พฤษภาคม 2552

 
 
 
 
 
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
12
13
14
16
17
18
19
20
21
22
24
25
26
27
28
29
30
31
 
 
All Blog
แล้ววันหนึ่งลูกจะเสียใจ ; แล้ววันหนึ่งหวานก็คงเสียใจ(มั้ง)
หวานเกิดมาโชคไม่ดีอยู่อย่าง

รู้ตั้งแต่เด็กๆ ว่าอยากทำอะไร และ อยากเป็นอะไร

อยากเป็นคนเขียนหนังสือ อยากนั่งเขียน เขียนทั้งวัน

อยากอ่านหนังสือ แล้ว เขียนมันออกมาให้คนอื่นอ่าน

ชอบที่จะเลือกความสุข มาก่อนเงินตรา

ถ้าหวานโชคดีกว่านี้

หวานจะได้ไม่รู้ว่าตัวเองชอบอะไร อยากเป็นอะไร อยากทำอะไร


หวานทำงานได้หนึ่งอาทิตย์กว่าๆ ล่ะ

ถึงเวลาจะต้องบอกความจริงกะแม่สักที

หวานทดลองงานเป็นบรรณาธิการณ์ บ่ใจ๋ บัญชี

แต่ถึงไง หวานก็พูดอ้อมๆไป ว่า ก็.. ย้ายแผนก ไปทำธุรการกอง


เท่านั้นแหละ เป็นเรื่อง

แม่เขาไม่พอใจ

เขาบอกว่า หวานนะโง่ .. แล้ววันหนึ่งหวานจะต้องเสียใจ


หวานจะต้องเสียใจ แม่บอกว่า หวานจะต้องเสียใจ

หวานควรจะเสียใจเรื่องไหนก่อนดี หวานเลือกไม่ถูก

หวานควรเสียใจที่ได้เงินเดือนน้อย...

อือ.. หวานก็คิดว่า หวานสมควรเสียใจเรื่องนั้น

หวานควรเสียใจ ที่ไม่ได้ทำงานหนัก

แม่บอกว่า เวลาตอนที่ยังสาว หวานควรจะทำงานให้หนัก

ทำงานให้หนัก มีเงินเยอะๆ พอแก่แล้วจะได้เสียใจ

แก่แล้ว หวานก็ควรจะเสียใจนะ ที่ เงินเดือนน้อยกว่าเพื่อนมาด้วยกัน

หวานควจจะแคร์คนที่มีเงินเดือนมากกว่าหวานให้มากๆ

เพราะพวกเขา คู่ควรที่จะบู่ชา

เงินเดือนที่มาก หมายถึง คุณค่ามากตามไปด้วย

หวานควรเสียใจ ที่เจ้านายใจดีกับหวาน

เพราะหวานเป็นคนไม่เอาไหนเกินกว่าจะพูด

เจ้านายถึงไม่เคยเรียกหวานไปตำหนิเลย

แล้วข้อที่สำคัญที่สุด หวานควรจะเสียใจ

ที่หวานทำสิ่งหวานทำแล้วมีความสุข

หวานควรจะเสียใจ และ สำนึกผิด ที่ตัวเองมีความสุข ไม่ต้องเครียด

แม่บอกว่า จะให้หวานไปสอบก.พ.

ให้ลากิจ ไปสอบก.พ. เป็นราชการ นะ มั่นคง เงินเดือนดี

แม่บอกว่า หวานควรไปทำงานธนาคารให้ลุง

หวานควรจะมีเงินเดือนเยอะๆ ..

และหวานควรจะเรียนปริญญาโท


หวานนึกเสียใจทุกครั้ง ที่มีคนบอกว่า แม่หวานนะดี ช่างประเสริฐมาก

หวานเสียใจ ที่หวาน ไม่ชอบเสื้อผ้าที่แม่ชื้อให้

หวานเสียใจ ที่หวาน ไม่ชอบกิน อะไรก็ตามที่แม่ชื้อให้

หวานเสียใจ ที่หวาน รู้สึกแหวะ กับข้าวที่แม่ทำ

หวานเสียใจ ที่หวานเอาแต่ใจ เห็นแก่ตัว และงี่เง่า

แต่หวานก็ไม่อาจแสแสร้ง บอกว่า พอใจได้ เพราะหวานไม่พอใจ

เพราะเสื้อผ้าที่แม่ชื้อให้ หวานไม่ชอบแบบนี้

เพราะอะไรที่แม่ชอบชื้อมา ไม่เคยเป็นของโปรดหวานสักอย่าง
แม่ไม่เคยจำได้เลย ว่าหวานชอบกินอะไร

เพราะ แม่ทำกับข้าวได้ไม่เรื่องเลย ให้ตายเหอะ


แม่อยากเป็นแม่ที่ดี แม่อยากเห็นความสำเร็จของลูก

แล้วแม่ ... ไม่อยากเห็นความสุขของหวานเหรอ?


ไม่ต้องรอถึงวันนั้น หวานก็เสียใจแล้วแม่...

เสียใจจริงๆ ที่หวานเห็นแก่ตัว เลือกที่เดินทางเส้นทางที่หวานเลือกเอง

แล้วปล่อยให้แม่ยืน.. พูดจาเกรี้ยวกราดอยู่ตรงนี้ โดยที่หวานไม่คิดจะเอามาใส่ใจ

ช่างเถอะ
หวานไม่หวังให้แม่เข้าใจหวานหรอก

หวานหวังขอให้แม่.. เข้าใจ.. เข้าใจสักที
ชีวิตหวาน = ชีวิตหวาน ไม่ใช่ ชีวิตหวาน= ความฝันของแม่

แม่บอกว่า ตอนที่คิดว่าอยากมีลูก
หวานไม่ได้แม้แต่ครึ่ง ที่หวังไว้

หวานเองก็ไม่ต่างกัน หวานก็หวังกับแม่ ทีละครึ่งทุกที สุดท้ายก็น้อยกว่า

แม้ว่าเราจะไม่เข้าใจกัน
แต่อย่างน้อย เรา แม่ลูก ก็เติมเต็มด้วยความรัก ทดแทนได้หมด

หวานรักแม่นะ
แต่หวานจะงี่เง่า ขอโทษที



Create Date : 15 พฤษภาคม 2552
Last Update : 15 พฤษภาคม 2552 0:02:08 น.
Counter : 304 Pageviews.

3 comments
  
อ่านแล้วเห็นใจจังเลยอะพี่

ปัญหาโลกแตกของหลายครอบครัวเลยนะเนี่ย
โดย: น้องผิง วันที่: 15 พฤษภาคม 2552 เวลา:11:10:28 น.
  
เอาตุ๊กตามาฝากเลี้ยง เอิ๊กๆๆๆๆ

โดย: พลังชีวิต วันที่: 18 พฤษภาคม 2552 เวลา:11:45:20 น.
  
คนเราถึงแม้จะเป็นครอบครัวเดียวกัน แต่ก็สามารถมีความคิดที่แตกต่างกันได้ เราควรเลือกเดินในทางที่เราตัดสินใจค่ะ ขอให้สู่ต่อไปนะคะ
(แต่คุณแม่ก็คงเป็นห่วง ก็ต้องพยายามผ่อนปรนกันไปนะคะ )

ป.ล. ขอโทษนะคะที่ไม่ได้ตอบหลังไมค์เลย พึ่งมีโอกาสได้เช็คไม่นานมานี้เองค่ะ ไม่ทราบว่าหาดูละคอนเรื่องนั้นได้ไปเรียบร้อยแล้วยังคะ?
โดย: arcoiris วันที่: 19 พฤษภาคม 2552 เวลา:18:26:42 น.
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

หวานใจนายโหด
Location :
กรุงเทพ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




add me!!plz~
Add to Google

ไม่สวยก็เซ็งเป็น


MY VIP Friend