สิงหาคม 2552

 
 
 
 
 
 
1
4
5
6
7
8
9
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
24
25
26
27
28
29
31
 
 
All Blog
คนไม่เก่งงาน ไม่เข้าใจงาน ก็ไม่เป็นไรเลย ขอแค่อย่างเดียวเข้าใจคน.. ว่าแต่ละคนมันไม่เหมือนกัน
วันนี้ ประสานงานพิมพ์หยุดงาน ... หยุดงานแล้วดันไม่โทรมาบอกบริษัท พี่ที่ทำงานก็เลยโทรไป เขาบอกว่าไม่สบาย เลยขอหยุดงาน

แม่บ้านก็อยู่ในเหตุการณ์ เขาว่า คนที่มาใหม่(ประสานงานพิมพ์) เขาไม่เหมือนนังหวาน(โหด) กะ บัดดี้ สองคนนี้เข้าใจงาน ... สักพักเดียวประสานงานพิมพ์คงอยากลาออกไป

หวานเลยตอบไปว่า หวานนะ ไม่ได้เ้ข้าใจงานหรอกน่ะ วันๆ หวานไม่ได้ทำอะไรหรอก นอกจากมานั่งเล่นเน็ตตากแอร์ (ช่วงนี้เขียนนิยายเวียนอีกอย่าง) ที่หวานเข้าใจนะ คือเข้าใจคน ว่าคนเรามันไม่เหมือนกัน คนนี้เป็นอย่างนั้น คนนั้นเป็นอย่างนี้ เท่านั้นเอง

งานที่ตอนนี้หวานนั่งทำ แล้วไม่เสร็จสักที ก็คือ ทำไฟล์ข้อมูลหนังสือให้การตลาดไปเสนอขายลูกค้า จริงๆ มันไม่ใช่หน้าที่หวานต้องทำ มันเป็นหน้าที่ของประสานงานพิมพ์ แต่พอหวานบอกประสานงานพิมพ์ ประสานงานพิมพ์คุยกับนาย นายบอกใครว่างก็นั่งทำไป..

หวานก็มานั่งคิดๆ ... มันมีอีแบบนี้ ว่างก็นั่งทำไปด้วยเหรอว่ะ...? แต่ก็ไม่ใส่ใจอะไร เพราะหวานตั้งใจที่ผลักดันทำงานนี้อยู่แล้ว ทำอ่ะ แป๊บเดียว แต่เช็คข้อมูลอ่ะมันนาน แล้วนี่ ชุดนี้ยี่สิบเล่ม .. ก็เช็คกันตาลาย

ขอบเขตหวานรับผิดชอบโดยตรง ก็คือ ดูแลการขอ ISBN CIP และ รหัสสินค้า

การขอISBN คืออะไร ISBN คือเลขสากลหนังสือ ชื่อหนังสืออาจจะมีซ้ำกัน แต่เลขสากลหนังสือ ไม่มีวันซ้ำกัน ห้องสมุด ทุกแห่งในโลกนี้ ก็เอาเลขตัวนี้ไปลงทะเบียน ขอเลขตัวนี้ได้จากหอสมุดแห่งชาติ

ISBN คือแผงบน แล้ว เลขISBN ตัวนี้คือบาร์โค้ด



CIP เป็น คือข้อมูลบรรณานุกรรม เวลาอ่านหนังสือปกใน จะเห็นแผงๆ เป็นกรอบเลยอ่ะ ลองไปเปิดดู แต่ตัวที่สำคัญมากคือ เลขชุด ที่เอาไว้จัดหนังสือ เช่น 100.5 ,444.9 ถ้าไปตามห้องสมุดก็รู้ จะเห็นแปะไว้ตามตู้ ไว้แบ่งตามหมวดนั่นแหละ

ส่วนรหัสสินค้า อันนี้เฉพาะ บริษัทใหญ่ๆ หรืออาจจะไม่ใหญ่ก็ได้ รหัสสินค้า ชื่อมันก็บอกอยู่แล้ว เป็นรหัส ที่กำหนดให้สินค้าแต่ละตัว

เลข ISBN เนี้ยนะ จริงๆ แล้ว มันไม่มีขีดคั่นหรอก การขีดคั่น ขีดเพื่อสะดวกแก่การอ่าน เลขแต่ละเลขก็แฝง ที่มาของหนังสือกันไป ถ้าคนดูเป็น เช่นนังหวาน(ที่ดันมาทำตรงนี้) ก็จะรู้ว่า หนังสือเล่มนี้ตีพิมพ์มากี่ครั้ง พิมพ์ปีอะไร จากประเทศอะไร อะไรเทือกๆ นั้น




รูปประกอบนี้ เอามาจากเว็ปต่างประเทศหมดเลย เสริจจากอากู๋ ดูแค่ประกอบพอนะ เพราะรายละเอียดบางจุดมันก็ไม่ได้ตรงกับประเทศไทย

ประเทศไทย เลข ISBN มี 13 หลัก

ปัญหางานหวานมันอยู่ตรงเลข ISBN นี่แหละ

การจะไปขอรหัสสินค้า ก็ต้องเอาเลข ISBN ไปให้บริษัทใหญ่ (บริษัทหวานเป็นบริษัทลูก) แล้วตอนนั้น การใส่เลข ISBN มันก็ไม่ได้ใส่ขีดคั่นเอาไว้ ใส่แม่งเป็นแผง 13 หลักเลย อย่างนี้ 9789741334796

บริษัทหวานช่วงนี้มีการโอนเอาหนังสือบริษัทแม่ มาให้บริษัทลูกรีพรินท์ รีพรินท์ก็คือ เนื้อหาคงเดิม แค่เปลี่ยนปก ยกราคา จัดทำโดยบก. รีพรินท์

ปกติแล้ว .. ปกติเลยอ่ะนะ หวานจะเป็นคนดูแลการขอ ISBN บก. พอใกล้จะทำหนังสือเสร็จ จะแจ้งมาที่หวาน แค่ง่ายๆ ว่า เฮ่ย.. ขอเลข ISBN ให้พี่ด้วยว่ะ เล่มพี่ใกล้เสร็จล่ะ หวานก็จะไปกรอกรายละเอียดหนังสือ ส่งเมล์ไปขอให้

หนังสือรีพรินท์ หลังจากที่ถกกันมาหลายตลบ ตกลง หนังสือรีพรินท์ก็ใำห้ทำเสมือนว่าเป็นหนังสือใหม่ ถ้าบก. รีพรินท์เอาเล่มไหนมาทำใหม่ ก็ให้นังหวาน ขอISBN ด้วยเช่นกัน

แต่ที่นี้ มันมีอยู่ชุดหนึ่ง เป็นชุดแรก ที่ทำการรีพรินท์ ในชุดเป็นนิทานเด็กน้อยเล่มบางๆ 20 เล่ม เคยทำออกไปแล้ว ใีนปีที่แล้ว จำนวน 5 เล่ม ก็จะเหลืออีก 15 เล่ม ที่จะรีพรินท์ในปีนี้

หวานเห็นมาตลอดนะ ว่านิทานชุดนี้มันรีพรินท์ แต่ไม่ได้สนใจ .. ว่า แล้วบก. รีพรินท์ มันไปเอาเลข ISBN มาจากไหน จนหนังสือมันออกไป 15 เล่มล่ะ ตีพิมพ์เกือบจะเสร็จ ใกล้วางตลาดล่ะ หวานเลยต้องมานั่งทำข้อมูลการตลาด ส่งให้การตลาดไปเสนอขายลูกค้านี่แหละ

พอมาเช็คเลข หวานก็งงๆ ก็เลยไปเปิดในแฟ้มISBN .. ในแฟ้มก็ไม่มีว่ะ เลยถามบก. รีพรินท์ มันก็ยื่น ใบรหัสสินค้าให้

อย่างที่บอก ในใบรหัสสินค้า มันต้องใช้ ISBN ในการขอ ในใบก็เลยมีเลข ISBN ไปด้วย แต่ตัวเลข มันติดกับเป็นพรืด....... 13 หลักอย่างนี้ 9789741334796

พอไปถามพี่บก. ที่ทำการขอรหัสสินค้า พี่แกบอกว่า พี่เป็นขอเลข ISBN เองแหละ แต่ไม่ได้เข้าปริ้นใส่แฟ้มไว้ หวานก็ถามว่า แล้ว เลข CIP ข้อมูลบรรณานุกรมล่ะ พี่แกก็บอกว่า ไม่ได้ขอ .. เพราะไม่มีหน้าจะใส่ ก็นิทานเด็กๆ บางๆ มันก็ไม่มีหน้าให้ใส่จริงๆ อ่ะนะ

หวานเลยถามว่า แล้วตามหลัก มันต้องขอไหมเนี้ย ถึงขอแล้วไม่ได้ใช้ พี่แกบอกว่าต้องขอ หวานก็เลยไปขอ ตอนแรกเลย หวานอยากได้แค่หลักฐานจากหอสมุดแห่งชาติ ยืนยันว่า เลข ISBN ที่บริษัทมี ตรงกับที่หอสมุดแห่งชาติจริงๆ

ตอนที่แจ้งไป ก็ใส่คั่นไป 3 หลัก อย่างนี้ 978 - 974 - 133 -479 - 6

เห็นไหมว่า มันจะแบ่งออกเป็น 3 หลัก จนกระทั่งเลขสุดท้ายเหลือตัวเดียว

ระหว่างรออีเมล์ยืนยันจากหอสมุดแห่งชาติยืนยันว่า เลขที่ส่งไปตรง
หวานก็เอามานั่งตรวจกับข้อมูลการตลาด

ความฉิบหาย มันก็เกิดขึ้นตรงนี้แหละหลังจากพล่ามานาน 

เผอิญว่า บก. รีพรินท์ เขาพึ่งทำงานรีพรินท์ เห็นเลขเป็นพรืด เอาก็ไปหยิบใบรหัสสินค้ามากรอกๆ แล้วก็ขีดคั่น 3-3-4-2-1 อย่างนี้ 978-974-1334-79-6 เพราะเขาคิดเอาเองว่า ... มันน่าจะเป็นอย่างนี้ เพราะไปเห็นเลข ISBN อื่นๆ เป็นอย่างนี้กัน

แทนที่จะเป็นการแบ่งแบบสามหลัก 978 - 974 - 133 -479 - 6

เสร็จแล้ว เขาก็ส่งไปให้ ฝ่ายศิลป์ ฝ่ายศิลป์มันก็ทำบาร์โค้ดเสร็จสรรพ ส่งโรงพิมพ์ พิมพ์ใกล้เสร็จเต็มทีล่ะ

หวานก็เลยลองไปถามหัวหน้าฝ่ายศิลป์ พี่ๆ เนี้ย มันแบ่งไม่เหมือนหอสมุดชาติ อย่างนี้แล้วมันไม่เป็นไรเหรอ?

พี่แกก็บอกว่า ไม่เป็นไรหรอก เพราะเวลายิงบาร์โค้ด มันก็ขึ้นเป็นราคาเหมือนกัน

หวานก็คิดอย่างนั้น เพราะเท่าที่ไปศึกษาอ่านดู เขาก็บอกว่า การเขียนคั่น เป็นเพียงการเขียนเพื่อให้อ่านง่าย แต่เวลาจริงๆ กรอกลงไป ก็ไม่ต้องใส่ตัวคั่น

ที่นี้ อีเมล์ยืนยันจากหอสมุดแห่งชาติมาแล้ว ไหนๆ มาแล้ว หวานเลยโทรไปหาเจ้าหน้าที่หอสมุดแห่งชาติ ก็ถามเขาว่า ที่บริษัทนะ เขาแบ่งขีด ไม่เหมือนหอสมุดแห่งชาติ นะ จะเป็นไรไหม?

คำตอบคือ "เป็น"

เพราะแต่ละตัวที่คั่นไว้มีความหมายทั้งสิ้น ตัวเจ้าหน้าที่เอง เขาบอกว่า อธิบายยากแหะ .. แต่เอาเป็นว่า เป็นล่ะกัน ถ้าให้เทียบ ก็เป็นคน ก็เท่ากับว่า เป็นคนที่ถือบัตรประชาชนปลอม โดยที่ตัวเองไม่รู้ตัว คิดง่ายๆ ว่า ข้อมูลISBN ก็จะเพี้ยนหมดเลย

หวานก็เลยไปบอกพี่ศิลป์ ว่า มันเป็นไรนะพี่ ... พี่แกก็พูดง่ายๆ ว่า งั้นเดียวพี่ทำให้ใหม่

พอกลับมาห้อง เจอบก. รีพรินท์ ก็คุยว่า เลข แทนที่เขาจะตกใจ เขากลับพูดว่า
"จะแก้ทำไม ในเมื่อหนังสือมันก็จะออกอยู่แล้ว"

หวานก็คิดได้ว่า จริงของบก. รีพริ้นท์มัน

หวานก็เลยบอกพี่ศิลป์ว่า งั้นพี่ไม่ต้องแก้ดีกว่า เพราะ ไหงๆ หนังสือมันก็จะต้องออกอยู่แล้ว พอถามว่าทำไม หวานอธิบายให้ฟัง พออธิบายให้ฟัง พี่ศิลป์แกหูอื้อ .. แล้วก็ด่าหวานเลยที่นี้

"ผมไม่รู้เรื่องการแบ่งสามหลัก สี่หลัก ISBN อะไรกับคุณหรอกนะคุณ บก. คุณส่งอะไรมา ผมก็ทำแบบนั้นนะแหละ ทีหลัง คุณไปคุยกับบก.ให้มันรู้เรื่อง ก่อนนะ แล้วค่อยมาคุยกับผม นี่อะไร เดียวจะแก้ เดียวจะไม่แก้ นี่คุณบ้าหรือเปล่า แล้วตอนแรก ให้ผมแก้ทำไม"
"อ้าว.. พี่ค่ะ หนูก็อยากทำให้มันถูกต้องนี่ แต่ตอนนี้หนังสือมันจะออกแล้วนี่ค่ะ หนูก็เลยว่า อย่าแก้จะดีกว่า"
"ไม่รู้ๆๆๆ คุณนี่มัน.." แล้วแกก็วางหูใส่หวาน

หวานนี่มันยังไงเหรอค่ะ? หวานก็ไม่ยักจะรู้เหมือนกัน

หวานคุยกับบก.รีพรินท์ ก็พอกันเลย โบ้ยอย่างเดียว สักพัก พี่บก.คนหนึ่ง เขาคงรำคานเต็มทีล่ะ เลยมาช่วยเคลียร์ แต่กลับกลายเป็นว่า พี่แกก็พึ่งรู้ว่าการแบ่งนะ มันสำคัญเช่นนี้ ก็เลยพากันไปคุยกับหัวหน้า

หัวหน้า ก็คุยๆ ฟังๆ แกก็บอกว่า ทำอะไรไม่ได้...ก็หนังสือมันจะออกอยู่แล้ว

หวานนะ ... เฉยๆ จนกระทั่ง วินาทีนี้บก. รีพรินท์ เธอกล่าว ขอบคุณ หัวหน้า ... ขอบคุณพี่บก. คนนั้น

แต่... ไม่ขอบคุณหวาน ไม่แม้แต่จะพูดอะไร เดินออกไปเฉยๆ

หวานเอาปัญหามาให้เขาก็จริง .. แล้วปัญหานั้นเป็นเพราะเขาเลือกที่จะตัดสินใจเองว่า จะใส่คั่นแบบนี้ๆ โดยไม่ถามคนที่ดูแลเรื่อง ISBN สักคำ แล้วถ้ามันมีปัญหากลับมา คนคนที่จะโดนด่าเรื่อง ISBN ก็คือคนที่รับผิดชอบโดยตรง ... ก็จะใคร หวานอีกดิ.. ทั้งๆ ที่กูปฎิบัติหน้าที่โดยชอบ เนี้ยนะ

หวานโกรธจริงนะ หวานไม่ได้ล้อเล่น โชคดีที่เรื่องมันเกิดตอนเลิกงาน พอเลิกงานปุ๊บ หวานเลยรีบกลับบ้านเลย

ที่หวานโกรธ โกรธเรื่องงานด้วย ส่วนตัวคน หวานก็โกรธบ้างนิดหน่อย แต่ที่โกรธเยอะ คือโกรธตัวเอง หวานเลือกที่จะทำงานสำนักพิมพ์ ไม่ทำบัญชี หรือ สอบบัญชี เพราะ หวานเสพติดความถูกต้อง ... ถ้าหากเป็นคนอื่น หวานรับได้ แต่ถ้าเป็นตัวหวานเอง จากงานที่หวานรับผิดชอบด้วยตัวเอง หวานรับไม่ได้จริงๆ ว่ะ

มีคนบอกหวานว่า ที่หวานชอบงานหนังสือมากกว่างานบัญชี เป็นเพราะมันงานสะอาด ตอนแรกหวานก็เฉยๆ แต่หลังๆ หวานก็คิดอย่างนั้นอยู่เหมือนกัน พอมาหลายๆ อย่าง หวานว่ามันเกินกว่า คำว่ายืดหยุ่นไปแล้ว นี่มันจงใจชัดๆ ถึงรู้ว่าผิดกูก็ไม่แก้ จะทำไมฮึ! ถ้ามีอะไรขึ้นมา ก็ความผิดมึง มึงดูแลส่วนนี้นิ ไม่ใช่ความผิดกู

โชคดีที่ตอนกลับบ้าน รถติด หวานเลยมีเวลาได้คิด..

คิดอย่างที่หวานบอกแม่บ้านไปนั่นแหละ

หวานนะ จริงๆ หวานไม่จำเป็นต้องทำอะไรเลยก็ได้ เพราะงานหวานมันโคตรจะำำอำนวยการอู้ หวานทำเฉยๆ ไม่ต้องใส่ความรับผิดชอบอะไรเลยก็ได้ มีปัญหาก็แก้มันไปเรื่อยๆ อย่างนั้นเอง อะไรที่เฉยได้ หวานก็ควรจะเฉย

โดยเฉพาะคน .... หวานควรจะเฉยจริงๆ

คนบางคน แม่งเป็นพวกชอบโบ้ย ก็ปล่อยให้โบ้ยไป สักวันคงได้ดี
คนบางคน นิดหน่อยก็ด่า ก็ปล่อยให้มันด่าไป กุไม่แคร์สักอย่าง มึงจะทำไม กุจะหาเรื่องให้มึงด่าได้อีกเรื่อยๆ อ่ะแหละ
คนๆ นี้ เป็นคนอย่างไง...

เห็นอย่างไง ก็เป็นคนอย่างงั้นแหละ เจ้าอารมณ์ กุก็เจ้าอารมณ์จริงๆ อ่ะแหละ ชอบเอาแต่ใจ กุก็เอาแต่ใจจริงๆ อ่ะแหละ แล้วกุก็ไม่แคร์สักกะติ๊ดใครหน้าไหนด้วย .. เรื่องของเมิง ตามสบาย

พรุ่งนี้
หวานจะเขียนใส่รายงานประจำให้เจ้านายใหญ่พิจารณา .. เขียนเรื่องจริงไปตามจริง เขาแคร์ไหม? หวานไม่รู้ หวานยอมโดนด่า ให้นายรู้ไปเลยทำงานพลาด แล้วดูดิ ว่าเขาจะไปไล่บี้กับใคร

เหอะ!~ เชิดหัวฟูสะบัดใส่

ใช่แล้ว แต่ละ่คนมันไม่เหมือนกัน
กูก็เช่นเีดียวกัน ที่(มันส์)ไม่เหมือนใคร



Create Date : 10 สิงหาคม 2552
Last Update : 10 สิงหาคม 2552 21:02:55 น.
Counter : 2726 Pageviews.

5 comments
  
ใจเย็นๆจ้าพี่ เป็นกำลังใจให้คะ
โดย: น้องผิง วันที่: 11 สิงหาคม 2552 เวลา:15:09:40 น.
  
สู้ๆค่ะ
โดย: โยเกิตมะนาว วันที่: 11 สิงหาคม 2552 เวลา:21:11:57 น.
  
นอนหลับฝันดีนะก้าบ
โดย: พลังชีวิต วันที่: 13 สิงหาคม 2552 เวลา:23:21:01 น.
  
เอาพลังจากพ่อมาฝากครับ

คลิกจะได้ภาพใหญ่ครับ

โดย: พลังชีวิต วันที่: 15 สิงหาคม 2552 เวลา:23:54:30 น.
  
มาบอกว่า
ผมร้องไห้เมื่อรับพลังจากการดูภาพในหลวง
เพิ่มภาพหาดูยากในหลวง 291ภาพ
คลิกที่ภาพได้เลยครับ



โจจัง
โดย: พลังชีวิต วันที่: 22 สิงหาคม 2552 เวลา:22:04:31 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

หวานใจนายโหด
Location :
กรุงเทพ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




add me!!plz~
Add to Google

ไม่สวยก็เซ็งเป็น


MY VIP Friend