เมษายน 2550

1
2
3
4
6
8
9
10
11
12
14
15
16
17
18
19
21
22
23
26
28
30
 
 
All Blog
เขียนบล๊อกทุกวันเลยแหะเรา เขียนไปเรื่อยๆ แก้เหนื่อยดีนักแล
ตะกี้ลองลูบหน้าตัวเองดู

กระดาษทรายชัดๆ เกิดมาครั้งแรกพึ่งรู้ตัวว่าสิวเสี้ยนเต็มจมูกไปหมด จับแล้วเป็นเม็ดๆ เต็มไปหมด

พอกลับบ้านมา ก็เลยจับบีบซ่ะ ..ค่อยโล่งหน่อย

แล้วไปเอาออยล้างหน้า ถูๆ สิวแห้งๆ เม็ดเล็กๆ หลุดมาเต็มเลย ส่องกระจกดูเงา ทำไมเราดูโทรมอย่างงี้ฟร่ะ

หน้าก็สิวเต็มเลย ยิ่งตอนดูมือตัวเอง

กรี้ดดดดดดดดดดดดด กระขึ้นมือ

ม่ายจริง กระขึ้นมือได้ไง T-T ก็แค่ไม่ใช่กันแดดอาทิตย์เดียวเอง กระขึ้นมือเลย

ตอนนี้จะชื้อๆๆๆ คสอ. แต่ยังไม่รู้จะชื้ออะไรดี ที่เล็งๆ ไว้ ก็นนะ คิดอยู่ ว่าจะชื้อ ชุดสิวของลอลีอัล แล้วก็เก็บเงินๆๆ ไว้ชื้อคสอ. ทีเดียว

แล้วหมาตัวไหนฟร่ะ บอกว่าจะเก็บเงินสักหมื่นนะ

ขนาดเงินเดือนไม่ออก ก็คิดจะแรดไปเจ๊เล๊งซ่ะแล้ว

ตอนนี้ชีวิตมีแต่งาน ๆๆ สรุปว่าทำต่อ

แม่ก็ถามนะ ว่าทำไมถึงไม่ออก ลูกชอบงานนี้เหรอ?

อืม... งานมันงี่เง่าดี ที่ไม่ออก เพราะอยากจะรู้ว่าหน้างบที่เขาว่าหนักหนากันนะ มันจริงหรือเปล่า? ถ้าผ่านไปได้ จะได้พูดได้เต็มปาก ว่าเราเคยผ่านมาแล้ว

แม่เขาก็อืมๆ แล้ว ก็ดี (แม่ฉัน อะไรก็ดีไปหม๊ด.. )

แต่ที่แน่ๆ เจ้านายงี่เง่า นี่ของจริง ร้อยปูเซนต์


ขอบ่นหน่อย คือนายอ่ะ เขาบอกว่า เราทำเอกสารที่ส่งเขายับ แต่แทนที่เขาจะพูดดีๆ กะเรา เขาพูดว่าไงรู้ป่ะ

"ทำได้ไหม? (หวานเอียงคอ ไม่พูด หวานก็อืม. แล้วก็เดินจะไปกินข้าว จากนั้นเขาก็พูดลอยๆ ) ถ้าคิดว่าสามารถก็ทำซ่ะ"

เขาจิกเราอ่ะ ประมาณว่า คนอยากเมิงจะทำไรเป็น กะอีแค่เอกสารยังทำยับ

เหอะ ... หวานก็อยากรู้เหมือนกัน ว่าคนอย่างเขาจะทำอะไรเป็น เอกสารเขาไม่ยับ เขาก็ทำได้ดิ เพราะ นั่งโต๊ะเฉยๆ ไม่ต้องเดินออกไปควานหาเอกสารเองนี่หว่า ใช้ปากเรียกลูกน้องทำเอา แต่เรานะ มันต้องคุ้ยเอกสารขึ้นมาเอง

แรกๆ หวานก็ฟังแล้วก็เก็บมาคิดนะ แต่พอมาคิดดู ... สมเพชมากกว่า ... เอาเถอะ ปล่อยให้เขาเลิศเลอ อยู่บนฟ้านั่นนะดีแล้ว

นี่ล่ะมั้งที่เขาเรียกว่าวาสนา หวานได้เงินเดือนก็น้อย แถมยังถูกเขาโขกสับแก้เครียดทุกเช้า พอส่งงานก็ด่า ไม่ส่งก็ด่า ทำงานก็เร่ง ไม่รู้จะเร่งทำไม ยังกะจะทำได้เร็วขึ้น

แล้วก็ ...

หวานก็จะทำยับต่อไป ไม่สนใจ ถ้าไม่พอใจ ก็เรื่องของมึง ไล่กูออกดิ เหอะ.. ตอนนี้จะไปหาใครทำทัน ก็ดีแต่ด่า ไม่กล้าไล่ออกหรอก แต่ถ้าไล่ ก็ดี ไล่เลยๆ

อาจจะจริงเหมือนที่แม่บอกไว้ จะไปแคร์ทำไม เราเป็นแค่พนักงานรายวัน ถ้ามันไล่ออก ก็ให้มันไล่ไป มีงานอื่นดีๆ รอให้ไปทำ อีกตั้งเยอะแยะ

ไปนอนดีฟ่า ขอนอนเต็มอิ่มสักคืนเหอะ

วันนี้เจ้านายบอกว่า ให้พักให้น้อยลง พยายามรีบกินแล้วก็รีบมาทำ ทำงานวันอาทิตย์ด้วย(ปรกติก็ทำจ.-ส. อยู่แล้ว) หวานก็ไม่ได้พูดอะไร แม่ก็สั่งห้าม ให้พักบ้าง

ถ้าหวานไปทำวันอาทิตย์เพิ่ม จะได้ค่าแรงเพิ่ม 1.5 เท่า แต่อย่าลืมว่าอาทิตย์หนึ่งมีแค่ 4 วันอาทิตย์ (จริงๆ ไม่รู้เดือนหน้ามีกี่วันอาทิตย์ แต่กะประมาณเอา)

ปรกติได้ค่าแรงขั้นต่ำ 191 / วัน (ยังไม่รวมโอ ชั่วโมงล่ะ 21 บาท) 1.5*191 = 286.50 ก็ได้ค่าแรงเพิ่มประมาณ 1156 รวมกับเงินเดือน 5000 กว่าบาทเมื่อวรวมโอแล้ว ก็รวมได้ประมาณ 6000 นิดหน่อย


ทำงานหน้างบ ได้แค่ 6000 นิดหน่อย .... ในขณะที่เขารับมาเซ็นต์ แค่งบเดียวก็ 7500 แล้วอ่ะ อืม...

อารมณ์ประมาณว่า หวานไปเป็นยามดีกว่าไหม ? คงได้ค่าแรงดีกว่านี้

มันเป็นเรื่องจริงนะ.. ที่เขาบอกว่า ถ้าเป็นผู้สอบแล้วจะสบาย

เวลาบอกใครว่าเรียนบัญชี ต้องเจอยุให้เป็นผู้สอบ

ไม่รู้ว่าลืมกันไปหรือเปล่า ว่าไม่ใช่ทุกคน ที่เป็นผู้สอบได้ ... ไม่งั้น มันก็เป็นกันทั้งโลกแล้วล่ะ

แต่รู้ป่ะ ว่านายหวานไม่ได้เป็นผู้สอบนะ เขารับต่อ แล้วมาให้ผู้สอบเซ็นต่างหากนะ

อย่างที่บอกไปเมื่อวาน ... ว่าค่าแรงทั้งหมด แค่แสนกว่า แต่กำไรหลายล้าน แต่พอออกงบ ... ขาดทุนซ่ะงั้น

ความเจ็บปวดของคนทำบัญชี นอกจาก โดนนายด่าเช้าด่าเย็นแล้ว คือต้องทนทำเรื่อง "ที่ใครๆ เขาก็ทำกัน" โดยค้านกับความรู้สึกถูกผิดในจิตใจ (ซึ่งต่อไปก็คงจะชิน)

หวานก็จะพยายามผ่านไปให้ได้ หวานเชื่อเสมอว่า ถ้าหวานได้ผ่านเรื่องที่ยากเหล่านี้ไปได้ หวานก็คงจะแข็งแกร่งขึ้นกว่านี้ (ล่ะมั้ง) แล้วในชีวิตหวานคงจะไม่มีเรื่องไหนยากแล้ว

หูย.. ผ่าฟันคุด สองซี่ ยังผ่านมาได้เลย กะอีแค่นี้ ทำไมจะทนไม่ด๊ายยยยยยยย

ตะกี้ก็มีคนขายประกันมาที่บ้าน เพราะแม่อยากจะชื้อประกัน เป็นประกันออมเงินนะ อืม.. คนขายสวยมาก แถมเป็นเมคอัพอาร์ติสกะดอสตูม ออกหารายได้พิเศษอ่ะนะ

เขาก็ทึ่งนิดหน่อย แต่ดูท่าทางจะไม่ค่อยมีความรู้ทางบัญชีเลย หวานถามอะไรเกี่ยวกะเรื่องเงิน เขาก็โยงไปเรื่องอื่น ก็แหง่ล่ะ เด็กนิเทศอ่ะนะ จะมีความรู้ด้านบัญชีได้ไง

ถามไรหน่อยดิ ว่าคุ้มไหม

หวานไปทำประกัน วงเงิน หนึ่งแสนบาท คุ้มครอง 17 โรค ตายได้แสนหนึ่ง ต้องจ่ายเขาเดือนละ 517 บาท เป็นสัญญา 17 ปี ถ้าเลิกสัญญาเมื่อไหร่ จะได้แค่ 25% ของที่เคยฝาก เมื่อครบ 20 ปี จะจ่าย ผลตอบแทนเพิ่มเติมให้ก็ต่อเมื่อ ไปลงทุนแล้วได้กำไร

ครบปีที่ 17 ถึงจะได้เงิน 100,000บาท

หวานตอบก่อนนะ คิดว่าไม่คุ้ม คิดคร่าวๆ ก่อน ปัจจัยที่เห็นชัดเจนคือเวลา ถ้าสมมุติเงินเฟ้อ ปีละ 7% ล่ะ

ข้อเสีย
1. ไม่ว่าจะยกเลิกสัญญาตอนไหน ก็ขาดทุนตลอด ขาดมากด้วยนะเออ สรุปก็คือ ถ้าหวานเซ็นไปแล้ว หวานก็มีหน้าที่จะต้องให้เงินเขาอีก 17 ปี โดยไม่มีข้อแม้ ห้ามถอนคืน ถอนเมื่อไหร่ก็ยิ่งแย่

คิดในแง่ ถ้ากิจการล้มละลายขึ้นมา หวานก็สูญเปล่า เพราะถอนก็ไม่ได้ เพราะตามสัญญาได้คืนน้อยมาก ถ้าล้มจริง หวานก็ไม่รู้ว่าตัวเองอยู่ในฐานะอะไร

ลำดับของสิทธิ์ ในการลงทุน
//www.bloggang.com/viewdiary.php?id=sweet-lover&group=5&month=04-2006&date=26&gblog=5
เวลาที่ภาคเอกชนมีการระดมทุน เช่นออกหุ้นกู้ การออกหุ้นบุริมสิทธิ์ หรือ หุ้นสามัญอื่นๆ หากบริษัทมีอันต้องเลิกกิจการ จะมีลำดับก่อนหลังของการได้รับคืนส่วนแบ่งดังนี้

1. เจ้าหนี้มีหลักประกัน เช่น ธนาคารให้สินเชื่อโดยลูกค้ามีหลักทรัพย์จำนองไว้
2.เจ้าหนี้ธรรมดา เช่น ผู้ถือหุ้นที่ไม่มีหลักประกัน
3.ผู้ถือหุ้นบุริมสิทธิ์
4.ผู้ถือสามัญเป็นลำดับสุดท้าย

คิดว่าน่าจะอยู่เป็นอันดับสุดท้ายนะ ไม่น่าจะรอดได้ตังส์คืน

2. ปีที่ 13 ประกัน จะเริ่มไม่คุ้มอีกต่อไป ในขณะที่ถ้าหวานเก็บเงินเอง แบบหยอดกระปุก (คลาสิกมากอ่ะ 55+) หวานจะมีเงินหนึ่งแสนบาท ไว้ไถ่ชีวิตโคกระบือ เอ๊ย.. ไว้รักษาตัวได้แย้ว ได้เกินด้วยตั้งหลายร้อย

3. จุดคุ้มที่แท้จริง คือ ปีที่14 ที่หวานพอจะเห็นเงินตัวเอง ว่าเออ ฉันสะสมได้แสนหนึ่งแล้วนะ ชนะเงินเฟ้อได้แล้ว หุหุ แต่ก็ถอนไม่ได้ ระหว่างนี้ก็ฝันหวานชื้อคสอ.ไปก่อน

หวานไม่นับปัจจัยอื่นๆ ที่ เขาจะลงทุนได้ตังส์อ่ะเป่านะ เพราะว่า หวานไม่รู้ว่าเขาไปลงทุนอะไร ก็เลยขี้เกียจคำนวณ

ถ้างั้นแล้ว สิ่งดีๆ ที่ได้รับจากประกันนี้ อยู่ตรงไหน ?

1. หวานจะปลอดภัยไป 13 ปี โดยจ่ายแค่นิดเดียว เสียวนาน เอ๊ย.. จะอุ่นใจไป 13 ปีจ้า ว่า ตายก็ได้แสนนะ

แต่หวานก็ไม่ได้ประโยชน์อะไรจากตรงนี้สักเท่าไหร่ หวานอายุยังน้อย คงอยู่นาน ตอนนั้นก็ 30ยังแจ๋ว แระ คงไม่ต้องพึ่งเงินก้อนนี้แล้วล่ะ

2. หวานจะมีเงินก้อนในอนาคต เมื่ออายุ ใกล้ จะ 50 โดยไม่ต้องเหนื่อยทำงาน ... ข้อดีป่ะ .. ไม่รู้ดิ แต่ดูท่าทาง แสนกว่าบาทนี้ไม่น่าจะใช้อะไรได้นะ อ่ะ ไม่แน่ๆ ลูกหวานอาจจะอ้อนชื้อกระเป๋าหลุยส์ 555+ เก็บไว้ให้ลูกชื้อเป๋าหลุยส์

คิดสะระตะแล้ว ดูมันไม่ค่อยจะมีข้อดีสักเท่าไหร่เลยนะ ก็ถึงบอกว่ามันไม่คุ้มไงล่ะ อืม..

เอาเป็นว่าประกันเนี้ย ระยะยาวไม่คุ้ม แต่ระยะสั้นอ่ะคุ้ม ตอนเนี้ย แม่เขายังจ่ายให้ แต่ถ้าเกิดต่อไปจ่ายเอง นี้คงคิดหนักน่าดู

จริงๆ อยากจะคิดว่าดีกว่าฝากแบงค์หรือเปล่า ? แต่ไม่รู้ว่า ดอกเบี้ยเขาเป็นไงบ้าง ไม่ได้ตามข่าวสารบ้านเมืองมานานแระ

แต่คนที่ได้ประโยชน์ที่สุด คือประกันภัย ได้เงินก้อนใหญ่ ลงทุนหลายๆ ทอด กระจายความเสี่ยงไปเรื่อยๆ เป็นหลายๆ ทอดๆ หลายๆ ความเสี่ยง แล้วเอาผลตอบแทน มาจ่ายเป็นเบี้ยประกัน

ประกันแบบเนี้ย มันจะมีคนตายสักกี่คนเอง ..กว่าจะได้เงินคืน ประกันก็ลอยตัวไปแล้ว

หวานอยากอ่านสัญญามากเลย เพราะสงสัยอะไรหลายอย่าง แต่ เจ๊แกให้ใบ ว่าคุ้มครอง 17 โรค โรคอะไร แต่ละโรค โรคแบบตายไปเหอะมึง ทั้งโคม่า พากินสัน ติดเชื้อในกระแสเลือด โอ้ว.. ไม่รอดๆ ทั้งนั้น

ไม่รู้ว่าคุ้มครองการเสียชีวิตทุกประเภท หรือเปล่า เพราะจำได้ว่า ประกันภัยที่ม. ไม่คุ้มครอง กรณี ตกจากที่สูง อ้าว แล้วถ้าไปขัดพื้นที่ดาดฟ้าแล้วลื่นตกมาตายก็ตายฟรีดิ

ไม่คุ้มครองกรณีแปลกๆ แต่จริง มันก็มีอ่ะนะ ต้องศึกษาไว้ สัญญายังไม่มา แต่ก็นะ ชื้อประกันมาแล้วนี่หน่า จะคิดมากไปใย ว่าจะไปนอนตั้งตีสอง นี่ตีสี่แระ ไปนอนดีกัว

ถ้าเกิดโดนทำงานไม่ได้เรื่องโดน เจ้านายฆ่าตายเนี้ย มันคุ้มครองด้วยอ่ะเปล่าหว่า ชักจะเสียวๆ



Create Date : 29 เมษายน 2550
Last Update : 29 เมษายน 2550 4:53:06 น.
Counter : 376 Pageviews.

8 comments
  
แวะมาทักทายยามเช้า

ระยะนี้แดดแรงกันแดดลืมไม่ได้เลยค่ะ
โดย: เพียงแค่เหงา วันที่: 29 เมษายน 2550 เวลา:5:53:05 น.
  
ยังไม่ได้อ่าน ตายังลายเช้าๆ มองตัวเลขไม่ได้
มาสวัสดีตอนเช้าแล้วกัน
โดย: beautiful civil วันที่: 29 เมษายน 2550 เวลา:6:00:12 น.
  
อ่านผ่านๆน่ะ อัพเยอะจริงๆ

หน้าผมก็ยังดาวอังคารเหมือนกัน เซ็ง สาวๆเห็นหนีหมด
โดย: BaLL182 วันที่: 29 เมษายน 2550 เวลา:8:30:09 น.
  
หวาน สู้เขานะน้องเอ๋ย ถ้าไม่ชอบก็มาเป็นออพร์แบบพี่สิ

ยินดีอ้าแขนต้อนรับน้องเสมอจ้า
โดย: กระพรวนน้อยเสียงใส วันที่: 30 เมษายน 2550 เวลา:4:15:54 น.
  
อ้าว..ไปดุบล๊อกเก่าๆ ถึงได้รู้ว่าฝึกงาน ..ทำไปเถอะจ้ะ แป๊บเดียวเอง สู้ๆๆๆ
โดย: กระพรวนน้อยเสียงใส วันที่: 30 เมษายน 2550 เวลา:4:18:20 น.
  
วันนี้พี่หวานมาแนววิชาการ^^

ใจเย็นๆนะพี่หวาน ทนเท่าที่ทนได้แล้วกันนะคะ
โดย: น้องผิง วันที่: 30 เมษายน 2550 เวลา:10:05:47 น.
  
หวานจ๊ะ หาเวลาพักสมองบ้างนะ อย่าเครียดมาก เป็นห่วงนะคะ
โดย: dent'ta IP: 125.24.192.3 วันที่: 1 พฤษภาคม 2550 เวลา:13:19:16 น.
  
ปามอ่านแล้วแอบงงอ่ะคุณหวาน

เจอชาร์ทตัวเลขแล้วตื้อกันไปเลย -*-

คิดถึงคุณหวานน๊า เป็นไงบ้างเอ่ย ไม่ได้คุยกันซะนานเลย

โดย: soda_zappp วันที่: 2 พฤษภาคม 2550 เวลา:11:53:43 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

หวานใจนายโหด
Location :
กรุงเทพ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




add me!!plz~
Add to Google

ไม่สวยก็เซ็งเป็น


MY VIP Friend