร

ลองซะ จะได้เลิกสงสัย 

ต่อไปนี้ก็จะพยายามทำใจให้เข้มแข็งกับการบอกลาอย่างเป็นทางการ

หวังว่าจะทำได้นะ สู้ๆ ^ ^




Create Date : 25 พฤษภาคม 2557
Last Update : 25 พฤษภาคม 2557 20:26:29 น.
Counter : 474 Pageviews.

0 comments
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

สปาเก็ตตี้น้ำปลาหวาน
Location :
เชียงใหม่  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



พฤษภาคม 2557

 
 
 
 
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
26
27
28
29
30
31
 
25 พฤษภาคม 2557