Group Blog
 
 
สิงหาคม 2548
 
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031 
 
27 สิงหาคม 2548
 
All Blogs
 

เส้นร้าย ลายทางรัก

ตอนนั่งรถไฟกลับบ้าน ก็คิดไปเรื่อยๆ ว่า เออ หนอ จะกินอะไรเย็นนี้ พอดีเสียงโทรศัพท์มือถือดังขึ้น พร้อมกับเสียงเจ้าแพมเจื้อยแจ้ว บอกให้ขึ้นไปกินข้าวเย็นที่ห้องด้วย เพราะเจ้าหล่อนกับตุ้ยจะผัดผักบุ้ง และ ผัดกะเพราราดปลาแซลมอน ทำให้นึกขึ้นได้ว่าเจ้าแพมนั้นโทรมาแต่บ่าย ว่าเจ้าหล่อนจะแวะไปร้านอาหารไทยตอนบ่ายๆ ไอ้เราก็เลยฝากซื้อเกาเหลาลูกชิ้นเนื้อสด ไม่ตก

ดีเหมือนกัน เพื่อนๆรอบข้าง ต่างมีมิตรจิตใจเอื้ออาทรต่อกัน ไม่งั้นคืนนี้คงต้องพึ่งมาม่า หรือไม่ก็ข้างผัดไก่ ร้านอาหารจีนเป็นแน่

ตัดปัญหามื้อเย็นไปได้ มองโทรศัพท์ เห็น missed call ขึ้นบนจอโทรศัพท์ตั้งแต่เมื่อคืน เป็นเบอร์โทรศัพท์ของแฟนเก่าที่เลิกรากันไปได้สองปีกว่าๆแล้ว หวนไปคิดถึงวันเก่าๆ จนกระทั่งเลิกกันไป โดยที่เราเป็นฝ่ายโดนเขี่ยทิ้งไป เสียใจอยู่เป็นนมนาน ผ่ายผอมไปเป็นสิบๆโล จากที่เคยผอมอยู่แล้ว (ทำไมตอนนี้กลับอ้วนเอาอ้วนเอา สงสัยต้องให้แฟนทิ้งอีก ถ้าอยากผอม)

ตอนโดนทิ้ง อกหัก ชีวิตมันช่างอาภัพเดียวดายเหลือเกิน อยู่เมืองนอกอีก ได้แต่เพื่อนดีๆอย่างไอ้ตุ้ย และแพม รวมทั้งพี่ไก่ พี่เอ้ น้องๆข้างห้อง ช่วยอยู่เป็นเพื่อนและกำลังใจ แต่ไอ้เรามันไม่เคยฟูมฟาย หรือแสดงอาการเสียอกเสียใจต่อหน้าใครเลย เพราะมันไม่ใช่เรา เราร้องไห้กับตัวเองตลอด เคยโทรไปง้อแฟนเก่าให้กลับมาแค่ครั้งเดียว แต่รู้สึกเหมือนเป็นไอ้ loser เฮงซวยคนนึง เลยเลิกทำ เพราะโทรไป พูดไป มันก็ไม่กลับมา

แต่ก็มีบ้างที่เวลาเมาๆ ก็โทรไปก็ก่อกวน หรือฝากข้อความแบบเรียกร้องความสนใจเป็นครั้งคราว แต่ตื่นขึ้นมาพอนึกได้ หรือเห็นเบอร์โทรที่โทรออกไป ก็เซ็งตัวเอง ข้าวปลาตอนนั้นก็กินไม่ลง คอมันฝืดตลอด น้ำหนักลดไป 20 ปอนด์ หัวโตน่าเกลียดมากๆ

ช่วงนั้นโหมงานหนัก รับงานแบบ 7 วัน หกวันติดๆกัน ส่งเงินกลับบ้านเยอะเลย เป็นช่วงที่ภูมิใจที่สุด แต่เศร้าที่สุด ก่อนนอนเริ่มสวดมนต์เพราะมันไม่ค่อยจะหลับเท่าไหร่ ขนาดทำงานวันละ 14-15 ชม สวดมนต์เสร็จ ก็เริ่มสาบแช่ง 55555 คนเรา กูไม่ชนะมึงด้วยกลใดๆก็ตาม มึงก็อย่าได้อยู่อย่างสงบเลย คิดแล้วรู้สึกตัวเอง แม่งเส็งเคร็ง และจับจดมากเกินไป

วันๆทำแต่งานและงาน จนผ่านพ้นไปซัก 1 ปีเต็มๆ รู้สึกว่าไม่ไหวแล้ว ชีวิตถ้ากูจะอยู่อย่างนี้ จากนั้นเลยเริ่มไปยิม ทำตัวให้มันดูดี หลังจากเละเทะ และเมามาย จากนั้นเริ่มออกไปเจอผู้เจอคน จนเจอตัวจริงกัน ณ วันนี้

มองกลับไปที่เบอร์บนมือถือ มันมีข้อความอะไรไม่มาก นอกจากแฟนเก่า มันโทรมาระบายว่าแฟนมันเลิกกับมันแล้ว มันโทรมาพร่ำตีโพยตีพาย เสียอกเสียใจ

ใจนึง ก็คิด เออ สะใจกู เป็นไงมึงเห็นไหม มันเจ็บแค่ไหนที่ไปหักอกชาวบ้าน คราวนี้มึงก็รู้สึกถึงการเป็นหมาหัวเน่ารึยัง

แต่อีกใจ หรือเพราะกูไปแช่งมันไว้วะ เดี๋ยวคืนนี้จะไปสวดแก้คืนให้ละกัน

จริงๆในใจ ตอนนี้ปลอดจากความเสน่หาแบบที่เคยเป็นแฟนกันไปแล้ว แต่มันก็ยังมีความสัมพันธ์กันมากกว่ามิตรภาพ ก็เลยรู้สึกเป็นห่วงอ่ะ แต่ว่าจะให้ปลอบยังไง ตอนนี้ไม่รู้ ขอเป็นคนดูอยู่ห่างๆ ก่อนละกัน ยังไงไอ้เรา มันก็เคยยืนอยู่ตรงจุดนั้นมาก่อน รู้ว่ามันยาก และนานเหลือเกิน

I just could be wishing you the best
The best of all that you could make it through
Trust me, I know, how tough it will be
But be strong, and be positive in every view

There are so many fine, fine ways to go
No dead end in every corner
Just hang in there, the way of life
Maybe now is a down time for you
But you never know for tomorrow
The sun might shine you through all the way

But I could only wish you the best.




 

Create Date : 27 สิงหาคม 2548
0 comments
Last Update : 27 สิงหาคม 2548 12:12:25 น.
Counter : 467 Pageviews.

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ


tobetwo99
Location :
California United States

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Chilling Out
Friends' blogs
[Add tobetwo99's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.