พยาบาลวัยรุ่น
Group Blog
 
 
ตุลาคม 2552
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031
 
23 ตุลาคม 2552
 
All Blogs
 
ซานติก้าาา

เผลอแผลบเดียวจะลอยกระทงแล้วครับพี่น้อง
พยาบาล junior ก็คงต้องอยู่เฝ้า ward ตามเคย
ปล่อยพยาบาลป้าๆเค้าไปเปิดหูเปิดตา
ฉันปิดสมุดจองเวร (ชื่อน่ากลัวเนอะ จองเวร) พบว่าเหล่าพยาบาลรุ่นเดอะ ได้ขอจองวันหยุดช่วงเทศกาลลอยกระทงไว้เนืองแน่นแล้ว

เรามันเด็กน้อยจิ้มลิ้ม อิทธิพลต่ำ
อย่าได้ฝันถึงเรื่องหยุดปีใหม่ สงกรานต์ เข้าพรรษา คริสมาส ( แต่วันแรงงานได้หยุดง่ะ )

อุ๊ปส์ นึกแล้วเกิดอาการ เดจาวู
ปีที่แล้วก็ปิดสมุด จองเวร อย่างหมดหวังอย่างนี้แหละ
โอ้ววว......นึกถึงแล้วสยอง

เมื่อปีที่แล้ว....................
ในวันที่ 31 ธค 51 คนรอบข้างต่างนั่งคิดว่าจะไปเฉลิมฉลองที่ไหน แต่เรานอนอุดอู้ เตรียมตัวไปทำงานเวรดึก ฉลองบน ward เป็นปีที่ 7 แล้วสินะตู (นับตอนเรียนพยาบาลด้วย )

เวลา 23.30 หลังจากตบตูดผู้ป่วย กล่อมให้หลับให้นอนสำเร็จ เหล่าพยาบาลก็คว้าหมวกปีใหม่ อวยพรกันและกัน เตรียมฉลอง (แบบเงียบๆ เดี๋ยวคนไข้ตื่น) ฉันกำลังสนุกสนานพอควร

0.05 เราได้ยินเสียงเตือนตามสาย

"ขอกำลังเสริม ช่วยที่แผนกฉุกเฉิน และเตรียมพร้อมรับมืออุบัติภัยค่ะ"
ฉันยืนงง กรุงเทพมีสึนามิด้วยเหรอวะ ( ปีที่แล้วโน้น โดนไปเป็นกำลังเสริมช่วยสึนามิ ) แต่ก็เตรียมอุปกรณ์ช่วยชีวิตต่างๆไว้พร้อม

ระหว่างที่ยังปรับอารมณ์ไม่ทันนั้น ได้รับโทรศัพท์แจ้งขึ้นมาว่าจะลำเลียงผู้ป่วย "ไฟไหม้" ขึ้นมาฝากนอน ยังไม่ทันวางหูโทรศัพท์ดี ประตูของแผนกผู้ป่วยวิกฤติก็ถูกเปิดออก (แผนกเราเองแหละ ) ผู้ป่วยหญิงสภาพไหม้เกรียม พร้อมพยาบาลอยู่บนเตียง กำลังกดหน้าอกเพื่อช่วยชีวิต ถูกเข็นเข้ามา กลิ่นไหม้ติดจมูกมาก เป็นครั้งแรกที่ได้กลิ่นเนื้อมนุษย์ไหม้ ภาพที่เห็นทำให้ฉันกลัวจนตัวสั่น และสับสน มีพยาบาลรุ่นพี่รุดหน้าไปก่อน ทำการประเมิน และช่วยเหลือผู้ป่วย ทันใดนั้น ประตูก็ถูกเปิดอีกครั้ง เวรเปลเข็นผู้ป่วยรายที่ 2-3-4 ตามมาติดๆกัน สภาพผู้ป่วยไม่แตกต่างกันเท่าใดนัก เราต้องกระจายกันไปรับผู้ป่วยอาการหนักที่มาพร้อมๆกัน เหตุการณ์โกลาหลมาก

ฉันผสมยาไป น้ำตาไหลไป ทั้งควัน ทั้งสงสาร แต่พยาบาลหัวหน้าเวร ทำหน้าที่ได้ perfect มาก ทำให้ฉันมีสมาธิและกำลังใจทำงานต่อ

เหล่าญาติๆตามมาเป็นกองทัพ ถามหาคนชื่อโน้น ชื่อนี้ แต่เราไม่รู้เลยว่าใครเป็นใคร ใส่ชุดอะไรก็ไหม้เกรียมกันหมด วัยก็เท่าๆกัน หลายคนร้องไห้อย่างหมดหวัง ก็น่าสงสารนะ แต่ว่าไม่ว่างจะคุย อย่าเพิ่งถามตอนนี้ เดี๋ยวตูผสมยาผิด อย่ามายืนขวางตรงนี้สิฟะ นั่นที่ผสมยาตู เวลายุ่งๆ ห้ามเยี่ยมอย่าเพิ่งเข้ามาสิฟะ รู้นะว่าห่วงผู้ป่วย แต่ตูทำงานไม่ถนัด

ต่อมาตรงมุมห้องเมียหลวงทะเลาะกับเมียน้อย สามีนอนแหมะอยู่กับเตียง แกล้งสลบ โอย แค่นี้ก็วุ่นวายจะตายอยู่แล้ว ยังมาเพิ่มความวุ่นวายได้อีก
ภายหลังได้รู้มาว่าทั้ง 2 คนเดินออกไปตบกันด้านนอก อืมม.. no comment

นามสกุลดังๆก็มี แต่ทุกคนเท่าเทียมกันหมด ในคืนนั้น

หลายเดือนต่อมา คนไข้ทุกคนในวันนั้น ไม่มีใครรอดชีวิต (ยกเว้นผู้ชายคนนั้นที่แกล้งสลบ) ทั้งๆที่พยายามสุดความสามารถแล้ว บางคนโดนเหยียบตาย โดยที่ไม่มีแผลไหม้เลย บางคนสำลักควันและไอร้อน ส่วนตำรวจยังไม่สามารถหาคนผิดได้ และคนไทยทั้งหลาย อาจจะลืมเรื่องนี้ไปหมดแล้ว

แต่ฉันยังคงรู้สึกเสียขวัญทุกครั้งที่นึกถึง
และอึดอัด แทบหายใจไม่ออก เมื่อไปผับ (ยังอุตส่าห์ไปอีกเนอะ)

ปีนี้ ในวันปีใหม่
ไม่อยากจะคิดเลยว่าจะเกิดเหตุการณ์อะไรอีก
สาธุ

สรุป ขอหยุดดีกว่าตู อย่าไปขึ้นเวรวันปีใหม่เลย






Create Date : 23 ตุลาคม 2552
Last Update : 15 เมษายน 2553 4:11:44 น. 2 comments
Counter : 566 Pageviews.

 
น่ากลัวจังนะคะ เราเป็นเภสัช...ห้องยาอยู่หน้า ER เวลาเห็นเคสช่วยชีวิตแล้วใจหายทุกที ทุกครั้งจะร่วมลุ้นกะเค้า...ขอให้รอดๆ ไม่อยากให้ใครสูญเสียเลยค่ะ

คุณทำหน้าที่ได้ดีที่สุดแล้วคะ เข้าใจมากๆเลยว่าเวลาทำงานเนี่ยสมาธิสำคัญมากๆ พยาบาลทำงานหนักมากค่ะ ทั้งปลอบประโลมทางกายให้คนไข้และทางใจให้ญาติ เป็นวิชาชีพที่มีคุณค่ามากนะคะ.....

สุดท้ายขอให้ฉลองปีใหม่นี้ด้วยความสุขค่ะ


โดย: hi hacky (hi hacky ) วันที่: 23 ตุลาคม 2552 เวลา:21:36:36 น.  

 
เขาให้กุศล ที่ทำครั้งนี้สะท้อนไปหาคุณเองนะครับ


โดย: Abilene วันที่: 24 ตุลาคม 2552 เวลา:22:01:48 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

ฝ้ายผู้น่ารัก
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 2 คน [?]




Friends' blogs
[Add ฝ้ายผู้น่ารัก's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.