....Welcome..To...KruTin..Blog..... "House" made of bricks and stones but "Home" made of loves. Sontonglom
Group Blog
 
 
ธันวาคม 2550
 
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031 
 
16 ธันวาคม 2550
 
All Blogs
 

ศึกษาดูงานประเทศเวียตนาม 5-10 ธ.ค. 2550








วันที่ 5 ธ.ค. 2550 ลูกแก - มุกดาหาร
15.30 น. พร้อมกันที่จุดนัด โรงเรียนอนุบาลวัดลูกแกประชาชนูทิศ
16.00 น. ออกเดินทางสู่ จ. มุกดาหาร มัคคุเทศก์บริการอาหารเย็น+เครื่องดื่ม

วันที่ 6 ธ.ค. 2550 สะหวันเขต -ลาวบาว-เส้นขนานที่ 17-อุโมงค์วินม๊ก-กวางตรี
05.00 น. รุ่งอรุณยามเช้าที่ จ. มุกดาหาร อาบน้ำทำภารกิจส่วนตัวมราโรงแรม ทรัพย์มุกดาแกรนด์



















08.30 น. ศึกษาดูงาน โรงเรียนมุกดาวิทยานุกูล (โรงเรียนในฝัน) จ.มุกดาหาร


10.30 น. รถทัวร์รับคณะข้ามสะพานมิตรภาพไทย-ลาวแห่งที่ 2 สู่เมือสะหวันเขต เดินทางตามเส้นทางหลวงหมายเลข 9 ผ่านเมืองพลานชัย เมืองพิน เซโปน ลาวบาว ตลอดสองข้างทางอุดมด้วยป่าไม้ที่ยังไม่ถูกทำลาย

ตลอดการเดินทาง ไกด์ลาวคนสวย มีกิจกรรม เพลง นิทานมาเล่าให้ฟังตลอดทาง และบางครั้งผ่านหมู่บ้านที่อยู่นอกเมือง ก็จะเล่า ขนบธรรมเนยมประเพณีและวัฒนธรรมของหมู่บ้านนั้นๆให้ฟังด้วย แต่ที่ประทับใจและจำได้แม่นก็คือเรื่องแพะ
เรื่องก็มีอยู่ว่า มีชาวเขาเผ่าหนึ่ง(น้องเขาบอกชื่อแล้ว แต่จำไม่ได้) มีประเพณีบูชายัญ การบูชายัญนี้จะมีก็ต่อเมื่อมีงานบุญ งานมงคลต่างๆ ในการบูชายัญนั้นเขาก็ใช้แพะตัวผู้ในการทำพิธี แต่เขาก็ไม่ใจร้ายนะคะ ที่จะเอาแพะเป็นๆมา แล้วเชือดคอ พวกเขาจะจับแพะมาแล้วก็เอาเหล้าให้แพะกินก่อน เพื่อให้แพะมันเมาก่อน หลังจากนั้นก็จะเอาไปชำแหละ การชำแหละก็จะเริ่มชำแหละที่หำก่อน(เล่าตามน้องเขานะ ไม่ได้ลามกอะไร) แล้วจึงจะเริ่มตัดคอแล้วถลกหนัง แล้วผ่าออกล้างแล้วนำไปวางคว่ำทั้งตัวในถาดหรือโต๊ะที่บูชายัญ รวมทั้งหัวและเครื่องในด้วย แล้วจึงเริ่มทำพิธีบูชายัญ


ในรถคันนี้มีแพะมั๊ยคะ?


13.00 น. รับประทานอาหารกลางวัน ณ ห้องอาหาร แฟนต้า


14.00 น. เดินทางสู่เมืองลาวบาว ซึ่งเป็นพรมแดนระหว่างลาว-เวียตนาม ผ่านการตรวจเอกสารแล้ว เดินทางสูจังหวัดกวางตรี สาธารณรัฐสังคมนิยมเวียตนาม สองข้างทางจะพบเห็นการทำเกษตรกรรม ฝนตกตลอดการเดินทาง ทำให้ไปอุโมงค์ วินม๊กไม่ได้ จึงเดินทางสู่ที่พัก โรงแรม DONG TRUONG SON HOTEL และรับประทานอาหาร ณ ห้องอาหารของโรงแรม








เฝอ....เป็นอาหารเวียตนาม ประกอบด้วย เส้น....ก็คือเส้นขนมจีนบ้านเรา
ผัก....ก็คือหอมหัวใหญ่ และต้นหอมหั่นละเอียด ....มะนาว..หั่นเป็นชิ้นพอควร
น้ำซุบ...ก็คือ น้ำซุบต้มกระดูกหมู รวมทั้งกระดูกซี่โครงหมูหั่นเป็นชิ้นเหมือนต้มผักกาดดองบ้านเรา รสชาดเป็นอย่างไรไม่ทราบ เพราะข้าพเจ้าไม่รับประทานหมู จึงไม่สามารถบรรยายรสชาดได้ เพื่อนๆก็พึ่งไม่ได้ บางคนบอกว่าอร่อย ทาน 2 -3 ชาม บางคนบอกว่า ไม่อร่อยเลย นานาจิตตังค่ะ ถ้าใครอยากทราบ .....ไปเวียตนามซิคะ..แล้วมาเล่าให้ฟังบ้าง

วันที่ 7 ธ.ค. 2550
07.00 น. อาหารเช้า ณ โรงแรม มีหลายอย่างให้เลือก ทั้งข้าวต้ม ขนมปังฝรั่งเศส
ข้าวผัด กาแฟ ฯลฯ ข้าพเจ้า ดื่มกาแฟถ้วยเดียว เพราะเป็นคนไม่รับประทานอาหารเช้า และต้องนั่งรถในระยะทางไกลๆ ยิ่งไม่กล้ารับประทาน ไกด์บอกว่า ห้องน้ำในเวียตนามหายาก


อาหารเช้า




มุมกาแฟที่ประทับใจโดยเฉพาะกระติกน้ำร้อน ชอบมากๆๆๆ กำลังคิดจะหาซื้อมาไว้ใช้ที่บ้านพอดี เพื่อประหยัดค่าไฟที่บ้าน(เสียบกาน้ำร้อนไว้ทั้งวัน) ใครมีแล้วคิดจะบริจาค คิดถึง สนต้องลมเป็นคนแรกนะคะ


หลังจากนั้ก็ออกเดินทางสู่ เว้ ระหว่างทางก็แวะห้องน้ำกันอีก ทัวร์เราเป้นทัวร์ห้องน้ำกับทัวร์ชอ็บปิ้ง(ไกด์บอก) เพราะในรถล้วนแต่มีผู้ยิ่งใหญ่วัย 50 อัพ จึงเป็นธรรมดาที่จะต้องแวะห้องน้ำบ่อยๆ ไกด์ก็น่ารัก พยายามหาให้จนได้ เอ้า ...เชิญทัศนาห้องน้ำยามยากได้





ปั๊มน้ำมันที่ใจดีให้พวกเราเข้าห้องน้ำ



สภาพห้องน้ำ เราต่อแถวรอตั้งนานพอเข้าไปในห้องก็งง คิดว่าไม่ใช่ วิ่งออกมาอีก พวกที่รออยู่ข้างนอกก็ผลักเข้าไปอีก แล้วก็ตะโกนบอกว่า ห้องน้ำที่นี่ก็เป็นอย่างนี้แหละ เหมือนที่จีน ส่วนข้าพเจ้าซิ ...เข้าไปยืนงง มองห้องน้ำ แล้วก็คิด "เราจะนั่งหันหน้าไปทางไหนเนียะ?" ...เป็นงง...



ราคาน้ำมัน คิดกันเอาเองนะคะว่าราคา ลิตรละเท่าไร (1 บาท = 450 ดอง)




เรียงจากทางซ้ายมือ นะคะ รอง ผอ.ฝ่ายการเงินของโรงเรียน คนกลางเสื้อสีส้ม
เป็นไกด์คนไทย ที่ดูแลพวกเราตลอดการเดินทาง คนทางขวามือ เป็น
ไกด์เวียตนาม ชื่อ คุณบิท เป็นอาจารย์สอนภาษาลาวใน มหาวิทยาลัยเวียตนาม




คุณบิทเป็นไกด์เวียตนามที่มีความรู้มาก เวลาพูดก็จะพูดไทยปนลาว ในระหว่างที่เป็นไกด์ คุณบิทก็หาเพลง กิจกรรม มาให้เราได้สนุกเพลิดเพลิน และเวลาที่เราจะไปเยี่ยมชมที่ใดก่อนจะถึงสถานที่นั้นๆ คุญบิทก็จะเล่าประวัติความเป็นมาและความสำคัญของสถานที่นั้นอย่างละเอียด ไม่เว้นแม้กระทั่งที่ช็อบปิ้งก็จะแนะนำว่าควรซื้ออะไรที่ไหนจะได้ถูกกว่ากัน แต่ที่เน้นที่สุดคือ ห้ามซื้อ นกแก้ว เพราะเคยมีประวัติมาแล้ว เรื่องมีอยู่ว่า มีนักท่องเที่ยวคนไทยคณะหนึ่งเข้ามาเที่ยวเวียตนามเหมือนกัน ในระหว่างที่ไปเที่ยวที่ตลาดดองบา นักท่องเที่ยวคนหนึ่งก็เจอนกแก้วตัวหนึ่ง นกแก้วตัวนั้นพูดได้ พูดทักทายผู้พบเห็นอย่างไพเราะและดีมีมารยาท ก็คิดจะเอานกแก้วตัวนั้นไปไว้ที่ร้านเพื่อเรียกลูกค้า คุณบิทก็ห้ามว่า อย่าซื้อ ๆ เพราะผ่านด่านที่ลาวไม่ได้ คนลาวเขาถือว่านกแก้วเป็นนกวิเศษเพราะเป็นนกที่พูดภาษาคนได้ และเป็นสมบัติของชาติลาว เขาจึงห้ามนำออกนอกประเทศ ลูกทัวร์คนนั้นก็ไม่ยอม จะซื้อให้ได้ คุณบิทก็ตามใจ ถูกยึดก็เรื่องของคุณเพราะเตือนแล้ว ลูกทัวร์คนนั้นก็ซื้อนกแก้วมาและออกเดินทางกลับไทย ตอนเข้าประเทศลาวก็ไม่มีปัญหา แต่ตอนที่จะผ่านด่านศุลกากรลาวมาไทยนี่ซิ ขณะที่กำลังยืนรอการตรวจสอบการผ่านด่านนั้น ลูกทัวร์คนนั้นก็ยืน บิดไป ..บิดมา ..ยุ๊กยิ๊ก ๆ เอามือกุมเป้ากางเกงไว้ คุณบิทเห็นแล้วก็เอ็ดว่า
"นี่คุ๊ณ ... เป็นอะไร ...ยืนนิ่งๆซิ เดียวเขาก็ไม่ให้ผ่านกันละ" ลูกทัวร์คนก็นั้นก็บอก
คุณบิทเสียงอ่อยๆว่า "นกแก้วมันกินลูกชิ้นผมหมดแล้วคร๊าบ....."...เอ้า..เฮ...



เดินทางสู่ เว้ ( 80 ก.ม.) ราชธานีอันเก่าแก่แห่งราชวงศ์เหงียน เมืองมรดกโลก ชม เจดีย์ 8 เหลี่ยม 7 ชั้น วัด เทียนมู่ ซึ่งมีความสำคัญทางประวัติศาสตร์ทางการเมือง เมื่อครั้งอดีตเจ้าอาวาสวัดพร้อมลูกวัด 4-5 รูป ขับรถออสตินสีฟ้า จาก เว้ -ไซ่ง่อน เพื่อประท้วงนายพล โงดินเดียม ซึ่งมีนโยบายให้ชาวเวียตนามนับถือศาสนาคริสต์แทนศาสนาพุทธ โดยใช้นำมันราดเผาตัวเอง เมื่อ ปี 1963 จนเป็นข่าวไปทั่วโลก

















เข้าเยี่ยมชมพระราชวัง เว้ ซึ่งสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2348













ภายในพระราชวัง







เยี่ยมชมสุสานจักรพรรดิ์ไค่ดิงห์













13.00 น. รับประทานอาหารกลางวัน ณ ห้องอาหาร









14.00 น. เยี่ยมชมและศึกษาดูงาน โรงเรียน QUOC HOC HUE SCHOOL







เดินทางผ่านไฮ่เหวิน ช่องเขาเมฆหมอก ชุมชนแห่งแรกก่อนจะสถาปนา เว้ เป็นราชธานี กษัตริย์แห่งราชวงศ์เหวียน ทรงวางรากฐาน ขนบธรรมเนียม วัฒนธรรม การแต่งกาย เช่น สวมหมวกงอบ เสื้อผ้าชุดอําวใหญ่ ของสตรีเวียตนาม เดินทางลอดอุโมงค์ยาวที่สุดในเอเชีย 6.4 ก.ม. มุ่งหน้าสู่ ดานัง เมืองที่ทหารอเมริกันยกพลขึ้นบกเมื่อ 50 ปีก่อน ชมพิพิธภัณฑ์จาม ซึ่งเชื่อกันว่าเป็นต้นตระกูลไทยเชื้อสายจาม อาศัยอยู่ชุมชนบ้านริมคลองแสนแสบ กทม. ถึงดานัง ช็อปปิ้งตลาด หาน ที่นี่เหมือนตลาดหาดใหญ่ของไทย มีของขายมากมาย ทั้งเสื้อผ้า เครื่องหนัง อาหารทะเลแห้ง ขนม ฯลฯ แล้ว เช็คอินเข้าสู่โรงแรม Green Hotel





วันที่ 8 ธ.ค. 2550 ดานัง- ฮอยอัน-เว้-ตลาดดองบา-ล่องเรือแม่นำหอม
08.00 น. อาหารเช้า ณ ห้องอาหารของโรงแรม

บรรยากาศยามเช้าที่โรงแรม







ออกเดินทางสู่ ฮอยอัน แวะชมชุมชนเล็กๆ ที่มีฝีมือด้านแกะสลักหินอ่อน ให้เป็นรูปลักษณ์ เฟอร์นิเจอร์ เครื่องประดับ









ชมเมืองเก่าฮอยอัน ครั้งหนึ่งเคยถูกลืมเมื่อศตวรรษที่ 17 ปัจจุบันได้รับการอนุรักษ์เป็นอย่างดี จนได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลก จากองค์การยูเนสโก้ ตัวเมืองตั้งอยู่รมฝั่งแม่น้ำทูโบน เงียบสงบ มีประชากร 70,000 คน











สะพาน ฮอยอัน เป็นสะพานที่ญี่ปุ่นสร้างขึ้นเมื่อศตวรรษ ที่ 17 ใช้เวลาสร้างนาน 3 ปี คือ ตั้งแต่ ปีวอก ถึง ปีจอ ดังนั้น ตรงเชิงสะพานทั้งสองด้านจึงมีรูปปั้น ลิงและสุนัขอยู่คนละด้านเพื่อเตือนใจว่าสะพานนี้ใช้เวลาสร้างจากปีไหนถึงปีไหน ระหว่างสะพานมีศาลเจ้าให้สัการะเพื่อความเป็นสิริมงคลแก่ตัวเองด้วย









เมื่อข้ามสะพานฮอยอันแล้ว ก็ชมบ้านโบราณ และตลาด ที่เมือฮอยอันนี้ หากตรงกับวันขึ้น 14 ค่ำ ชาวบ้านจะประดับประดาอาคารบ้านเรือนด้วยโคมไฟหลากสีสัน รัฐบาลเป็นผู้กำหนดขึ้น โดยให้ทุกบ้านงดการเปิดไฟนีออน จึงสวยงามทั้งเมือง โคมไฟผ้านี้จึงเป็นสินค้าพื้นบ้านของเมือง ฮอยอัน



















12.00 น.รับประทานอาหารกลางวัน
13.00 น. ล่ำลาเมืองฮอยอัน ออกดเนทางสู่เมือง เว้ ซื้อสินค้าที่ตลาด ดองบา
17.30 น. รับประทานอาหารค่ำ
18.30 น. ลงเรือมังกรล่องลำน้ำหอม สัมผัสชีวิตชาวน้ำ(ชาวหว่าน) ใช้ผืนน้ำเป็นเรือนตาย เพลิดเพลินกับการแสดงและการขับกล่อมของดนตรีพื้นเมือง ที่สืบทอดกันมาจากราชสำนัก เว้ ก่อนเข้าฝั่ง ร่วมลอยกระทงสาย แล้วเข้าสู่ที่พัก โรงแรม THAI SON HOTEL

















วันที่ 9 ธ.ค. 2550 อุโมงค์ วินม๊ก -ลาวบาว-สะหวันเขต-มุกดาหาร-ลูกแก
06.00 น. รับประทานอาหารเช้าที่โรงแรม แล้วเดินทางสู่อุโมงค์ วินม๊ก







































เดินทางสู่เมืองลาวบาว
13.00 น. รับประทานอาหารกลางวันที่ร้านแฟนต้าเหมือนเดิม แล้วออกเดินทางสู่ จังหวัดมุกดาหาร ถึงมุกดาหารประมาณ 19.30 น.

วันที่ 10 ธ.ค. 2550 เดินทางถึงโรงเรียนวัดลูกแกประชาชนูทิศ เวลา 08.00 น. แยกย้ายกันกลับบ้าน พักผ่อน พรุ่งนี้มาทำงานต่อไป




 

Create Date : 16 ธันวาคม 2550
4 comments
Last Update : 22 ธันวาคม 2550 13:23:19 น.
Counter : 1713 Pageviews.

 

รอดูตอนต่อไปนะครับ

 

โดย: มิสเตอร์ฮอง 16 ธันวาคม 2550 22:22:00 น.  

 

รูปเยอะดี ชอบค่ะ
ว่าแต่ใช้เวลาในการอัพโหลดนานมั้ยคะเนี่ย
ว่าจะอัพบล็อกบ้าง พอนึกถึงตอนอัพโหลดแล้วเหนื่อย
ล่วงหน้าเลย

 

โดย: อ้วนล่ำดำสิวหิวตลอด IP: 125.27.99.63 19 ธันวาคม 2550 13:37:20 น.  

 

ฟังเพลงแล้วนึกถึงบรรยากาศค่ะ ชอบมาก ๆ ลองนั่งฟังอยากแกะเนื้อเพลง แต่ภาษาอังกฤษไม่ค่อยแข็งแรงเลย
แกะได้แค่ Let me go home ค่ะ

 

โดย: Printada (Printada ) 9 มกราคม 2551 16:33:10 น.  

 

ดูรูปแล้วคิดถึงบ้านที่มุกดาหารจงเลยค่า


อยู่ที่ไหนก็ไม่เหมือนที่มุกค่า บรรยากาศดีมากๆๆเลย

 

โดย: poopisty@hotmail.com IP: 202.28.35.3 18 กรกฎาคม 2551 12:46:21 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ


tin_tamaka
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 10 คน [?]




ลงประกาศฟรี
Google
free counters
Free counters
Friends' blogs
[Add tin_tamaka's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.