เดินไปบนสะพานไม้มหัศจรรย์...ที่ ภูทอก

7.30 น. ของวันเสาร์เหงาๆ ผมพาร่างอันมึนงง เนื่องจากเมื่อคืนพักผ่อนน้อย มายืน check in ที่เค๊าเตอร์นกแอร์สนามบินเชียงใหม่ ผ่านพ้นขั้นตอนการตรวจสแกนต่างๆจนมานั่งรอขึ้นเครื่องที่ GATE 1 นี่ละสติถึงจะเริ่มคืนมา ได้นั่งเก็บภาพมุมต่างๆบ้าง
 

8.10 น. พนักงานนกแอร์กประกาศเรียกขึ้นเครื่อง .... ต่อมาไม่นานนักผมกับเพื่อนร่วมทางอีกเกือบเต็มลำก้ทะยานออกจากสนามบินเชียงใหม่ ปลายทาง อุดรธานี
  

9.15 น. พลันที่เสียงแอร์สาวกล่าวว่ามาถึงก่อนเวลา 15นาทีจบลง เครื่องบินก้ร่อนลง ถึงสนามบินอุดรธานี .... ถือว่าพอไหว เมื่อเทียบราคาอันแสนแพงกว่าบินไป-กลับ ชม.-กทม. กับการย่นเวลาการเดินทางครั้งนี้
 

จากสนามบินอุดรใช้ vios ของ avis ขับมุ่งตรงไป หนองหาน-สว่างฯ-เจริญศิลป-คำตากล้า-พรเจริญ-ศรีวิไล ...
 

ถึงตัว อ.ศรีวิไล เลี้ยวขวาไปบ้านคำแคน ก้ถึง จุดหมายในวันนี้ ที่....วัดเจติยาคีรีวิหาร หรือวัดภูทอก
 

ไปถึงมีคณะทัวร์มาลงพอดี 1คันรถทัวร์สัก 50คนได้ อย่างนี้คงถ่ายรูปยากเลยต้องเดินขึ้นไปให้เร็วกว่า เพื่อจะได้ถ่ายภาพในมุมที่ไม่ติดคน
  

สะพานไม้ภูทอกสร้างขึ้นปี 2512 ใช้เวลาในการสร้าง 5ปีด้วยความมุ่งมั่นที่ว่า บันไดที่ทอดขึ้นสู่ภูทอกนี้เปรียบเหมือนเส้นทางธรรมที่น้อมนำสัตบุรุษให้พ้นจากโลกสู่สวรรค์ 7ชั้น
 

เดินไต่บันไดที่เริ่มชันพอสมควร ผ่านช่องหินที่ลักษณะเหมือนอุโมงค์ที่ชั้น 4
 

ชั้นที่ 5 มีศาลาและกุฎิพระ สามารถชมวิวส์ได้โดยรอบ แต่ต้องเบียบมุมกล้องแย่งชิงมุมสวยกับกลุ่มทัวร์
 

ความน่าสนใจของภูทอกอยู่ที่สะพานไม้ที่สร้างเวียนรอบเขาสูงชัน มีความชัน 7ชั้น โดยสะพานไม้นี้สร้างขึ้นด้วยแรงศรัทธาของเหล่า พระ เณร และชาวบ้าน โดยไม่มีวิศวกร หรือเครื่องจักรใดๆช่วยในการสร้าง
 

มองไปด้านล่างเห็นเจดีย์พิพิธภัณฑ์พระอาจารย์จวน กุลเชฏโฐ ตั้งอยู่
 

จากนั้นก้เดินต่อไปชั้นที่ 6 เลาะริมเขาไปเรื่อยๆ ถึงชั้นนี้เสียงเอะอะของทัวร์ท่องเที่ยวหายไปแล้ว เพราะจากชั้นนี้เป็นต้นไปไม่ค่อยมีคนเดินขึ้นมา
   

ยิ่งเดินไปยิ่งเหงาไปเรื่อยๆ ในใจแว่บคิดอะไรน่ากลัวๆขึ้นมาก้ยิ่งไปกันใหญ่ ...แต่ขาก้ยังก้าวต่อไป
 

หยุดพักถ่ายภาพที่จุดชมวิวส์ดีกว่า
 

จากนี้จะเข้าสู่จุดเสียวไส้กันแล้ว ไปเดินป่าลุยทุ่งมามาก แต่พอมาถึงทางเดินสะพานช่วงแค่ 400ม.นี้ เล่นเอาแทบเข่าอ่อน เดินย่องเท้าจิกแผ่นไม้ แรงขาก้าวไปต่อแทบไม่มี ก้เพราะถ้าเกิดสะพานไม้พังลง ก้ตกจากเขาไปเน่าอยู่ด้านล่างแน่ๆ
  

เดินจิกเท้ามาสักพักก้พบกับพุทธวิหาร ด้านขวามือ
  

ไม่ทราบเหมือนกันว่าก่อสร้างได้อย่างไร ?? สถาปัตยกรรมโดยไม่ใช้เครื่องจักรใดๆช่วย เลยเดินลงไปดูใกล้ๆ
 

มุมมองจากด้านล่างไปบนสะพานไม้ที่พึ่งเดินผ่านมา
 

สุดท้ายครับ กับภาพภูทอกทั้งหมด ที่เดินขึ้นไปด้านบนมา เรียกได้ว่าทริปนี้เดินไม่ไกลแต่ทั้งกลัวทั้งเสียวครับ ใครไม่เคยใจตุ้มๆต่อมๆ ขาก้าวไม่ออก ลองมาเดินสะพานไม้ที่ภูทอกครับ รับรองจะไม่ผิดหวัง .... จนกว่าจะพบกันใหม่

https://www.dhammathai.org/watthai/northeast/watphutok.php <--- ลิงค์เพิ่มเติมเกี่ยวกับวัดภูทอกเผื่อเข้าไปชมนะครับ
 



 

Create Date : 30 เมษายน 2551 Last Update : 27 ธันวาคม 2567 17:09:15 น. Counter : 5336 Pageviews.		19 comments
Share Tweet