ความรัก ---- กาลครั้งหนึ่งในความทรงจำ
 “ความรัก ---- กาลครั้งหนึ่งในความทรงจำ”
สวัสดีครับ

ขออนุญาตเริ่มเลยน่ะครับ .... ทั้งหมดคือเรื่องจริงที่ผมไม่เคยบอกเล่าให้ใครฟังเลย
ผมเป็นเกย์ครับ  ผมไม่ได้ปิดบัง แต่ผมก็ไม่ได้ประกาศให้โลกรู้ว่าผมเป็นเกย์ในสังคมประจำวัน ยกเว้น ผมบอกแค่พ่อแม่ พี่สาว และเพื่อนสนิท  นอกนั้นผมไม่แคร์
ผมให้เหตุผลที่บอกพ่อแม่ไปว่า “ผมอยากให้เขารู้ว่าลูกชายเขาเป็นอะไร ในวันที่เขายังสามารถได้ยิน ยังสามารถเข้าใจ”  แรกๆ ท่านอาจรู้สึกว่ารับไม่ได้ แต่ว่าด้วยความเป็นพ่อเป็นแม่ ท่านไม่รังเกียจเราหรอก
คำว่าเกย์ในนิยามที่ผมเป็น คือ หากผมจะมีแฟนผมจะมีแฟนเป็นผู้ชาย เท่านั้นเอง

ขอเริ่มเลยน่ะครับ
เรื่องแรก .... ความทรงจำที่โคตรบริสุทธิ์และสวยงาม
มันเริ่มต้นตอนสมัยผมอยู่ ม.4 ครับ ผมรู้จักเพื่อนต่างโรงเรียนคนหนึ่งตอนเข้าค่าย รด. ผมรู้สึกถูกชะตากับมันมาก โดยสมัยนั้นผมไม่รู้หรอกว่า ความรักคืออะไร ไม่รู้ด้วยซ้ำว่า ในโลกนี้ยังมีอีกเพศที่แตกต่างจาก ผู้ชาย ผู้หญิง หรือกระเทย (สมัยนั้นมันเป็นอย่างนั้นจริงๆ)  
หลังจากจบการเข้าค่าย รด. ปีนั้น ผมก็ตัดสินใจเขียนจดหมายไปหามันที่โรงเรียน  (สมัยนั้นโทรศัพท์ยังไม่แพร่หลายน่ะครับ FaceBook ก็ยังไม่มี...และผมอยู่บ้านนอกในจังหวัดที่ไม่มีแม้โทรศัพท์บ้าน)  ไม่ได้คิดอะไรแค่รู้สึกถูกชะตาเท่านั้น ไม่น่าเชื่อครับว่ามันจะตอบกลับมา หลังจากนั้นเราก็เป็น Penfriend ที่เล่าเรื่องราวต่างๆ สู่กันฟังทางจดหมายทุกอาทิตย์  
ผมรู้สึกดีใจทุกครั้ง เป็นความรู้สึกที่ดีและมีพลังมาก ทุกครั้งที่มีไปรษณีย์มาจอดหน้าบ้าน .....รู้สึกแค่เพียงว่า มันคือเพื่อนผู้ชายคนเดียวที่เราสนิทที่สุด เป็นเพื่อนคนเดียวที่ผมสามารถบอกเล่าปัญหาและความสุขความทุกข์ทุกที่เกิดขึ้นให้มันฟังได้โดยไม่ต้องกังวลอะไร และมันเองก็ไม่เคยเบื่อที่จะตอบจดหมายกลับมา
มันทำให้ผมรู้สึกว่า ชีวิตที่ผมเป็นช่วงนั้นไม่ได้เลวร้ายเลย เมื่อเทียบกับสิ่งที่มันเจอและเผชิญอยู่ในตอนนั้น
มันทำให้ผมรู้สึกว่า ผมโคตรโชคดี ที่มีพ่อแม่ที่รักผมมาก ซึ่งช่วงนั้นผมรู้สึกว่า พ่อไม่ได้รักผมเลย แต่วันนี่ผมมองกลับไป สิ่งที่พ่อผมทำให้ผมนั้น มันคือความรักที่โคตรยิ่งใหญ่ที่ผมไม่เคยมอง และไม่เคยเอาไปรู้สึก
เราจะมีโอกาสได้เจอกันเฉพาะช่วงเข้าค่ายปีละครั้งเท่านั้น แต่แทบไม่ได้คุยกัน
จนปีสุดท้าย เราได้เจอกันเมื่อวันที่ 15 พ.ย. 42 วันเกิดมันครับ  ผมไปหามันที่บ้าน พามันไปดูหนัง มันเล่นกีตาร์และร้องเพลงด้วยกัน ......moment นั้นโคตรจะ Romantic  หลังจากนั้นเราก็ไม่ได้เจอกันอีกเลย  
พอ ม.6 มันย้ายไปพักที่บ้านครู จึงมีโอกาสได้คุยกันทางโทรศัพท์มากขึ้น
พอเรียนจบ ม.ปลาย ผมสอบติดมหาวิทยาลัยดังของประเทศในกรุงเทพฯ เพื่อนผมมมันเรียนราม
ผมอยู่หอมหาลัย ส่วนเพื่อนผมมันอยู่วัดกับหลวงลุง
แม้กระนั้น เราก็ไม่เคยนัดเจอกันเพื่อทานข้าวหรือดูหนังกันเลย  เพราะมันต้องทำงาน Part-time ด้วย จำได้ว่า มีวันหนึ่งที่ผมเคยไปวัดที่มันพักตอน 5 ทุ่มด้วยช่วงนั้นผมเจอมรสุมหนัก แต่หลวงพี่บอกว่า มันหลับไปแล้ว ผมจึงได้แค่กลับและไม่ได้ฝากข้อความอะไรไว้เลย  
จนครั้งสุดท้ายที่ได้โทรคุยกันมันบอกว่ามันต้องย้ายไปอยู่กับพี่สาวแถวสมุทรสาครแระ คงติดต่อไม่ได้ เพราะไม่มีโทรศัพท์ ยังไงจะโทรหาผมน่ะ  แต่แล้วโทรศัพท์ผมก็หาย นั่นคือครั้งสุดท้ายจริงๆ ที่ได้คุยกัน  (มาวันนี้ยังเสียดายว่า ทำไมผมถึงไม่นึกถึงการขอซิมใหม่เบอร์เดิมน่ะ...เฮ้อ!! ชีวิตก็แบบนี้แหละ)  
ผมเก็บจดหมายของมันทุกฉบับไว้ในกล่องอย่างดี ด้วยหวังว่า สักวันหนึ่งหากผมโตขึ้น หากเวลาผ่านไปนานๆ ผมจะหยิบเอามันขึ้นมาอ่าน แต่แล้วก็มีเหตุการณ์บ้านผมไฟไหม้  จดหมายทุกฉบับหายไปหมด เหลือแค่ความทรงจำว่า ครั้งหนึ่งเคยมี PenFriend ที่เขียนจดหมายหากันราวกับเขียน Diary ไปฝากให้เพื่อนเก็บ
ผมตามหาข่าวคราวของมันทาง google มาตลอด รู้ว่ามันเรียนจบแล้ว รู้ว่ามันเคยไปสมัครสอบข้าราชการที่ไหน แต่ผมไม่สามารถหาข้อมูลของมันได้อีกเลย จนกระทั่งวันนี้ FaceBook ก็หาไม่เจอ ซึ่งคิดว่ามันคงเพราะ FaceBook จะตั้งชื่อว่าอะไรก็ได้
วันนี้ผมมองกลับไปในวันนั้น ผมรู้สึกว่า นั่นคือความรักที่โคตรจะบริสุทธิ์ และสวยงาม  มันคือกำลังใจสำคัญที่ทำให้ผมมีวันนี้  มันทำให้ผมรู้สึกเสมอว่า “ความทุกข์ที่ผมเจอหรือเป็นอยู่ ไม่ว่าจะเลวร้ายแค่ไหน ผมยังโชคดีกว่าอีกหลายชีวิตในโลกนี้”
หลังจากนั้นมา ช่วง 10 ปีที่ผมไม่ได้สื่อสารกับมัน ผมไม่เคยเจอความรักที่บริสุทธิ์อีกเลย  พบเจอแต่ความล้มเหลว การหลอกหลวง การเอาเปรียบ  จนวันนี้ ผมกำลังจะมีความรักครั้งใหม่ที่ผมจะทุ่มไปสุดพลังอีกครั้งด้วยความหวังว่าจะเป็นรักครั้งสุดท้ายของชีวิต
อย่างไรก็ตาม เพื่อนผมคนนั้นจะเป็นคนดีที่จะอยู่ในความทรงจำกาลครั้งหนึ่งความรักของผมตลอดไป



Create Date : 10 ธันวาคม 2557
Last Update : 10 ธันวาคม 2557 9:21:12 น.
Counter : 234 Pageviews.

0 comments
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

Tesoke1
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



ธันวาคม 2557

 
1
2
3
4
5
6
7
8
9
11
12
13
15
16
17
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31