สิงหาคม 2550

 
 
 
2
3
5
6
7
9
11
12
13
15
16
18
20
21
22
23
24
25
26
27
28
30
31
 
 
All Blog
เบ้ all around ' life : ตอน ก๊อด.. เราได้เป็นเบ้อีกครั้งแล้ว

ความเดิมตอนที่แล้วคราวที่แล้วสั่งลา ไปหาเรื่องคน แต่กลับกลายเป็นว่า ไม่ได้ทำอะไรเลย นอกจากเต้นแร้งเต้นกา โมโหไป ไม่รู้ เจ๊แน่... เจ๊คนดี เจ๊คนดี๊..ดี เขาหายไปไหน ก็เลยกลับมาโหมด ช่างแมร่งเตอะ


ข่าวดี การกลับเป็นเบ๊ all around
เมื่อวาน เจ้านายเก่าเขาโทรมา .. เรื่องให้กลับไปทำงาน ก็ไม่ได้โทรหาเราคนเดียว นิ แต่มีเรานั่นแหละ ที่อือๆ เออ กลับไปทำงาน ทั้งๆ ที่เจ้านายแสนจะร้ายกาจ แต่เราก็ยังอยากไปทำ ขนาดว่า ไอ้แฝด เพื่อนเราที่เป็นญาติกะเจ้านายเรา (คนที่พาเราไปทำงานนั่นแหละ) ยังถามเลยว่า ทำไมแกถึงอยากกลับไปทำงานล่ะ? .. เราตอบว่า "อ๋อ.. กูชอบโดนกดขี่นะ 555 ฮากระจาย" แฝด มีแซว "แหม่ ชอบซาดิสถ์ก็ไม่บอก"


ที่จริงมันก็ไม่เลวแหะ
ตอนแรกก็ไม่ค่อยรู้สึกอะไรนะ แต่ว่าพอได้ออกเดินทางไปที่ทำงานเก่า มันก็มีความสุขอย่างบอกไม่ถูก ตรงนี้ที่เราเคยชื้อตั๋วรถไฟฟ้าทีละ 8oo บาท

ตรงนั้น ที่มีพนักงานขายตั๋วสุดหล่อ แม้ตอนนี้จะเปลี่ยนคนไปแล้ว แต่ความหล่อยิ่งมากกว่าเดิม .. รู้สึกว่าสถานีสุทธิสาร จะคัดคนหรือเปล่าเนี้ย แบบว่า หน้าตาดีขึ้น..ดีขึ้น เรื่อยๆ เป็นความสุขเล็กๆ ของผู้โดยสาร

ตรงนั้นที่เราชอบชื้อน้ำมะเขือเทศกิน ตรงนี้ที่เราชอบลื่นตกกระทะทองแดง ทอดไก่หาดใหญ่อยู่บ่อยๆ นี่ก็ยังลื่นเหมือนเดิม แล้วอีร้านแซ่บสเตชั่นเนี้ย หัดแต่งกิ่งต้นไม้บ้างได้ไหมเนี้ย คนเดินไปก็เกี่ยวแขนเสื้อไปทุกทีสิน้า ร้านกับข้าวสิบบาทที่เรากินประจำ คนขายก็ยังหน้าบูดเหมียนเดิม ร้านขายของชำข้างบริษัท เจ๊ก็ยังออกมาด่าลูกค้าชักดาบเหมือนเดิม ข้าวมันไก่ แล้วก็อาหารตามสั่ง คู่แฟนที่ทำอาหารตามสั่งหายไปแล้ว มาเป็นคู่ใหม่น้องกับพี่สาวแทน

... แล้วที่สำคัญ เจ้านายก็ยังคงทำหน้าแปลกๆ เวลาเห็นหน้าเราเหมือนเดิม ...เอิ๊ก


งานที่ให้มาทำ


พอเราไปถึง เจ้านายก็โทรศัทพ์ดังทันที (ทูกทีเลยสิน้า..คุยกะเจ้านายทีไหร่.. โทรศัพท์ดังทุกที : แอบสังเกตว่าเจ้านายเปลี่ยนมือถือ ) สักพักนายก็พยักเพยิด อัญเชิญให้ขนของมา ... ภารกิจวันนี้คือ formate พรอปปี้ดีส ขนาด 3.5 จำนวน สามกล่อง ..กล่องละ.. ประมาณ สามร้อยกว่าแผ่นเห็นจะได้ ..

ตอนแรกเจ้านายใหญ่ เขาก็จะให้เราลบผ่าน dos ตายล่ะ เราก็แบบโง๊..โง่ dos มากๆ ตอนสอบ ไม่เคยจะใส่ใจ แต่เจ้านายคนรองลงมา .. เขาบอกใหลบผ่านวินโดว์เพราะกลัวลบพลาด หายหมด

และแล้วเจ้านายเราก็ทะเลาะกัน 555 แต่เจ้านายใหญ่ ก็ให้เราลบผ่านดอสจนได้ โชคดีมาก ที่อีแผ่นที่เราใช้ มันเสีย dos เลยวนกลับไปที่เก่า คือ ไดรฟ์ c เจ้านายใหญ่เลยให้เราไปลบที่วินโดว์แทนได้ เฮ่อ.....


ลบพรอปปี้ดิส 500 แผ่น ภายในหนึ่งวัน
ตอนแรกก็ไม่คิดว่าตัวเองจะทำได้หมด เพราะต้องนั่งเอาลิคคิวลบหมึก แล้วก็เอายางลบลบรอยดินสอ ไอ้ตอนลิคคิวนี่ยังไม่เท่าไหร่ แต่ตอนที่ลบดินสอนี่ปวดมือไปเลย ... ตอนแรกทำได้เต่า ประมาณสิบแผ่นต่อชม. หลังๆ ใส่เครื่องไป ลบป้ายไป ลบเสร็จชักแผ่นออก ใส่เข้ากล่อง ทำจนชำนาญ .. ตอนนี้ปวดไหล่เลย เพราะเคลื่อนแขนทั้งวัน ... ขยับไปมา เป็นคนรวยก็ดีเงี้ย.. เอาเงินชื้อความสบาย ไม่ต้องมานั่งทำเอง


อาหารกลางวันพี่เลี้ยงสุดรัก .. พาเราไปกินข้าว พี่เขาดีใจมากๆ เลยที่ได้เจอเรา เขาถามเราว่าเพื่อนไม่มาทำด้วย เราก็ส่ายหน้าหัวเราะแหะๆ เขาก็อือ เข้าใจๆ เพราะ ฝั่งพี่เลี้ยงเรา เขาก็หายไปหมดแล้ว เหลือแต่พี่เลี้ยงเราคนเดียว 555 (เข้าใจยัง ว่าเจ้านายเราเป็นไง: ตอนนี้เจ้านายเราหายซ่าส์ ไปเยอะไม่กล้าด่าเราเลยอ่ะ)

พี่เขาจำได้ว่าเราชอบกิน แฮมซีส ที่เซ่เว่น เขาก็เลยพาเรากะ ไอ้แฝด (นรก.. : ยัยนี้มันชอบบ่นประ ว่าทำไม คนสมัยนี้ชอบภาษาวิบัติ แต่ตัวมันติดเว็ปเด็กดี พวกทำ ซิมิ๊ ซำเม้อ ครววย 555 เขียนประจำเลยยัยนี้ เวลามันชอบพูดเรื่องไอ้ภาษาวิบัติ เราชอบถามมัน แก ... แกว่าเราดูแอ๊บแบ๊วบ้างม่ะ ทำท่าแบบโฆษณาสมูทอี 555 มันก็ : เพี้ยนแค่นี้ก็จะแย่อยู่แล้วน้า..) ชื้อแฮมซีสให้เรากะแฝด คนละอัน ... แถมพี่ยังชื้อไอติม รอยัล ของวอล์ล ให้เรากินด้วยนะ สุดปลื้มจริงๆ คุยกันหลายเรื่อง พี่เขาบอกว่าคิดถึงเรามาก เพราะไม่คิดว่าจะได้เจอกันอีกแล้ว ..



เงินๆ I money
พอตอนบ่าย เจ้านาย(เจ้านายรองที่เถียงกะนายใหญ่นั่นแหละ) เขาก็ถามเราเรื่องเงิน เขากึ่งๆ พูดเพื่อแก้ตัว ที่ไล่เราตอนนั้น ตอนนั้นเขาบอกว่า "ตอนนี้ ยังไม่มีงานอะไรเข้ามา" เราว่า เขาไม่คิดจะจ้างเรา แต่ตอนนี้มันขาดคนจริงๆ เขาก็เลยยอมกลืนน้ำลายตัวเอง เขาบอกว่า "ก็นี้ ช่วง มันมีงาน ก็เลยให้มาทำ อืม.." โห...กะอีแค่ฟอร์เมทแผ่นเนี้ยนะคืองาน อิหวานก็แอบขำ เขาก็เลยพูดเรื่องนั่นเรื่องนี้ แล้วก็สรุปเรื่องเงินได้ไงก็ไม่รู้ เขาบอกว่า อือ หวานไม่ต้องรับเป็นเดือนหรอก รับเป็นวันไป หวานก็ค่ะ เงียบไปอีกราวสองชั่วโมง เขาก็พูดต่อ ว่าจะเอาวันนี้เลย หรือว่า เอาวันอื่น หวานก็ค่ะ วันอื่น เขาจะจ้างหวานไปตรวจสอบ อีกวันอังคาร (พูดซ่ะดูดี ก็แค่ มันก็แค่ไปนั่งเปิดแฟ้มล่ะว๊า..) หวานก็อือๆ เขาก็บอกรีบหน่อยนะ หวานก็ค่ะ จบ.. เห่


ยังไม่วายทิ้งลายช๊อปปิ้ง
ขากลับ ชื้อเสื้อกล้ามมาสองตัว ว่าชื้อตัวใหญ่แล้วนะ แต่ไหง? มันคับติ้วเยี่ยงนี่... ฮื่อ เป็นเพราะลายนอนแน่ๆ เลยที่ทำให้ดูอ้วน 5555 ไม่จริงหรอก เราอ้วนเองแหละ



อย่าลืมเปลี่ยนไอคอนกันล่ะ
เข้าได้ที่ ระบบสมาชิก : แก้ไขมูลส่วนตัว ภาพ80*80

คิดนานอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อนเลยนะภาพเนี้ย ดูของป๋ม โน้ตบุ๊คมันไม่มี โพโต้
เฉาะอ่ะ เลยทำอะไรเล่นไม่ได้เลย เซ็งๆ


บล๊อกที่อัพสัปดาห์นี้
เราเป็นคนเห็นแก่ตัว แม่นแล้วๆ (ไม่มีรีวิวใดๆ มีแต่บ่นๆ)

อวดกระเป๋าที่ได้มาฟรีสามใบกะชื้ออีกหนึ่ง

ล่าของถูกช๊อปแก้เครียด 158 บาทที่วัตสัน

อยากเป็นคนดังในพันติ๊บมั้งวุ้ย (บล๊อกรอผลพอนด์เอจมิลาเคิ้ล)

เมื่อวานไปวัดระดับการเสพติดบล๊อกมา ได้ 60~ เหอะๆ

เขียนให้ได้โล่ เข้าใจป่ะ (อยากรู้ว่าเท่าไหร่: ใกล้สองร้อยแล้ว) ไม่ได้แอ๊บเพี้ยนนะ เพี๊ยนจริง





Create Date : 17 สิงหาคม 2550
Last Update : 19 สิงหาคม 2550 22:53:34 น.
Counter : 373 Pageviews.

0 comments
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

หวานใจนายโหด
Location :
กรุงเทพ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




add me!!plz~
Add to Google

ไม่สวยก็เซ็งเป็น


MY VIP Friend