SuNiPa'S BloG
Group Blog
 
 
กรกฏาคม 2550
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031 
 
8 กรกฏาคม 2550
 
All Blogs
 
ทำไมต้องทำงานวันเสาร์

เมื่อวานทำงานเป็นเสาร์ที่สามติดต่อกัน สภาพร่างกายและจิตใจเหนื่อยล้าเต็มที พอเลิกงานเราเลยตัดสินใจเดินออกมาจากโรงงานไม่พึ่งพารถบัสบริษัททั้งๆที่ยังไม่รู้จุดหมายปลายทาง ได้แต่เดินจ้ำอ้าวอย่างรวดเร็ว รู้เพียงว่าอยากทำอะไรสักอย่างเพื่อชดเชย ไม่สิ ให้รางวัลกับตัวเองที่ทำงานมาแล้วสามเสาร์

อยู่ๆก็เดินไปหยุดที่หน้าร้านอาหารญี่ปุ่นร้านหนึ่งที่ตั้งอยู่บริเวณทางเข้าประตูนิคมอุตสาหกรรม ยื่นนิ่งอยู่ชั่วครู่ไม่รู้อะไรดลใจ เราเลยตัดสินใจดันประตูเข้าไป โอ้ไม่ ประตูนั้นมันต้องเลื่อน ดันมันอยู่อย่างงั้นแหละ ดันเข้าไป พนักงานข้างในคงสงสัยว่าผู้หญิงตัวใหญ่คนนี้มันกำลังทำอะไร เค้าเลยตัดสินใจลุกมาเลื่อนประตูให้ แล้วถามว่า จะทานอาหารเหรอคะ เราไม่ตอบอะไรเดินเข้าไปหน้าตาเฉย พอเลือกที่นั่งได้แล้วก็หันไปถามว่า "ที่นี่สูบบุหรี่ได้ไหมคะ"

สวรรค์ทรงโปรด เราค้นพบร้านอาหารห้องแอร์ที่สูบบุหรี่ได้แล้ว ร้านนี้ต้องเป็นร้านประจำแน่นอน คิดในใจ เราสั่งเบียร์สิงห์มาหนึ่งขวด แล้วสั่งอาหารมาสามอย่าง "โอเด้ง" "โคโรเกะ" "ซาบะย่าง"

นั่งจิบเบียร์ สูบบุหรี่ ละเลียดอาหารช้าๆ ปล่อยอารมณ์ล่องลองอย่างอิสระ แต่ในหัวสมองยังคงมึนงง ไม่รู้ว่าตัวเองกำลังทำอะไร อยู่ที่ไหน

ถ้าตอนนี้มีคนมาถามเราว่า 生きがいは何ですか? แน่นอนเราจะไม่ตอบว่า 仕事/働くこと 

ก่อนหน้านี้ เราทำงานอยู่ระยองแต่ด้วยเหตุผลที่ฟังดูประหลาดๆ เราตัดสินใจลาออกและย้ายมาอยู่ที่นี่ งานที่เดิมสนุกมาก เสียอย่างเดียวนั่งรถไกล เราต้องเสียเวลาอยู่บนรถวันละหลายชั่วโมงในการเดินทาง กว่าจะถึงบ้านก็ดึก พอถึงบ้านก้อเหนื่อยล้าจากการทำงานและการนั่งรถไกล ไขประตูเข้าห้อง วางกระเป๋า ถอดเสื้อผ้าอาบน้ำแล้วนอน ลืมตาตื่นตีห้าครึ่ง อาบน้ำแต่งตัว เดินไปขึ้นรถ ถึงที่ทำงานเจ็ดโมงครึ่ง มันช่างเป็นวงจรชีวิตที่น่าสมเพช อยู่มาวันหนึ่งเราตระหนักว่า วงจรชีวิตอุบาศว์นี้มันกำลังแย่งชิงชีวิตและวิญญาณความเป็นมนุษย์ของเราไป เราเลยตัดสินใจลาออก แล้วย้ายไปอยู่ที่ๆ จะตอบสนองรูปแบบชีวิตที่เราต้องการได้

แล้วเราก็เลือกที่นี่ แต่ที่นี่กลับมีวันทำงานวันเสาร์ถี่ยิบ ถ้าเทียบกับที่ทำงานเดิม ที่นี่เปรียบเสมือนหมัดแย็บ ค่อยๆแย็บให้เจ็บด้วยการทำงานเกือบทุกเสาร์ ส่วนที่เก่ามันคือหมัดฮุก ต่อยหนัก ไม่กี่หมัดก็จอด

จำได้ลางๆ ว่า ชอง ปอลล์ ซาร์ท เจ้าสำนักExistialism บอกว่ามนุษย์เกิดมาเพื่อเลือก เลือกที่จะเป็น เลือกที่จะทำ ทุกอย่างในชีวิตล้วนเกิดจากการเลือกของตัวเอง

แล้วคำพูดที่ว่า "ไม่มีทางเลือก" ล่ะ ต่อให้จนมุมกับคำนี้ มนุษย์ยังต้องเผชิญหน้ากับการตัดสินใจเลือกอยู่ดีว่า จะเลือก "ยอมจำนน" ต่อคำว่า "ไม่มีทางเลือก" หรือเลือกที่จะ "ปฏิเสธ" คำว่า "ไม่มีทางเลือก" อยู่นั่นเอง

หลังทานข้าวและกรึ๊บเบียร์เพียงกล่อมแกล้ม เราก็นั่งวินมอเตอร์ไซค์กลับหอพัก วางกระเป๋า ถอดเสื้อผ้า เหนื่อยและเพลียจนล้มตัวลงนอนทั้งๆที่ยังไม่อาบน้ำ แต่ก็ไม่ลืมที่จะเปิดทีวีช่องหนังในเคเบิลทีวี

ไม่รู้ว่าเพราะอะไร เราสะดุ้งตื่นกลางดึก ตาเหลือบดูทีวีที่เปิดค้างไว้ และไม่รู้ว่าโชคดีหรือโชคร้ายอีกแล้ว หนังที่กำลังเล่นบนจอ เป็นฉากพระเอกตะกองกอดคนรักในอ้อมแขน นางเอกเงยหน้าขึ้นมองพระเอกแล้วพูดว่า "What do you want in life" พระเอกตอบเพียงสั้นๆ ว่า "Freedom"

แม่เจ้า เราหลับตาลงช้าๆ แล้วถามตัวเองเลียนแบบในหนัง ยังไม่ทันเลือกคำตอบของตัวเองก็ผล็อยหลับไป

เนื้อเรื่องไม่ค่อยเกี่ยวกับหัวข้อที่ตั้งขึ้น แต่ในใจยังดื้อด้านและบอกตัวเองว่า "เกี่ยวสิ" น่านะ


อินุ




Create Date : 08 กรกฎาคม 2550
Last Update : 9 กรกฎาคม 2550 7:16:59 น. 4 comments
Counter : 269 Pageviews.

 

*** สวัสดีคะ แวะมาเยี่ยมในวันหยุด มีความสุขมาก ๆ นะคะ ***



โดย: หน่อยอิง วันที่: 8 กรกฎาคม 2550 เวลา:9:23:50 น.  

 
เราเองก้อทำงานวันเสาร์เหมือนกันคะ วันอาทิตย์ ก้อโดนทำโอที...เมื่อก่อนเซ็ง มากๆ เด๋วนี้ เฉยๆ แระคะ


โดย: tete' my little star วันที่: 8 กรกฎาคม 2550 เวลา:10:08:59 น.  

 
ขอบคุณที่ทักทาย และร่วมแสดงอารมณ์ความรู้สึกค่ะ




โดย: inu (srikoson ) วันที่: 8 กรกฎาคม 2550 เวลา:10:44:57 น.  

 
เข้าใจๆ ทำงานวันเสาร์มันน่าเบื่อ ไว้เสาร์หน้าไปกินบุฟเฟท์อิตาเลียนกันเต๊อะ เจอกันนะ


โดย: littlebitlittlemore วันที่: 8 กรกฎาคม 2550 เวลา:11:15:37 น.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

srikoson
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




สวัสดีคร้าบ
ดูจากชื่อblogคงรู้ว่าเราชื่อจริงว่าอะไร
แต่เพื่อนๆชอบเรียกว่า "อินุ" ขอย้ำว่า "อิ" ไม่ใช่ "อี"
คนที่ทำงานเรียก "โอ๋"
เพื่อนญี่ปุ่นบางคนเรียก "สุนิจัง" บางคนเรียก "สุนิปะ"
อยากเรียกอะไรก็สุดแล้วแต่จะสะดวก
ขออย่างเดียวเวลาด่า กรุณาด่าในใจนะคร้าบบบ

Thank You - By: ALANIS MORISSETTE
Like this music? Grab 'em at MP3-Codes.com!
Google
Friends' blogs
[Add srikoson's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.