หวานเย็นผสมโซดา | รวิวารี | Mahal Kita | NamPhet
Group Blog
 
<<
พฤศจิกายน 2556
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
 
27 พฤศจิกายน 2556
 
All Blogs
 
ONCE UPON SOMETIMES : ทรงศีล ทิวสมบุญ

ONCE UPON SOMETIMES : ทรงศีล ทิวสมบุญ
*


   ชื่อหนังสือ : ONCE UPON SOMETIMES
   เขียนโดย : ทรงศีล ทิวสมบุญ
   พิมพ์ครั้งที่สี่ : ตุลาคม ๒๕๕๒
   สำนักพิมพ์ : แพรว
   จำนวน ๒๓๖ หน้า ราคา ๑๗๕ บาท







กระซิบก่อนอ่าน

กาลครั้งหนึ่ง
อาจหมายถึงที่ไหนเมื่อไรก็ได้
ไม่ว่าจะเป็นอดีต ปัจจุบัน หรือความฝัน
และในบางเวลา
เรื่องเล่าก็สามารถบอกเล่าความจริง
ได้น่าจดจำยิ่งกว่าความจริงเองเสียอีก
แม้ในขณะที่หนังสือเล่มนี้ถูกปิดสนิทและวางลง
โลกภายในหนังสือก็จะยังคงดำเนินไป
เช่นเดียวกับสายลมแห่งความฝัน
เมื่อกาลครั้งหนึ่ง...ในบางเวลา


ขอบคุณรายละเอียดและภาพปกจาก... อมรินทร์ พ็อคเก็ตบุ๊ค ... นะคะ




แวะเคาะประตูร้านหนังสือ







เขียนความรู้สึก...บันทึกหลังอ่าน

   ...
   ในยุคที่มีการบัญญัติศัพท์คำว่า “เด็กแนว” และ “นักล่าฝัน” สิ่งที่ถูกบูชาดั่งเป็นรูปเคารพคือความมีสไตล์เป็นของตัวเอง เมื่อใดที่คุณมีคาแร็คเตอร์เด่นชัด เมื่อนั้นคุณจะไม่มีวันถูกลืม
   คนเราสร้างคาแร็คเตอร์ด้วยวิธีการหลายอย่าง ด้วยการลอกเลียนแบบคนดัง ด้วยการหนีห่างเทรนด์ ด้วยการสังคายนาจิตใจและสร้างโลกใหม่ขึ้นมา ฯลฯ เรามีพาหนะหลายอย่างที่นำพาตัวเองไปสู่จุดของการเป็นบุคคลที่โลกมิอาจลืม

   ONCE UPON SOMETIMES เป็นหนังสือที่มีคาแร็คเตอร์ของตนเองอย่างเด่นชัด สะท้อนอารมณ์ ความรู้สึก รัก โลภ โกรธ หลง เหงา หม่น และบางคราก็ชวนให้ครุ่นคิด โดยบอกเล่าเรื่องราวต่าง ๆ ผ่านภาพวาดและตัวอักษรของ ทรงศีล ทิวสมบุญ

   ONCE UPON SOMETIMES เล่มนี้ หวานเย็นได้รับแรงเชียร์มาจาก พี่เต้ย (สาวไกด์ใจซื่อ) ค่ะ เป็นนิยายภาพอีกเล่มหนึ่งที่หยิบมาอ่านค่อนข้างบ่อย และไม่ว่าจะหยิบมาอ่านสักกี่รอบ ความรู้สึกประทับใจในเรื่องราวทั้ง ๒๒ เรื่องนั้นก็ไม่ได้ลดน้อยถอยลงเลยจนนิดเดียว ยังคงชื่นชอบในทุก ๆ เรื่องราว ไม่ว่าจะเป็น The Peony's Sad Song เพลงเศร้าของโบตั๋น, The Old Man and a Little Fire เฒ่าผ้าขาว, A Black Cloud City เมืองเมฆดำ และเรื่องอื่น ๆ ในเล่ม

   ขออนุญาตยกบางภาพ บางตอนมาเล่าสู่กันฟังนะคะ

The Peony's Sad Song
เพลงเศร้าของโบตั๋น




โบตั๋นไม่หยุด ซ้ำร่ายบทเพลง จนเกินกว่าเศร้า
หวังเพียงจะเอา หยาดหยดน้ำตา

จนในที่สุด หมีน้อยร่ำไห้
เจ็บปวดหัวใจ มากเกินทนไหว
โศกเศร้าเกินไป จึงตรอมใจตาย

โบตั๋นตกใจ คิดได้เมื่อสาย
ไม่รู้ควรทำเช่นไร
แล้วน้ำตาจะมาจากไหน
จากนี้ต่อไป...
จะร้องเพลงเศร้าให้ใครฟัง ?


A Black Cloud City
เมืองเมฆดำ




อยู่มาวันหนึ่ง เจ้าเมืองบอกกล่าว
วันนี้มีข่าว สุดแสนเข้าที
ด้วยเจ้าเมืองมี ของขวัญมาให้
เป็นเมฆเอาไว้ ใช้สอยอย่างดี
เมฆงามเหล่านี้ คุณประโยชน์มากมาย
โปรดจงรับไป จากนั้นแล้วไซร้
วิธีการใช้ เจ้าเมืองจะปราศรัย
ให้ทราบถ้วนถี่

ชาวเมืองเห็นดี เจ้าเมืองคนนี้ ช่างมีเมตตา
พากันเข้าแถว รับเมฆนั้นมา ถ้วนหน้าทุกคน

แต่แล้วต่อมา เมฆพลันกลับกลาย เปลี่ยนเป็นสีดำ
เจ้าเมืองปราศรัย วิธีการใช้ มากมายหลากหลาย
ใครผิดกฎเมือง ฝนตกตักเตือน ให้นานหลายวัน
ใครต่อต้านฉัน ฟ้าผ่าดุดัน ลงทัณฑ์ให้จำ
เมฆดำติดตาม ทุกย่างก้าวไป
ชาวเมืองกล้ำกลืน ขมขื่นฝืนใจ
ผิดถูกอย่างไร อำนาจอยู่ใน เงื้อมมือเจ้าเมือง
ดุจทรราช รักษาอิสรภาพ ไว้เพียงตน

นับจากวันนั้น ชื่อ “เมืองเมฆดำ”
จึงถูกเรียกขาน เนิ่นนานเรื่อยมา


I Love You Too
รักของพิราบขาเดียว




ทุกเรื่องราวมักมีด้านที่มองไม่เห็น
แต่เหตุและผลที่เกิดเป็น แม้มองไม่เห็นก็อาจเกี่ยวพัน

นกกระจอกตัวหนึ่งแอบรักพิบราบขาเดียวมานานแสนนาน
นกกระจอกแอบฟังพิราบขาเดียวบอกรักรูปปั้นหินทุกวัน
และทุกค่ำคืนหลังจากพิราบขาเดียวหลับใหล นกกระจอกจะกระซิบใกล้ ๆ ว่า
ฉันก็รักเธอ

นกกระจอกแอบรักโดยไม่เคยบอก พิราบขาเดียวบอกรักโดยไม่เคยรู้

พิราบขาเดียวอบอุ่นใจเพียงได้ยินในฝัน ไม่เคยรู้ว่าเสียงของรูปปั้นหินนั้น
แท้จริงคือเสียงนกกระจอกที่บอกแก่มัน
พิราบขาเดียวคิดไปว่า ทุกค่ำคืนในความฝัน
รูปปั้นหินตอบกลับมาเช่นกันว่า ฉันก็รักเธอ


The Invisible Boy
เด็กชายไร้ตัวตน




ฉันไม่ได้คิดเช่นผู้คนที่เธอพบมามากมาย
ฉันคอยแอบมองเวลาเธอปลูดอกไม้
ฉันคงพูดไม่เก่งพอจะอธิบาย
แต่เท่าที่ฉันพอจะบอกได้คือ

ฉันชอบเธอเพราะสิ่งที่เธอทำ


   แนะนำให้อ่านนะคะสำหรับ ONCE UPON SOMETIMES นิยายภาพเล่มเล็ก ๆ ทว่าเปี่ยมไปด้วยเรื่องราวดี ๆ มากมายเล่มนี้







Create Date : 27 พฤศจิกายน 2556
Last Update : 27 พฤศจิกายน 2556 12:37:54 น. 7 comments
Counter : 2792 Pageviews.

 
ชอบลายเส้นของคุณทรงศีลมากๆ เลยละฮะ


โดย: Boyne Byron วันที่: 27 พฤศจิกายน 2556 เวลา:16:26:10 น.  

 
รูปประกอบสวยมาก เข้ากับเนื้อหาแนวเศร้าๆ


โดย: Nat_NM วันที่: 27 พฤศจิกายน 2556 เวลา:16:45:37 น.  

 
ยังไม่เคยสัมผัสงานของทรงศีลสักเล่มเลยค่ะ


โดย: ~:พุดน้ำบุศย์:~ วันที่: 27 พฤศจิกายน 2556 เวลา:18:03:48 น.  

 
ชอบเหมือนกันครับเล่มนี้ ผมชอบ คำตอบ Answer, เพลงเศร้าของโบตั๋น The Peony’s Sad Song, เมื่อได้พบคุณ Because of You, วันนั้น That Day, หญิงสาวกับยักษ์ภูเขา Beauty and the Beast และ เฒ่าผ้าขาว The Old Man and the Little Fire


โดย: ปีศาจความฝัน วันที่: 27 พฤศจิกายน 2556 เวลา:23:52:50 น.  

 
คุณ Boyne Byron :: หวานเย็นก็ชอบเช่นกันค่ะ

คุณ Nat_NM :: ลายเส้นสะท้อนอารมณ์เศร้า เหงาได้อย่างชัดเจนจริง ๆ ค่ะ

คุณ ~:พุดน้ำบุศย์:~ :: หวานเย็นมีโอกาสได้อ่านก็แค่เล่มนี้อะค่ะ ส่วนเล่มอื่น ๆ นั้นหยิบยืมจากห้องสมุดประชาชนฯ ไม่ทันอะค่ะ หนังสือสูญหายไปเสียก่อน เสียดายมาก ๆ เลยอะค่ะ

คุณปีศาจความฝัน :: หวานเย็นก็ชอบอีกหลายบทตอนเลยอะค่ะ แต่ถ้าจะยกมาทั้งหมดก็เกรงใจนักเขียนน่ะค่ะ


โดย: หวานเย็นผสมโซดา วันที่: 28 พฤศจิกายน 2556 เวลา:10:40:36 น.  

 
ชอบลายเส้นของคุณทรงศีลมากเลยค่ะ สนับสนุนการ์ตูนดีๆ ของคนไทย ^^


โดย: คุณหนูฤดูร้อน วันที่: 7 ธันวาคม 2556 เวลา:13:25:12 น.  

 
คุณ คุณหนูฤดูร้อน :: ลายเส้นสื่ออารมณ์ได้ดีมาก ๆ เลยค่ะ หวานเย็นก็ชอบเช่นกันค่ะ


โดย: หวานเย็นผสมโซดา วันที่: 8 ธันวาคม 2556 เวลา:20:27:42 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

หวานเย็นผสมโซดา
Location :
นนทบุรี Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 33 คน [?]




คนขี้เหงา...เจ้าน้ำตา
ใช้ชีวิตเหว่ว้าบนโลกกว้าง
ท่ามกลางความวุ่นวาย...สบายดี
New Comments
Friends' blogs
[Add หวานเย็นผสมโซดา's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.