หวานเย็นผสมโซดา | รวิวารี | Mahal Kita | NamPhet
Group Blog
 
<<
มิถุนายน 2554
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
2627282930 
 
20 มิถุนายน 2554
 
All Blogs
 

โบ๊เบ๊ : วราภา

โบ๊เบ๊ : วราภา



ชื่อหนังสือ : โบ๊เบ๊
เขียนโดย : วราภา
พิมพ์ครั้งแรก : 2551
สำนักพิมพ์ : พิมพ์คำ
จำนวน 406 หน้า ราคา 250 บาท


กระซิบก่อนอ่าน

   เบื้องบนได้ขีดเส้นให้ทุกชีวิตเดินไปตามเกมทั้งสิ้น

   เหมือน วิน ชายหนุ่มย่านโบ๊เบ๊ที่ได้จัดวางชีวิต ดอกแก้ว เด็กสาวไร้ชาติกำเนิดที่ถูกนำมาทิ้งแต่แบเบาะ ให้อยู่ในอุปการะของชาวโบ๊เบ๊ผู้มีทั้งคุณธรรมและฐานะดีงาม อันจะนำพาเด็กสาวคนนี้ไปสู่สิ่งดีงามในชีวิตอย่างแน่นอน

   ทว่า ความรักของวินที่มอบให้ดอกแก้ว กลับพบอุปสรรคมากมายจนเขาไม่สามารถทำตัวเป็นคนกินบนเรือนขี้บนหลังคาไปได้

   ทุกสิ่งจึงยังคงเป็นความลับเฉกเดิม

   หลายชิวิตในโบ๊เบ๊...ไม่ว่า...วิน ดอกแก้ว แทนไท ครูชบา เถ้าแก่ฮิ้ม เตียมเกียง ต้อย และ หมวยเล็ก ต่างโลดแล่นว่ายวนอยู่ในเกมชีวิต...ที่วางความรักไว้เป็นเดิมพัน !


ขอบคุณรายละเอียดและภาพปกจาก... พิมพ์คำ ... นะคะ




แวะเคาะประตูร้านหนังสือ







เขียนความรู้สึก...บันทึกหลังอ่าน

   เรื่องราวของหลากหลายชีวิตในย่านการค้าที่มีชื่อเรียกว่า ' โบ๊เบ๊ ' ถูกถ่ายทอดผ่านการดำเนินชีวิตของ ' เปี๊ยก ' , ' เฮง ' , ' หน่อน ' , ' เส็ง ' , ' ต้อย ' และอีกหลายต่อหลายชีวิตที่ต่างต้องต่อสู้ดิ้นรนไปตามเส้นทางที่ชะตาได้ลิขิตไว้ให้

   จริง ๆ แล้วเรื่องนี้เป็นอะไรที่หวานเย็นเกือบจะมองข้ามไปแล้วค่ะ ด้วยความที่ถูกนำมาสร้างเป็นละครทางช่อง 7 สี ซึ่งตามปกติแล้วนิยายที่ถูกสร้างเป็นละครมักทำให้หวานเย็นหมดความรู้สึกอยากอ่านไปโดยปริยาย กระทั่งวันหนึ่งไปเยี่ยม ๆ มอง ๆ อยู่แถวชั้นหนังสือในห้องสมุดกลางของมหาวิทยาลัยแล้วเห็นเล่มนี้วางอยู่โดยไร้คนเหลียวแล หวานเย็นเลยหยิบมาพลิก ๆ เปิด ๆ ลองอ่านไปเพียงไม่กี่บรรทัดก็ต้องรีบหยิบไปตีตราจองเพราะความน่าสนใจในเนื้อหา

   โบ๊เบ๊ไม่ใช่นิยายที่บอกเล่าเรื่องราวแบบผ่าน ๆ หรือลงลึกเกินหยั่งถึง ทว่าบอกเล่าเรื่องราวความเป็นมาของชีวิตแต่ละชีวิตได้อย่างพอเหมาะพอดีและจับแต่ละตัวละครมาเชื่อมโยงกันได้ลงตัวและแนบเนียน ' ครูชบา ' คุณนายรองของ ' เถ้าแก่ฮิ้ม ' เพิ่งสูญเสียลูกสาววัยเพียงไม่กี่เดือน เปี๊ยกและเพื่อน ๆ ในวัยกำลังซนก็พบทารกน้อยถูกทอดทิ้งไร้คนเหลียวแล เปี๊ยกจึงวางแผนนำทารกน้อยมาส่งมอบให้แก่ผู้ที่มีความสามารถเพียงพอที่จะเลี้ยงดูให้ทารกไร้เดียงสาเติบโตขึ้นมาอย่างบริสุทธิ์ ' ดอกแก้ว ' จึงกลายเป็นแก้วตาดวงใจของเถ้าแก่ฮิ้มและครูชบา ความน่ารัก ช่างเจรจาของคุณหนูดอกแก้วยังทำให้จิตริษยาของ ' คุณนายเตียมเกียง ' นึกเอ็นดู ทว่า... ถ้ารักใครสักคนก็อย่าฉุดเขาลงมา ปล่อยทุกอย่างให้เป็นเรื่องของอนาคตโดยเฉพาะคนที่... เคยช่วยเขามาแล้ว เปี๊ยกจึงต้องปล่อยความรักของเขาให้อนาคตตัดสิน อนาคตซึ่งเบื้องบนได้ขีดเส้นให้ทุกชีวิตเดินไปตามเกม และเกมนี้เขาเป็นผู้กำหนดให้ดอกแก้วด้วยตนเองมาแต่ต้น

   อ่านแล้วก็สงสารเปี๊ยกนะคะ ทั้งรัก ทั้งทะนุถนอมด้วยหัวใจ แต่สุดท้ายก็ไม่อาจเคียงคู่ จำต้องจากไปไกล แล้วปล่อยทุกอย่างไว้ในเงื้อมมือชะตากรรม คุณหนูดอกแก้วก็แสนจะน่ารัก ทั้งฉลาด ช่างจำนรรจา เก่งกล้า แต่อ่อนหวาน คิดแล้วก็สงสาร พี่เปี๊ยกช่างใจแข็งทิ้งดอกแก้วได้ลงคอ อ่านแล้วน้ำตาร่วงเลยค่ะเรื่องนี้







 

Create Date : 20 มิถุนายน 2554
16 comments
Last Update : 20 มิถุนายน 2554 16:42:11 น.
Counter : 1471 Pageviews.

 

สวัสดีค่ะ แวะมาเยี่ยมค่ะ

หนังเพิ่งจบไปเมื่อคืนค่ะ อิอิ

//thailandtravel.bloggang.com/

สถานที่ท่องเที่ยว จองโรงแรม

 

โดย: nonguide 20 มิถุนายน 2554 16:50:16 น.  

 

คุณ nonguide : ใช่ค่ะ จบไปเรียบร้อยแล้วเมื่อคืนนี้เอง หวานเย็นได้ดูแป๊บเดียวเองค่ะ แค่ตอนที่พี่เปี๊ยกมาลาไปเรียนต่อที่อเมริกา สงสารอะค่ะ

 

โดย: หวานเย็นผสมโซดา 20 มิถุนายน 2554 17:28:13 น.  

 

ตูนเพิ่งได้อ่านงานของนักเขียนท่านนี้เล่มเดียวเองค่ะ
แต่อ่านเรื่องย่อแบบนี้แล้วสะเทือนใจได้อีก

 

โดย: เหมือนพระจันทร์ 20 มิถุนายน 2554 17:29:49 น.  

 

คุณเหมือนพระจันทร์ : หวานเย็นเคยอ่านผลงานของนักเขียนท่านนี้ไม่กี่เรื่องเหมือนกันค่ะ
และเรื่องนี้ก็สะเทือนใจมากมายเลยอะค่ะ หวานเย็นสงสารคุณหนูดอกแก้ว และสงสารพี่เปี๊ยกมาก ๆ ทำดีทุกอย่างแต่ก็ยังไม่วายถูกกีดกัน

 

โดย: หวานเย็นผสมโซดา 20 มิถุนายน 2554 17:32:47 น.  

 

ยังไม่ได้อ่านในรูปหนังสือเลยครับ แต่ดูเป็นละครอยู่บ้างครับ
ของวราภา เคยอ่านปราสาทสีขาว กับวันนี้ที่รอคอยครับ สนุกทั้งสองเรื่อง

 

โดย: สามปอยหลวง IP: 122.154.3.131 20 มิถุนายน 2554 19:59:33 น.  

 

เล่มนี้ยังไม่เคยอ่านค่ะ
แต่ละครได้ดูเกือบทุกตอน

 

โดย: กล้ายางสีขาว 20 มิถุนายน 2554 20:00:37 น.  

 

แบบว่าไม่ใช่แนวพลอยล่ะค่ะ
ละครก็ยิ่งไม่แนว แค่ได้ยินทีวีที่แม่เปิดดู แล้วได้ยินเสียงปรี๊ดๆๆของคุณนายใหญ่แทนทุกฉากก็ขอลาล่ะค่ะ

 

โดย: Emotion-P 20 มิถุนายน 2554 20:19:30 น.  

 

เรื่องนี้ดูบ้างไม่ดูบ้างค่ะ แต่สงสารเปี๊ยกจริงๆ พอมารู้ตอนจบยิ่งสงสารใหญ่เลยค่ะ

 

โดย: ส้มแช่อิ่ม 20 มิถุนายน 2554 20:46:30 น.  

 

ได้ยินว่าเป็นละครใช่ไหมคะ เห็นกระทู้ห้องเฉลิมไทยขึ้นแนะนำอยู่
แต่คุณหวานเย็นว่าเรื่องมันเศร้า แง
วันที่ทำใจได้ จะลองซื้อมาอ่านนะคะ
ขอบคุณค่า

 

โดย: miracle_rainyteddy 20 มิถุนายน 2554 21:28:06 น.  

 

จะบอกว่าเรื่องนี้บ้านครูชบามาใช้สถานที่ถ่ายทำที่บ้านเราเองค่ะ นักแสดงทุกคนเล่นเก่งมาก โดยเฉพาะคุณต้อมสวยมากๆ ค่ะ ยังเสียดายไม่มีหนังสือเล่มนี้ ถ้ามีอยู่ในมือจะขอให้นักแสดงทุกคนช่วยลงลายเซ็นต์ให้หน่อย

 

โดย: ชมชล 20 มิถุนายน 2554 21:39:24 น.  

 

น่าสนใจค่ะเล่มนี้

 

โดย: กุลธิดา (kdunagin ) 21 มิถุนายน 2554 0:40:16 น.  

 

คุณสามปอยหลวง : อย่างที่บอกล่ะค่ะ หวานเย็นได้ดูแค่ฉากที่พี่เปี๊ยกมาลาไปเรียนต่อที่อเมริกาอะค่ะ นอกนั้นไม่ได้ดูอีกตามเคย แต่ตอนที่อ่านนี่ร้องไห้น้ำตาเป็นปี๊บ ๆ เลยค่ะ สงสารพี่เปี๊ยก เดี๋ยวช่วยเพื่อน เดี๋ยวแก้แค้นแทนคุณหนูดอกแก้ว เดี๋ยวตามล่ามือปืนที่ตามเก็บผู้มีพระคุณ ทำเพื่อคนอื่นขนาดนี้แล้วเถ้าแก่ฮิ้มยังเอาไม้เท้าแพ่นซะหวัวแตกได้ลงคอ ใจร้ายอะ

คุณกล้ายางสีขาว : ตรงกันข้ามกับหวานเย็นอะค่ะคุณบอล อ่านแต่หนังสือ

คุณ Emotion-P : ในละครเป็นแบบนั้นเหรอคะคุณพลอย ในหนังสือมีแต่ฉากที่พี่เปี๊ยกทำงานตัวเป็นเกลียว, ช่วยเหลือเพื่อน, ตอบแทนผู้มีพระคุณแบบปิดทองหลังพระ, คอยห่วงใยคุณหนูดอกแก้วอะค่ะ คุณนายใหญ่แทบไม่ค่อยมีบทบาทให้กรีดร้องอะค่ะ คนละแนวเลยนะคะเนี่ย

คุณส้มแช่อิ่ม : ใช่ค่ะ พี่เปี๊ยกน่าสงสาร หวานเย็นงี้ร้องไห้น้ำตาเป็นโอ่ง ๆ เลยค่ะ

คุณ miracle_rainyteddy : เศร้าแต่ก็สนุกนะคะคุณฝน หวานเย็นว่าเรื่องนี้สะท้อนให้เห็นภาพของคนที่ต้องต่อสู้ดิ้นรนเพื่อปากท้อง ปากกัดตีนถีบ ได้เป็นอย่างดีเลยล่ะค่ะ

คุณชมชล : บ้านครูชบายืมสถานที่บ้านคุณชมชลถ่ายทำเหรอคะเนี่ย

คุณกุลธิดา (kdunagin) : น่าสนใจมากมายเลยล่ะค่ะคุณไก่

 

โดย: หวานเย็นผสมโซดา 21 มิถุนายน 2554 13:35:59 น.  

 

อืม ละครก็คงต่างออกไปตามแนวช่อง7สีแหละค่ะ ด้วยความที่พลอยไม่ถูกโรคกับเสียงกรี๊ดอย่างแรง
แค่พอช่วงแรกๆได้ยินแม่เปิดแล้วมีเสียงเแหลมๆปรี๊ดดดโวยวายไม่หยุด พลอยก็ขอลาแล้วหละค่ะ
หลังจากนั้นก็พยายามเดินห่างทีวีเข้าไว้เวลาแม่เปิด เลยไม่รู้เรื่องเลย แต่เสียงที่ยังคงลอยมาถึงหูได้ตลอด
ก็ยังคือเสียงคุณนายใหญ่นั่นแหละค่ะ ทุกตอน ตอนละหลายรอบ ฟังแล้วปวดหัว
พี่เปี้ยกเหมือนจะเห็นแว๊บๆ ทำงานๆขยันขันแข็ง ไว้หามาอ่านบ้างดีกว่าค่ะ ชัวร์!!

 

โดย: Emotion-P 21 มิถุนายน 2554 15:05:20 น.  

 

คุณ Emotion-P : หวานเย็นว่าในหนังสือคุณนายเตียมเกียงก็ดีแต่นินทาอะค่ะ แต่ก็ไม่ได้กรี๊ด...กรี๊ดได้ทุกเวลาอย่างในละครอะค่ะ พี่เปี๊ยกก็ดีแสนดี หวานเย็นล่ะสงสารมากเลยค่ะ

 

โดย: หวานเย็นผสมโซดา 21 มิถุนายน 2554 15:20:24 น.  

 

เรื่องนี้ตองเคยอ่านในนิตยสารขวัญเรือนมาก่อนที่จะได้มาดูละคร...

 

โดย: ปา-ณิ-ธิ 23 มิถุนายน 2554 22:09:16 น.  

 

คุณ ปา-ณิ-ธิ : หวานเย็นได้ดูละครนิด ๆ อะค่ะ แต่อ่านจบเรียบร้อยแล้วค่ะ

 

โดย: หวานเย็นผสมโซดา 27 มิถุนายน 2554 14:23:01 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 


หวานเย็นผสมโซดา
Location :
นนทบุรี Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 33 คน [?]




คนขี้เหงา...เจ้าน้ำตา
ใช้ชีวิตเหว่ว้าบนโลกกว้าง
ท่ามกลางความวุ่นวาย...สบายดี
New Comments
Friends' blogs
[Add หวานเย็นผสมโซดา's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.