จัดการเรื่องรถได้ รีบเดินทางต่อทันที เพราะจุดหมายปลายทางที่ตากใบยังอยู่อีกไกล // จากสนามบินขับลงใต้ใช้ทางหลวง 43 ผ่าน อ.นาหม่อม เจอจุดตรวจแรกด่านควนมีด ... ผ่าน อ.จะนะ ปรากฎว่า อากาศเริ่มดีขึ้น ท้องฟ้าสดใสซะงั้น เลยจอดแวะ ที่หาดสร้อยสวรรค์



ชายหาดแห่งนี้อยู่ติดริมถนนสาย 43 ขับรถผ่านเป็นต้องแวะทุกที หาดทรายที่ยังเป็นธรรมชาติอยู่มาก ไม่มีโรงแรมที่พักมาบดบังชายหาด



จอดพักรถไม่นาน เดินทางต่อ ถนนช่วงนี้จะเป็นทางตรงยาวๆ ไม่มีโค้งมาก+ปริมาณรถไม่เยอะ ทำให้รถส่วนใหญ่จะขับกันเร็ว บางครั้งเพลินเข็มไมล์ไปที่ 120 กม./ชม. ก้ว่าเร็วสำหรับตัวเองแล้ว แต่ที่ตกใจกว่าคือ รถคันอื่นๆวิ่งแซงไปซะหมด ... จะมีช่วงชะลอความเร็วรถลงบ้างก้ช่วงด่านตรวจนั่นแหละ



เวลาผ่านไปชั่วโมงนิดๆ ก้ใกล้ถึงปัตตานี ท้องฟ้ากลับมาเริ่มครึ้มๆทำท่าเหมือนฝนจะตกอีก แต่ ล้อรถก้ยังคงหมุนผ่านสายฝนพรำต่อไป

ระหว่างทางผ่าน แวะเที่ยวมัสยิดกรือแซะ ... ตั้งอยู่ริมถนน 42 บริเวณชมชุนบ้านกรือเซะ เป็นมัสยิดเก่าแก่ มีประวัติยาวนาน







จากที่นี่ ขับรถไปต่อไม่ไกลเลี้ยวซ้ายเข้า อ.ยะหริ่ง ไปหาดตะโละกาโปร์ ชายหาดใกล้เมือง อยู่ใต้ทิวสนและร่มมะพร้าว และเป็นที่ตั้งของชุมชนเรือประมง



ทางเข้าไปถนนหนทางไม่ได้น่ากลัวนะ ขับผ่านตัวตลาดอ.ยะหริ่ง ข้ามสะพานไปไม่ไกล ก้จะเจอชายหาดแล้ว อยู่ในชุมชนเลย ผู้คนไปเที่ยวที่นี่กันมากทีเดียว มีร้านขายของ ผู้คนมานั่งชายหาด และ มองดูรอบๆมีรถบัสท่องเที่ยวมาจอดด้วย 2คัน







ถ่ายรูปเพลินๆ ... ท้องฟ้าเริ่มมืด ลมพัดแรงสายฝนพรำลงมา แต่การเดินทางยังต้องไปต่อ... เกือบครึ่งทางแล้ว จุดหมายอีกไม่ไกล //
ขับรถกลับขึ้นทางหลวง 42 ผ่าน อ.สายบุรี ,อ.ไม้แก่น ,อ.บาเจาะ ผ่านด่านตรวจเป็นระยะๆ นับมาจาก ด่านแรก ที่ควนมีด ก้เกือบ 10 จุดแล้ว กระทั่งเข้าตัวเมืองนราธิวาส แวะไปชายหาดชื่อดังของที่นี่ .... หาดนราทัศน์





ไปตรงกับวันหยุด มีตลาดนัดพอดี มีเสื้อผ้า ของเล่น อาหารขาย + เปิดเพลงมาเลย์ฯจังหวะสนุกๆ ฟังไปเพลินทีเดียว



ชายหาดนี้ตั้งอยู่ปากแม่น้ำบางนารา หาดทรายขาวสะอาด ยาวกว่า 5กม. มีหมู่บ้านชาวประมงและเรือกอและ จอดอยู่จำนวนมาก








ท้องเริ่มหิว แวะหาข้าวกินที่ร้านอาหาร บริเวณแยกเสด็จ ในตัวเมืองเงิยบๆรถ วิ่งไปมาไม่มากนัก

กินข้าวอิ่มหนังท้องตึง แต่หนังตายังไม่หย่อน เดินทางต่อ ใกล้จุดหมายเข้าไปทุกที... จากตัวอ.เมือง ไปไม่ไกลทางเดียวกับไปพระตำหนักทักษิณราชนิเวศน์ // แวะอุทยานแห่งชาติอ่าวมะนาวตันหยง



อุทยานแห่งชาติทางทะเล ใกล้อำเภอเมือง นราธิวาส เดินทางสะดวก ถนนหนทางไม่เปลี่ยวมีรถผ่านไปมาตลอด





หาดทรายสีน้ำตาลยาวไปตามโค้งอ่าว ริมหาดมีทิวสนร่มครึ้ม มีเก้าอี้หินให้นั่งพักผ่อน และ รอบๆยังมีรถเข็น+ร้านอาหารขายอยู่หลายร้านเลย // โดยเฉพาะ กรือโป๊ะทอด ร้านรถเข็น 5ชิ้น 10บาท อร่อยมากๆ ...



คุณแพะ ด้านบน สัตว์สัญลักษณ์คู่กับที่ อ่าวมะนาว แห่งนี้ ... เห็นเราถือ กรือโป๊ะอยู่ก้เดินตามตลอด จนสุดท้ายใจอ่อนแบ่งให้ไปหลายชิ้น ^__^

จากตัวเมือง ขับอีกประมาณ 30นาที กับ 30กม. ถนนลาดยาง 4เลนส์อย่างดี ขับตรงยาวๆ แบบปลอดภัย ก้มาถึง อ.ตากใบ จุดใต้สุดของฝั่งตะวันออก ชายแดนจ.นราธิวาส



วัดชลธาราสิงเห ... วัดเก่าแก่ก่อตั้งสมัย ร.4 ครั้งที่ตากใบยังอยู่ในรัฐกลันตันสมัยเมืองขึ้นของไทย
ศาลาริมน้ำภาพด้านบน บรรยากาศดีมาก นั่งเล่นรับลม ให้อาหารปลา ดูเรือแล่นผ่านไปมา และ เงียบสงบๆสุด (ไม่อันตราย มีคนมานั่งพักผ่อน กินข้าวกันเยอะ มีหลายศาลา)

วัดแห่งนี้ มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์ของชาติ เนื่องจากเป็นโบราณสถานที่รัฐบาลใช้เป็นเหตุผลอ้างอิงในการปักปันเขตแดนในปี 2452 ที่มีผลให้ดินแดนแห่งนี้ไม่ต้องผนวกเป็นประเทศมาเลเซีย จึงได้รับสมญานามว่า วัดพิทักษ์แผ่นดินไทย และยังเป็นศูนย์รวมความศรัทธาในพระพุทธศาสนาของชาวไทย ในเขตอำเภอตากใบและใกล้เคียง

ตอนนั่งเล่นอยู่ในศาลาริมน้ำ ขวามือจะมองเห็นสะพานข้ามแม่น้ำอยู่ไม่ไกล ... ไปดูใกล้ๆกัน



สะพานคอย 100ปี ... สะพานนี้ ใช้ข้าม ข้ามแม่น้ำตากใบ ระหว่าง อ.ตากใบ กับ ชุมชนเกาะยาว // สะพานแต่เดิม คือสะพานไม้ด้านขวา ส่วนสะพานปูน พึ่งก่อสร้างมาภายหลัง สะพานเล็ก ต้องเดิน หรือ ขับมอร์เตอร์ไซด์ รถยนต์เข้าไปไม่ได้







ไปต่อที่ชายแดนบ้านตาบา ด่านตากใบ ข้ามไปมาเลเซีย ... แต่ไม่ได้ข้ามนะ แค่ไปดูบรรยากาศก่อนสำหรับทริปหน้า // เสร็จแล้วขับรถย้อนไปทางเดิน เข้าเส้นบายพาส ไปทาง อ.ระแงะ มุ่งหน้าสู่ วัดเขากง ...



เป็นที่ตั้งของวัดพระพุทธทักษิณมิ่งมงคล พระพุทธรูปสีทอง องค์ใหญ่ ปางปฐมเทศนา สูงถึง 25เมตร มองเห็นได้แต่ไกลทีเดียว นับได้ว่าเป็นพระพุทธรูปที่สวยงามและมีขนาดใหญ่ที่สุดในภาคใต้





ใกล้กันภายในบริเวณวัดเขากง ยังมี พระธาตุศรีนราเทวาพิทักษ์ และ หลวงปู่ทวด /// บรรยากาศเงียบสงบ แต่โดยรวมแล้วปลอดภัยนะ มีคนดูแลวัด จำหน่ายดอกไม้ ธูปเทียนบูชาคอยดูแลพื้นที่อยู่



จากวัดเขากง ขับรถผ่าน อ.ยี่งอ ไปเลี้ยวซ้ายเข้าน้ำตกปาโจ อุทยานแห่งชาติบูโด-สุไหงปาดี ... เข้าไปประมาณ 2 กม. ขับรถผ่าน ร.ร.น้ำตกปาโจและชุมชน เล็กๆ ทางตรงตลอดไปสุดทางที่ อุทยานฯ (ถนนเข้าไปไม่ไกล และ ไม่เปลี่ยวครับ)



ชำระค่าธรรมเนียมเข้าอุทยานเสร็จแล้ว เดินจากลานจอดรถไปน้ำตกไม่ไกลประมาณ 200 เมตร ก้ถึง ตัวน้ำตกปาโจแล้ว ถาม จ๊ะที่เป็น จนท.อุทยาน บอกว่า ที่นี่ส่วนใหญ่จะเป็นคนท้องถิ่น เข้ามาเที่ยว พักผ่อน กินข้าวกัน นักท่องเที่ยวจริงๆมีน้อยแต่ที่นี่ก้ไม่มีอะไร ปลอดภัยมาเที่ยวได้ ยินดีต้อนรับ...



หินก้อนใหญ่สลัก พระปรมาภิไธย ของ ในหลวงและราชินี ครั้นเสด็จ 24 มีค.2502



ที่นี่เที่ยวได้ตลอดทั้งปี บางช่วงอาจมีน้ำน้อย ยืนถ่ายรูปอยู่ไม่นาน ก้มีกลุ่มวัยรุ่น,กลุ่มที่มาแบบเป็นครอบครัว เริ่มทยอยมาน้ำตก ผู้ใหญ่ถือ กับข้าวอาหาร เครื่องดื่ม มานั่งพักผ่อน เด็กๆวิ่งเล่นน้ำกันริมน้ำตก ช่วยให้บรรยากาศคลายความเงียบเหงาไปได้เยอะทีเดียว //


จากรูปด้านบน "ปาโจ-อินเลิฟ" ป้ายมุงมิ้ง น่ารัก แบบนี้คงช่วยให้คนที่จะมาเที่ยวคลายความกังวลใจได้บ้าง ^^



ขับรถต่ออีกประมาณ 70กม.ใช้ ทางบายพาส เลี่ยงเมืองปัตตานี ไป อ.โคกโพธิ์ จุดหมายอยู่ที่วัดช้างให้ // ถนนช่วงไป อ.โคกโพธิ์เป็นทาง 2เลนส์รถสวนกัน แต่ไม่เปลี่ยวรถวิ่งกันเยอะ เพราะเป็นทางสายหลัก ที่ไป จ.ยะลาได้



วัดช้างให้ราษฎร์บูรณาราม : วัดเก่าแก่อายุ กว่า 300ปี ภายในวิหาร ประดิษฐานรูปปั้นหลวงปู่ทวด เหยียบทะเลน้ำจืด เป็นวัดศักดิืสิทธิ์และเป็นที่เลื่อมใสศรัทธาอย่างมาก



สถานีรถไฟวัดช้างให้อยู่ไม่ไกลจากวัดมากนัก จะมีขบวนรถธรรมดา กับ รถเร็ว สายใต้จอดที่นี่...

ถ้าจะนั่งรถไฟมาเที่ยวจากหาดใหญ่ ก้ประมาณ 2ชั่วโมง ก้ถือว่าเป็นทริปที่น่าใจเลย ไปเช้า-กลับบ่าย


ขากลับย้อนทางเส้นเดิม ถึง บ้านนาประดู่ ที่สามแยก เลี้ยวซ้าย เข้าสู่อุทยานแห่งชาติน้ำตกทรายขาวเข้าไปประมาณ 10กม. เส้นทางจะผ่านหมู่บ้านคน กับสวนยางพาราเป็นระยะๆ ก้มีเปลี่ยวๆอยู่บ้าง แต่ถ้ามาตอนกลางวัน ก้ไม่มีปัญหาอะไร เจอวัดทรายขาวให้เลี้ยวซ้ายไปอีกไม่ไกลก้เข้าสู่ อุทยานฯ
จอดรถที่ลานจอดรถ แล้วเดินเข้าสู่ตัวน้ำตก ประมาณ 200เมตร



น้ำตกทรายขาว ด้านในคึกคักมาก มีร้านค้า ร้านอาหาร และ นักท่องเที่ยวเยอะทีเดียว



และน้ำตกที่นี่มีความแปลกคือ จะมีทางเดินหินลัดเลาะน้ำตกขึ้นไปเรื่อยๆแต่ละชั้นๆ ทำให้ดูแปลกตา และ เป็นธรรมชาติอย่างยิ่ง



จุดหมายต่อไป ... ขับรถต่อ เข้าเมืองปัตตานี ไปศาลเจ้าแม่ลิ้มกอเหนี่ยว ศาลเจ้าตั้งอยู่ในตัว อ.เมือง



เจ้าแม่ลิ้มกอเหนี่ยว เป็นที่เคารพสักการะของคนทั่วไป แต่เดิมอยู่ที่บ้านกรือเซะ ห่างไกลจากตัวเมือง(ใกล้กับมัสยิดกรือเซะ)แต่ไม่สะดวกแก่การประกอบพิธีต่าง ๆ จึงได้ทำการบูรณะศาลเจ้าซูก๋ง และได้อัญเชิญองค์เจ้าแม่ลิ้มกอเหนี่ยวมาประดิษฐานไว้ ณ ศาลเจ้าแห่งใหม่นี้ ภายหลังมีชื่อเรียกว่า “ศาลเจ้าเล่งจูเกียง”

(ศาลเทพเจ้าแห่งความเมตตา) หรือชื่อสามัญที่ชาวบ้านเรียก “ศาลเจ้าแม่ลิ้มกอเหนี่ยว”

ประมาณ 1กม.ไม่ไกลจากศาลเจ้าแม่ลิ้มกอเหนี่ยวมากนัก
ก้มาถึงมัสยิดกกลางปัตตานี... ที่นี่นับว่าเป็นมัสยิดที่สวยงามด้วยสถาปัตยกรรมแบบตะวันตก โดดเด่นด้วยยอดโดมสีเขียวขนาดใหญ่
และหอคอย





จบทริป สถานที่สุดท้าย ความรู้สึกที่เคยมีว่าจังหวัดชายแดนใต้นั้นไปไม่ได้ และ อันตรายนั้น ก้ไม่ได้เป็นความจริงเสียทั้งหมด

พระอาทิตย์คล้อยลงต่ำใกล้จะลับขอบฟ้า เสียงละหมาดจากมัสยิดช่วงพลบค่ำ ดังแว่วว มาแต่ไกล


ได้เวลาเดินทางกลับแล้ว ขอสันติสุขจงมีแด่ท่าน ...


จนกว่าจะพบกันใหม่